ىزدەنۋشى ادامنىڭ جانى اعىندى بۇلاق ىسپەتتى. ۇنەمى ءوزىن-ءوزى شايىپ, اعىستان-اعىسقا الماسىپ وتىرادى. پسيحولوگ زيگمۋند فرەيد ايتقانداي, ادام – قالىپتاسىپ بىتپەيتىن جاراتىلىس. كەمەلدەنۋدىڭ شەتى مەن شەگى جوق. ءالجۋاز دەگەن جان اۋليەگە, اپەرباقان دەپ جۇرگەنىمىز ايگىلى ارتىسكە اينالىپ كەتۋى ءاپ-ساتتە.
2010 جىلدىڭ جاز مەزگىلى ەدى. ونىنشى سىنىپتى بىتىرگەن ءورىم كەزىم. القاپتا قاربىز ارتىپ جۇرگەنىمىزدە, كەنەت ەكى اۋىلاس اعام شەكىسىپ قالىپ: «مەن سەن سەكىلدى ءالى كۇنگە دوپ قۋىپ جۇرگەن جوقپىن!» دەدى ءبىرى, ەكىنشىسى: «دوپ قۋسام دا ۇپايىم تۇگەل, مەن ءتۇبى سەنەن وزامىن!» دەدى ج ۇلىپ العانداي.
– كەل باستەسەيىك, 4 جىلدان كەيىن كىمنىڭ وزارىن كورەيىك, سوندا كورەرسىڭ كىمنىڭ كىم ەكەنىن,–دەپ ەكەۋى قول الىستى.
سول ۋاقىتتان بەرى ءتورت جىل دا قاس قاققانداي وتە شىقتى. ەكەۋىنىڭ دە جاسى جيىرما بەستەن اسىپ جىعىلعان ەدى. بىراق نە وزگەرگەن, نە تىندىرعان تۇگى دە جوق. سول باياعى قاراشا اۋىل ماڭى, سۇيكىمسىز مىجىرايعان ۇيلەر, باتپاققا بەلشەسىنەن باتقان ەسىك الدىنداعى اربا, اقجەمتىر بولىپ كەتكەن شاتىرلار... بىردە اۋىلدا ءبىرىن كەزدەستىرىپ قالىپ: «وسىدان ءتورت جىل بۇرىنعى باستەسكەنىڭ ەسىڭدە مە؟» دەدىم جاقىن كەلىپ. الگى جىگىتىم جارقىراي ك ۇلىپ «قانداي باستەسۋ, سەن دە جۇرگەن قيالسىڭ» دەدى دە قويدى.
مەنىڭ بىلگىم كەلگەنى, ادامدار راسىندا وزگەرە الا ما؟ نەمەسە تاعدىرمەن سوقىرتەكە ويناپ ءجۇرىپ وقىستان ءسۇرىنىپ قالىپ, باباسىنىڭ باباسى جاساعان قاتەلىكتى قايتالاپ «ادامدىق قوقىسىنا» تاستالا ما؟ بالا كۇنىمدە ءبىر كىسىنى اۋليە دەپ ويلايتىنمىن. ءبىر كۇنى كوشەدە قۇلاپ جاتقانىن كورىپ «اۋليە بولسا نەگە قۇلايدى؟» دەپ ۇزاق ويلانعانىم ەسىمدە.
ەينشتەين: ء«ومىر – ۆەلوسيپەد ايداۋ سياقتى, تەپە-تەڭدىكتى ساقتاۋ ءۇشىن ءاردايىم قيمىلداۋ كەرەك» دەگەن ەكەن. ءيا, ءومىر سوقپاعىندا باعىتىڭنان جاڭىلىپ باز كەشۋ وڭاي. باعىڭدى كۇزەتىپ, بۇلتقا جەتەر جولعا شىعۋ ءۇشىن ۇنەمى ءوز-ءوزىڭدى تارازىلاۋ, ەسەپ بەرۋ ءلازىم. سولايشا ۇنەمى جاقسى تۇسقا وزگەرىپ, قۇدىرەتتى ادامعا اينالۋعا بولادى.