سۋ پاتشاسى سۇلەيمەننiڭ التى قىرلى ساقيناسىنىڭ بەتiندە ء«بارi وتكiنشi» دەگەن جازۋى بار ەكەن. قينالعاندا سول جازۋعا قاراپ سابىرعا كەلەتىن كورىنەدى. بiردە قاتتى كۇيزەلگەن ساتىندە ساقيناسىن ساۋساعىنان ج ۇلىپ الىپ, لاقتىرىپتى. كەنەت دوڭگەلەپ بارا جاتقان ساقيناسىنىڭ كەلەسى قىرىنداعى جازۋعا كوزى تۇسەدى, وندا «بۇل دا وتەدى» دەپ جازىلعان ەكەن...
(اڭىز-ءاپسانادان)
گۇلدەيتىن شاقتا باق باسى,
جارىلدى سوردىڭ سوقتاسى...
قامىرشا يلەپ بارادى,
كورىنبەي قالدى ات باسى,
باعۋسىز قالدى باقتاشى.
قايمانا جۇرتتىڭ قاقپاسىن,
قاقپاشى سۋدىڭ پاتشاسى!
ەرنەۋىڭ كەنەت كەرىلدى,
بۇكتىردىڭ بەكەم بەلىمدى.
سۇراۋى بارىن ۇقتىردىڭ,
سۋمەنەن بۋىپ جەرىمدى.
ەتەكتەن نەگە كەشتىردىڭ,
بەينەتى قالىڭ ەلىمدى؟
پاتشاسى سۋدىڭ — سۇلەيمەن,
كوڭىلىڭ نەدەن جەرىندى؟
نۋىڭدى كەتكەن بالتالاپ,
سۋىڭدى ەتكەن نانتالاپ,
مۇراپتان كوڭىلىڭ قالدى ما؟
وت-جالىنعا وراپ ورماندى,
ات جالى بولگەن بار مالدى,
ادامنان كوڭىلىڭ قالدى ما؟
بوتاداي كوزدى, سۇيىكتى,
قىناداي قىرعان كيىكتى,
قوس اياقتى, يىقتى,
اڭداردان كوڭىلىڭ قالدى ما؟
قان قاقساتقان ەلىمدى,
تەڭىنە بەرىپ تەلىمدى,
ساۋداعا سالعان جەرىمدى,
جەمىردەن كوڭىلىڭ قالدى ما؟
بارىمتالاعان ءتىلىمدى,
ارىن تالاعان ءدىلىڭدى,
ارامزالاعان ءدىنىڭدى,
دۇمشەدەن كوڭىلىڭ قالدى ما؟
تارامدا, تارام, تارامدا,
كورمەگەنىمنىڭ ءبارى الدا.
سىناق قوي بۇل دا ادامعا,
كەشىرگىن, قۇداي, جاساعان!
ۇيىرسەك بولدىق جامانعا.
ءتىلازار بولعان بالاڭدى...
اسقىنىپ كەتكەن ساناڭدى,
الاستاپ سۋمەن الام با؟
ارۋانا باۋىر دۇنيە,
شايقالىپ كەتتى شارامدا.
سۋىڭدى باستا, سۇلەيمەن,
ارناساي دەيتىن ارناعا,
ارناسى قاشقان ارالعا!
اياقتىڭ استى جار ما ەكەن,
تاياقتىڭ باسى تال ما ەكەن,
قازانىم قالقىپ بارادى,
استىندا وتى بار ما ەكەن؟
شىلدەدە, قازان, اقپاندا,
ارمانىمدى ايتتىم اق تاڭعا!
ومالىپ قالاي وتىرام؟
«وتانىم جىلاپ جاتقاندا...»
اللادان مەدەت تىلەيمىن,
باباما بارىپ تۇنەيمىن.
«بۇل دا وتەر...»
ءالى-اق تۇلەيمىن!
سابىر بەرە گور حالىققا
... ساقيناڭ قايدا, سۇلەيمەن؟
حالقىمنىڭ سورى قالىڭ-اق…
قالماسىن ءسابي اڭىراپ,
اقپاسىن سۋدا ءتورت ت ۇلىك,
اقپاسىن سۋدا شاڭىراق!
ءاۋمين!
جاناربەك ءاشىمجان,
اقىن