بارىڭمەن ءبولىس, جانىڭمەن ءتۇسىن...

وبلىس ورتالىعىنداعى ءماشھۇر ءجۇسىپ اتىنداعى مەشىتتە «بارىڭمەن ءبولىس!» قايىرىمدىلىق شاراسى وتۋدە. «مەشىتتە ءار جۇما سايىن وتەتىن «با­رىڭمەن ءبولىس!» قايىرىمدىلىق شاراسى كەزىندە مۇمكىندىگى شەكتەۋلى جاندارمەن بىرگە, از قامتاماسىز ەتىلگەن 25 وتباسىنا ۇن, ماكارون, وسىمدىك مايى, قانت, كۇرىش, قاراقۇمىق, حالۆا, شاي, ەت جانە باسقا دا ازىق-ت ۇلىك سالىنعان سومكەلەر بەرىلدى. مۇگەدەكتىڭ ارباسى, جۇمساق جيھازدار تابىس ەتىلدى. باس يمام ناريمان ەرمەك ۇلىنىڭ ايتۋىنشا, «بارىڭمەن ءبولىس!» قايىرىمدىلىق شاراسى ەكى اپتادا ءبىر رەت ارنايى ءتىزىم بويىنشا مۇقتاج وتباسىلارعا, كوپ بالالى انالارعا جينالعان كيىم-كەشەكتەر ۇلەستىرەدى. وتكەن جىلى 13 وتباسىنا 275 مىڭ 20 تەڭگە قارجىلاي, 610 وتباسىنا 440,325 تەڭگە كولەمىندە ماتەريالدىق جانە ازىق-ت ۇلىك كومەگى جاسالعان. بۇل شارا جالعاسا بەردى. مەيىرىم مەن را­­قىمشىلدىقتان تۋىنداعان قايى­رىمدىلىق اتتى اسىل قاسيەت يەسى بولۋعا ۇمتىلايىق», دەپ جازادى مەشىتتىڭ ءباسپاسوز حاتشىسى امانتاي تويشىباي ەلەكتروندى پوشتا ارقىلى جولداعان اقپاراتىندا. بىردە قالالىق اۆتوبۋستا كەلە جاتتىم. كەلەسى ءبىر ايالدامادان ىشكە ەنگەن ەۋروپالىق ءوڭدى اپاي اينالاسىنا جالتاقتاي قارايدى. سويتكەنشە بولعان جوق, كوندۋكتور ايەل قاسىنا جەتىپ كەلدى. – قىزىم, مەن ۇمىتىپ كەتىپپىن... – دەي بەرگەنى سول ەدى, انانىڭ تارپا باس سالعانى. – ال, سوندا مەنى كىم ايايدى؟! ۇمىتىپ كەتىپپىن... مەن دە ءجۇرمىن تاڭ اتپاستان وسى اۆتوبۋستا! اياعىم تالىپ, شارشاپ! ەشتەڭە بىلمەيمىن, كەلەسى ايالدامادان ءتۇسىپ قال! ءبارى وسىلاي سىلتاۋ ايتادى! اۆتوبۋس ىشىندە وتىرعان ورىس-قا­زاعىمىز ارالاس سول ساتتە اقىلداسىپ العانداي تۇگەل ۇشىپ تۇرەگەلدىك. ءبارىمىز الگى كەمپىرگە قاراي جاقىندادىق. سون­داعىسى, بار-جوعى 20 تەڭگە جەتپەپتى جولاقىسىنا! – مىنە, الىڭىز, الىڭىز, – دەپ ءبا­رىمىز جان-جاقتان الگى اپامىزعا 20 تەڭ­گەدەن, 100 تەڭگەدەن بەرىپ جاتىرمىز. كوندۋكتور ايەل بۇلاي بولار دەپ ويلاماسا كەرەك, قىپ-قىزىل بولىپ ۇيا­لىپ تۇرىپ قالدى. كوڭىلى جايلانىپ, بالاشا