بۇقتىرمانىڭ وڭ جاعالاۋىنداعى كۇنگەيدى جايلاعان ەلەۋسىزدەۋ اۋىلدى كەزىندە كامەنكا دەسەتىن. ونى ءبىز تىلىمىزگە يكەمدەپ, كامەڭكە دەپ كەتكەنبىز. كەيىن ەتەك-جەڭىمىزدى جيىپ, وڭ-سولىمىزدى تانىعان سوڭ مويىلدى دەپ قازاقشالادىق. بالكىم, كەرجاقتار كوشىپ كەلگەنشە, قويىن-قولاتىندا مويىل اعاشى سامساپ تۇرسا كەرەك. جول جيەگىندە جايقالعان ارشاعا قاراپ, «ارشالى» دەي سالسا دا جاراسىپ كەتەر ەدى. ءاي بىراق اۋىلدىڭ اتاۋىن اۋىستىرا بەرگەنىن قايتەيىن, بۇگىنگى كۇندە جەتپىس ۇيدەن جەتى-اق ءتۇتىن قالىپتى. ەرتەڭگى كۇنى بۇل وتباسىلار تابان اۋدارسا, مويىلدى دا كارتادان سىزىلادى.
بىلتىر ەمەس, الدىڭعى جىلى بارىپ قايتقان مويىلدىعا جەر اياعى كەڭي سالا, تاعى مويىن بۇردىق. 2000-جىلدارعا دەيىن بازارى تارقاي قويماعان اۋىلدىڭ بۇگىنگى كەيپى جۇدەڭكى, جاداۋ. تەرەزەسى ۇڭىرەيگەن ءۇي كوپ. قوجايىندارى ەسىكتەرىنە قارا ق ۇلىپتى ىلەر-ىلمەستەن كوشىپ كەتە بەرگەن. كەيبىرەۋى ءۇيدى ءتۇپ ورنىمەن بۇزىپ اكەتىسكەن. كەتىكتەنىپ, ىرگەتاستارى, سويديعان قاشالارى عانا قالعان. اۋىلدىڭ كىرەبەرىسىندەگى بەتون ايالداماعا اۆتوبۋستىڭ توقتاماعانىنا دا قاي زامان؟ ءىشى-سىرتى تەزەككە تولىپتى. مىناۋ تۇرعان ءبىر قاباتتى مەكتەپتىڭ كوك ەسىگىنە كولدەنەڭ اعاشتى «اشىلىپ كەتپەسىن» دەگەندەي مىقتاپ تۇرىپ شەگەلەپتى. قايبىر جىلى وسى مەكتەپكە باس سۇققاندا, جاعامىزدى ۇستاعانبىز.
كاتونقاراعاي ورالحاننىڭ, قاليحاننىڭ, ديداحمەت, الىبەكتەردىڭ جەرى دەپ كەلگەن مەيمانداردىڭ كوزىنە جاس ىركىلگەن. قاڭىراپ قالعان سىنىپتاردىڭ ىشىندە وقۋلىقتار, كورنەكى قۇرالدار تاۋ بولىپ ءۇيىلىپ جاتقانىن كورىپ, جان دۇنيەلەرى الاي-دۇلەي بولدى, ءسوز تاپپاي باس شايقاستى. تابان استىندا جاتقان اقىن-جازۋشىلارىمىزدىڭ پورترەتتەرىن كورىپ, ءبىلىم ءبولىمىنىڭ سالعىرتتىعىن ءباسپاسوز بەتىندە سىناپ-اق تاستاعىم كەلگەن. بىراق مۇنشالىقتى رۋحاني قۇلدىراعانىمىزدى ايگىلەمەي-اق قويايىن دەپ, رايىمنان قايتقام. دەسە دە اۋدان باسشىلارىنا ءبىر اۋىز حابارلاسىپ, جيناپ الۋلارىن وتىنگەنمىن. بيىل تاپ-تازا. ايتقانىمىزدى اياقاستى ەتپەگەنىنە شۇكىر ەتتىك.
