“رۋدنىيدان حابار الدىڭدار ما؟ جاعدايلارى قالاي ەكەن؟” وتباسىندا ارا-تۇرا ءبىر-بىرىمىزدەن وسىلاي سۇراپ قويامىز. دەرەۋ رۋدنىيداعى قاناتوۆتار وتباسىنا تەلەفون شالامىز, اماندىقتارىن ءبىلىپ, كوڭىل توقتاتامىز. كەيدە... تەلەفون شىلدىرىنان كەيىن ترۋبكانى كوتەرسەم, ارعى جاقتان باقىتكۇل اپايدىڭ قوڭىر داۋىسى ەستىلەدى. ۇلكەن كىسىلەردىڭ, بالالاردىڭ اماندىعىن, اراسىندا ماحابباتتىڭ وقۋىن سۇراپ قويادى. ءجۇرەك شىمىرلاپ, تاماققا قايتادان ءتۇيىن تىعىلعانداي بولادى. “ادامداردى وزگە ەمەس, ءولىم دە قوسادى ەكەن-اۋ. جاقسىلىقپەن, قۇدا بولىپ تانىسپاعانىمىزدى قاراشى” دەيمىن ىشىمنەن.
“اجال ايتىپ كەلمەيدى, اجال ايلا تاپتىرماس” دەپتى ءبارىن دە باسىنان وتكەرگەن اتالارىمىز. دەگەنمەن سول كۇنى جاستار توبىلدىڭ جاعاسىنا سۋعا تۇسۋگە بارماعاندا, بالكىم, ءبىر وتباسى وسىنشا قايعىدان اۋلاق, ال ماڭدايى جىرتا قارىس مەيىرجان جارقىلداپ دوستارىنىڭ اراسىندا, قوستاناي مەملەكەتتىك ۋنيۆەرسيتەتىندەگى كومپيۋتەرلىك تەحنولوگيا فاكۋلتەتىنىڭ ءۇشىنشى كۋرسىن ءتامامداپ جاتقان بولار ما ەدى. مىنە, زۋىلداعان ۋاقىت ەشتەڭەگە قاراتار ەمەس.
قوستانايدى قويناۋىنا الىپ, ىرگەلەي اعاتىن توبىل وزەنىنىڭ جاعاسىندا بۇلاق ءجيى كەزدەسەدى. شىمىرلاپ شىعىپ جاتقان بۇلاقتىڭ تاستاي سۋىق سۋى تومەندەگى وزەنگە قايتا قۇيادى. ونداي جەرلەرگە شومىلۋعا سۋدان قۇتقارۋ قىزمەتى رۇقسات ەتپەيدى, الايدا سونى تىڭدايتىندار از. جازدىڭ ىستىق كۇندەرى جاعالاي تال مەن قامىستىڭ اراسىندا ساپ-سالقىن بولىپ تۇراتىن قويناۋعا جۇرت ءۇيىر, سۋعا ءتۇسىپ, كۇنگە قىزدىرىنادى. جالپى جۇرتتىڭ ايتۋىنشا, توبىل سۋى شىلدەنىڭ مي قايناتار ىستىعىندا دا جىلىمايدى. بۇل سۋدىڭ جازىمەن قان جالايتىنى دا سوندىقتان, بالكىم. قاراعاي, تال-قايىڭى ارالاس وسكەن, ءارى شۇيگىن ءشوبىنىڭ ءيىسى مۇرىندى جاراتىن وزەن جاعاسى ادامداردى شاقىرىپ تۇرعانداي بولادى. ەلميرا, ۆاليا دەگەن قۇربىلارىمەن سەرۋەندەۋگە بارعان