• RUB:
    6.68
  • USD:
    520.93
  • EUR:
    609.07
باستى سايتقا ءوتۋ
قوعام 25 مامىر, 2010

ايەل الەمى

1034 رەت
كورسەتىلدى

ىزدەنىس جولدا قالدىرمايدى “جان پليۋس” جاۋاپكەرشىلىگى شەكتەۋلى سەرىكتەستىگىنىڭ ديرەكتورى ساۋلە تورەحانوۆا شالقار اۋدانىنداعى جىلتىر اۋىلىندا كوپ بالالى وتباسىندا وسكەن. مەكتەپتەن كەيىن سۆەردلوۆسكىدەگى يندۋستريالىق-پەداگوگيكا­­لىق تەحنيكۋمىنا تۇسكەن ول, 1991 جىلى تۋعان اۋى­لىنا ورالدى. مەكتەپ قابىرعاسىندا جۇر­گەندە جۇپتارى جازىلمايتىن كورشىنىڭ بالاسى ەسىمبەكتىڭ قولىنان ۇستاپ, سول شاڭىراققا كەلىن بولىپ ءتۇستى.

كەڭشاردا ەكونوميست بو­لىپ ىستەيتىن اتاسى ءجازيت تە, بالاباقشادا تاربيەشى ەنەسى ءشايلان دا جايساڭ جاندار ەدى. ءوزى ءبىر جىلداي ەنەسىمەن بىرگە بالالار باقشاسىندا جۇمىس ىستەدى. كەيىن شالقار قالاسىنا قونىس اۋداردى. مۇندا جولداسى ەسىمبەك ەلەكتر جەلىلەرى كاسىپورنىندا ەڭبەك ەتتى. اۋىلدىق جەرلەردەگى قيىندىقتىڭ شەت جاعاسىن كورگەن جاس وتباسى وبلىس ور­تالىعىنا كوشۋ جايلى پىكىرلەسكەندە اتا-انالارى قارسىلىق بىلدىرمەدى, وزدەرى تالاپ قىلىپ جۇرگەن ولارعا جول بولسىن تىلەدى. ءسويتىپ, ولار 1994 جىلى وبلىس ور­تا­لىعىنان ەكى بولمەلى پاتەر ساتىپ الىپ, ءبىر كۇندە اقتوبەلىك بولىپ شىعا كەل­دى. قالالىق بولعاندارىمەن ىرگەلى كا­سىپ­ورىندار ىركىتتەي ءىرىپ جاتقان ءولىرا شاق­تا جۇمىس تابۋ مۇڭ بولىپ قالدى. تا­بي­عاتىنان ەتى ءتىرى, ءوز ويىن ىركىلمەي ايتۋعا بەي­ىم ساۋلە بۇل جولى دا ەسىمبەكتىڭ الدىن وراپ كەتتى. ساۋدامەن اينالىسساق قايتەدى دە­گەن پى­كى­رىن ءبىلدىردى. بۇرىننان دا ورتاق ويلا­سىپ جۇر­گەن, ءپىسۋى جەتكەن شارۋا بولعان سوڭ با, ول دا قارسى بولمادى. ەندىگى كەزەك قارجى تا­بۋ بولدى. اۋىلداعى اتا-انالارى دا قاراپ قال­ما­­دى. ازىن-اۋلاق قارجىلارىن قولدارىنا سالدى. – شىنى كەرەك, اتا-انالارىمىزدىڭ سە­­نىمى ءبىزدى قاناتتاندىرىپ جىبەردى. ءسويتىپ, ەس­ىم­بەك ەكەۋمىز تازا جۇننەن توقىلعان كى­لەم­دەردى ساتۋعا شىقتىق. ول ۋاقىتتا كاسىپ­كەر­لىكتىڭ جا­بايىلاۋ كەزى. الماتىدان, قىر­عىز­ستاننىڭ قا­­را­بالتا, تاجىكستاننىڭ لە­ني­نا­باد, وزبەك­ستان­نىڭ ۇرگەنىش قالالارىنان كى­لەم اكەلىپ ساتتىق. بارلىق سالادان بەرەكە كە­تىپ, تارتىپسىزدىك جايلاعان سول كەزدە بۋما-بۋما كىلەم تاسۋدىڭ قيىندىعىن باسقا بەرمەسىن. شارشادىق تا, ۇنەمى پويىزدىڭ ۇستىندە جۇر­دىك, تالاس-تارتىس, ايعاي-شۋعا دا ۇيرەنىپ ال­دىق. سول جىلدارى قۇس ۇيقىلى كۇن كەشتىك. سول كەزدە قىرقىنان جاڭا شىققان تۇڭعىشىم الماسبەكتى انام گۇل­جان باعىپ-كۇتتى. ايتەۋىر كوڭىلگە مەدەت تۇ­تاتىنىمىز – شارۋامىزدىڭ جۇرگەنى, – دەيدى ساۋلە قارىنداسىمىز ك ۇلىمسىرەپ. قارا بازاردا كىلەم ساتۋمەن ناپاقاسىن ايىرىپ جۇرگەن جاس جۇبايلاردىڭ شارۋاسى العا وزباعانىمەن, كوشتەن قالارلىق ەمەس ەدى. ساۋلە ەندى رۋدنىيدان يندۋستريالىق-قۇ­رىلىس تەحنيكۋمىن ءبىتىرىپ, قۇرىلىس سالاسىن­دا جۇمىس ىستەپ جۇرگەن ءىنىسى مۇحتاردى, باتىس قازاقستان اۋىل شارۋاشىلىعى ينستيتۋتىن ەكونوميست ماماندىعى بويىنشا بىتىرگەن ءسىڭلىسى گۇلبانۋدى قاتارلارىنا تارتادى. ەسىمبەك پەن ەكەۋى كىلەمدەردى جەتكىزەدى, ولار ونى بازاردا ساتادى. ولار وسىلاي اتتىڭ جا­لى, تۇيەنىڭ قومىندا جۇرە بەرەر مە ەدى, كەزدەيسوق ءجايت بولماعاندا. – ادامنىڭ ادامگەرشىلىگى جول ساپارلاردا سىنالادى. ءبىز جول ۇستىندە ءجۇرىپ, اعايىندى ءناسيم, ءمۇسيم دەگەن تاجىك دوستارىمىزبەن تانىستىق. سولارعا بارىپ ءجۇرىپ, قولدان جيھاز جاساپ جاتقانداردى كورىپ, وسىنداي ىسپەن اينالىسساق قايتەدى دەگەن وي ايتتىق. تاجىك دوستارىمىز شەبەرلەرىن اكەلىپ, كومەك بەرۋگە كەلىستى. ايتقاندارىندا تۇردى دا. ءبىز ءبىر جەر ءۇيدى جالداپ, ىسكە كىرىسىپ كەتتىك. الايدا, جي­ھازعا قاجەتتى ماتە­­ريال­­دار­دى, فۋرني­تۋرا­لاردى ىزدەپ بىردە رە­سەيگە, جۇمساق جي­ھازعا تاپ­تىرمايتىن ماقتا ءۇشىن وڭتۇستىك قا­زاق­ستان­عا ساپار­لاعان كەز­دەرىمىز ءالى كۇنگە كوز الدىمىزدا. جيھا­زى­مىز وتپەگەن كۇندەرى توعىزىنشى قاباتتاعى پاتەرىمىزگە كوتەرۋدىڭ الەگىن ايت­پاڭىز. ال كە­دەننەن ءوتۋدىڭ شا­رۋا­سى ءوز ال­دىنا. كەي­­­ىن جەر ءۇي سا­تىپ الىپ, شالقار­داعى اكەم جارىلقا­عان­نىڭ ءۇيىن بۇزىپ اكەلىپ, ءبىر جاز­دا اسەم ءۇي تۇرعىزىپ بەردىك. سونداعى اكەمنىڭ بۇل ۇيگە جاڭا قۇ­رى­لىس ماتەريالدارىن پايدالانايىق دەسەم, جوق, ءوزىمنىڭ تەرىم سىڭگەن بۇرىنعى ماتەريالدارمەن سال دەگەنىن قايتەرسىڭ. اكە ءسو­زىن ورىندادىق, اري­نە. ءوزى ەسكى شەگەلەردى تۇزەتىپ, كۇن ۇزاققا وتىر­دى. بۇل اعا بۋىننىڭ قاناعاتشىلىق قا­سيە­تى بولار, بالكىم, – دەيدى ساۋلە قارىن­داسىمىز. كاسىپكەرلىكتىڭ ءدامىن تاتقان ساۋلە تورە­حانوۆا ءىستى جۇيەلەمەسە بولمايتىنىن ءتۇسى­نىپ, بۇرىنعى ءۇي قۇرىلىسى كومبيناتىنىڭ قاڭىراپ بوس تۇرعان عيماراتىنان 4500 شارشى مەتر الاڭدى ساتىپ الادى دا, ونى جيھاز شىعاراتىن تسەحقا اينالدىرادى. وعان گەرمانيانىڭ “ال­­­تەندورف” فيرماسىنىڭ ستانوكتارىن قويادى. وندىرىستەرى جولعا قويىلعان سوڭ تاجىك دوستارى ەلىنە قايتادى. ول ەندى اقتوبەلىكتەردى جۇمىسقا الادى. كاسىپتى يگەرىپ, قاي ماتەريالدى قايدان الۋعا بولاتىنىن بىلگەننەن كەيىن, ولار ءۇيدىڭ جەرتولەسىندە, بىرەۋدىڭ قوراسىندا جيھاز جاساپ, وزدەرىنە باسەكەلەس بولا باستايدى. – ءبىز بۇلاي جالعاستىرا بەرۋدىڭ ءجونى جوق­تىعىن ءتۇسىنىپ, ءبىراز قوڭ جيناعاننان كەيىن ءبىز­دىڭ جيھازدارىمىزعا تاپسىرىس بەرۋشى كا­سىپ­ورىنداردىڭ سۇرانىسىن وتەيتىندەي ءوندىرىس قۋاتىن ۇستاپ, كاسىپكەرلىكتى ارتاراپتاندىرۋعا كوشتىك. سونىڭ ىشىندە, يتاليادان, پولشادان, بەلورۋسسيادان, ءازىربايجاننان دايىن جيھاز­دار جەتكىزىپ, ساتۋمەن اينالىستىق. ول ءۇشىن قالانىڭ ورتالىعىنان جەر الىپ, ۇلكەن جيھاز دۇ­كەنىن سالدىق. ونى اقش-تىڭ بوستون ۋني­ۆەر­سيتەتىندە ەكونوميست ماماندىعى بويىنشا وقىپ جاتقان ۇلىم الماسبەكتىڭ اتىنا اشتىق. كەشەگى ءسىز كورگەن “الماز” جيھاز ساۋدا ءۇيى سول. وسى ساۋدا ۇيىندە جانە تسەحتا وتىزدان استام ادام ەڭبەك ەتەدى. بۇدان باسقا قۇرىلىس-جوندەۋ جۇمىستارىمەن دە اينالىسامىز. كەزىندە قولعا از-مۇز قارجى بىتكەندە “گازەل” اۆتوكولىكتەرىن ساتىپ الىپ, جولاۋشىلار تاسىمالداۋ مارشرۋتتارىنا دا شىعارعانبىز. قازىر ولاردى ساتىپ, “كاماز” ماشينالارىنا اينالدىردىق. ءوز جۇكتەرىمىزدى جەتكىزەدى, جالعا بەرەمىز دەگەندەي, ايتەۋىر, تالپىنىپ جاتىرمىز. اسىپ بارا جاتقان بايلىعىمىز بولماسا دا ءوزىمىزدىڭ كۇنكورىسىمىزگە جەتەدى. سونداي-اق, اعايىن-تۋعاندارىما جانە باسقا اقتوبەلىكتەرگە “ەكى قولعا ءبىر كۇرەك” جۇمىس تاۋىپ بەرىپ وتىر­عانىمدى كوڭىلگە مەدەت تۇتامىن,– دەيدى “جان پليۋس” جاۋاپكەرشىلىگى شەكتەۋلى سەرىكتەستىگىنىڭ ديرەكتورى ساۋلە تورەحانوۆا. كاسىپكەر قارىنداسىمىز وتباسىنىڭ دا اجا­رى. تۇزدەگى شارۋانىڭ دا ۇتىرىن بىلەتىن, ءۇيدىڭ شارۋاسىن دا دوڭگەلەتىپ اكەتەتىن ساۋلەنىڭ يناباتتى كەلىن, اسىل جار, ابزال انا ەكەنى ءار سو­زىنەن, ءىس-ارەكەتىنەن اڭعارىلىپ تۇرادى. اشىق-جارقىن مىنەزى اينالاسىنداعىلارعا نۇر قۇيىپ تۇرعانداي. “مەن قازاق قىزدارىنا قاي­ران قالام” دەگىڭ كەلەدى وسىندايدا. بۇگىندە جول­داسى ەسىمبەك ەكەۋى ەكى ۇل ءوسىرىپ وتىر. ول دا وسى سەرىكتەستىكتە ەڭبەك ەتەدى, ءوزارا ورتاق ويلاسىپ شەشكەن شارۋالاردا اقىل-كەڭەسىن ايتىپ, جان جارىنا سۇيەۋ بولىپ جۇرەدى. الماسبەگى اقش-تا وقىپ جاتسا, ميرلانبەگى №9 مەكتەپ-گيمنازيانىڭ بەسىنشى سىنىبىندا. اي­نالاسىنا قايىرىمدىلىقتىڭ شۋاعىن شاشىپ جۇرەتىن ول كاسىپكەرلىكتىڭ الەۋمەتتىك جاۋاپ­كەر­شىلىگىن دە ۇمىتپايدى. وتىنىشپەن كەلگەندەرگە قولۇشىن بەرۋگە دايىن تۇرادى. باسقاسىن بى­لاي قويعاندا, جاقىندا عانا ءوزى وقىعان مەك­تەپكە دەمەۋشىلىك كومەك كورسەتىپ, اۋىلداستا­رى­نىڭ ريزاشىلىعىنا بولەنۋى نەگە تۇرادى. قا­زىر ءمۇيىزى قاراعايداي كاسىپكەرلەردىڭ قايى­رىم­دىلىق تۋرالى ايتساڭ, قارجى داعدارىسىن كولدەنەڭ تارتاتىنىن كوزىمىز كورىپ ءجۇر. ىنتى­­­ماعى جاراسقان كوپ بالالى وتباسىندا وسكەن جاراستىعى جان سۇيسىنتەتىن شاڭىراققا كەلىن بولىپ تۇسكەن ساۋلە تورەحانوۆانىڭ ءبىز بىلەتىن قىرلارى وسىنداي. ساتىبالدى ءساۋىرباي, اقتوبە وبلىسى. انا وسيەتى مەنىڭ انام “قاراعىم, قور­شاعان ورتاعا ەشقاشان زالالىڭدى تيگىزبە, قارا جەر ءبارىن كوتەرەدى, بىراق قارعىسى جامان, جەر بەتىندەگى تىرشىلىك اتاۋلىنىڭ لاعنەتى وتە اۋىر. دانا حالقىمىز “سۋدىڭ دا سۇراۋى بار” دەپ بەكەر ايتپاعان, اباي بول, ءار كەزدە جاقسىلىق ىستە, ءبىر قۇداي جار بولسىن!” دەپ ىلعي ايتىپ وتىراتىن. ءالى سوزىنە دالەل رەتىندە ءوزىنىڭ جارىق دۇنيەگە كەلۋى تۋرالى اڭگىمەسىن ايتاتىن. – مەن XX عاسىردىڭ باسىندا, قىرعىز ەلىندە, تالاس وزەنىنىڭ بوي­ىنداعى ماناس اۋىلىندا تۋىلىپ­پىن. جارىقتىق مەنىڭ اكەم كوپ ۋاقىت بويى ءبىر نارەستە ءسۇيۋدى ار­مانداپ, زارلاپ, بارماعان باقسى-بالگەرى قالماپتى. ءتىپتى بولماعان سوڭ ءبىر كۇنى اۋىلدىڭ يگى جاقسى­لارىن, اقساقالدارىن شاقىرىپ, اقىلداسقان كورىنەدى. سىزدەردەن اقىل سۇرايىن, مەنىڭ ايەلىمنىڭ اللا تاعالانىڭ الدىندا جاس كەزىندە جاساعان ءبىر كەشىرىلمەس كۇناسى بار, بالكىم جاستىقتىڭ قىزۋىمەن, بالكىم, بايلىقتان كوزدى شەل باسقانىنان بولدى ما؟ سول كۇناسىن جۋدى جاساعان يەمنەن سۇراۋعا مەككەگە اتتانايىن دەگەن شەشىمگە كەلدىم. ءبىر شارانا ءسۇيۋ ارمانىم. اللا بۇيىرىپ, ماقساتىم ورىندالسا, بۇل جارىق دۇنيەدە ارمانسىز بولار ەدىم, – دەيدى. – بالام, جولىڭ بولسىن! ارمانىڭ ورىندالسىن! قانداي قيىنشىلىق كورسەڭ دە تۋعان ەلىڭە قۋانىشپەن, امان قايت, – دەپ اۋىلدىڭ ۇلكەندەرى باتاسىن بەرەدى. سول ءتۇنى مەنىڭ انام مارقۇم تۇنىمەن ۇيىقتاماي, ءتاڭىر الدىن­داعى ءوزىنىڭ ىستەگەن قىلىعىن وي ەلەگىنەن قايتادان وتكىزىپ شىعادى. جاس كەلىن بولىپ تۇسكەن كەزى, جار­قىراعان جاز مەزگىلى. سۋسامىر جاي­لاۋىندا جەر بەتى ماساتى كىلەم­دەي قۇلپىرىپ تۇر. بۇكىل اۋىل ءيىلىپ جاستىق, جايىلىپ كورپە بولعانداي. اتا-ەنەسى دە ءبىر التىن كىسىلەر, بۇلارعا بىردەن سەگىز قاناتتى اق وتاۋ تىگىپتى. كەلگەن جەرى اتاقتى باي. شىق­قان تەگى دە بۇلاردان كەم ەمەس. اكەل­گەن جاساۋ-جيhازعا كوز تۇنادى, اق وتاۋدىڭ ىشىندە ادام جانىنا كە­رەكتىنىڭ ءبارى بار, الىسىراق تىگىلگەن قاراشا ۇيدەگى مالشى, جالشى, كۇتۋشىلەر ايتقىزباي-اق ويىنداعى­نى اتقارادى. مەنىڭ انام دەيىلدا وتاۋىن تىگەيىن دەپ جاتقان تۇسقا كەلسە, ول جەردە ۇلكەن قۇمىرس­قا­نىڭ يلەۋى بار ەكەن. جاس كەلىن­شەككە بۇل ۇناماعان كورىنەدى. “بىلايىراق تىگەيىك” دەگەندەر­دىڭ ءتىلىن المايدى. انشەيىندە مەيىرىمدى كەلىنشەك­تىڭ قاباعى اشىلماي, قايتسەم دە وتاۋىمدى وسى اراعا تىگەمىن دەگەن ويىنان قايتپاي, قاسارىپ تۇر. ءسويتىپ ول قۋ بۇتاقتاردى جيناپ, قۇمىرسقا يلەۋىنە وت قويىپ جىبە­رەدى. وت جانىپ لاۋلاعان سايىن وتىندى ءۇستى-ۇستىنە سالا بەرەدى. ءبىراز ۋاقىتتان كەيىن وتتىڭ ورنىن تازالاتىپ, اق وتاۋدى تىككىزدى, كوڭىلى ورنىعىپ, جانى جادىراي باستايدى. ءۇيدىڭ ءىشى جينالىپ, تۇسكى تاعامنان كەيىن سىرتقا شىعىپ, توڭىرەككە كوشىپ كەلگەن ەل-جۇرتتى كورگىسى كەلەدى. ءدال وسى كەزدە قاراشا ۇيلەر جاقتان, وشاقتىڭ تۇبىنەن ءبىر قۇيىن كوتەرىلىپتى دە كوزدى اشىپ-جۇمعانشا وتتىڭ ءبىر ۇشقىنى اق وتاۋدىڭ ءتۇرۋلى تۇرعان ەسىگىنە جە­تىپتى. جاس كەلىنشەك ءوز كوزىنە ءوزى سەن­­بەدى. شاعالاداي اق وتاۋ ءبىر مە­زەتتە وت جالىنىنا بولەندى. وتاۋ­دىڭ قالاي, نەدەن ورتەنگەنىن تۇ­سىن­بەگەن اينالاداعى جۇرتتىڭ بىرەۋى سۋ ىزدەپ, ەندى بىرەۋى نە ىستەرىن بىلمەي ءۇيدى اينالا بەزىلدەپ ءجۇر. ءسويتىپ, اق وتاۋ ورتەنىپ كەتەدى. تەك جاس كەلىنشەك عانا ويعا شومىپ “مەن تۇسكە دەيىن قۇمىرس­قانىڭ يلەۋىن ورتەدىم, تۇستەن كەيىن جاساعان يەم مەنىڭ وتاۋىمدى ور­تەدى” دەپ ءوز ويىنان ءوزى شو­شىدى. سودان كەيىن دە جىلدار وتەدى. جاس كەلىن وتىز جەتىگە تولادى. جاس كەلىنشەكتىڭ تاماعى توق, كيىمى كوپ, ءبارى جەتكىلىكتى, ءبىر عانا ارمان پەرزەنتى جوق. سول ارماندى ورتاعا سالعان اكەمىز مەككەگە با­رىپ اللادان كەشىرىم سۇراپ, ءومىرىن جالعاستىراتىن ءبىر عانا تۇياعىم بولسا دەگەن ويمەن الىس ساپارعا اتتانادى. ازاپتى كۇندەردى وتكىزىپ, قا­سيەتتى مەككەگە جەتىپ, اللاعا قۇلشىلىق ەتىپتى. “اينالايىن جاراتقان يەم, ايەلىمنىڭ كۇناسىن كەشە گور, ءومى­رىمىزدى جالعاستىراتىن ءبىر ءسابي بەر دەپ, كۇندىز-ءتۇنى جالىنىپ-جالبا­رىنادى. ءدال وسى تۇستا تاڭ اتا ءتۇس كورەدى. تۇسىمدە ءبىر قاريا: “بالام, مىنا توتىقۇستى ال” دەپتى دە عايىپ بولادى. اكەم سول كەزدە ورنىنان قارعىپ تۇرىپ: “جاساعان يەم, ريزامىن, ءبىر نارەستە كورەدى ەكەن­مىن” دەپ شۇكىرشىلىك ەتىپ, سەرىك­تە­رىممەن ەلگە قاراي جولعا شىعىپتى. – ءبىر جىلدىق جولدى ارتقا تاستاپ, ەلىمە جاقىنداپ قالدىم. جول بويى ەلى باي, جەرى جايلى مەركى جەرىنە كەلىپ جەتتىم. قو­ناقتا وتىرعان كەزدە وسى ءۇيدىڭ جاپ-جاس, سۇلۋ قىزىنا كوزىم ءتۇستى. ۇيلەنگەنىمە قانشا جىل وتسە دە توسەك جاڭعىرتۋ ويىما كەلمەگەن ەكەن, قازىر وزىمنەن ءوزىم كوڭىلىم تولقىپ, قايتادان جاستىق كۇيگە كەلگەندەي كۇي كەشتىم. ەرتەڭىنە ءۇي يەسىنىڭ قوناق­جايلىعىنا راحمەت ايتىپ, ءبىر ءوتىنىشىم بارىن ايتتىم. ءومىرىمدى بۇگە-شىگەسىنە شەيىن قالدىرماي, بارعان ساپارىمنىڭ نە ءۇشىن ەكەنىن ءتۇسىندىردىم, قىزىنا كو­ڭىلىم اۋعانىن دا جاسىرىپ قال­ما­دىم. ول كىسى قاتتى تولقىپ: “ويى­ڭا تۇرتكى بەرگەن اللا تا­عا­لام شىعار, مەن داۋلەتتى بول­ماسام دا ۇلىم, قىزىم بار, ساعان قاراعاندا باقىتتى اكە ەكەنمىن. قىز بالا جات جۇرتتىق قوي. قيدىم ساعان قىزىمدى”, – دەپتى. ءسويتىپ, كوڭىلى جايلانىپ, جاس كەلىنشەكتى ەرتىپ جولعا شىققان اكەم بايبىشەمە نە دەيمىن دەپ تولعانۋمەن بولادى. اۋىلعا جاقىنداپ قالعاندا جانىنداعى ءبىر جىگىتىنە: – اۋىلعا جەت, بولعان جايدى وڭاشالاپ بايبىشەگە ايت, – دەيدى. ەرتەڭىنە اۋىلىما كەلدىم. كوڭىلىم كۇپتى, بىراق مەنىڭ بايبىشەم اقىلدىلىق تانىت­تى. قاباعى اشىق, كوڭىلى قۋا­نىشتى, مەنىڭ امان-ەسەن كەلگەنىمە جۇرەگى جارىلارداي شاتتانىپ ءجۇر. جۇرت