قۋانىپ, ورىندىققا جايعاسقان الگى اپامىزدىڭ سوندا ايتقان «ءالى دە قايىرىمدى ادامدار بار ەكەن عوي...» دەگەن ءسوزى ەسىمدە قالىپتى. ال, مەشىت قىزمەتكەرلەرى «بارىڭمەن ءبولىس» دەيدى. قانداي جىلى, جۇرەك تە­بى­رەنتەر ءسوز. قازىرگى كەزدە جولشىباي كولىككە وتىرۋ قاۋىپتى. ساقتانساڭ – ساق­تايدى. بىردە مويىلدى دەمالىس ۇيىنە شەشەمدى اپارىپ سالىپ, قا­لاعا قايتۋعا شاعىن اۆتوبۋس كۇتىپ تۇر­دىم. كۇن سال­قىن ءارى جاڭبىرلى ەدى. ايال­داماعا جا­قىن جەردە ءبىر جاس جىگىت كولى­گىنە وتىرىپ, جۇرگەلى تۇر ەكەن. – رەنجىمەسەڭ, قالاعا دەيىن الا كەتشى, اقىسىن تولەيمىن عوي, – دەدىم قا­سىنا جۇگىرىپ بارىپ. ۇندەگەن جوق, ءجاي عانا باسىن يزەدى. جول بويى بۇل جىگىت ءۇن قاتپاعان سوڭ مەن دە ۇندەگەم جوق. ءبىر كەزدە بارىپ, اشۋلانىپ بۇرق-بۇرق سويلەدى. – قاشان وسىلار جولداردى دۇرىستاپ جوندەيدى؟ كولىكتەن تۇك قالدىرمايدى مىنا تاستار! سىزگە قاتتى ىڭعايسىز بولسا كىنا مەندە ەمەس! قالاعا جاقىن كوشەلەر مىناداي بولسا, اۋىلدارعا نە سورىم ەندى! گەرمانيانىڭ جولدارىن كورسەڭىز عوي, قولىڭىزداعى ستاكانداعى سۋ توگىلمەيدى! – ول جاققا بارىپ پا ەدىڭ؟ – دەدىم. – ءيا, كەلندە جولداسىم تۇرادى. ءبىزدىڭ نەمىستەر عوي, قازاقشا اعىپ تۇر, – دەدى. سويتكەنشە, بولماي, قالاعا دا كەلىپ قالدىق. اڭگىمەمىز اياقتالماي, تانىسىپ تا ۇلگەرمەدىك. راحمەتىمدى ايتىپ, اقىسىن ۇسىنا بەرىپ ەدىم, «اپكە, مەن جولشىباي جۇرگەن ادامنان ەشقاشان اقشا المايمىن. ساۋ بولىڭىز», – دەپ ءجۇردى دە كەتتى... شەشەمىز الىستا, زايساندا تۇرعان سوڭ ءجيى-ءجيى سالەمدەمە سالىپ, پوشتامەن جىبەرىپ وتىرامىن. العان كۇنى-اق تەلەفون ارقىلى حابارلاسادى. – كورشى قىز قارلىعاش پوشتادان الىپ كەلدى. №36 دەگەن ءشايدى قايدان الدىڭ ءوزى؟ قايتادان شىققان با؟ اڭساعان, قانىشا بارلىق كورشىلەر جينالىپ, سەن جىبەرگەن سالەمدەمەنى اشىپ, تاتتىلەردەن جەپ, بۇيىرعانىن ءبولىسىپ, ءماز-مەيرام, نۇرگۇل داستارقان جايىپ, ءشاي ءىشىپ وتىرمىز, – دەيدى شەشەم بالاشا قۋانىپ. ادامداردى بالاشا قۋانتساڭ, بارىڭمەن بولىسسەڭ, بۇدان ارتىق نە بار؟.. فاريدا بىقاي, «ەگەمەن قازاقستان». پاۆلودار.