01 تامىز, 2017

شىندىق جوق جەردە...

770 رەت
كورسەتىلدى
6 مين
وقۋ ءۇشىن

بۇرىندارى بىرەۋلەردىڭ قاجىر­لى­لىقپەن تىندىرىپ تاستاعان ءبىر ءىسىن كورگەندە نەمەسە  كوپ الدىندا قاس­­قايىپ تۇرىپ ايتىپ سالعان قا­را قىل­­دى قاق جاراتىنداي باتىل ءسو­زىن ەستىگەندە «ءاي, ازامات ەكەن, ناع­ىز ءجى­گىت ەكەن!» دەپ جاپا-تارماعاي ري­زا­شى­لىق ءبىلدىرىپ, تاڭداي قاعىپ تاڭ­قال­عانداي بولىپ جاتۋشى ەدىك.

شىندىق جوق جەردە...

ءتىپتى نەگىزىنەن العاندا فورمالدى تۇردە وتەتىن جينالىستاردىڭ وزىن­دە كەيبىر ادامدار ويلارىن اشىق ءبىل­دىرىپ, بەلگىلى ءبىر لاۋازىم يەلەرىنىڭ اتىنا سىني پىكىرلەر ايتۋ ارقىلى كوڭ­ىلسىز جيىنداردا قالعىپ-شۇلعىپ وتىراتىن قالىڭ جۇرتتى ءبىر سەرپىلتىپ تاستايتىن. (بىردەن ەسكەرتەيىك, بۇل جەردە اڭگىمە بەلگىلى ءبىر ماقساتتى كوزدەيتىن وپپوزيتسيا وكىلدەرى تۋرالى بولىپ وتىر­عان جوق). نەگە ەكەنىن قاي­دام, سوڭعى جىل­دارى وسىنداي تاڭ­داندىرارلىق, تاڭ­قا­لارلىق جايتتار تىم ازايىپ كەتكەنگە ۇقسايدى. اي­تەۋىر «ازامات» دەگەن ءسوزدىڭ بىرتىن­دەپ قول­دانىستان شىعىپ بارا جاتقانى انىق.

راس, بۇگىندە قوعام وزگەردى, قوعاممەن بىرگە ادام وزگەردى. قوعامىمىز نارىق ەكونوميكاسى دەپ اتالادى. بۇل سىپايى اتاۋى. تۋرا ماعىناسىندا الساق – اقشاعا قاراعان تىرلىك. ال اقشاعا قاراعان تىرلىكتە ازاماتتىقتىڭ دا, ەر­لىك­تىڭ دە قاجەتى شامالى. كەرىسىنشە, بۇل جەردە قۋلىق-سۇمدىق, الداۋ-ارباۋ الدەقايدا تيىمدىرەك. وسىنداي ايلا-شارعىلار ارقىلى عانا كوپ «شارۋانى تىندىرىپ», كوكسەگەنىڭە جەتە الاسىڭ. الدا-جالدا ازاماتتىق تانىتامىن دەي قالساڭ جاعدايىم مۇشكىل بولدى دەي بەر. ساۋدا-ساتتىق پەن ازاماتتىق ەكى بولەك نارسە. سوندىقتان ساۋدادا ازامات بولامىن دەگەن ادام بانكروتقا ۇشىرايدى. ءارى كەتكەندە تاپقان-تايانعانى تاماعىنا عانا جەتەتىندەي كۇيدە كۇن كورەدى. ال ساۋداعا بارعان ادامنىڭ ەڭ الدىمەن بايىپ كەتۋدى ويلايتىنى ەش قۇپيا ەمەس.   

ەرتەرەكتە ءبىر قوناقتا بولعان كەز­ىم­دە سوندا وتىرعانداردىڭ ءبىرىنىڭ ءوزى­­نىڭ دۇنيە-مۇلكى, داۋلەتى, «يگى جاق­سى­لارمەن» قارىم-قاتىناسى تۋرالى اڭ­گىمەلەگەنى ەسىمدە. ونداي «كاسى­پ­پەن» ءومى­رى اينالىسىپ كورمەگەن­دىكتەن شى­عار, جا­ڭاعى كىسىنىڭ ايتقاندارىن ونشا ۇعا قويماعان ەدىم, سوندىقتان  اڭگىمەمىز دە جاراسىپ كەتە الماعان. بۇگىندە مۇنداي اڭگىمەلەر داعدىلى كورىنىسكە اينالدى.  

وسىندايدا ء«بىر ۇيدە جيۋلى ەكەن قازىنا مال, كورسەتتى ءبارىن بىز­گە اق­ساقال شال...» دەپ كەلەتىن سۇلتان­ماح­مۇت تورايعىروۆتىڭ بەلگىلى ولەڭى كوكەيگە ورالادى. ءبىر زاماندار­دا وسى ولەڭدى بايلىققا, اسىرەسە بى­رەۋ­لەر­دى قاناۋ ار­قى­لى كەلەتىن باي­لىققا قى­زىقپاۋ كەرەك دەگەن تۇر­عى­داعى ناسيحات رەتىندە پاي­دالانۋشى ەدىك, قازىر ءوزىمىز دە سول جي­عان-تەر­گە­نى­مەن ماقتاناتىن شالدىڭ كەبىن كيە باس­تا­دىق. نەگە ەكەنى بەلگىسىز, وسىنداي شى­لقىعان بايلاردى ەشكىم دە ءاي, ازامات ەكەن دەپ ايتپايدى. ءارى كەتسە «ە, ول شى­رىگەن باي عوي, جيناعان ۇستىنە جيناپ جاتىر, توياتىن ءتۇرى جوق» دەيدى دە قويادى.

