كەيىنگى جىلدار مۇعدارىندا جاسامپاز جاستاردان قۇرالعان مادەني ۇيىمداردىڭ سانى كۇننەن-كۇنگە ارتىپ كەلەدى. ولار قوعامداعى تۇيتكىلدى ونەر رۋحىمەن شەشكىسى كەلەتىنىن بايقاپ-اق ءجۇرمىز. اششى سيا, ۋلى تىلمەن زاماننىڭ زاپىران قايعىسىن, ادامنىڭ مىنەزىندەگى دەرت-مەرەزدەردى قايمىقپاي اشىق ايتادى. وعان بەك قۋانىشتىمىز. الايدا ءبىزدى شوشىتاتىن دۇنيە – ولاردىڭ ۇنىندەگى ۇمىتسىزدىك.
جاقىندا شەتەل كورگەن, وقىعان ازاماتتىڭ بىرەۋىمەن اڭگىمەلەسىپ قالدىق. دامىعان ەلدەردەگى وركەنيەت ۇلگىسىن ايتا باستادى. ول جاقتاعى ازاماتتاردىڭ مادەنيەتتىلىگى, الەۋمەتتىك جۇيەنىڭ كەرەمەت قۇرىلعاندىعى جونىندە ءبىراز سويلەدى. اقىرى ءبىزدىڭ ەلگە كەلدى. «قازاقستاندا شە؟» دەگەن سوزىنەن وتانعا دەگەن جيىركەنىش ءيىسى مۇڭك ەتە قالدى. تۋعان جەرى تۋرالى بايانىندا تىجىرىنعان بەتى ءبىر جازىلمادى. وقىعان, زيالى ادام دەرسىڭ. بىراق كوزىنەن حالقىنا دەگەن ءبىر تامشى ماحاببات بايقالمادى.
دەسترۋكتيۆتى اعىمدارعا ىلەسكەن اعايىنداردا دا وسى پسيحولوگيا انىق كورىنەدى. عاسىرلار سۇزگىسىنەن وتكەن سالت-سانا, ادەت-عۇرىپ, ادەپ-احلاقتىڭ بارلىعى ولارعا جات كورىنەدى. ۇلت بىرلىگى, مەملەكەت تۇتاستىعى سەكىلدى قاعباداي قاستەرلى ۇعىمدار جانىن اسا مازالامايدى. البەر كاميۋدىڭ «بوگدە» ادامى سەكىلدى بەينەبىر. اسىلىندا, بۇلبۇل باعىنان, قۇلان قاعىنان جەرىمەسە كەرەك ەدى عوي.
جوعارىداعى ويىمىزدى قايتا قاۋزايىق. زامانىندا قالامداس اعاسى جۇسىپبەك ايماۋىت ۇلىنىڭ كۇيرەۋىك, قايعىشىل دەپ سىناعان ماعجان جۇماباەۆتىڭ ءوزى «سۇيەمىن» دەگەن ولەڭىندە ءۇمىتتىڭ التىن ارايىنا كوڭىلىن قىزدىرادى:
«ۇيقى باسقان قاباعىن,
باستىرا كيگەن تىماعىن.
جالقاۋلىقتى جار كورگەن.
جۇرگەن ەسكى زاڭىمەن,
الدىنداعى مالىمەن,
بىرگە جۋساپ, بىرگە ورگەن.
الاش دەگەن ەلىم بار,
نەگە ەكەنىن بىلمەيمىن –
سول ەلىمدى سۇيەمىن!»,
– دەيدى-اۋ ۇلت ۇزانى. شارتسىز, ەسەپسىز ءسۇيۋ دەگەنىڭىزدىڭ حاس ۇلگىسى. ال حالىق باتىرى باۋىرجان مومىش ۇلى ء«وز ۇلتىن سىيلاماۋ, ونى ماقتانىش ەتپەۋ – ساتقىندىق», دەپتى...