تاراعان كەزدە: – مەن ساعان ريزامىن, باس يەم. نارەستە سۇيسەم دەگەن نيەتىڭە جەت. مەنەن رۇحسات, – دەدى. اللانىڭ كوز جاسىن كورگەنى شىعار, كوپ ۇزاماي انام جۇكتى بولىپ, ومىرگە مەن كەلىپپىن. اتا-انام دۇركىرەتىپ توي جاساپ, اتىمدى توتى دەپ قويىپتى. اينالايىن قىزىم, مەنىڭ اتا-انامنىڭ باسىنان وسىنداي دا جاعداي وتكەن, – دەۋشى ەدى ول. بۇل جاعدايدى قايتالاپ ايتىپ جاتقانىم, كەيىنگى جاستارعا استامشىلىق جاساماڭدار دەگىم كەلەدى. ءيا, ءوز ومىرىڭدە قانداي قيىن­شىلىقتارعا, كوز تۇندى­را­تىن بايلىققا كەزدەسسەڭ دە, پەر­زەنت ءسۇيۋدىڭ ءجونى ءبىر باسقا. بىل­مەس­تىكتەن اۋزى كۇيگەن انامنىڭ ء“وز ومىرىڭدە ەشكىمگە, ەشنارسەگە قيانات جاساما, بۇل دۇ­­نيەدە ءبارى وزىڭە ەرتە مە, كەش پە قايتىپ كە­لەدى. اناڭنىڭ باسىنان وتكەندى, ۇمىتپا, قىزىم! – دەيتىن ءسوزى قۇلاعىمدا ىلعي دا جاڭعىرىپ تۇرادى. سوعان وراي, تاۋبەمنەن ەش جاڭىلماۋعا تىرىسىپ كەلەمىن, – دەپ ول اڭگىمەسىن اياقتايتىن. بوتاكوز قاسىمقىزى. سۇيەگى بولات, جۇرەگى جومارت شىرىنكۇل قازانباەۆا توقسانعا كەلسە دە ءالى تىڭ, ەلى مەن ەلباسىنىڭ اماندىعىن تىلەپ وتىر ەڭبەك ەرى شى­­­رىنكۇل قازانباەۆا بيىل توقسان جاس­تىڭ توبەسىندە تۇر. سا­لەم­دەسۋگە ۇيىنە بارعانىمىزدا ۇستەل ۇستىندە جاتقان كۋالىگىنەن 1920 جىلى تۋىلعان دەگەن جازبانى كوزىمىز شالىپ قالعان. “كەزىندە كومسومولعا وتەمىن دەپ جاسىمدى كەمىتىپ كورسەتكەن ەدىم”, – دەيدى ءوزى. باتىر اپامىزدىڭ جاڭا ۇلگىدەگى تولقۇجات الۋ ماقساتىمەن حالىققا قىزمەت كورسەتۋ ورتالىعىنا بارىپ, ورالىپ وتىرعان بەتى ەكەن. – بۇگىنگى نارتاي بەكەجانوۆ اتىنداعى اۋىل وتكەن عاسىردىڭ باسىندا “اتبايلار” دەپ اتالادى ەكەن. بالا كەزىمىزدە ءوزىمىز دە كوردىك, اۋىلدىڭ تۇستىك بەتكەيى قالىڭ جوڭىشقا بولاتىن. وسى اۋىلدا تۋىپ, ءوسىپ-وندىك. اتاقونىستىڭ بار تاريحى كوز الدىمىزدا, – دەيدى ول. ءيا, دالا اكادەميگى اتانعان ەكى مارتە ەڭبەك ەرى ىبىراي جاقاەۆتىڭ ءىزباسارى شىرىنكۇل قازانباەۆا شەجىرە كىسى. القالى جيىن-تويلاردا شارشاعان سىڭاي كورسەتپەي, ەلدىك ىسكە جاناشىرلىق بىلدىرەتىنىن, كەسىپ-كەسىپ سويلەيتىن كىسىلىگىن, ەر-ازاماتقا ءتان ىرىلىگىن ايتساڭىزشى! شىرىنكۇل اپا اۋەلى 1940 جىلى سۇلۋتوبەدەگى بۋحگال­تەرلىك كۋرستى بىتىرگەن ەكەن. ال ۇلى وتان سوعىسى باستالار جىلى شيەلىدەگى متس-ءتىڭ تراكتورشىلار دايىندايتىن 3 ايلىق كۋرسىن ءتامامداپتى. ەل شەبىنە جاۋ كىرگەن تۇستا ەر-ازامات جاپپاي اسكەرگە الىنعانى دا ونىڭ كوز الدىندا. – شيەلى ستانساسىنان كۇنىگە قىزىل ۆاگوننىڭ الدە­نەشەسى لىق تولىپ, مايدان شەبىنە قاراي اتتاناتىن. سو­لاردىڭ ىشىندە كۇيەۋىم ءجۇمادىللا, اكەمنىڭ ءىنىسى جايىنباي, بالاسى تاسبولات جانە تۋعان اعام ابدىحالىق, سونداي-اق ءبىز اسىراپ العان تاتار