24 ماۋسىم, 2016

ىزگىلىك ءىزى

420 رەت
كورسەتىلدى
26 مين
وقۋ ءۇشىن
بالاحمەتوۆ-2قازاق قاي زاماندا دا بىلىمگە, بىلمەككە ۇمتىلعان. بۇل ونىڭ ءتورت قۇبى­لاسىن تۇگەندەي الاتىن ءبىل­گىر­لىگىن تانىتادى. مەكتەبى جوق كەزدە اۋىل ەل­دەگى اقىل يەلەرىنىڭ قول ءيىنى­نە كىرىپ, تۇپكى ويدى ۇعىپ, ءسوز قادىرىن تۇسىنۋگە ۇم­تىلعان. ۇلكەنىنە ۇيىپ, الدىن قيىپ وتپەگەن. كەيىن كەڭەس زامانىندا بۇكىل ءبىر ۇلتتى ساۋاتسىزدار قاتارىنا قوستى. وعان تۇياق سەرپي قويمادىق. «ە», دەگەن بولدىق. سويتسەك, ءبىلىم مەن بىلىك قازاقتا جاتىر ەكەن. تەك تامى­رى­­مىز­دى تۇگەندەپ ەدىك: «تازا ءمىنسىز اسىل تاس» (اسان قايعى) عاسىر­لار قوي­­ناۋى­نان بولات توپ­شى قىران ۇلدار شوعىر-شوعىر بو­­لىپ قانات قاق­تى. قازىر ولاردى ءتۇ­گەن­دەۋ جولىندامىز. ۇلت ىسىندە, ءبىلىم ءىسىن­دە بيىكتە تۇر­عان دارا اباي: «مىنا مەن ايتقان جول – مال ايار جول ەمەس. قۇدايدان قو­رىق, پەن­دە­دەن ۇيات, بالاڭ بالا بولسىن دەسەڭ – وقىت, مال اياما! ءايت­پەسە, ءبىر يت قازاق بولىپ قالعان سوڭ, ساعان راقات كورسەتەر مە, ءوزى راقات كورەر مە, ياكي جۇرتقا راقات كورسەتەر مە؟!» دەسە, اباي­دىڭ ءىزبا­سارى, الاش ارى­­سى احمەت باي­تۇر­سىن­­ ۇلى: «...اۋەلى ءبىز ەلدى تۇزەۋ­دى بالا وقىتۋ ءىسىن تۇزەۋ­دەن باس­­تاۋى­مىز كەرەك. نەگە دەسەك, بولىستىق تا, بي­لىك تە, حالىق تا وقۋمەن ءتۇ­زە­­لە­دى», دەي­­­د­ى. وسى ۇلى قا­عي­دالار ۇلت جولىنا سەرىك بو­لىپ كە­لىپ, كەڭەس داۋىرىندە ورتاق قاعي­دا ءورىس ال­دى, سو­­­نىڭ ايا­سىندا ءبىر­كەل­كى ءبى­لىم الۋعا دەن قويدىق. ونىڭ جە­تىس­تىگى دە, كەمشىلىگى دە بولماي قالعان جوق. ال تاۋەلسىزدىك تۇسىندا ناعىز ۇلت­­­تىق وقۋ جۇيەسىن قالىپتاستىرۋ جولىن­­داعى تاباندى تالپىنىستار ەل­باسى نۇرسۇلتان نازارباەۆتىڭ سارا سايا­ساتىمەن جاسالىپ كەلەدى. ءيا, قازاق قازىر دە بالام وقىسا ەكەن دەيدى. وقىسا وي-ساناسى بيىك بولاتىنىنا سەنەدى. وقىماي قالسا, جۋان جۇدىرىقتىڭ ءبىرى بولىپ قالا ما دەپ سەسكەنەدى. قىزمەت ىستەپ, پاپكا قۇشاقتاماسا دا, توڭىرەگىن تانىپ بىلسە, ادام قادىرىن ۇقسا, ەل جايىنان حاباردار بولىپ وتىرسا اداس­پايتىنىن, الجاسپايتىنىن ىشتەي ۇعادى. ءبىزدىڭ ۇلت – وسىنىڭ ءبارىن كوڭىل تۇپكىرىندە توپشىلاعان جۇرت. سونى بىلگەن «قۇلعا» كورسەتەر قۇرمەتتەن دە كەندە ەمەس. جاقسى ءسوزىن, ءىلتيپاتىن تانىتۋداي تانىتادى. جاقىندا سونداي ىلتيپاتقا لايىق ابىز دەرلىك اقساقالمەن ديدارلاس­قانى­مىز بار. ول – وتكەن عاسىرداعى ۇلت بىلىمىنە وزىندىك ۇلەسىن قوسقان, قول­تاڭ­باسىن قالدىرعان, 13 جىلدان اسا ۋاقىت بويى قازاق كسر وقۋ ءمينيسترى قىز­مەتىن ابىرويلى اتقارعان, ۇستىنە شاڭ جۇق­تىرماعان, ارتىنا جاعىمسىز ءسوز ىلەس­تىرمەگەن قوعام قايراتكەرى قاجاحمەت بالاحمەت ۇلى ەدى. اق شاشتى, ەڭسەگەي بوي­لى اعامىز ەسىك الدىندا كۇتىپ تۇر ەكەن. 90 دەگەن جاستىڭ بيىگىنە كوتەرىلىپ, 100 جاستىڭ شىڭىنا قاراي كوز تىككەن ارداقتى ۇلدىڭ كىسىلىگى مەن كىشىلىگىنە يلانعانمەن, يمەنشەكتەدىك. اعامىز