ماحاببات “توبىلعا سۋعا تۇسپە” دەگەن تاتەسىنىڭ ەسكەرتپەسىن سول كۇنى ۇمىتقان بولاتىن. وزەننىڭ جاعاسىنا جاقىن تۇرعان قىزدى سۋ استىنىڭ مۇزداي اعىسى الدى دا كەتتى. قۇربىلارىنىڭ جان داۋىسىن ەستىسە دە, قىزدىڭ ارتىنان سۋعا ءسۇڭگۋگە جاعا تولى ادامنىڭ ەشقايسىسىنىڭ جۇرەگى داۋالاعان جوق. تەك مەيىرجان عانا شىدامادى, وزەنگە سەكىرىپ كەتتى. ءوزى دە ءجۇزۋ بىلمەيتىن ول مالتىپ ءجۇرىپ, قىزدى جاعاعا يتەرە بەردى, قولى جەتەر جەرگە كەلگەندە ادامدار ونى سۇيرەپ شىعاردى. ال ابدەن شارشاپ قالعان مەيىرجاننىڭ جاعاعا شىعۋعا شاماسى جەتپەي قالعان ەدى... جۇرتتىڭ بارلىعى دا سول ءسات ەسىن بىلمەي جاتقان ماحابباتپەن بولىپ كەتتى دە, مەيىرجاننىڭ جوقتىعىن سالدەن كەيىن عانا بايقاعان. دوستارى شۋ ەتە قالدى دا دەرەۋ سۋعا سەكىردى, سۇڭگىدى. ءبارىنىڭ كەش ەكەنىن تۇسىنگەن ولار قۇتقارۋ قىزمەتىنە حابارلادى. ەسىن جيعان ماحابباتقا قۇربىلارى بەيتانىس ءبىر جىگىتتىڭ ونى قۇتقارىپ, ءوزى باتىپ كەتكەنىن ايتتى. قۇتقارۋشىلار مەيىرجاننىڭ دەنەسىن ءۇش ساعاتتان كەيىن تاۋىپ الىپ شىققانشا ماحاببات جىگىتتى ءوزى سياقتى امان الىپ شىعادى دەگەن بالاڭ قيالىنا سەنىپ, مەڭ-زەڭ بولىپ جاعادا كۇتىپ وتىردى...
سول كۇنى ماحاببات ۇيگە قاس قارايىپ كەتكەندە, كەش ورالدى. ءجۇزى وتە سىنىق بولدى, جىلاۋدان كوزىنىڭ بىلەۋدەي بولىپ ىسىنگەنى دە بايقالىپ تۇردى. ول تاتەسىنىڭ جاعدايدى سۇرايتىنىن الدىن الا سەزدى. كەلە “كىشكەنتاي بالانى قۇتقاردىق, اناسى دوستارىمەن كوڭىل كوتەرىپ وتىرعاندا بالا سۋعا ءتۇسىپ كەتتى. سونى قۇتقارامىن دەپ, ءبىر قازاقتىڭ جىگىتى سۋعا كەتىپ قالدى” دەدى. جىگىتكە جانىم اشىعاندىقتان “كىشكەنتاي بالانىڭ اتا-اناسىنا” سىرتتاي رەنجىدىم. قىزعا تىنىشتاندىراتىن ءشوپ قايناتىپ ىشكىزىپ, ءتۇننىڭ ءبىر ۋاعىنا دەيىن ۇيىقتاي الماي جاتتىم. بولعان وقيعا تۋرالى ماحاباتتان قايتارا سۇراعانىمدا “ەسىمە سالا بەرمەڭىزشى, ەشتەڭە ايتقىم كەلمەيدى” دەپ باسىن بۇركەپ جاتىپ قالدى.