كەزىندە شۇرقىراسىپ, ابىر-سابىر بولىپ جاتقان اۋىل ءىشى قۇلاققا ۇرعان تاناداي, جىم-جىرت. ايقىش-ۇيقىش كوشەلەرى مي باتپاق. بەتكەيلەردە الاقانات اندىز قار جاتىر ءالى. ورتا بويلى تىعىرشىقتاي سارى جىگىت ات شانامەن تومەندەگى باستاۋعا قاراي سىزىپ بارادى. سول باستاۋدان مال سۋارادى, ءور جاعىنان ۇيگە دەپ سۋ الادى. فلياگ-فلياگىمەن اكەلىپ قويسا, ءبىر-ەكى كۇنگە جەتەر. اۋىلعا اۋىز سۋ تارتىلماعانىمەن, ەلەكتر جارىعى بار. وعان دا تاۋبە دەيدى. ال ەندى, ينتەرنەت پەن ۇيالى بايلانىستىڭ بۇل جاققا بۇيىرمايتىنى ايدان انىق. ەلدىڭ كەشكى ەرمەگى, تەلەديدار, گازەت-جۋرنال. سول ءۇشىن دە شىعار, بۇل اۋىلدا دا كۇن ۇزاق. ينتەرنەت يىرىمىنە كىرىپ كەتىپ, التىن ۋاقىتىڭ زۋ ەتە قالمايدى. جەتى ءۇيدىڭ تۇرعىندارى ءبىر-بىرىمەن ارالاسىپ-قۇرالاسادى, مال قايىرا ءجۇرىپ, شۇيىركەلەسەدى. مەرەكە-مەيرامداردا قۇتتى بولسىن ايتىسىپ, كىرىپ-شىعىپ جاتادى. سوعىم باسى دەپ ءبىرى شاقىرسا, جاڭا جىل, ناۋرىز دەپ ەكىنشىسى داستارقان جايادى.
جەتى ءۇيدى جاعالاپ جۇرەتىن ەمەس, اۋىلدىڭ كەشەگىسى مەن بۇگىنىن بەس ساۋساعىنداي بىلەدى-اۋ دەگەن ويمەن, كىرەبەرىستەگى كۇلتاي اپاي مەن ءادىلحان اعانىڭ ۇيىنە بارىپ توقتادىق. اۋلاسىندا جاتقان كاندەن بالاعىما جارماسا ما دەپ اڭداپ باسقان بولىپ ەدىم, ءاۋپ دەمەدى. «مەنى بۇل جاقتىڭ يتىنە دەيىن تانيدى», دەپ ازىلدەدى بىرگە جۇرگەن اكەم. ءيا, تانىسا تانيتىنداي. ءومىر بويى ۆەتەرينار بولىپ جۇمىس ىستەگەن قاينار قىسەكيننىڭ كاتونقاراعاي اۋدانىندا ارالاماعان اۋىلى جوق. مويىلدىنىڭ مالىن تۇگەندەپ, زەينەتكە شىققانشا مۇندا دا سان رەت كەلگەن شىعار. قۇدايى قوناق بولىپ كىرىپ باردىق. وزدەرى مال جاقتى جايعاستىرىپ, ەندى عانا تاڭعى شايعا وتىرعان سەكىلدى. ءاي, قايتكەنمەن اۋىلداعى اعايىن قوناقجاي عوي. قۇراق ۇشىپ قارسى الىپ, تورگە وزدىردى. كۇلتاي اپاي زىر جۇگىرىپ, جىلى-جۇمساعىن الدىمىزعا توستى. شايى قايناپ, داستارقانى جايناعان سوڭ:
– جۋرناليست ۇلىڭ وسى ما؟ – دەدى اكەمە.
– وسى ۇل. كامەڭكەگە نە قىزىق ىزدەپ كەلدى, بىلمەيمىن, – دەدى جاقتىرىڭقىراماي.