دا ونى جازباي ءتۇسىنىپ: «بابالار سالتى بار ەمەس پە, ىڭعايسىزدانبا, ءىنىم», دەدى قالباقتاعان ءبىزدى سابىرعا شاقىرىپ. بۇكىل سانالى ءومىرىن ەلدىڭ ەرتەڭى, ۇلتتىڭ بولاشاعى سانالاتىن ۇل مەن قىزعا ءبىلىم بەرۋ ىسىنە ارناعان اسىلداردىڭ سىنىعى سەرگەك, جادى دا مىقتى ەكەن. ءۇي تىرلىگى قاراپايىم, تۇنىپ تۇرعان تۇك جوق. قيلى كەزەڭدەردىڭ كۇيىنىشى مەن ءسۇيىنىشىن جاڭىلماي ەسكە تۇسىرەدى. ءبىر سۇيسىنەرلىگى, بىرەۋدى ايىپتاپ, بىرەۋدى اسىرا ماقتامايدى. ءومىردىڭ قالىبىندا, كوڭىلدىڭ قالاۋىندا سىر ەتىپ شەرتەدى. تابيعاتى كەلىستى ارقا­دا ومىرگە كەلگەنىمەن, وتكەن عاسىر توعىسىنداعى الاساپىراندا بالا­لىق ءداۋىرى بال تاتىرلىق بولا قويماپتى. – قازاق اناسىن ارداقتاعان حالىق قوي. ۇلى شەشەمىز ۇلىش 38 جاسىندا جاردان ايىرىلىپ, جەتى بالامەن جەسىر قالىپتى. جەتى بالاعا جەتىمدىك كور­سە­تىپ, كوز تۇرتكى ەتپەيمىن, ءوزىم جەت­كىزە­مىن دەپ امەڭگەرلىك جولدى ايتىپ, الەك بولعانداردى كەرى سەر­پىپ تاستاپتى. ءسويتىپ, ءۇش ۇل, ءتورت قىز­دى ىستىق الا­­قا­نىندا ايالاپتى, – دەپ اجەسىنىڭ ادام­­گەر­شىلىگى مول, اقىل­دى, قاراپايىم بول­­عانىن, ارابشا ساۋات­تىلىعىنىڭ ارقا­­سىندا ارعى بابالارىنان قالعان قارا تىستى قۇراندى وقىپ, ونداعى مۇ­سىل­­ماندىق بەلگىلەرىن ۇرپاعىنا جە­ت­كىزىپ وتىرعانىن, قىزىل يمپەريا قان­شا قىسسا دا, بەس ۋاقىت نامازىن, وتىز كۇن ورازاسىن قازا ەتپەي, 1949 جىلى ءومىر­دەن وزعانىن اڭگىمەلەدى. ءوزى­­ن­ىڭ كىن­دىك قانى تامعان, توپىراعى قۇ­­نار­لى كوك­شە ءوڭىرىنىڭ ايىرتاۋ اۋدا­نىن­­داعى اتى­نا قاراي زاتى دا كەرەمەت ساۋ­مالكول اۋىلى جايلى اعىنان جارىل­دى. اكەسى اكە­­سىن كورمەگەنىن, اتاسى ابىلقايىر دۇنيە سالعاننان كەيىن ەكى اي وتكەن سوڭ تۋ­عا­نىن ايتتى. «اكەلەرىم مەن اپكە­لەرىم نەگە ولاي ەتكەنىنە قازى­رگە دەيىن كوزىم جەتە قوي­مايدى. تەك­تەرىن ءابىل­قايىر دەمەي, قايىروۆ دەپ جازعان. قار­عا­­داي بولسام دا, وسى كوڭىلىمە قون­باي اكەمنىڭ اتىنا, ياعني بالاحمەتوۆ بو­لىپ شىعا كەلدىم», دەگەندە كوپتى كور­­­گەن كونەكوزدىڭ بالا كەزىنەن ارعى تەگى­نە تارت­قان سانا­لىلى­عىن كورگەندەي بولدىق. – اپىراي دەسەڭشى! – دەيدى قاجاح­مەت اعا, – انا زاماندا بۇكىل قازاق­تىڭ ەكى پايىزى عانا ساۋاتتى دەسە, سوعان سەنىپپىز عوي. اكەم قازاق ءتىلىن تەرەڭ بىلەتىن ەدى. وعان قوسا ورىسشا دا, ارابشا دا وتە ساۋاتتى بولاتىن. اجەمنىڭ قۇران كىتابىنا جۇيرىكتىگىن الدا ايتتىم, – دەگەن اقساقال ءوزىنىڭ مەكتەپ تابالدىرىعىن 8 جاسىندا اتتاعانىن, مىرقاسىم دەگەن مۇعالىمنىڭ حات تا­نىر­لىق ءحالى بول­عانىمەن, ءبىلىمى تەرەڭ ەمەس ەكەن­دى­گىن, ايتسە دە ۇلت ۇرپاعىنا دەگەن سەرگەك كوڭى­لىنىڭ بولەكتىگىن, 1937 جى­لى قازاق مەك­تەبى مۇلدە جويىلىپ, ءوزى ءبىر سىنىپ شە­گەرىلىپ, ءۇشىنشى ورىس سى­نى­بىنا قاي­تا وتىرعانىن ەسكە سالىپ, – مەنىڭ قازاق­شا وقۋىم سول ءۇش سى­نىپ­پەن ءبىتتى. بىراق انا ءتىلىمىزدى ۇمىت­پادىم, دەدى. اكەسى بالاحمەت سول زاماننىڭ تا­لا­بىن ورىندايتىن قىزمەتتەر ات­قا­رىپتى. شاڭىراق كوتەرسەم دەگەن بو­لا­­شاق جارى بايدىڭ قىزى ەكەن. وعان ايداپ بەرەتىن 47 قارا قولبايلاۋ. اقىرى الىپ قاشىپ العانىمەن, ارتى داۋعا اينالىپ, سوڭى تۇسىنىستىكپەن ءبىتىپتى. ەندى ەس جيىپ كەلە جاتقاندا, 37-ءنىڭ ويرانى باستالىپ, بالاحمەتكە قاراداي جالا جابىلادى. كامپەسكەگە تاپ بولعان بايدىڭ قىزىنا ۇيلەنگەن, الاشورداشىلارمەن بايلانىسى بار – وسىلاي تىزبەكتەلگەن ارىزدار ورگە قاراي جونەلتىلەدى. – قايدام, وسى ارىز جازۋ دەگەن الا­پات قازاقتىڭ سوڭىنان قالماي كەلە­دى. جاپتىم جالا, جاقتىم كۇيە­نىڭ كەسى­رىنەن اكەمنىڭ باۋىرلارى مىرزاح­مەت عابدوللا تۇتقىندالدى. وسى­دان قاي­مىققان اكەم باس ساۋعالاپ, تۇمەن وب­لىسىنداعى جاماعايىندارىن جاعا­لادى. مۇنداي سۇمدىقتاردىڭ حال­قى­مىز­عا تيگىزگەن كەسىر-كەساپاتى ورنى تولماس دەموگرافيالىق ولقى­لىق­­قا ۇرىندىردى عوي. ونىڭ ۇستىنە, شاش ال دەسە, باس الاتىندار دا ۇلت جاق­سى­لارىن السىرەتۋگە, نە جويىپ جىبەرۋگە ءوز «ۇلەستەرىن» قوسپاي قوي­عان جوق. ءسوزىم جالاڭ شىقپاسىن, مەن وسى­عان ءبىر مىسال كەلتىرەيىن. سول تۇس­تا­عى سول­تۇستىك قازاقستان وبكو­مى­­نىڭ جانە وب­لاتكومىنىڭ گازەتى «لەنين تۋى» «الاشورداشىل ەكىجۇزدى سۇمداردىڭ بەت-پەردەسىن جىرتۋ كەرەك» دەگەن ما­قا­لا جاريالادى. وندا: «ايىرتاۋ اۋدا­نىنداعى «ساۋمالكول» كولحوزىندا ۇيا­لا­عان حالىق جاۋلارى الاشورداشىلار مەن ۇلتشىل-فاشيست سۇمىرايلار كوپ ۋاقىتقا دەيىن وزدەرىنىڭ زيانكەستىك ارە­كەت­تەرىن ىستەپ كەلگەن. وتكەن كەزدە سوۆەت ۇكى­مەتىنە قارسى كۇرەسكەن ەجەلگى جاۋ ءابىل­عازين فاتتاح (بالاحمەتتىڭ نەمەرە اعاسى) دەگەن كولحوزدا وزىنە ءتان ادام­داردان كونتررەۆوليۋتسيالىق توپ ۇيىم­داستىرعان. داۋلەتبەكوۆ قابباس, بايمۇقانوۆ شاكىر, مولدىباەۆ ءبىلال جانە قايىروۆ بالاحمەت دەگەن الاش­ورداشىل سۇمىرايلار 1920-1921 جىلدارى وسى ابىلعازين فاتتاحتىڭ بانداسى­نا قوسىلىپ, سوۆەت ۇكىمەتىنە قار­سى كۇرەسكە اتتانعان. ...قايىروۆ بالاحمەت دەگەن ەڭبەكشىلەردى مەيلىن­شە قانا­عان اتاقتى فەودال كۇشىكوۆ­تىڭ تۇ­قىم­دارىمەن اۋىز جالاسىپ, ىم-جىمىن قوسىپ كەلگەن سۇمى­راي ەدى... ەندىگى جەردە قايىروۆ, ابىلعازين, كەرەەۆتەردى كولحوز شارۋا­شى­لى­عىنىڭ بۇل حاس جاۋ­لارىن, ولاردىڭ سىلىمتىكتەرىن جەرىنە جەتە اشكەرەلەپ, كۇل-تالقان ەتۋ كەرەك. ول جاۋىزداردىڭ كولحوزعا جۇرگىزگەن زيانكەستىك ارەكەتىنىڭ زاردابىن تەز ارادا جويىپ, كولحوز شارۋاشىلىعىن دۇرىس جولعا قويۋ كەرەك», دەپ قاھارىن توگەدى. وسىنى جازىپ وتىرعان ءوز قانداسىمىز. مىنە, ءبىزدىڭ الدىڭعى تولقىن وسىنداي ادام ايتسا سەنگىسىز قيلى تراگەديانى باستان كەشتى, – دەگەن قاجاحمەت بالاحمەت ۇلى ءسال ويلانىپ قالدى. ارتىنان: «ولار سول جىلدارى-اق اتىلىپ كەتكەن ەكەن. پارتيانىڭ تاريحي حح سەزىنەن كەيىن سۇراۋ سال­عانىمىزدا مىرزاحمەت تاتەم ء(بىز ول كىسىنى تاتە دەيتىن ەدىك) 1949 جىلى امۋر­دەگى-كومسومولسك قالاسىندا راك اۋرۋىنان قايتىس بولدى دەگەن جاۋاپ العانبىز. سويتسەك, ول