وقيعانىڭ شىن مانىسىندە قالاي بولعانىنا تەك ەكى كۇننەن كەيىن كوزىمىز جەتتى. وبلىستىق ورىس ءتىلدى گازەت “ول ەشتەڭەنى ويلاپ جاتپادى” دەگەن تاقىرىپپەن قازاناما بەردى. “ول ون جەتى جاسار ماحاببات ەسىمدى قىزدى سۋدان ءوز ءومىرىن بەرىپ قۇتقاردى. مەيىرجان ۇزدىك وقىدى, ستۋدەنتتىك تەاترعا, دەباتقا قاتىستى. ول ماۋسىم ايىنىڭ اياعىندا وتەتىن تۇلەكتەر كەشىن جۇرگىزۋگە تيىس ەدى” دەپتى. ءارى قاراي وقۋعا شاما كەلمەدى, ءارىپتەر گازەت بەتىندە كولكىپ كەتكەندەي بولدى. ۇيگە جۇگىردىم, بۇلا ءوسىپ كەلە جاتقان قىزىمنىڭ ەتىنە العاش رەت اششى تاياق ءتيدى... قىرشىن جاستى سوڭعى ساپارعا شىعارىپ سالۋعا دا بارماي, ءۇنسىز قالۋدىڭ ۇياتى جاندى جەپ بارادى. ون توعىز جاسار ۇلدىڭ سۋعا كەتكەنىن ەستىگەن ماحابباتتىڭ سەكسەندەگى اتاسى مەن اجەسىنىڭ “بالاپانىم-اي!” دەپ كۇڭىرەنىپ جىلاعانى ساي-سۇيەكتى سىرقىراتتى.
ەرتەڭىنە مەيىرجاننىڭ رۋدنىي قالاسىنىڭ ءىرگەسىندە تۇراتىن اتا-اناسىنا تۋعان-تۋىسىمىزبەن جەتتىك. ءبىز قايعىدان وت بولىپ كۇيىپ وتىرعان جانداردان قانداي اۋىر ءسوز بولسا دا ەستۋگە دايىن بولىپ بارعانبىز. اۋلاداعى وتى سونگەن وشاق, ءالى جينالىپ ۇلگەرمەگەن جانازا تارقاتقان ءۇيدىڭ قارا جامىلىپ تۇرعانىنان حابار بەرگەندەي. تابالدىرىقتان اتتاي بەرە جۇرەكتى وكىنىش پەن وكسىك ورتەپ بارعان ءبارىمىز دە كوز جاسىنا يە بولا المادىق. ءۇش كۇن بويى جىلاۋدان تالىقسىپ جاتقان ءۇي يەلەرى اۋەلدە كىمنىڭ كەلىپ وتىرعانىن تۇسىنبەي دەل-سال كۇيدە قالدى. وزدەرى سەكىلدى وزبەكستاننان كوشىپ كەلگەن ورالمان اعايىندارىنىڭ ءبىرى مە دەپ, شىرامىتا الماي وتىرعانى دا بەلگىلى ەدى. بالاسى قۇتقارعان قىزدىڭ اتا-اناسى, تۋىستارى جانازاعا كەلمەگەن سوڭ, ولاردىڭ ادامدىق ارىنا سالىپ, كۇدەر ۇزگەن بولسا كەرەك. نۇرشات اجەي جۇباتۋ ءسوزىن ايتىپ, جىلاپ وتىرىپ “مەن الگى قىزدىڭ اجەسىمىن” دەگەندە, ءۇيدىڭ ءىشى قايتادان گۋ ەتە قالدى...
مەيىرجان ابىلاكىم مەن باقىتكۇلدەن تاراعان ەكى قىز بەن ءۇش ۇلدىڭ ەڭ كىشىسى ەكەن. شكاف سورەسىندە سۋرەتى تۇر. كەڭ ماڭدايلى, الاقانداي ايالى كوزىنە اقىل-پاراسات تۇنعان جاپ-جاس بوزبالا ك ۇلىمسىرەپ قارايدى.
