ەسىلدىڭ ارعى جاعى, بەرگى جاعى...

بۇل ءوزى بۇرىنعى-سوڭعى ولەڭ-جىرلاردا اتى كوپ كەزدەسەتىن وزەن. كەيبىرىن ايتا كەتەيىك. «ەسىلدىڭ ار جاعىنان كوردىم سەنى, سىرعاڭدى قايىق قىلىپ وتكىز مەنى».   «ەسىل تاسىپ بارادى جاردان اسىپ, قار جاۋادى جاڭبىرمەن ارالاسىپ. شام ءسوندىرىپ بارايىن دەگەن باسىم, ۇيىقتاپ ءولىپ قالىپپىن قارا باسىپ».   «قىزى ەدىڭ ىبىرايدىڭ بالقاديشا, ەسىلدى ورلەي بىتكەن تال قاديشا».   ارقانىڭ ەگىز ەركەسىندەي ەكى سۋ – ەسىل مەن نۇرانىڭ قۇيىلىسقان تۇسىندا تاۋەلسىز ەلىمىزدىڭ استاناسى ەڭسە كوتەردى. ءبىز قازاقستاننىڭ كىندىك قالا­سىندا تۇراتىنىمىزدى ماقتان تۇتامىز. ءتىپتى, كەيدە استانالىق «اۋرۋى­مىز» ۇستاپ, اينالامىزعا استام­سي قارايتىنىمىزدى قايتەرسىڭ. مۇنارالى ماسكەۋىڭىزدى دە كورگەنبىز. پاڭدانعان پاريجىڭىزگە دە  بارعانبىز. تۇماندى البيوننىڭ التىن تۇمارىنداي لوندونىڭىزعا دا ءاتىزىن سالعانبىز. ارينە ءبارى ادەمى. كوشەلەرى كورىكتى. عيماراتتارى عاجاپ. تاريحي مۇرا­جايلارى تاڭعاجايىپ. قاراپ­تان قاراپ قايران قالاسىڭ. بىراق, جاسى جيىرماعا تولماعان ءبىزدىڭ ەلوردامىزدىڭ دا وزىندىك ەرەكشەلىكتەرى جەتەرلىك ەمەس پە؟! ادامنىڭ باسىن اينالدىرار دامۋ سەرپىنىنەن بولار شاھاردىڭ بولمىسى بايقالادى. دۇنيەجۇزىنىڭ ءدۇلدۇل ساۋلەتشىلەرى ۇسىنعان ۇتىم­دى جوبالاردىڭ ارقاسىندا كوز قۋان­تىپ, كوڭىل سۇيسىنتەر كور­كەم­دىك كوكجيەگى كۇننەن-كۇنگە كەڭەيە بەرەرى ءسوزسىز. جالپى, جاس اتاۋ­لى­نىڭ الدىڭعىلارمەن سالىس­تىر­عاندا ءبىر ارتىقشىلىعى بار. ول – بولا­شاعىنىڭ ءالى الدا ەكەندىگى. سوندىق­تان الاشتىڭ قۇتتى ورداسى الدىنان اق كۇن تۋىن تىلەيىك, اعايىن! استانانى قاق ايىرىپ ەسىل اعادى. وڭ جاعالاۋىندا – ەسكى قالا. سول جاعا­­لاۋىندا – جايناعان جاڭا اۋدان­دار. جاسىراتىنى جوق, سول­جاعالاۋ­لىق­تاردىڭ ءبىر تامىرى ارتىق سوعادى. سەنبەسەڭىز, ءسوز­دەرىنە قۇلاق سالىڭىز. «ءبارىڭىز بىلەتىن «بايتەرەكتىڭ» تۇبىنەن ءۇي الدىق». «پاتەرىمىزدىڭ تەرەزەسى پارلامەنت جاققا قاراعان». دۇرىس-اق. الايدا, انا وڭ جاعا­لاۋداعى بەس قاباتتى بەتون ءۇي تۇر­عىن­دارىنىڭ دا سالتاناتتى ساراي­لا­ردا تۇرۋ تۋرالى قيالدارىن قي­سىن­سىز دەي المايسىز عوي. تالپىن­سا, تالايىنىڭ وي-ارمانى ورىندالادى. وسى ورايدا قالا باسشىلىعى ۇستانىپ وتىرعان ساياسات كوكەيگە قونادى. ەسكى نىسانداردى ەبىن تاۋىپ ىسىرىپ, ولاردىڭ ورنىنا زاماناۋي زاڭعار قۇرىلىستار سالىنۋدا. قارجىلىق داعدارىس قۇرىلىس قارقىنىن تەجەگەنىنە قاراماستان, جۇيەلى جۇمىستار جۇرگىزىلۋدە. بۇل, ارينە, جاقسىلىقتىڭ بەلگىسى. قۇستىڭ قۋاتى – قوس قاناتىندا. ونىڭ بىرەۋى ۇزىن, بىرەۋى قىسقا بولسا, اسپاندا ەركىن سامعاي المايدى. ەندەشە, ەسىلدىڭ ارعى-بەرگى بەتىندەگى ەلوردامىزدىڭ ەكى قاناتى تەڭ بولعانىنا نە جەتسىن, شىركىن! ءبىز الداعى ۋاقىتتاردا تۇلا بويى تۇتاسقان سۇلۋلىقتان عانا تۇراتىن, اجارى ايداي الەمدى تامساندىراتىن استانانى كورگىمىز كەلەدى. تالعات باتىرحان, «ەگەمەن قازاقستان»