وتىرىك ەكەن. 1938 جىلدىڭ 28 اقپانىندا قىزىل­جار قالاسىنىڭ تۇبىندە اتىلىپتى. تاۋەلسىزدىكتەن كەيىن ءبارى دە انىق­تالدى. اكەم تۇمەننەن قۋ­عىن-سۇرگىن ءسال سايابىر تاپقاندا ەلگە قايتا ورالدى. ءوزى سۇ­را­نىپ, 1942 جىلدىڭ اق­­پانىندا مايدانعا ات­تان­­­دى. ايتۋلى اقى­نى­مىز سىراعاڭ – سىرباي ماۋلەنوۆ جىر­عا قوس­قان ۆولحوۆ ماي­دا­نىن­دا بول­عان. لە­نين­گراد ءتۇ­بىن­دەگى شاي­قاسقا قاتىس­قان. اۋىر جارا­قاتتانعان سوڭ ەلگە كەلدى. اياۋلى شەشەم ەكەۋى 17 ۇرپاق كورگەن ەكەن. مەن 1926 جىلى ءومىر­گە كەلسەم, كەنجەسى تور­­تاي 1953 جىلى جارىق ءدۇ­نيە ەسىگىن اشىپتى. كوبى ءسابي كەزىندە و ءدۇ­نيە­گە كە­تىپ, 7-ەۋىمىز عانا قا­لىپ­پىز. 17-ءىمىز ءتىرى بولساق, 17 رۋلى ەلدەي بو­لىپ كەتەر ەدىك-اۋ دەگەن وي دا جوق ەمەس. بۇل دا قاي­سار قالامگەر شەرحان مۇرتازا جازعانداي «ءبىر كەم دۇنيە ەمەس پە؟» – دەپ تەرەڭ كۇرسىندى. ول زاماننىڭ بالالارى بولاتتاي بەرىك, تەمىردەي تەگەۋرىندى بولعانىن قاجاعاڭنىڭ ءار سوزىنەن ايقىن اڭعارا­سىڭ. العىر جاس 9-سىنىپتا جۇرگەندە ءوز ۋاقىتىنداعى بەلدى ۇيىم كومسومولعا وتۋگە تىلەك بىلدىرەدى. بىراق مەكتەپ ديرەكتورى «حالىق جاۋىنىڭ ۇرپاعى» دەگەن سوزدەن سەكەم الىپ, كولدەنەڭ تۇرىپ­تى. 9 سىنىپتان كەيىن قابىرعاسى قاتا­يىپ قالعانداردى اسكەرگە دايىنداۋ كەزىندە ۇيىمعا مۇشەلىككە الادى. ويتكەنى, ول اۋداندىق كومسومول كومي­تەتىنىڭ اۋىلعا كەلىپ وتكىزگەن كوشپەلى وتىرىسىندا توپ جارىپ سويلەيدى. ىركىل­مەي ويىن ورتاعا سالادى. ونى سول تۇستا كومسومولعا الۋ بىلاي تۇر­سىن, مەكتەپتەگى ۇيىمعا جەتەكشى ەتىپ ساي­لايدى. اۋداندىق, وبلىستىق كومسومول كونفەرەنتسيالارىنا دەلەگات بولىپ قاتىسىپ, توردەن ورىن الادى. 1945 جىلى ورتا مەكتەپتى بىتىرەدى. ءبىر جىل بۇرىن ۇكىمەتتىڭ ارنايى قاۋ­لىسى شىعىپ, ونىنشى سىنىپتى وتە جاقسى بىتىرەتىندەر ۋاقىتشا ءاس­كەر­دەن قالدىرىلعان ەكەن. ونداعى ماق­سات, ەلدىڭ ەرتەڭگى تىرلىگىنە تىرەك بولا­تىن قارىمدى جاس­تى ەل ىسىنە قالىپ­تاستىرۋ كورىنەدى. سولاردىڭ قاتارىنان قاجاحمەت بالاحمەت ۇلى دا تابىلىپتى. جوعارى وقۋ ورنىنا تۇسەدى. ەكى جىلدان كەيىن دەنساۋلىعىنا بايلانىستى تۋعان اۋىلىنا كەلىپ, مۇعالىمدىك قىز­مەت اتقارادى. ءار جاقتان, بالالار ءۇيى­نەن كەلگەن وقۋشىلارمەن جۇمىس ىستەۋ جاس مامانعا وڭاي سوقپايدى. سون­دىق­­تان ق.بالاحمەت ۇلى كۇندىز-ءتۇنى ىزدە­­نىپ, اتاقتى پەداگوگتاردىڭ ەڭبەك­تەرى­نە زەيىن قويادى. اسىرەسە, ءتارتىبى ناشار بال­ا­لارمەن جۇمىس ىستەگەن ا.ماكا­رەن­­كونىڭ قۇندىلىقتارىنا قۇلاق قو­يىپ, ارالارىنداعى بىلىمگە قۇش­تار­ل­ارىن وزگەلەرىنە ۇلگى ەتە وتى­رىپ, بار بالا­نىڭ كوڭىلىن تابادى. ەڭبەك ەتە ءجۇرىپ تا­ريح ماماندىعى بويىنشا جوعارى وقۋ ورىندارىن ءبىتىرىپ شىعادى. – «حالىق جاۋىنىڭ قۇيىرشىعى» دەگەن «اتاق» كوپكە دەيىن قىر-سوڭىم­نان قالمادى. پارتياعا وتەتىن كەزدە دە اياققا تۇساۋ بولدى. «مەنىڭ اكەم­نىڭ اعاسى قايىروۆ مىرزاحمەت 1938 جىلى 58-ستاتيامەن سوتتالعان» دەپ وتىنىشىمە