ادەبيەت • 14 ءساۋىر, 2017

«...عيبرات الار ۇرپاعى عۇمىرىنان...»

462 رەت
كورسەتىلدى
9 مين
وقۋ ءۇشىن

​ول كىسىنىڭ ازان شاقىرىپ قوي­عان ەسى­مى – دايراباي! سىر ەلىندەگى بارشا جۇرت ايگىلى سىرداريا وزەنىن «داريا, دايرا» دەپ تە اتايدى.

«...عيبرات الار ۇرپاعى عۇمىرىنان...»

قازاق ءوز سابيىنە ەسىم بەرەردە ءار­تۇر­لى جاعدايلاردى سەبەپ ەتىپ, سونى ىرىم­دايتىنى ەجەلدەن بار ادەت! ءبىز­دىڭ اعا-دوس دايرەكەڭ دە جارىق ءدۇ­نيە­گە شىر ەتىپ كەلگەن ساتتە اتا-انا­سى وسى سىردارياداي شالقار دا كەڭ, اساۋ دا ارىندى بولسىن دەپ ويلاسا كە­رەك-ءتى. 

دەسە دەگەندەي, بۇگىندە جىگىت اعاسى جا­سىنداعى دايراباي ىسقاق­ ۇلى – ونە­گە­لى عۇمىر كەشىپ, ارتىنا تامسانا اي­تارداي جاقسى ىستەر قالدىرۋمەن كە­لە جاتقان جاي­ساڭ ازامات. سوناۋ, 1970 جىلى الما­تىداعى حالىق شا­رۋا­شىلىعى ينس­تيتۋتىن ويداعىداي ءتا­مامداعان سوڭ, ۇلكەن ەڭبەك جولى باس­تالىپ جۇرە بەرگەن. سول باسپالداق جول بۇل كۇندە دارا جولعا ۇلاسقانداي. وتباسىن قۇردى. سۇيىكتى جارى – بالتاگۇل بايىمبەتقىزى ەكەۋى تاع­دىر جا­راستىرعالى بەرى ەكى ۇل, ەكى قىز ءسۇي­دى, سول ۇرپاقتارىنان ونداعان نە­مە­رە ءسۇيىپ, ارداقتى اتا-اجە بولىپ وتىرعانى تاعى بار.

بۇل رەتتە, دايراباي اعا – راسىمەن با­قىتتى وتباسى يەسى! ار­داقتى اتا, ابىرويلى ازامات, دوس-جاراننىڭ ور­تا­سىندا سىيلى جان!

ارينە, ەر-ازاماتتىڭ بولمىسىن با­رىنشا اسقاقتاتار ايناسى – ونىڭ ەلى­نە, حالقىنا سىڭىرگەن قىز­مەتى! مى­نا ءفاني جالعاندا ۇزاق جاساپ, ءبى­راق كەيىنگى ۇرپاق ەسكە الار ەشتەڭە دە ءبى­تىر­­مەي, ەلەڭ-سە­لەڭ­مەن ءوتىپ كەتەتىن­دەر دە بار­شى­لىق. ال دايراباي ىس­قاق­ ۇلى – ءوز تاعدىرىنىڭ قوجاسى, ءوزى­نىڭ ال­­دىنا قويعان ماقساتىنا جەتۋ­گە ءار­­­داي­ىم تالپىنىپ, قاي كەزدە دە ءسات­­تى­لىكتەرمەن قاۋىشىپ وتىرعان ەكەن.

ەڭبەك جولىن سىر ەلىن­دە­گى قارجى سالاسىندا قارا­پاي­ىم قىزمەتتەن باستاپ, وسى وب­لىس­تىڭ قارجىلىق با­قى­­لاۋ باس­قارماسىنىڭ باسشىسى دەڭ­گەيىنە دەيىن كوتەرىلە الدى. ودان سوڭ سالىق سالاسىنا اۋىسىپ, بۇل با­عىت­تا دا ءونىمدى ەڭبەك ەتە ءبىلدى, بيىك لاۋ­ازىم­دارعا قول جەتكىزدى. قولىنان ءىس كە­­لەتىن بىلىكتى ازامات ەكەنىن بارىن­شا كورسەتە العانىن اتاپ ايتسا ارتىق ەمەس.