– مەن كوپ اۋىردىم, اۋىر وپەراتسيادا دا جاتتىم. سونىڭ بارلىعىندا دا مەنى ومىرگە قايتا ورالتىپ وتىرعان مەيىرجانىم ەدى. ءىسى دە, ءسوزى دە كوڭىلىمە قونىپ تۇراتىن ۇلىما قاراپ, ومىرگە تالپىنا بەرەتىن ەدىم. ادامدارعا مەيىرىمدى ەتىپ تاربيەلەگەن دە ءوزىم. بىردە قوستاناي اۆتوۆوكزالىندا رۋدنىيعا جۇرەتىن اۆتوبۋستى كۇتىپ وتىرسا, ءبىر قارت كىسىنىڭ قالتاسىنان اقشاسى قىلتيىپ, كورىنىپ تۇر. “الگى كىسىنى باقىلاپ وتىردىم, قالتاسىنان اقشاسىنىڭ شەتى كورىنىپ جۇرگەنىن ءوزى بايقامايدى. سوسىن جانىنا بارىپ, امانداسىپ قولىن الدىم دا: “اتا, مىنا اقشاڭىزدى قالتاڭىزعا سالىپ الىڭىز, ءتۇسىپ قالار” دەدىم. ول كىسى “بالام, كوپ جاسا, سەن ايتپاساڭ, راسىندا تۇسۋگە شاق قالعان ەكەن عوي” دەپ ريزا بولىپ قالدى” دەپ ايتىپ كەلگەن ەدى. – ابىلاكىم اعانىڭ اۋزىنان جالىن اتقانداي.
– مي قايناتارلىق ىستىق تا جوق. قۇدايىم-اۋ, سۋعا قىز بەن ۇل نەگە باردى؟ – دەدى باقىتكۇل اپا كۇرسىنىپ. ءبىز دە ماحابباتتىڭ شومىلۋعا ۇيدەن سۇرانباي كەتكەنىن, ال توبىل جاعاسىندا بولعان جايدى جاسىرعانىن, سول ءۇشىن وعان كۇيىنگەنىمىزدى ايتتىق.
– ەندى ماحابباتتى كۇيەۋگە بەرىڭدەر, ۇل تاپسا اتىن مەيىرجان قويسىن!–دەدى ابىلاكىم اعا. ءبىز ەكى كوزگە قايتادان ەرىك بەردىك. سول كۇنى قايعىدان ورتەنىپ وتىرسا دا باقىتكۇل اپانىڭ ءوزىنىڭ باۋىرىنان ورگەندەرگە عانا ەمەس, قازاقتىڭ بار بالاسىنا جەتەردەي انالىق پەيىلى تاڭقالدىرعان. “مەككەگە جەتى رەت ارقالاپ بارساڭ دا انا الدىنداعى پارىزىڭدى وتەي المايسىڭ” دەگەن ءسوز انانىڭ بالانى توعىز اي كوتەرگەنىنە, اق سۇتىنە عانا ەمەس, ونىڭ وزگەدەن ەرەكشە پەيىلىنە بولا ايتىلعان شىعار, اسىلى... ءوز ۇلىن جوقتاپ, جانى كۇيىپ وتىرعان باقىتكۇل اپا ءبىر مەزگىلدە: “ماحابباتقا ەندى قاتتى ءسوز ايتپاي-اق قويىڭىزدار, اۋرۋ بولىپ قالار” دەدى.
مەيىرجاننىڭ قازاسىن ەستىگەندە ۋنيۆەرسيتەت باسشىلىعىنان باستاپ, ۇستازدارىنىڭ, فاكۋلتەتتەگى دوستارىنىڭ قابىرعاسى قايىستى. ول تەك اتا-اناسىنىڭ عانا ەمەس, وقۋ ورنىنىڭ ۇكىلى ءۇمىتى ەدى. ءوزى وقىعان كۋرستاعى ماڭدايالدى ماتەماتيك تە مەيىرجان ەكەن. پوەزيانى جاقسى كورەتىن, ءوزىنىڭ دە ولەڭ جازۋعا تالپىنىسى بار ول ۋنيۆەرسيتەتتەگى قوعامدىق جۇمىستاردىڭ دا ورتاسىندا جارقىلداپ ءجۇرىپتى. ستۋدەنتتەردىڭ ءبارى بىردەي دەباتقا قاتىسا بەرمەيدى, سەبەبى وعان جاستاردىڭ ءوز بەتىمەن ىزدەنىپ جيعان ءبىلىمى, ءوي-ءورىسى قاجەت. مەيىرجان قاناتوۆ قاتىسقان دەبات وتىرىستارى ونىڭ تاپقىرلىقپەن قويعان سۇراقتارىمەن, قاتىسۋشىلاردىڭ بارلىعىن ەلەڭ ەتكىزەتىن پىكىرىمەن جانە ءسۇيكىمدى ءازىل-قالجىڭىمەن قىزىپ جۇرە بەرەدى ەكەن.