– سەن جازدا كەل, بالام. جايلاۋعا شىعامىز. سۇلۋلىق سول جاقتا, – دەدى كۇلتاي اپاي جىلى جىميىپ. – ورەگە قۇرت جايامىز, قازانعا ەت اسامىز. ماۋسىم, شىلدە – تابيعاتتىڭ قۇلپىرعان شاعى. مىناۋ مويىلدىدا نە بار؟ اۋىلدىڭ ءۇشىنشى قۇلدىراۋى – بۇل. وسىمەن بولدى, ابدەن توزدى. سۇرىپتالعان وتباسىلار ءبىز عانا. وتىرعان سەگىز ءۇيمىز. بىرەۋى انە, بۋىنىپ-ءتۇيىنىپ كوشىپ بارادى. سونىمەن جەتى ءۇي قالدىق.
كۇلتاي قاسايىنوۆانىڭ بۇل سوزىنەن اۋىلدىڭ ەرتەڭىنە دەگەن ءۇمىتتىڭ سونگەنىن اڭعاردىم. سونبەگەندە شە, وركەنيەتتەن قالىس قالعان قيانداعى اۋىلعا جاستاردىڭ كوشىپ بارا قويۋى ساناعا سىيمايدى. كەلمەسكە كەتكەن كەڭەس تۇسىنداعى التاي كەڭشارىنىڭ ءتورتىنشى بولىمشەسى بولعان كامەڭكەنىڭ كوسەگەسى قايتا كوگەرسە, بۇقتىرما تەرىس اقپاي ما؟ دەسە دە جىلت ەتكەن ءبىر ءۇمىت بار شىعار; تۋريزم تۇركياداعىداي دوڭگەلەپ كەتسە, مويىلدىنىڭ تۇرعان ورنى تۇمسا تابيعات. بۇقتىرمانىڭ بويى, تاۋ اراسى.
ىستىق شايدى ۇرلەپ ءىشىپ, تەرەزەگە كوز تاستادىم; استانا, الماتىداعى دوستارىما ارمان بولىپ جۇرگەن التاي تاۋى, مىنە تۇر. باۋىرىندا وسسەم دە, بيىكتىگىن بايقاماعان كۇندەرىم بولماپتى. ءار توبەسى باۋرايدى دا تۇرادى. سوندىقتان دا شىعار, التايدان ۇزاپ كەتكىم جوق. بوكتەردەن بۇقتىرما اعادى. اتتىعا وتكەل بەرمەس وزەننىڭ بۇرىنعىداي ادۋىنى جوق ەكەن قازىر. تاۋداعى سىرەسكەن قاردىڭ كوبەسى سوگىلسە, قاپ-قارا بولىپ تاسيدى. سول تاسىعاننان قىركۇيەك, قازانعا دەيىن بۋىرقانادى. كۇزدىڭ كۇنى قايتا تارتىلىپ, ءموپ-ءمولدىر كۇيگە تۇسەدى. بالىقتىڭ قارماققا ىلىنەتىنى دە سول شاق. ونى قويشى, جەتى ءۇيدى باۋىرىنا باسقان بۇل بيىكتەر انە-مىنە جەتىمسىرەپ قالايىن دەپ تۇر. قاعاز بەتىندە «اۋىلدار قۇرىپ بارادى» دەپ ويبايلايمىز, بايبالام سالامىز. بىراق ءوزىمىز كوشىپ بارساق, كىم تۇساۋ؟ شىنتۋايتىنا كەلگەندە, كومفورتتا تۋعانداي كومفورتتان شىققىمىز كەلمەيدى. التاي دەيتىن جۇماق مەكەندە الا جازداي ءشوپ شاۋىپ, وتىن-سۋىمىزدى جەتكىزىپ, توزاق تىرشىلىك كەشكىمىز كەلمەيتىنى جانە راس. ال تۇرعىلىقتى حالىقتىڭ تىرشىلىگى, راسىمەن, ەرلىك, باتىرلىق. كەيدە «مىناۋ عاجاپتى قالاي تاستاپ كوشەسىڭ؟» دەگەن سىرتتاعى دوسىڭا ء«بىر جىل تۇرىپ كورشى» دەپ ايتقىڭ-اق كەلەدى. راس, كاتونقاراعايدا تىنباي ەڭبەك ەتپەسەڭ, كۇن كورۋىڭ وڭاي ەمەس.