دايراباي ىسقاق ۇلى قىزىل­وردا, ورال, شىعىس قازاقستان, ت.ب. وبلىستاردا دا قارجى-سالىق سالا­سىن باسقارعان كەزدەرىندە ءوزىنىڭ ىزدەنىمپاز, ەلگەزەك, تالاپشىل قاسيەت­تەرىمەن كوزگە تۇسكەن. ءوزى اتقا­راتىن سالانىڭ دا­مىپ-جەتىلۋىنە, جاڭا­رىپ وتىرۋىنا ۇنە­مى ىنتىق بولعانىن سول تۇستاردا قا­تار قىزمەت ىستەگەن اعا-دوستارى دا كۋالىك ەتەر-ءدى.

ورال توپىراعىندا قىزمەت ەتكەن شاعىندا تىعىز ارالاسقان اعا­سى ن.ەسقاليەۆ ءبىر جازباسىندا: «...وب­­لىستىق بيۋدجەتتىڭ سانالى ات­قا­رى­­­ل­ۋىنا, ءتيىمدى يگەرىلۋىنە, ءتيى­سىن­شە با­­قىلاۋىن ورناتىپ, ساۋاتتى قام­تا­ما­سىز ەتىپ, ءوڭىردىڭ ءوسىپ-ءور­كەن­دەۋ­ىنە قوسقان ۇلەسى اي­رىقشا بولدى», دەپ با­عا بەرىپتى. بۇل عانا ەمەس, داي­راباي اعانىڭ شىعىس قازاقستان ءوڭى­رىندە اتقار­عان ونەگەلى ىستەرىن سول كەز­دە ءوڭىردى باسقارعان ءا.بەرگەنەۆ تە اسا ريزاشىلىقپەن ەسكە تۇسىرەدى. «...جاي­دارى, اقجارقىن مىنەزى باۋىرمال كوپشىل كوڭىلى جانە كىشىپەيىل ءارى كەڭ پەيىلى ويعا ەرىكسىز ورالا بەرەدى», دەپ ساعىنىشپەن جازىپتى. قىزىلوردا وبلىسىنىڭ قارجى باسقارماسىن ۇزاق جىل باسقارعان ارىپتەس-دوسى ق.ءاجى­بە­­كوۆ تە د.ىسقاق ۇلى تۋرالى تەبىرەنە-تولعانا سويلەيدى. «داي­راباي ءوز ءىسىنىڭ بىلىكتى مامانى بولۋمەن بىرگە, كوپ­ت­ەگەن قوعامدىق جۇمىستاردىڭ دا ۇي­ىتقىسى بولا بىلگەن بەساسپاپ جان, ون­داي ەلەۋلى ىستەرىن تاپ بۇگىن ساناپ تا­ۋىسۋ مۇمكىن بە؟» دەپ باعالار-دى.

ءار جىلداردا ارالاس-قۇرالاس بول­عان, قازىر دە اسا سىيلاستى جاندار – م.اۋانوۆ, ا.ايدارباەۆ, س.مۇس­تا­فاەۆ, ب.احمەتوۆ, ا.قۇر­مان­­عا­لي­ەۆ, ت.ب. كىسىلەردىڭ ايتار تىلەگى, ءبىل­دىرەر جاق­سى لەبىزى كول-كوسىر ءارى بارىنشا كوپ. ولار د.ىسقاق ۇلى تۋرالى تەك قانا جاق­سى نيەتپەن, ىستىق ىقى­لاس­پەن سويلەيدى. مىنە, مۇنىڭ ءوزى دە اسىل ازاماتتىڭ بەينەسىن اسقاقتاتا ءتۇس­سە كەرەك.

سول سىيلاستى كوپ دوس-ازا­مات­تار­دىڭ ىشىنەن رەسپۋبليكاعا ەڭ­بەك ءسى­ڭىر­­گەن دارىگەر باقتىعالي اح­مە­توۆ­تىڭ مى­­نا ارناۋ جىرىنىڭ ءبىر ۇزىگى كو­زى­مىز­­گ­ە وتتاي باسىلعان.

جانسىڭ عوي زامانادان

سىر ۇعى­ن­عان,

عيبرات الار ۇرپا­عىڭ

عۇمى­رىڭ­نان,

– دەپ ءتو­گىلە جىرعا قو­سىپتى ونى.

وسى ولەڭ جولدارىن وقىعاندا مە­نىڭ ەسىمە اتاقتى اقىن اعام, مارقۇم سەي­­سەن مۇحتار ۇلى تۇسە بەرەدى. ول وسى دايراباي اعامەن تۇيدەي قۇرداس, جا­­قىن ارالاسقان جانداردىڭ ءبىرى بو­لاتىن-دى.