سوندا «ازامات», «ەر جىگىت» دەگەن سياقتى ماداق سوزدەردى ەندى كىمدەرگە ارناپ ايتۋىمىز كەرەك. راس, ومىردە با­تىلدىعىمەن دە, باتىرلىعىمەن دە كوز­گە ءتۇسىپ جۇرگەن جىگىتتەر بار. ون­داي­لار نە اسكەري ومىردە نەمەسە بەيبىت تۇر­­عىن­داردى ءورت, سۋ تاسقىنى سياقتى ءتۇر­لى تابيعي اپاتتاردان قۇتقارۋ كە­زىن­دەگى ەر­ل­ىك­تەرىمەن تانىلىپ ءجۇر.

بىراق ءبىزدىڭ ايتپاعىمىز ول ەمەس. ءبىز كۇندەلىكتى تىرشىلىكتە, ءبىر قاراعاندا ەلەۋسىزدەۋ كورىنەتىن ىستەردە ازاماتتىق مى­نەز كورسەتىپ جاتاتىن قاراپايىم ادام­­­دار جونىندە ءسوز قوزعاپ وتىرمىز. ون­­داي­لاردى باتىر دەۋگە دە كەلمەيدى. ولار نەگىزىنەن ەشكىمنىڭ الا ءجىبىن اتتا­­­ماي, ادال ەڭبەگىمەن كۇن كورىپ, سول ار­قىلى قالىڭ جۇرتشىلىقتىڭ قۇر­­مە­تىنە بولەنىپ, كوپتىڭ ءبىرى بولىپ ار­امىزدا  جۇرگەن ءوزىمىز سياقتى جان­دار. جايشىلىقتا ولار كوزگە دە تۇسە بەر­­مەيدى, ويتكەنى وزگەلەردەن ەرەك­شە­لەن­بەي­دى. تەك قانداي دا ءبىر ماسەلەنىڭ تۋ­را­سىن ايتىپ, ادىلدىكتىڭ تۋىن بيىككە كو­­تەرەتىن ساتتەردە عانا بەلسەنىپ شىعىپ, جال­عاندىق پەن جارامساقتىقتىڭ بەل ومىر­تقاسىن ۇزەدى. بۇرىن ايتەۋىر, سولاي بول­عانى انىق.

بۇگىن شە؟ بۇگىن شىرىلداعان شىن­­دىعىڭ دا, تۋراپ تۇسەر تۋرا­لى­عىڭ دا ەشكىمگە كەرەك بولماي قال­عان سىقىلدى. ونىڭ ەسەسىنە, رەتى كەلسىن-كەلمەسىن ءبىر-ءبى­رىمىزدى كوزى­مىز­دى باقىرايتىپ قويىپ ماق­تاۋ, تۇي­مە­دەي­دى تۇيەدەي قىلۋ, ءلابباي­لاپ باسى­مىز جەرگە جەتكەنشە ءيى­­لۋ سياقتى «ونەر­لەر» ورگە شىعىپ تۇر. ءبىر كەزدەرى بى­رەۋ­لەردى كوزىنشە ماداقتاۋ ادەپ­­تىلىك بو­لىپ ەسەپتەلمەيتىن. قازىر ول ءوسۋ­­دىڭ, بە­دەل جيناۋدىڭ بىردەن-ءبىر جو­لى­نا اي­نالدى.

 مەيلى عوي, اركىم بارىمەن  بازار دەگەندەي, كىم-كىم دە ءوز بىلگەنىمەن ءومىر سۇرەدى. ولارعا ءجون ۇيرەتەيىن دەپ جاتقان ءبىز دە جوق. بىزدىكى ايتەۋىر, «باتىر حالىق بولعانبىز, نامىسقوي حالىق بول­عانبىز» دەپ كەۋدەلەرىن ۇراتىن كەيبىر اعايىندارىمىز ءىستىڭ شىنايى جاي-كۇيىن باعامدار, بالكىم تاۋبەنى تۇسىنەر دەگەن وي. «شىندىق جوق جەردە سۇم­دىق كوپ» دەگەن ەكەن باياعى وتكەن اتا-بابالارىمىز. قۇلاق ەستىپ, كوز كور­مە­گەن نەبىر سۇمدىقتاردىڭ جيىلەپ با­را جاتقانى دا راس. ونىڭ ۇستىنە نا­عىز ەر-ازاماتتار كوبەيىپ جاتسا ولار­دىڭ ۇرپاققا ۇلگى بولارى دا انىق. باس­قانى بىلاي قويعاندا, ونىڭ ءوزى كەلە­شەك بۋىنعا ء«بىز بۇل ومىردە قىرۋار جۇ­مىس­تار تىندىرعان, ءسوزىمىز بەن ىسىمىزدە ال­شاق­تىق بولماعان حالىقپىز» دەگەن ءسوزدى ۇيال­ماي ايتۋ ءۇشىن دە كەرەك.

سەيفوللا شايىنعازى,
«ەگەمەن قازاقستان»

سوڭعى جاڭالىقتار