– مەيىرجان كەرەمەت ماتەماتيك ەدى. بەرگەن تاپسىرمالاردى ورىنداۋعا قۇشىرلانا كىرىسەتىن. مەن ونى بولاشاقتا عىلىمنان كورەرمىز عوي دەپ ويلايتىنمىن. ول تەك ءبىزدىڭ باعدارلامامىزداعى تاپسىرمالاردى مىسە تۇتپاي, ءوز بەتىنشە ىزدەنىپ جۇرەتىن. كۋراتورى بولعاندىقتان, سول ءبىر اۋىر كۇندەرى بالانىڭ سۇيەگىن ۇيىنە جەتكىزۋ جۇمىستارىنىڭ قاسىندا بولدىم. ءمايىتحانادان الىپ جاتقانىمىزدا ۇلكەن اعاسى ساكەن: “باۋىرىم-اي, ءجاي ەمەس, ەرلىككە پارا-پار قيمىل جاساپ كەتكەن ەكەنسىڭ, ەندىگى ءومىرىڭدى ماحابباتقا بەرسىن” دەدى. ءبىزدىڭ جاقسى, دارىندى, پاراساتتى مەيىرجاننىڭ تەكتىلىگى وتباسىندا جاتقانىنا كوزىمنىڭ سول قايعى وراعان كۇنى جەتكەنى وزىمە اۋىر ءتيدى, كوز جاسىما عانا شامام كەلدى, – دەيدى عاليا اسقانباەۆا.
قىرقىنا دەيىن-اق اعالارى ساكەن مەن راحىمجان بەيىتتى قورشاپ, ءمارمار تاستان ورناتىلعان پليتكاعا مەيىرجاننىڭ سۋرەتىن باسىپ, استىنا “ەكى اينالىپ كەلمەيتىن عاجايىپ ءومىر” دەگەن ءبىر اۋىز ءسوزدى ويىپ جازدىردى. كەيدە ءومىردەگى ءسايكەستىكتەر تاعدىردىڭ كەلەكەسىندەي كورىنىپ, جۇرەكتى كۇيدىرەدى. وسى ءسوزدى ۋنيۆەرسيتەتتىڭ “جاس وركەن” ستۋدەنتتەر تەاترىندا قويىلعان “عاشىقسىز عاسىر” سپەكتاكلىندە ويناعان مەيىرجاننىڭ كەيىپكەرى ايتقان بولاتىن.
– ءبىزدىڭ “جاس وركەن” ستۋدەنتتەر تەاترىنىڭ رەپەرتۋارىندا ءسۇلتانالى بالعاباەۆتىڭ “عاشىقسىز عاسىر” سپەكتاكلى بار. وسى قويىلىمداعى پروفەسسوردىڭ ءرولى تەاترعا بۇرىننان قاتىسىپ جۇرگەن بىرنەشە بالاعا اۋىستى. ءوزىم وسى رولگە ناق لايىق جىگىتتى تاپپاي جۇرەتىنمىن. بىردە ستۋدەنتتەر مەيىرجاندى الىپ كەلدى. 18-19 جاستاعى ورىمدەي جىگىتتىڭ كوزى تىم ويلى ەكەن. ءرولدى ءاپ-ادەمى الىپ شىقتى. مەن ونى “نەگىزى قازاقتىڭ ماقتان تۇتار ازاماتى بولاتىن شىعار” دەپ ۇمىتتەنىپ, ءسۇيسىنىپ جۇرەتىنمىن. ويتكەنى, جاس بولىپ, اينالاسىنداعىلاردىڭ كوڭىلىنە تيەتىن نەمەسە جۇرتتىڭ سىرتىنان ءبىر ارتىق ءسوز ايتپايتىن, وتە ۇستامدى, ءارى پاراساتتى ەدى. ودان مەن ءبىر ەرتە ەسەيگەندىكتى بايقاپ تۇراتىنمىن, ءارى ساحنانى نۇرلاندىرىپ جىبەرەتىن جىگىتتىڭ كوركى دە كوز الدىمدا, – دەيدى قوستاناي ۋنيۆەرسيتەتىندەگى ستۋدەنتتەر تەاترىنىڭ رەجيسسەرى ايساۋلە ەسەنبەكوۆا.