جازىپ قويسام دا «جازالى» بولا بەرەتىنمىن. بالا كەزىمدە دە «جاۋ­دىڭ تۇقىمى» دەپ شولاق بەل­سەن­دىلەر قامشىمەن جون ارقامنان تالاي وسقان. تالماي ىزدەنۋ, كوپ وقۋ سوڭى­ما شام الىپ تۇسكەندەرگە بەرىك توسقاۋىل بولدى. ساتتار ەرۋباەۆ­تىڭ «مەنىڭ قۇرداستارىم», ءسابيت مۇقانوۆتىڭ «جۇمباق جالاۋ» اتتى روماندارى جاستىعىمنىڭ استىندا جاتاتىن ەدى. مەكتەپتە مۇعالىم بولىپ جۇرگەندە وبلىستان ءبىر توپ وكىل­دەر كەلىپ, جينالىس وتكىزدى, ءدارىس وقىدى. مەن پارتيا ساياساتى تۋرالى, جاستارعا ءبىلىم بەرۋ جايى, اسىرەسە, قازاق بالالارىنا جەتە كوڭىل اۋدارۋدى كوسىلە ايتقانىم بار. سودان ءبىر كۇنى اۋدانداعىلار وبلىس شاقىرىپ جاتىر دەگەن سوڭ باردىم. وبكومعا قىز­مەتكە الماق بولىپتى. ونىڭ رەتى كەلمەدى بىلەم. وبلىستىق ءبىلىم ءبولى­مى باسشىسىنىڭ ورىنباسارى دەگەن قىز­مەتكە تاعايىندادى. ول كەزدە كوكشە­تاۋ شاعىن قالا ەدى. باسپانا جاعى قيىن. بىرەر جىلدان كەيىن اۋىلعا كەتە­يىن دەدىم. باسشىلار وندا ءبىر مەكتەپكە ديرەكتور بول دەگەن تىلەك ايتتى. ەگەر بوس ورىن بولماسا, بىرەۋدىڭ ورنىنا بارمايمىن. ماعان جاي مۇعالىمدىك تە جەتەتىنىن جەتكىزدىم. مەن ومىرىمدە ءناسىلىمنىڭ تازالىعىن ساقتادىم. ەشكىمگە قيانات جاسامادىم. 15 جىل جوعارى كەڭەسكە دەپۋتات, 13 جىلدان اسا مينيستر بول­عان ۋاقىتتا – كوك­تە ءبىر قۇدىرەتتىڭ بارىن كوكەيىمدە ۇستا­دىم, مەككەگە بارمادىم, ايتسە دە ويىم­دى, بويىمدى تازا ۇستادىم. كوپ جاسا­ۋ­دىڭ سىرى وسىندا جاتقان بولار, – دە­گەن اقساقال سەلدىرەگەن اقسەلەۋ شاشىن سالالى ساۋساقتارىمەن سيپاپ قويدى. ول ءبىراز جىل مەكتەپتەردە ديرەكتور بولىپ, ودان سوڭ كوكشەتاۋ وبلىسىندا تالاي لاۋازىمدى قىز­مەتتەر اتقارادى. 1974 جىلى قازاق كسر وقۋ ءمينيسترى بولىپ, وتاندىق ءبىلىمنىڭ دامۋىنا كەڭ ويلاپ, الىستان بولجايتىن قادىرلى قاسيەتتەرىمەن وزىندىك ۇلەسىن قوسادى. «بىرەۋگە اقىل ايتۋ ءۇشىن جان سارايىڭدا ءبىلىم كوزى مول, بىلىگىڭ مىقتى, كورگەنىڭ كوپ, تۇيگە­نىڭ جەتىپ ارتىلۋى ءتيىس. اڭگىمە قوزعاي­تىن سالانى ويلىلىقپەن تالداپ, ساۋاتتىلىقپەن سارالاي الۋىڭ قاجەت. بولجاممەن, تۇسپالمەن قارسى الدىڭ­داعى ادامدى ىقتىرىپ السام دەپ بوس كەۋدەمەن ءسوز ايتساڭ – ءۇل­كەندى قويىپ, بالا دا يلانبايدى», دەگەن كەزىندەگى ۇستازداردىڭ ۇستازى. «مەنىڭ ماماندىعىم تاريحشى. بىراق مەكتەپ باسقارىپ جۇرگەندە بارلىق پاندەردەن حابارىم بولدى. مۇعالىمدەردىڭ سابا­عىنا قاتىسىپ, تاقىرىپتى بىرگە وتىرىپ تالقىلايتىن ەدىم. مەتوديكا دەگەن بار, وعان جەتىك ۇستازدىڭ شاكىر­تى قىرانداي شارىقتايدى. ءبىلىم كوگىندە ءوزىن تانىتىپ, ءومىر كوشى­نەن ورنىن نىق الادى. بالا ءبىر تا­قى­رىپتى تولىق مەڭگەرمەي, ەكىنشىسىن باستاپ جىبەرۋ – وقۋشىنى شاتىس­تىرادى. قازىر تاقىرىپتى بالا مەڭگەردى مە, مەڭگەرمەدى مە ول جاعىنا ەشكىم ءمان بەرە قويمايتىن سەكىلدى. توپەلەپ بالاعا تاپسىرما بەرە بەرەدى. ۇيگە كەلگەن سوڭ ولار «اناۋ قالاي, مىناۋ نە» دەپ اتا-اناسىن مازالايدى. اتا-انا زەرەك بولسا, اڭگىمە باسقا. ولاي بولماسا, بالانىڭ وقۋعا دەگەن ىنتاسى جوعالادى. مەكتەپ دەسە, مۇعالىم دەسە توبە شاشى تىك تۇرادى. ءبىزدىڭ زامانىمىزدا ءبىرىنشى سىنىپ­قا تاپسىرما بەرىلمەيتىن. ەكىنشى سىنىپتاعى تاپسىرما ءبىر ساعاتتان اسپايتىن. مەن مۇنى نەگە ايتىپ وتىر­مىن؟ سەبەبى, بۇگىنگى اتا-انالار ۇل مەن قىز ەس بىلگەن كۇننەن باستاپ, نەشە ءتۇرلى ونەر سالالارىنا, وقۋ ءتۇر­لەرىنە اپارىپ جاتادى. (ارينە, تالانت­تىلاردىڭ ءجونى بولەك). ءسويتىپ, ولاردى بالالىق ءداۋ­رەنىنەن ايىرادى. بىرتە-بىرتە ونداي بالالار قاجيدى, شارشايدى, ءبارىن مەڭگەرە الماسا, جاتتاۋعا تىرىسادى. جاتتاندى نارسە ميدا تۇرا ما؟ بۇل قازىر قالا بالاسىن «جاۋلاپ» الدى. تاعى ءبىر ايتايىن دەگەنىم, رە­پە­تي­تور جالداۋ دەگەن شىقتى. مە­نىڭ توپشىلاۋىمشا, بۇل مۇلدە دۇرىس ەمەس. ونى جويۋ كەرەك. قويشى كوپ بولسا, قوي ارام ولەدى. مۇعالىم بەدەلى تۇسەدى. بار جاۋاپكەرشىلىكتى اتا-انا مەن مۇعالىمگە جۇكتەۋ كەرەك. كىم ءبىلسىن, مەنىڭ بۇل ويىم قاتە دە شىعار. دەگەنمەن, ءار نارسە ءوز دارە­جەسىندە بولسا ەكەن. ەڭ باستى­سى بالانى بالالىق كەزەڭىنەن ايىرماعانىمىز ءجون سەكىلدى», دەپ جاقسى مۇعالىم قايدان شىعادى دەگەن سۇراققا دا ءوز ويىن ءبىلدىردى. «بۇرىن ەلىمىزدە 19 پەداگوگيكالىق جوعارى وقۋ ورىندارى بولاتىن ەدى. ءبىرازىنىڭ اشىلۋىنا سەبەپكەر بولعانىم بار. قازىر 6-ۋى عانا قالدى. ۋنيۆەرسيتەت جالپى ءبىلىمدى وقىتادى عوي. ونى كورمەي وتىرعانىم جوق. پەداگوگيكالىق وقۋ ورىندارى ناقتى پانگە دەن قويادى. ءار كۋرستىڭ ستۋدەنت­تەرى اتقاراتىن مىندەت-ماقسات­تار تايعا تاڭبا باسقانداي ايقىن­دالا­دى. سونى مۇلتىكسىز ورىنداعان جاس­تان مىقتى مۇعالىم شىعادى. ءبىز وسى ۇردىستەن ايىرىلىپ قالعان سەكىلدىمىز. سودان دا شىعار, مۇعالىمدەردىڭ اتىنا كەيدە سىن ايتىلا بەرەتىنى». قاجاحمەت بالاحمەت ۇلى مينيستر كەزىندە قاعازباستىلىققا قارسى تۇرىپ­تى. 50-60 بەتتەن تۇراتىن كوپىر­مە ەسەپتەردى 5-6 بەتكە دەيىن «قۇل­دىرا­تىپتى». «جاقسى نۇسقاۋشى الدىمەن ءوز ىسىنە ءوزى سەنەتىن بولسىن, ودان سوڭ وزگەنى يلاندىرسىن», دەگەن يدەيانى قالىپتاستىرىپتى. مۇعالىمدەردىڭ وداق كولەمىندەگى القالى جيىندارعا قاتىسىپ, تاجىريبە الماسۋىنا, ونداي باسقوسۋلاردى ءوز وتانىمىزدا وتكىزۋگە دە مۇمكىندىك جاساپتى. اتاقتى اكادەميك يۋ. بابانسكي ەلىمىزگە كەلىپ, ۇستازدار قاۋىمىمەن ديدارلاسقاندا ولاردىڭ ىزدەنىسىنە ءتانتى بولىپ: «نە دەگەن اقىلدى جاندار ەدى», دەپ وسىنداي ىنتالى بولۋىنا جاعداي جاساعان بالاحمەتوۆ سەكىلدى مينيسترگە ەرەكشە ءىلتيپات تانىتىپتى. ءار سالانىڭ ءوز ساياساتى بولادى, سونى مۇلتىكسىز جۇرگىزۋ پارىز. ءبىلىم ساپاسىن ارتتىرۋ جولىنداعى ىزدەنىستەردى جەتىلدىرۋ كەزىندە ول سول ساياساتتى باسشىلىققا الىپتى. وقۋ­لىق جازۋدىڭ وڭاي ەمەستىگىن قاداپ ايت­قان اتاقتى ماتەماتيك, اكادەميك ا.كولموگوروۆ پەن فيزيكا ءپانىن وقىتۋ ادىستەمەسىن جەتىك بىلەتىن اكادەميك ي.كيكوينمەن بەرىك قارىم-قاتىناستا بولعانىن ايتا كەتۋگە ءتيىستىمىز. 