– كەلەتىندەرىڭدى كەشە ايتساڭدار عوي, ەت اسىپ قويار ەدىم, – دەدى كۇلتاي اپاي تاعى دا ىڭعايسىزدانا.
– اۋرەلەمەيىك, ودان دا اڭگىمەڭىزدى تىڭدايىق, – دەپ سىر سۋىرتپاقتاعىم كەلدى. بىلەمىز, كۇلتاي قاسايىنوۆا ەرتەدە دەپۋتات بولىپ, سوناۋ ماسكەۋدىڭ تورىندە تۇكپىردەگى اۋىلدىڭ پروبلەماسىن كوتەرىپ, شەشىمىن تاپقىزعان. سونداعى كۇيىپ تۇرعان ماسەلە – اۋىلعا اۆتودۇكەننىڭ كەلىپ تۇرۋى مەن تاعانىڭ شەگەسى ەكەن.
– ماسكەۋدە ءوتىپ جاتقان ۇلكەن جيىنداردىڭ بىرىندە «كومسومولسكايا پراۆدا» گازەتىنىڭ ءتىلشىسى سۇحبات الايىن دەپ قوناقۇيگە قوڭىراۋ شالدى. ورىسشا بىلمەيمىن دەپ قۇتىلعىم كەلدى. قوياردا-قويماي بولمەمە كەلىپتى. كىرە سالا سۇراقتارىن جاۋدىرا باستادى. ەسىمدە قالعانى, «نەمەن اينالىساسىز؟» دەيدى. «كىر جۋامىن, سيىر ساۋامىن, ماي شايقايمىن» دەپ اۋىلداعى تىرلىگىمدى تىزە باستادىم. ورىسشاعا شورقاق بولسام دا, ويىمدى جەتكىزۋگە تىرىستىم. سودان الگى سۇحباتىم فوتوسۋرەتىممەن ءۇش بىردەي گازەتكە قاتارىنان باسىلىپتى. قىزىعى, جىگىتتەردەن حات كەلە باستادى, – دەپ اكەممەن اڭگىمەلەسىپ وتىرعان جولداسى ءادىلحان اعاعا كوزىنىڭ قيىعىن تاستادى. ول كىسى ءلام دەمەدى. – سۋرەتىمدى كورگەن عوي گازەتتەن. ورىس ۇلتىنىڭ قارياسىنان دا حات كەلدى. رەسەيدەن جازىپ وتىر ەكەن. حال-جاعدايىمدى سۇراسا كەلە, التايدا وسەتىن التىن تامىر كەرەك دەپ ءوتىنىش ايتىپتى. تەگى دەرتكە ۇشىراسا كەرەك. تابانىمىزدىڭ استىنداعى تامىردىڭ مىڭ دا ءبىر اۋرۋعا شيپا ەكەنىن بىلگەنىمىزبەن, پايدالانبايدى ەكەنبىز. بىردەن باندەرولمەن سالىپ جىبەردىم, – دەدى دە ورنىنان تۇرىپ, تورگى بولمەدەن جاقتاۋعا سالىنعان بىرنەشە فوتوسۋرەتىن الىپ كەلدى. اق-قارا ءتۇستى كونە سۋرەتتەر. قاز-قاتار وتىرىپ, تۇسكەن فوتولاردىڭ ىشىندە ەل باسقارعان, جەر باسقارعان نەبىر مىقتىلار بار ەكەن. كەڭەس كەزىندە قۋىس اۋىلداعى قىزدىڭ ماسكەۋ تورىندە مىنبەردەن ءسوز سويلەگەنى, سوندا اۋىلىنداعى پروبلەمالاردى باسشىلاردىڭ الدىندا تايسالماي ايتىپ تاستاۋى – باتىلدىق, وجەتتىك.