مەيىرجان ءوز ءومىرىن سىيلاپ كەتكەن ماحاببات تا جان ازابىن از تارتقان جوق. سول قاسىرەتتى كۇنى ۇيگە وتىرىك ايتىپ كەلگەنىن ءجاسوسپىرىم قىزدىڭ الاپات اۋىرلىقتان وزىنە قويعان “قورعانىشى” ەكەنىن تۇسىندىك, كەشىردىك. دزيۋ-دودان ءوز سالماعىندا وبلىستىڭ ابساليۋتتىك چەمپيونى بولعان ول سول وقيعادان كەيىن سپورت جاتتىعۋلارىنا بارماي قويدى. جاتتىقتىرۋشىسى باعدات كامەن ۇلى بۇل قايعىلى وقيعانىڭ تاعدىردىڭ ءىسى ەكەنىن, ونىڭ ءوزى ءۇشىن ءومىرىن قيعان مەيىرجان ءۇشىن دە ءومىر ءسۇرۋى كەرەكتىگىن شاكىرتىنە ءتۇسىندىرىپ باقتى. قىزدىڭ پسيحولوگ كەڭەستەرىن الۋىن قاداعالادىق. قۇرىلىس كوللەدجىنىڭ ساناق تەحنيكالارىنىڭ باعدارلامالىق قامتاماسىزدىعى فاكۋلتەتىندە وقيتىن ول ۇيدەگى كومپيۋتەرىنە مەيىرجاننىڭ سۋرەتى مەن ول تۋرالى ماتەريالداردى جيناپ قويعان. سول وقيعادان ءبىر اي وتكەن سوڭ ون جەتىگە تولدى. “تۋعان كۇنىمدى اتامايمىن” دەپتى ول قۇربىلارى مەن دوستارىنا. “ەشقايسىسىڭ قۇتتىقتاماڭدار”, دەپ جىلادى ماحاببات. سول كۇنى ماحابباتتىڭ تۋعان كۇنىن اتاۋ ءۇشىن ەمەس, مەيىرجانعا قۇران باعىشتاۋ ءۇشىن وتباسىندا داستارقان جايدىق. ء“وزىم ءتىرى جۇرگەندە مەيىرجان اعانى ۇمىتپاسپىن” دەيدى ءاردايىم.