كوزى تىرىسىندە ءبىر جولى د.ىس­قاق­ ۇلى تۋرالى ايتا كەلىپ:

– بۇل جىگىت قارجى-سالىق سالا­سى­نىڭ اسا بىلگىر مامانى ەكەنىنە داۋىم جوق, الايدا, مەن ءۇشىن ول – جانى نازىك, اقىن­جاندى ازامات. ادەبيەتتى, ونىڭ ءىشىن­دە پوەزيانى قاتتى قادىرلەيدى, كوپ اقىنداردىڭ جىرلارىن جاتقا وقي­دى, – دەپ سىر تارقاتقان-دى.

اقىنجاندى, ونەرجاندى ەكەنىن ءبىز دە ءوز كوزىمىزبەن كورىپ, ءوز كو­ڭى­لىمىزگە ءال­دە­نەشە رەت تۇيگەنبىز دە.

دايراباي اعامەن كوپ جىلدان بە­رى تانىسپىز, اعا-دوسپىز! ول كىسى سىر ەلىن­دە باقىلاۋ-رەۆيزورلىق باس­قار­ما باستىعى بولعان تۇستا بىرلەسە جۇ­مىس ىستەپ,  سول ەڭبەگىنىڭ كەيبىر كو­رىنىستەرىن قاعازعا ءتۇسىرىپ, وبلىستىق گا­­زەتتە بىرنەشە ويلى ماقالالار جا­ريا­لاتتىق.

سونىڭ ءبىرى ءالى كۇنگە ەسىمدە. وتكەن عاسىردىڭ 80-جىلدارىنىڭ ءىشى ەدى. ءبىر كۇنى دايراباي اعام تەلەفون شالدى.

– بىلەسىڭ بە, بىزدەگى ماكارەنكو اتىن­داعى بالالار ءۇيى بار ەمەس پە, سول مەكەمەدەن شي شىقتى. بالا­لار­عا ءبو­لىنگەن قارجى تالان-تاراج-عا ءتۇسىپتى. تەك­سەرۋ قورى­تىن­دى­سىن ەرتەڭ شى­عار­ماقپىز, بىرگە بارساق قايتەدى, گا­زەت­كە جازىپ, ەلگە جاريا ەتسەك دەپ ەدىم, – دەگەن.

ىزدەگەنگە – سۇراعان! باردىق. كوردىك. ەستىدىك. اناۋ-مىناۋ ەمەس, ميلليونداعان قاراجات جەلگە ۇشقان. جو-جوق, جەلگە ۇشقان جوق, كەيبىر پىسىق­ايلار­دىڭ قال­تاسىنا ءتۇسىپ ۇلگەرگەن, قا­قال­ماي-شاشالماي جۇتا بەرەتىن جەم­قورلاردىڭ تاماعىندا كەتكەن. ۇيال­ماي-قىزارماي قىلعىتا بەرىپتى-اۋ سابازدارىڭ! جۇرەگىمىز اۋىرىپ, بوي­ىمىز دەل-سال بولىپ ازەر جەتتىك ءوز ۇيىمىزگە. ايتارعا ءتىل جوق! سۇمدىق قوي بۇل! باسقا-باسقا ونسىز دا تۋماي جا­ت­ىپ تاعدىر توقپاعىن كورىپ, جانى شى­ر­قىراپ ءوسىپ كەلە جاتقان جاۋقازىن جاس بۋىننىڭ  نەسىبەسىنە قول سۇعۋ دە­گەن – نەتكەن قاراجۇرەكتىك, نەتكەن سال­قىنسەزىمدىك؟!

سول كۇنى تۇندە «جۇرەگى جوق ادام­دار­­دان قورقامىن...» دەگەن كولەمدى ما­قالا اق قاعاز بەتىنە تۇسكەن-ءدى, ول ەكى-ءۇش كۇننەن سوڭ وبلىستىق گازەت­تە دايراباي اعا ەكەۋ­مىزدىڭ اتىمىز­دان جاريا­لان­عان-دى. ماقالا با­سى­لى­سى­مەن-اق تەلەفون سوعىپ, اقشا جە­گەن ارسىزداردى كىنالاپ ءسوز ايتقان, ولار­عا ءتيىستى جازاسىن بەرۋ كەرەك دەپ ءۇن قاتقانداردىڭ سانىن ساناپ بول­ماس­تاي-دى!