– شىعىس قازاقستاننان كەلگەن دەلەگات دەپ ءسوز بەردى. كۇندە ورىسشا جازىلعان باياندامامدى وقىپ, جاتتىعامىن. ۇياتقا قالماۋىم كەرەك قوي. بىرگە جاپەك الدابەرگەنوۆ, اننا يۆەلەۆا دەگەن ايتۋلى ازاماتتار باردى. سوندا اۋىلعا اۆتودۇكەن, تاعانىڭ شەگەسى كەرەكتىگىن ايتتىم. بەلارۋسپەن, ۋكراينادان كەلگەن وكىلدەر دە وسى دۇنيەلەرگە ءزارۋمىز دەدى. ءسويتىپ, گاز-66 اۆتودۇكەن الدىق. ايتپەسە, ءبىزدىڭ اۋىلعا جاي كولىك جەتە المايدى. دەپۋتات بولىپ تۇرعاندا اۋىلعا دەيىنگى جولدى سالعىزدىم. ارينە, وپ-وڭاي سالىنا سالعان جوق. ايتىلادى, ورىندالمايدى. اقىرى قىستاۋدا وتىرىپ الىپ, «كوممۋنيزم تۋى» (قازىرگى «Didar») گازەتىنە «قۇرعاق ۋادە» دەپ ماقالا بەردىم. «كۇزدىڭ ءسىلبى جاۋىنىندا ومىراۋداعى بالانى كوتەرىپ ءجۇرۋ قيىن», دەپ تۇرىپ جازدىم. گازەتكە باسىلدى. ول تۇستا ءباسپاسوز بەتىنە شىققان ماقالا ءۇشىن دۇركىن-دۇركىن جينالىس بولىپ, ماسەلەنىڭ شەشىلۋىنە باسشىلار جابىلا كىرىسەتىن. ءسويتىپ, مويىلدىعا دەيىن تاس جول سالىندى. ايتپەسە, وعان دەيىن لاي, باتپاقتا اتپەن, بولماسا جاياۋ-جالپى جۇردىك.
– اۆتوبۋس تا سول تۇستا جۇرە باستادى ما, – دەدىم, اڭگىمەسىن بولگىم كەلمەسە دە.
– جوق. اۆتوبۋس بەرتىن 90-جىلدارى جۇرە باستادى. ايتپەسە, 8 شاقىرىمدى جاياۋ جۇردىك قوي, – دەپ قىسقا جاۋاپ قاتتى دا, ءوز اڭگىمەسىنىڭ ارناسىنا قايتا ءتۇستى. – ءمۇسىلىم قۇماربەكتى بىلەسىڭ عوي, جازۋشى, جۋرناليست. سول مەن تۋرالى ماقالا جازدى. بىردە قاسىم قايسەنوۆ, ءمۇسىلىم اعا بار, باسىمىز قوسىلدى. سوندا قاسىم قايسەنوۆ «مىنا قىز تۋرالى جاز», دەدى. ءسويتىپ, «ونەگەسى كەلىسكەن كەلىنشەك, كەلبەتى كەلىسكەن كەلىنشەك» دەگەن تاقىرىپتا «كوممۋنيزم تۋىنا» ماقالا شىقتى.
– قازىر شە, دەپۋتات بولساڭىز قانداي پروبلەمانى كوتەرەر ەدىڭىز, – دەپ بولماشى سۇراق قويدىم. بولماشى بولعانىمەن, كەڭەستىك ساياساتقا ارالاسىپ جۇرگەن كۇلتاي اپايدىڭ بۇگىنگى ويىن بىلگىم كەلدى.