11 جىلدىق ءبىلىم بەرۋگە كوشۋ, 6 جاسار بالالاردى مەك­تەپالدى دايىندىقتان وتكىزۋ – مۇنىڭ ءبارى كادردىڭ قولىنان كەلەتىن جۇمىس ەكەنىن الدىن الا زەردەلە­گەن بالاحمەتوۆ 4 پەداگو­گيكا­لىق ينس­تيتۋتتا ءبىلىم جەتىلدىرۋ فاكۋل­تەتتەرىن اشادى. مۇنىمەن قاتار, مەكتەپتەر مەن مەكتەپتەن تىس مەكەمەلەردەگى, جوعارى وقۋ ورىن­دارىنداعى وقۋ-مەتوديكالىق بازانى زامانعا قاراي جابدىقتاۋ ءىسىن دە ءبىر ءسات نازاردان تىس قالدىرماپتى. كىتاپ پەن مەتو­ديكالىق قۇرالدار مۇعالىم ءۇشىن اۋاداي قاجەت ەكەنىن ەسكەرگەن ول, ءار جىل سايىن, «مەكتەپ» باسپاسىنان 100-دەن اسا كىتاپتار مەن كىتاپشالار شىعارۋعا ۇيىتقى بولعان. سوۆحوزدار مەن كولحوزداردىڭ ورتالىعىنان ينتەر­ناتى بار مەكتەپتەر سالۋدى دا نەگىزگ­ى نىساناعا قويعان. سەبەبى, مال­شى­­نىڭ بالالارى مەن شاعىن ەلدى-مە­كەن­دەردە تۇراتىن ازاماتتاردىڭ ۇل-قىزى اعايىن-تۋىستىڭ وتباسىندا ەمەس, جان-جاقتى جاراقتالعان مەكتەپ-ينتەر­ناتتا جاتىپ وقىسا, ءبىلىم دەڭگەيى بيىك بولادى دەگەن قاعيدانى وزىنەن دە, وزگەدەن دە تالاپ ەتىپ وتىرعان. ول: بالا – مەك­تەپ – مۇعالىم قاعيداسىن قاتاڭ ۇستان­عان. ۇرپاقتىڭ ءبىلىمدى دە بىلىكتى بو­لىپ ءوسۋى ءۇشىن مۇعالىمگە جاعداي جا­ساۋ­دى, ەڭ باستىسى جاس مۇعالىمدى باس­­پا­نا­مەن قامتاماسىز ەتۋدى, ولاردى ءتاجى­ريبەلى ۇستازداردىڭ ۇلگىسىندە باۋلۋ سەكىلدى جۇمىستاردى ءتيىستى باس­شى­لارعا مىندەتتەگەن. اسىرەسە, جەتىم بالا­لار مەن اۋرۋ بالالارعا ارنال­عان مە­كە­مەلەردىڭ جۇمىسىن ەرەكشە باقىلاۋعا العان. ەلىمىز بويىنشا مەكتەپتەردەگى وقۋشىلاردىڭ 67 پايىزى ىستىق تاماقپەن قامتاماسىز ەتىلىپ, مەكتەپ جاسىنا دەيىنگى ءبۇلدىر­شىن­دەردىڭ 50 پايىزدان استامى بالا­باق­شاعا ورنا­لاس­تىرىلعان ەكەن. بار­لىق اۋداندار­دا ادىستەمەلىك كابينەت­تەر جۇمىس ءىس­تەپ, وندا قىزمەت ەتەتىن ازا­مات­تار­دىڭ سانى ارتقان. مۇعال­ىم­دەر­دىڭ ءىس-تاجىريبەسىن كورسە­تەتىن, مەتوديكا­سىن تانىستىراتىن باسىلىمدارعا ەرەك­­شە ءمان بەرىلگەنىن دە ايتا كەتۋىمىز كە­رەك. مۇنىڭ ءبارى قاجاعاڭنىڭ تەك يدەيا­­نىڭ ادامى عانا ەمەس, ونى ىسكە اسىرا­تىن قاجىرلى ازامات ەكەنىن دە اڭعارتادى. – 1980 جىلى ەلىمىزدەگى 10 مەكتەپكە اراب ءتىلى ءپانىن ەنگىزدىم. ونىڭ سەبەبى, اتا-بابالارىمىزدان قالعان قازىنا سول تىلدە بولاتىن. ول جاس بۋىن ءتىلدى مەڭگەرۋ ارقىلى تاريحىمىزدىڭ شاڭ باسقان بەتتەرىن اشىپ, ءتۇپ تامىرىمىزدى تۇگەندەسىن دەگەن نيەتتەن تۋعان ەدى. تاۋەلسىزدىكتەن كەيىن سول ويدىڭ اقتالعانىنا كوز جەتكىزدىم. تاۋبە كەلتىرەمىن. بىراق 1986 جىلعى سۇرگىننەن سوڭ سول «ىسىمە» جاۋاپ بەردىم. «نەگە اراب ءتىلىن مەكتەپتە وقىتۋ­عا مۇمكىندىك جاسادىڭ؟» دەگەن ساۋال­عا, بۇگەجەكتەمەي تاريحىمىز سول تىلگە قاتىستى ەكەنىن, كوپتەگەن ەڭبەك­تەردىڭ ارحيۆتە جاتقانىن ايتتىم. وسى ءۇشىن قۋعىندالدىم. باسىمداعى بەس بولمە پاتەردى قايتارىپ الىپ, ءۇش بولمەگە كىرگىزگەن كەزدەر بولدى. وعان جاسىمادىم. ەشكىمگە بۇل قالاي دەمەدىم. 