ارينە, وسىنداي ەل ءىشىن ءبىر-اق كۇن­دە ءدۇر سىلكىندىرگەن جازبانىڭ ومىرگە كە­لۋىنە تىكەلەي سەبەپكەر – مەنىڭ داي­را­باي اعام-دى. ودان بۇرىن دا, ودان كەيىن دە بۇل سالادا قىزمەت ەتكەن, ءوز ءىسىن ادال اتقارعان جاندار مول-اق, ءبى­راق ولاردىڭ قاي-قايسىسى دا تاپ داي­راباي ىسقاق­ ۇلى سەكىلدى اشىق تا جا­ريا­لىلىقتى تۋ ەتتى, سوعان بارىنشا ءتاۋ­ە­كەل ەتە الدى دەپ اۋىز تولتىرىپ اي­تا الماسىمىز تاعى دا راس!

جاقسى قىزمەتكەر بولۋ – جاقسى ءىس! ماقتاۋلى ءىس! ال ادال دا اق­جۇرەك ازامات بولىپ قالۋ – ودان دا اسىل ءىس!

كوپ رەتتەردە ءبىز كەي ازاماتتار تۋرا­لى ايتقاندا, وسى ەكەۋىن قاتار الىپ ءسوز ەتە بەرمەيتىنىمىز بار. قىز­مەت­تە كوپ جەتىستىكتەرگە قول جەتكىزىپ, ەل اۋ­زىنا ىلىككەن جانداردى بىرجاقتى ماق­­تاپ جاتادى ەكەنبىز. ءوز ءىسىنىڭ وزىق مامانى بولۋ مەن ءوز زامانىنىڭ ارى تا­زا, جانى جومارت, ىزگىلىگى مول پەر­زەن­تى بولا ءبىلۋ – قۇستىڭ قوس قان­ا­تىن­داي-اۋ, ءسىرا!

ءبىز بىلەتىن دايراباي ىسقاق ۇلى – وسى ەكەۋىنە دە لايىق ازامات!

سوسىن دا بولار, ول قاي سالادا قىزمەت ەتپەسىن, كىمدەرمەن ارا­لاسپاسىن, ءاردايىم قۇرمەتكە بولەنىپ, ار­تىن­دا جاقسى ءسوز قال­دىرا بىلگەن ابزال جان ەكەنى تايعا تاڭبا باسقانداي كوزگە ۇرىپ, الىس­تان مەنمۇندالايدى.

زەينەت جاسىنا جەتكەنىنە ءبىرشاما ۋاقىت بولسا دا, دايراباي اعا ەڭبەكتەن ءالى قول ۇزگەن ەمەس, ءاي­تەۋىر ءوز كوڭىلى­نەن شىعاتىن جۇمىس بولىپ جاتسا, ەش تارتىنبايدى, بىلەك سىبانا كى­رى­سىپ كەتەدى. ال ودان دا ەرەكشە ءبىر قا­سيەتى – ول ءوزىنىڭ كورگەنى مەن ءتۇي­گەنىن كەيىنگى جاس ۇرپاققا ۇيرە­تۋ­دەن جا­لىقپايتىن ادام. وسى كۇنى داي­راباي ىسقاق ۇلىنىڭ ءىزباسار-ءشا­كىرت­تە­رى ونداپ, ءتىپتى, جۇزدەپ سانالادى دە­سەك, بۇل ارتىق ايتپاعاندىق بولار, ءسى­را!

قاشان كورسەڭ دە, قايدا جولىق­تىر­ساڭ دا, ونىڭ جانىنان كىسى ءۇزىل­مەي­دى. اقىل-كەڭەس الىپ, «اعالاپ» ءجۇر­گەن جاس مامانداردى كوپتەپ كەز­دەس­تى­رەسىز. ال ولاردى اڭگىمەگە تارت­ساڭىز, تاۋ­­سىلماس داستان: سوزگە ءسوز جال­عا­نا­دى, قيالىڭا قانات بىتىرەدى; اسىل ازا­ماتتىڭ شىن بەينەسىن سوندا عانا تا­ني ءتۇس­كەندەي بولاسىڭ!..

جولتاي الماش ۇلى,

جازۋشى


سوڭعى جاڭالىقتار