– اۋىلىمىز جاقسى. وسى اۋىلدا تۋدىم, ءوستىم. ولسەم دە كوشپەيمىن. ايتپەسە, بالالار قالاعا كوشىڭدەر دەيدى. وعان كەڭ دالاعا ۇيرەنگەن ءبىز قالاداعى تار ۇيگە قامالا المايمىز. ە-ە-ە, قازىر دەپۋتات بولساڭ دەيسىڭ بە؟ قازىر دە وسى اۋىلدىڭ ماسەلەسىن كوتەرەر ەدىم. مويىلدىنىڭ ماڭىندا شابىندىق جوق. ءشوپتى اناۋ تاۋدىڭ باسىنان تۇسىرەمىز. جولى قيا. جۋان قايىڭ مەن جامان بۇلاقتىڭ تۇسىنداعى جولدى جوندەتەر ەدىم, – دەگەن كۇلتاي اپايىمىز اۋىلىنا دەگەن ماحابباتىن شىنايى كورسەتىپ قالدى.
كۇلتاي قاسايىنوۆا 1955 جىلى قازاندا مويىلدى اۋىلىندا دۇنيەگە كەلگەن. جولداسى ءادىلحان تويبولدين دە وسى اۋىلدىڭ تۋماسى. جاستايىنان مال باقتى, جاز جايلاۋدى جايلاپ, قىستا ەتەككە ءتۇستى. ءالى كۇنگە سولاي. كۇن جىلىنا اقتومار جاققا شىعادى. ارعى جاعىندا كۇركىرەپ, سۇستانىپ قاتىن وزەنى اعادى. الپىستان اسقان ەكەۋى دە تىڭ, شيراق. اتتان تۇسپەي كەلەدى. جازعا سالىم بالا-شاعاسى, نەمەرەلەرى كەلىپ, ارقا-جارقا بولىسىپ قالاتىنى بار.
– اۋىلىمىز وسى. جازدا قانداي تاماشا؟ قازىر ەلدىڭ جاعدايى جاقسى, بارىندە ءماشىن بار. زىر ەتىپ كاتونعا بارىپ, ازىق-ت ۇلىگىن الىپ كەلەدى. الىس ەمەس. بۇرىن بۇقتىرمادان اتپەن ءوتىپ, اۋدان ورتالىعىنا 45 مينۋتتا جەتەر ەدىك. ول كەزدە وزەن وتكەل بەرمەسە دە تاۋەكەلگە بەل بۋىپ وتە شىعاتىنبىز. اتتار دا مىقتى. ول زامان كەلمەسكە كەتتى. 9 سىنىپتىق مەكتەبىمىز قانداي ەدى؟ دارىگەر دە, ساۋلەتشى دە, ستيۋاردەسسا دا شىقتى بۇل اۋىلدان. بىرەۋ قۋىستاعى اۋىل دەر, بىراق وزىمىزگە ىستىق. ىستىق قازان. باسقا اۋىلداردا قار جاتسا, مويىلدىعا كوكتەم ەرتە كەلەدى. ەرىنبەگەن ادامعا جايلى جەر. مال باعامىن دەسە, جايىلىم جەتەدى. الىس دەمەسە, شابىندىق تا بار. ءبىر كەزدەرى جالعىز اتقا جارىماي جۇرگەن كەزىمىز دە بولعان, – دەپ شۇكىرشىلىك ايتىپ, ءدان ريزاشىلىعىن ءبىلدىرىپ وتىر كۇلتاي اپاي.
