«جۋرناليسكە ديپلوم ەمەس, سەزگىش جۇرەك, كورگىش كوز كەرەك!» بۇل اتى اڭىزعا اينالعان قولباسشى, جازۋشى باۋىرجان مومىش ۇلىنىڭ جۇرەك تۇبىنەن شىققان اشۋ-ىزاسى. بۇل سوزدەر رەيحستاگقا العاش بولىپ جەڭىس تۋىن تىككەن لەيتەنانت راقىمجان قوشقارباەۆتىڭ ەسىمى ەل ىشىندە ۇمىت بولا باستاعان تۇستا, ەشبىر ءجۋرناليستىڭ بۇل ەرلىككە ءۇن قاتپاعانىن كورىپ, ءتوزىمى تاۋسىلعان ساتتە ايتىلعان, دەپ جازادى Egemen.kz.
كاكىمجان قازىباەۆتىڭ «ونەگەلى ءومىر» سەرياسىنداعى ەستەلىك كىتابىندا 1958 جىلى, باۋىرجان مومىش ۇلىنىڭ قازاقستاننىڭ جوعارعى باسشىلىعىنا حات جازىپ, راقىمجان قوشقارباەۆتىڭ رەيحستاگقا العاش تۋ تىككەنىن قايتادان دالەلدەۋ قاجەتتىلىگىن العا تارتقانى جازىلعان. بۇل حاتتىڭ ارتىنشا, تاريحتا العاش رەت شىندىققا كوز جۇمۋعا بولمايتىنىن تۇسىنگەن مومىش ۇلى كاكىمجان قازىباەۆ بولمەسىنە باس سۇققاندا, ونى قاتاڭ سۇراقپەن قارسى العان:
– مەن سەنى نەگە شاقىردىم؟ – دەدى باۋىرجان مومىش ۇلى.
– بىلمەدىم, باۋكە.
تەمەكىسىن سورىپ-سورىپ جىبەردى دە, وتتى كوزىن قاداي قالدى.
– بىلمەسەڭ, جاڭا وسىندا ماعان سالەم بەرە ءبىر جىگىت كەلدى. اتى – راقىمجان (قوشقارباەۆ – رەد.). مىنە, سول جىگىت… باۋكەڭ ءسوزىن اياقتاماي قايتا ءجۇرىپ كەتتى.
– مىنە, سول جىگىت رەيحستاگقا تۋ تىككەن. پونيماەش؟ سەن ۇعىپ تۇرسىڭ با ءوزىڭ؟ – دەدى.
– ۇعىپ تۇرمىن, باۋكە!
– وتىرىك ايتاسىڭ! ۇققان جوقسىڭ. ۇقساڭدار, نەگە جازبايسىڭدار, نەگە جازباعانسىڭدار؟ سەن كىمسىڭ ءوزى؟ بۇل سۇراققا مەن تاڭىرقاپ قالدىم.
– ماماندىعىمدى ايتاسىز با؟
– ءيا, ءيا, ماماندىعىم, ماماندىعىم دەيدى عوي. ماماندىعىڭ-اق بولسىن. كىم ماماندىعىڭ؟ مەن كۇلدىم. ونى ءوزىڭىز بىلەسىز عوي دەگەندەيمىن.
– نە دو سمەحا. يا تەبيا سەرەزنو سپراشيۆايۋ, كتو تى تاكوي؟ – دەپ ايقاي سالدى باۋكەڭ.
– مەن ءجۋرناليسپىن. ديپلومىم بار. باۋكەڭ داۋسىن ءسال باسەڭدەتتى دە:
– سەندەر جۋرناليست ەمەسسىڭدەر, قايداعى جۋرناليست؟ سوعىس بىتكەلى ون ءۇش جىل. انا راقىمجاندى كورمەي جۇرگەن نەعىلعان جۋرناليسسىڭدەر؟ «ديپلومىم بار». جۋرناليسكە ديپلوم ەمەس, سەزگىش جۇرەك, كورگىش كوز كەرەك. جوق, سول سەندەردە جوق!
– زناەش, تى, كتو تاكوي راقىمجان؟ مەن دە ونى بۇگىن ءبىرىنشى رەت كوردىم. سالەم بەرە كەلىپتى. بىلەسىڭ بە, كىمنىڭ سالەم بەرە كەلگەنىن؟ ەتو يستوريچەسكي چەلوۆەك!
باۋىرجان مومىش ۇلى راحىمجان قوشقارباەۆتىڭ رەيحستاگقا العاش بولىپ تۋ تىككەنىن دالەلدەيتىن ارحيۆتىك قۇجاتتاردى ۇزاق ىزدەنىستەن كەيىن تاۋىپ, 1960 جىلى قازاق كسر مينيسترلەر كەڭەسىنىڭ توراعاسى جۇمابەك تاشەنوۆكە ارنايى حات جولداعان. ول حاتىندا:
«مەن رەيحستاگقا شابۋىل جاساۋ كەزىندە لەيتەنانت راحىمجان قوشقارباەۆتىڭ جاساعان ەرلىگىنىڭ دۇرىستىعىن راستايتىن كەيبىر قۇجاتتاردى تابا الدىم», دەپ جازادى.
ون جىلدان سوڭ, 1970 جىلى 13 اقپاندا, ول قازاقستان كومپارتياسىنىڭ ءبىرىنشى حاتشىسى دىنمۇحاممەد قوناەۆقا ارنايى حات جازىپ, راحىمجان مەن گريگوري بۋلاتوۆقا كەڭەس وداعىنىڭ باتىرى اتاعىن بەرۋ تۋرالى ۇسىنىس بىلدىرەدى. ول حاتتا:
«قولدا بار 30-دان استام ناقتى قۇجات ر.قوشقارباەۆ پەن گ.بۋلاتوۆتىڭ رەيحستاگقا العاشقى بولىپ تۋ تىككەنىن دالەلدەيدى… ءبىز ولاردى ماراپاتتاۋدى ۇسىنامىز», دەلىنگەن.
حات سوڭىندا قازاق زيالىلارى عابيت مۇسىرەپوۆ, عابيدەن مۇستافين, ءىلياس شۋحوۆ جانە اسقار توقماعامبەتوۆ ءوز قولدارىن قويعان.
سول ۇرىستان كەيىن, كاكىمجان قازىباەۆ باۋىرجان مومىش ۇلىنىڭ اماناتىن ورىنداپ, 1958 جىلى 20 اقپاندا «لەنينشىل جاس» گازەتىندە «رەيحستاگقا تۋ تىككەن قازاق» اتتى ماقالاسىن جاريالادى. بۇل ماقالا راقىمجان قوشقارباەۆتىڭ ەسىمىن حالىققا العاش جەتكىزگەن تاريحي ەڭبەك بولدى. ول وقىرماندى ءدۇر سىلكىندىرىپ, اقيقاتتىڭ شەتىن اشقان العاشقى ءباسپاسوز ماتەريالىنا اينالعان.
باۋىرجان مومىش ۇلىنىڭ د.ا.قوناەۆ پەن ج.ا.تاشەنوۆكە جازعان حاتتارىنىڭ تۇپنۇسقالارى قر ورتالىق مەملەكەتتىك ءارحيۆىنىڭ №1432 قورىندا ساقتاۋلى.