60 جاسقا تولعاندا ءدىنمۇحام­مەد احمەت ۇلىنا زەينەتكە كەتەيىن دەگە­نىمدە: «مەن دە ءجۇرمىن عوي, ەلگە ادال قىزمەت ەتكەن ادامنىڭ قۋاتى بولسا, جاسى كەدەرگى ەتپەۋى ءتيىس», دەگەن بولاتىن. 1987 جىلى مۇعالىم­دەردىڭ سەزى بولىپ, سول كۇنى زەينەتكە شىق­تىم. جوعارى وقۋ ورىندارىندا ءدارىس وقىدىم, بىرنەشە كىتاپ جازدىم, – دەدى قاجاحمەت بالاحمەت ۇلى. وسى ارادا ارداقتى ازاماتتىڭ بەدە­لى ءوز ەلىمىزدە عانا ەمەس, وداق كولە­­مىن­دە دە بيىك بولعانىنا ءبىر دايەك كەل­تىرە كەتسەك دەيمىز. 1978 جى­­لى بول­عان وداق مۇعالىمدەرىنىڭ قۇ­رىل­­­تاي قو­رىتىندىسىندا 50-گە تاياۋ ۇس­تاز­عا سوتسياليستىك ەڭبەك ەرى اتا­عى بە­رىلىپتى. سونىڭ اراسىندا قازاق ەلى­نەن ءتورت مۇعالىم, اتاپ ايتساق, قۇدىس ابسامەتوۆ, زويا جۋكوۆا, نينا پول­تا­ۆەتس, مارجان تاسوۆا بار ەدى. بۇ­دان وزگە ۇلت ۇستازىنا اينالعان كوزى ءتىرى ق.ايتاليەۆ پەن ومىردەن وزعان ق.ءبىتى­باەۆا دا سول تۇستا تانىلعان بولاتىن. بالاحمەتقاجاحمەت بالاحمەت ۇلى قۇرمەتتى زەينەتكە شىققاننان كەيىن وتانى­مىز­داعى بالالار قورىن باسقاردى. بۇل ىستە ول جەتىم بالالاردىڭ دەنساۋلىعى مەن ءومىرىن قورعاۋ, ەكولوگيالىق, ەكونو­ميكالىق جاعىنان ناشار وڭىرلەردەگى ازاماتتاردىڭ ۇل-قىزىن, كوپ بالالى وتباسىلار جاعدايىن جان-جاقتى زەرتتەپ, زەردەدەن وتكىزىپ, ولارعا اركەز كومەكتەسىپ وتىردى. ق.بالاحمەت ۇلى – مەملەكەتتىك قىزمەتپەن قاتار, وتبا­سىنىڭ دا ۇيىتقىسى بولا بىلگەن ازامات. جارى مەديتسينا عىلىمدارىنىڭ كانديداتى ساراش بايگەنجينا ەكەۋى 6 بالا ءوسىرىپ, ولاردىڭ ءبارى ءار سالانىڭ بىلىكتى مامانى رەتىندە اكە مەن انا ۇلگىسىن ۇشتاستىرۋدا. ولاردان وربىگەن ۇل مەن قىز ارداقتى اتالارى مەن اياۋ­لى اجەلەرىنىڭ سۇيىكتىسى ەكەنى ءسوزسىز. اعادان اقىل, ىنىدەن ىزەت دەپ اڭگىمە ءتۇيىنىن تۇيەر تۇستا وتانىمىزدىڭ «پاراسات», رەسەيدىڭ «قايىرىمدى­لىق ىستەرى ءۇشىن» اتتى تاقۋا حانزادا دميتري وردەندەرىنىڭ يەگەرى قاجاح­مەت بالاحمەت ۇلى: «ءبىلىم جوق جەردە ىزدەنىس تە, العا دامۋ دا جوق», دەيدى. «ادام­نىڭ سىيلى, قۇرمەتتى بولۋى – ونىڭ ادامگەرشىلىگىنە, ادال­دىعىنا تىكەلەي تاۋەلدى. اكە-شەشەسىن سىيلاعان بالا – وتانىن قۇرمەتتەي الادى. جاقسى بالا – باق, باقىت. ءبىر كەمىستىگى بولماسا, بالا جامان بولىپ تۋمايدى. بالا ونە­گەسىز­دىگى ءبىلىم بەرۋ تاسىلىنەن, تاربيە­نىڭ كەمدىگىنەن بولادى. بۇكىل سانالى ءومىرىمدى ۇستازدىققا ارناعان ادام رەتىندە مەنىڭ كوكەيگە تۇيگەنىم وسى», – دەدى دە دانىشپان ابايدىڭ التىن­شى قارا سوزىندەگى: «كەسەلدى جال­قاۋ, قىلجاقباس, ءازىر تاماق, ءازىر اس, سىرتىڭ – پىسىق, ءىشىڭ – ناس, ارتىن وي­لاپ – ۇيالماس», دەگەن ءتورت جول ولەڭدى ەسكە ءتۇسىرىپ: «ۇرپاقتى وسىدان اۋلاق ۇس­تا­ساق, ەلدىگىمىز ەڭسەلى بولىپ, ارمان-ماق­سات ورىندالىپ, بەرەكە-بىرلىكتىڭ التىن دىڭگەگى نىعايا بەرەدى. ۇتىلمايمىز, ۇتا­مىز!» دەگەن بايلامىن جەتكىزدى. ءبىز مۇنى ىزگىلىكتىڭ ءىزى دەپ ۇقتىق. سۇلەيمەن مامەت, «ەگەمەن قازاقستان» استانا  
سوڭعى جاڭالىقتار