تىسقا شىعا بەرە اۋىلدىڭ التى اۋىزىنان دەپ ءان شىرقاپ بەردى دە, جازدا كەل دەپ قوناققا تاعى شاقىردى. ءيا, جاز جايلاۋدا مالشىلاردىڭ تۇرمىس-تىرشىلىگىن نەگە كورىپ قايتپاسقا؟
قايران مويىلدى. شەكارا شەبىندەگى اۋىلداردىڭ شىنايى كورىنىسى وسى. جايلى اۋىل بولعانىمەن, جاناشىرى جوق. جوعارىداعى باسشىلاردىڭ جاناشىرلىعىن ايتامىن. قولايسىز جەر بولسا, كەزىندە كەرجاقتار كەلەر مە ەدى؟ كونەكوزدەردىڭ ايتۋىنشا, تۇتاسىپ وسكەن مويىل اعاشتارىن وتاپ, قاراعايدان ءۇي تۇرعىزعان دا سولار ەكەن. سوعىس جىلدارىنا دەيىن ولار اۋقاتتى ءومىر سۇرگەن كورىنەدى. ارا ۇستاپ, كۇرەڭ جىلقى باققان دا كەرجاقتار دەسەدى. ارا دەگەندەي, مۇنداعى وتباسىلاردىڭ كەيبىرەۋى ومارتا شارۋاشىلىعىمەن اينالىسادى. دارىلىك ءشوپتىڭ دە ءتۇر-ءتۇرى وسى جاقتىڭ جايلاۋىندا. كوكجوتا, ءۇش بۇلاق, مەترە, بەكالقاعا دەيىن كوك مايسا, مىڭ ءتۇرلى ءشوپ, سان ءتۇرلى گۇل. سودان بولار, قىمىزى دا بالداي. كەيبىرەۋ «مويىلدىنىڭ بالى», «مويىلدىنىڭ قىمىزى» دەپ ارنايى ىزدەپ كەلەدى.
بەس ساۋساق بىردەي ەمەس. تۇرعىنداردىڭ ءبارى كۇلتاي اپايداي اۋىلىنا كىندىگىمەن بايلانا قويماعان. مويىلدىنى ارالاپ ءجۇرىپ, كوشەمىز دەپ قوپاقتاپ وتىرعانداردى دا كورىپ قالدىق.
– قۋىستاعى اۋىلعا دا جۋرناليست كەلەدى ەكەن عوي, – دەدى قاراما-قارسى كەلە جاتقان بالپاناقتاي قاراتورى كەلىنشەك. شەلەگىن سالدىرلاتىپ, كورشى ۇيدەن كەلە جاتقانعا ۇقسايدى. مىنەزى تىكتەۋ كورىندى. – توزعان اۋىلدان نە جازاسىڭ, گۇلدەنگەن اۋىلداردى جازساڭشى. ءبىزدىڭ اۋىلدا نە سۋ, نە ينتەرنەت جوق. ينتەرنەتتى قويا عوي. كادىمگى ەل قاتارلى ۇيالى تەلەفون تارتپايدى. جولدىڭ كەيپىن كوردىڭ. الاشاپقىن بولىپ جۇرگەن دەپۋتاتتاردىڭ بىرەۋى كەلىپ پە وسى اۋىلعا؟ مويىلدى سەكىلدى اۋىلداردىڭ بارىن بىلمەيتىن دە شىعار. ال سەنىڭ جازعانىڭنان اۋىل جايناپ كەتە مە؟ – دەپ وزىمە دۇرسە قويدى. نە دەرىمدى بىلمەي ساستىم. كوشسەڭىز كوشىپ كەتىڭىز دەگىم كەلدى. بىراق ءسوزىنىڭ ءدانى بار. ماسەلەنى مىنبەردەن كوتەرگەنىمىزبەن, سوڭىنا تۇسە المايمىز. «اناۋ دەپۋتات جولدىڭ پروبلەماسىن ايتىپتى, مىناۋ بالەنشەنىڭ سۇراعىن جولداپتى» دەگەندەي, قۇر سوزدەن ءالى اسا الماي كەلە جاتقان جوقپىز با؟ وسى ويدىڭ جەتەگىندە اۋىلدان شىعىپ بارا جاتتىق.
يەسىز تۇرعان قاراشا ءۇيدىڭ ءور جاعىنداعى اعاش باسىنا قوس قاراتورعاي كەلىپ قوندى. تاقتايدان جاسالعان اناۋ ۇيانى مەكەن ەتكەن سەكىلدى. كەزەك سايرايدى. بالاپان باسىپ, كۇزگە قاراي جىلى جاققا قايتا ۇشادى بۇلار دا.
شىعىس قازاقستان وبلىسى,
كاتونقاراعاي اۋدانى,
مويىلدى اۋىلى