رۋدنىيعا بارسام, ابىلاكىم اعامەن, باقىتكۇل اپامەن ەش جاساندىلىعى جوق, رياسىز كوڭىلدەن قۇشاقتاسىپ, كورىسەمىز. توردەگى شكاف سورەسىندە مەيىرجاننىڭ العان ماقتاۋ قاعازدارى, “وبلىس جاستارىنىڭ التىن كىتابىنا” (قايتىس بولعاننان كەيىن) ەنگەنى تۋرالى سەرتيفيكات تۇر. ال بيىل جىل باسىندا وتكەن دەباتتى ۋنيۆەرسيتەت جاستارى مەيىرجان قاناتوۆتى ەسكە تۇسىرۋگە ارنادى. ۇلكەيتىلگەن سۋرەتىنىڭ بەتىن اناسى اق ماتامەن جاۋىپ قويىپتى. سۋرەتكە قاراعان سايىن جۇرەگى ءتىلىمدەنگەن سوڭ وسىلاي ىستەگەنىن ايتپاي ءتۇسىندىم. ماڭدايى جارقىراپ, نۇرلى جانارىمەن ك ۇلىمسىرەي قاراپ وتىرعان بالانىڭ ەلەسى جۇرەككە جازىلىپ قالعانداي. “قوراداعى مالعا, ەسىكتىڭ الدىنداعى باقشاعا اينالىپ, ءوزىمدى الدارقاتامىن. شارۋاعا اينالسام ءسال دە بولسا بويىم قايعىدان جەڭىلدەيدى” دەگەن ابىلاكىم اعا. قۇدايعا شۇكىر, ۇيدە بالالارى بار, اياعىنا ورالىپ, نەمەرەلەرى جۇگىرىپ ءجۇر, بىراق مەيىرجانداي بالانىڭ ورنى بولەك ەدى... ءبىزدىڭ ۇيگە كەلگەندە ابىلاكىم اعا “مەيىرجانىمنىڭ كوزى” عوي دەپ, ماحابباتتىڭ ماڭدايىنان يىسكەدى. “مەيىرجانىم جاقسى وقيتىن ەدى, ءوزى دە جاقسى ەدى, قىزىم سەن دە سونداي بول” دەدى كۇرسىنىپ.
زۋلاعان ۋاقىت اققان سۋمەن بىردەي, بيىلعى ماۋسىمدا سول قاسىرەتتى كۇنگە جىل تولدى. اتا-اناسى اعايىن-تۋمانىڭ باسىن قوسىپ, مارقۇمنىڭ رۋحىنا قۇران باعىشتاتتى. سول كۇنى ماحابباتتىڭ اجەسى باقىتكۇل اپانىڭ باسىنا اق جاۋلىق سالىپ تۇرىپ:
– اللانىڭ كورسەتكەنىنە شۇكىر ەت, قاراعىم. ءبىزدى تاعدىر جاقسىلىقپەن ەمەس, وسىنداي قايعىمەن قوسسا قايتەيىن. مەيىرجانداي بالانى قالاي ۇمىتارسىڭ. بىراق قالعان بالالارىڭا ءومىر بەرسىن, بويىڭدى تىكتە. وسى ورامالداي ەندى كوڭىلىڭ اعارسىن. ابىلاكىم ەكەۋىڭە قالعان بالالارىڭنىڭ قىزىعىن بىرگە كورۋدى جازسىن. ەندىگى داستارقانىڭ تەك قىزىقشىلىققا جايىلسىن, وسى ۇيگە ىلعي تويعا كەلەيىك. مەن دە ءبىر اكەدەن جالعىز قىز ەدىم, ءسىڭىلىم بول, – دەدى.
قارالى ۇيگە جاناشىر اعايىننىڭ, دوس-جاردىڭ جۇباتۋ ءسوزى مەدەت. ء“ولىنىڭ بەتى ءارى, ءتىرىنىڭ بەتى بەرى” دەگەن عوي بۇرىنعىلار. عايىپتان كەلىپ قالارداي ەلەڭدەپ, ولىمگە قيا الماي جىل بويى جوقتاعان كوڭىلدىڭ امالسىز سۋىنىپ, تاعدىردىڭ جازعانىن مويىنداعانى قانداي اۋىر. مەيىرجان اق قانات پەرىشتەگە اينالىپ كەتكەندەي. جاقسىنىڭ جاقسىلىعىنان اعايىن اراسى سۋىمادى. ول دوستارى ءۇشىن ادالدىق پەن ادامگەرشىلىكتىڭ ەسكەرتكىشى بولىپ قالدى. قارشاداي بالانىڭ جۇرەگى اتا-اناسى اڭساپ كەلگەن ەلىم, جەرىم دەپ سوعاتىن ەدى. جۇرەك توقتاپ, ءۇمىت ءجىبى ءۇزىلىپ كەتكەنمەن, ول دالانىڭ ۇستىندە اپپاق پەرىشتە بولىپ ۇشىپ جۇرگەن شىعار...
ءنازيرا جارىمبەتوۆا.قوستاناي.