بالا ءبارى بىردەي اسكەرگە الىندى, – دەيدى ول وتكەن كۇندەر تىزبەگىن كوز الدىنان وتكىزىپ. اپامىزدىڭ تۋىستارىنان ءۇش كىسى سول كۇيى حابارسىز كەتىپتى. تەك ۋكالوۆ قالاسىنداعى اياق-كيىم فابريكاسىندا جۇمىسقا جەگىلگەن ەرى ءجۇمادىللا, نەمىس باسقىنشىلا­­رى­نا قارسى سوعىستىڭ بەل ورتاسىندا جۇرگەن اعاسى ابدىحالىق قانا ەلگە ورالىپتى. بۇل كەيىننەن عوي. ال سوعىس كەزىندە تىلداعى اۋىر بەينەت ايەلدەرگە ءتۇسىپ, كولحوز باستىعى شىرىنكۇلدى تراكتور ر ۇلىنە وتىرعىزادى. ۋاقتىلى جەر جىرتىپ, ءدان سەبۋ قاجەت. قىرمان باسۋ مەن مالعا ءشوپ تاسۋ ناۋقانى كەۋدەسىندە جانى بار كىسىنى قۇر وتىرعىزبايتىن. ءسويتىپ, ول تاۋلىگىنە 2-3 ساعات قانا دەمالىپ, كولحوز جۇمىسىندا ءجۇردى. 1946-جىلى ۇلكەن قىزىن بوسانۋعا 10 كۇن قالعاندا عانا تراكتوردان ءتۇسىپتى. وندا دا ەنەسى اۋداننان كەلگەن وكىلگە “مىنا قاتىندى تەمىردىڭ ۇستىندە تۋسىن دەمەسەڭ, بوسات!” دەپ ايقاي سالماسا, شىرىنكۇلدىڭ زاتى ايەل ەكەندىگىن جۇرت ۇمىتىپ كەتكەن سىڭايلى. ەرى ءجۇمادىللا كەلگەن سوڭ ەكەۋى ەگىس القابىندا ەڭبەك ەتتى. جەر جىرتۋ, ءدان سەبۋ جۇمىستارىن تراكتورمەن ءوزى اتقاردى. ەگىن ەگىلىپ بولعان سوڭ دا شى­­­رىنكۇل كۇرىشتىكتىڭ باسىنان كەتپەيتىن. ەڭبەگى اقتالىپ, كۇرىشتەن بارىنشا مول ءونىم العان ول مەملەكەتتىك مارا­پاتتارعا يە بولا باستادى. ءار گەكتارىنان 100 تسەنتنەردەن تۇراقتى ءونىم بەرگەن ەڭبەگى ءۇشىن 1972 جىلى “ەڭبەك ەرى” اتاعىن يەلەندى. سەگىز مارتە حالىق قالاۋ­لى­سى بولىپ سايلاندى. 4 رەت ۆدنح-نىڭ التىن مەدالىن الدى. – بۇل كورسەتكەنىڭە مىڭ قايتارا شۇكىر! تاۋەل­سىز­دىگىمىزدىڭ باياندى بولۋىنا ەلباسى نۇرسۇلتان نازارباەۆ كوپ ەڭبەك ءسىڭىرىپ كەلەدى. العاشقى كەزدەگى قيىنشى­لىقتار جويىلىپ, مىنە, مولشىلىققا كەنەلىپ جاتىرمىز. بۇرىندارى قازاق ەلىنىڭ اتىن بىلمەيتىندەر ەندى بىزدەن ۇلگى الۋدا. سوعان تاۋبە دەيمىن. مىنە, ءوزىم نۇرسۇلتان نازارباەۆتىڭ “قازاقستان جولى” دەگەن كىتابىن وقىپ جاتىرمىن. قازىر 170-بەتىنە كەلدىم. كەشەگى كۇندەردىڭ تاريحى ادەمى حاتتالعان ەكەن. ەلباسىمىز امان, ەلىمىز داۋلەتتى بولسىن! – دەيدى توقسان جاسقا كەلگەن ەڭبەك ەرى شىرىنكۇل قازانباەۆا. اللانىڭ نازارى تۇسكەن, سۇيەگى بولات, جۇرەگى شۋاق باتىر اپا اعاسىنىڭ ۇلى سەكەننىڭ قولىندا تۇرادى. كەلىنى ايجان مەن نەمەرەلەرى بايەك بولىپ كۇتىپ قارايدى ەكەن. ءوز نەمەرەسىنەن وربىگەن 4 ۇل-قىزدىڭ قازىر جەر باسىپ جۇرگەنى – ءاسيا مەن اسەمكۇل. ءوتىنىش ايتا بەرمەيتىن ورلىگى بار اپانىڭ “بۇزىلىپ كەتكەن ءۇيىمنىڭ ورنىنان 4 بولمەلى ءۇي سالىنسا, الداعى ۇزاق ساپارعا ءوز بوساعامنان اتتانسام” دەگەن ويىن ءسوز اراسىنان ۇستاپ قالدىق. نەسى بار, ەل ازاماتتارى ەلگەزەكتىك تانىتسا, بۇل ارمانىنىڭ ورىندالۋى ابدەن مۇمكىن-اۋ... نۇرماحان ەلتاي. قىزىلوردا وبلىسى. 