نۇرلى تۋ

دۇنيەنىڭ ءتورت بۇرىشىن  ورت شالىپ, ءوزدى-وزىنە اشىنعاندا اش حالىق. ءجۇز وتىز ۇلت مەكەندەگەن ءبىزدىڭ ەل, ءجۇز شايىسپاي, شاي ىشەدى باپتانىپ!   جۇرەك, باۋىر, وكپە, بۇيرەك – بىرىككەن, تامىرلاسىپ تاس جۇرەكتى يىتكەن. قالىڭ ەلىم – قازاعىمنىڭ بەدەلى, بەس قۇرلىقتىڭ بەدەرىندە تۇر ۇستەم!   بۇدان اسقان باقىت بار ما, الاشقا, وسى كۇندى ارمانداعان و باستا. اينالايىن, اللا سۇيگەن ۇلتىمنان, الباستى دا قاراپ باسار قاباققا!   ءبىزدىڭ قاباق – اشىق قاباق, حوش قاباق, باسقا كوزدى الاتۇعىن «نوقتالاپ». سول قاباقپەن قاراپ وتىر الەمگە, نۇر تاراتىپ نۇرسۇلتانداي ءمارت قازاق! سول قازاعىم امان بولسىن لايىم, شىر اينالتىپ عالامشارعا شىرايىن. وڭ باتاسىن بەرە الماسا ۇلىنا, ونداي حالىق ۇمىتادى قۇدايىن.   ءتاڭىر قۇتىن تاپقان كەزدە ىزدەگەن, تاۋەلسىز ەل كوك تۋىنان نۇر كورەم. نۇرلى تۋدى نىق ۇستاعان نۇرەكەڭ, نۇرلى كوشىن جالعاي بەرسىن بىزبەنەن! تولەگەن جانعاليەۆ, قازاقستان جازۋشىلار  وداعىنىڭ مۇشەسى. شىعىس قازاقستان وبلىسى, اباي اۋدانى, قاراۋىل اۋىلى.