110 بالاسى بار وتباسى تالعار قالاسىنا قاراي ال­ما­تىدان ارنايى شىققان توپ­تى عيمارات الدىندا ورتا بوي­لى ەگدە ايەل قارسى الدى. بۇل كىسى 110 بالانىڭ اناسى تۇياق (گۇل­زيپا) ەسحوجينا ەكەن. زايى­بى انۋارمەن تانىس­تىر­دى. ءجۇرىس-تۇرىسى شاپشاڭ, قا­عىلەز, شاشى بۋرىل تارتا باس­تاعان اقسارى كىسى ەكەن. عيماراتتى ارالاپ شىقتىق. جاتىن ورنى, اسحاناسى, وقۋ زالدارى مەن كى­تاپحاناسى تيىسىنشە جابدىق­تال­عان. بۇل وتباسىلىق بالالار ءۇيىنىڭ نەگىزى مۇنان 12 جىل بۇرىن قالانعان كورىنەدى. وعان دەيىن تۇياق وتبا­­­سىمەن الماتى قالاسىندا تۇرىپ­تى. مامان­دىعى – پەداگوگ. كوپ جىل قالا مەكتەپتەرىندە ۇستازدىق ەتكەن. ول كەيىننەن تالعارعا قونىس اۋدارادى دا, سول كەزدەگى بوسا­عان وسى عيماراتتى ساتىپ الىپ, جەتىم بالالار ۇيىنە اينال­دىرۋدى قولعا الادى. ەڭ العاش جەر-جەردەن ىزدەستىرىپ, 50 بالا قابىلدايدى. كوپشىلىگى ءوزىمىزدىڭ قا­راكوزدەر, ورىسى دا, باسقا ۇلت­تىڭ وكىلدەرى دە از ەمەس. ونىڭ با­رىنە كيىم, ءۇش مەزگىل تاماعىن تابۋ وڭايعا تۇسپەيدى. مەملەكەت تارا­پى­­نان كومەك كورسەتىلمەگەن. “قا­زاق­ستان” تەلەارناسىنان قالتالى ازا­ماتتارعا ءسوز ارنايدى. وتى­نى­شىنە ۇزىناعاش­تىق ءبىر كاسىپكەر ءۇن قاتادى. اللا وعان رازى بول­سىن! تالعارعا ارنايى كەلىپ, جاع­دايدى ءوز كوزىمەن كورىپ قانىعادى دا, ۇزبەي قامقورلىق كورسەتۋدى موينىنا الادى. سودان بەرى بۇل وتباسىنداعى بالالار سانى 110-عا جەتسە دە, الگى قايىرىمدى ازامات ء(وز اتىن اتاماۋدى, كوپكە جا­ريا ەت­پەۋدى وتىنگەن) قامقورلىعىن كور­سە­تۋمەن كەلەدى. بۇل كۇندەرى بالا­لار­دىڭ الدى ەرجەتتى, قىزدارى بوي­جەتتى, 66-سى ستۋدەنت, جوعارى وقۋ ور­ىن­دارىندا گرانتپەن وقيدى. با­لالارىنىڭ ۇلتتىق ەرەكشەلىگىنە قا­راي قۇقىن ساقتاپ, ۇلتى ورىس با­لا­لاردى ورىس مەكتەبىنە وقۋعا بەر­گەن-ءدى. بىردە مەكتەپ ديرەكتورى با­لالاردىڭ اكەسى ءانۋاردى شاقىرىپ: – مىنا بالالارىڭىز قازاق مەك­تەبىندە وقيمىن دەپ قيعىلىق سا­لىپ وتىر. بۇعان نە دەيسىز؟ ءوزىڭىز سوي­لەسىپ كورەسىز بە؟ – دەپ قولقا سالادى. انەكەڭ بالالارمەن سويلەسىپ ەدى, قازاق مەكتەبىندە وقىعىسى كە­لەتىندىگىن جانە ەگەر قازاقشا وقىسا ساباقتى جاقسى ۇلگەرىممەن وقۋعا ۋادە بەردى. اكەسى كەلىستى. بالالارى سوزىندە تۇردى. مەكتەپتى ۇزدىك ءبى­تىرىپ, گرانتپەن جوعارى وقۋ ورىن­دا­رىنا دا ءتۇستى. سونىڭ ءبىرى شىم­كەنتتەگى اسكەري وقۋ ورنىنا تۇسكەن-ءدى. وتكەن وقۋ جىلىنىڭ با­سىندا سول وقۋ ورنىنىڭ باسشى­لا­رى اتا-اناسىن شاقىرتتى. وعان بار­عان انەكەڭە وقۋ ورنىنىڭ باسشىسى: – بالاڭىزدىڭ ۇلگەرىمى ناشار­لاپ كەتتى. سەبەبىن سۇراساق, “مەنى قازاق بولىمىنە اۋىستىرىڭىز”, – دەپ تالاپ قويىپ وتىر. ءسىز سويلەسىپ كورىڭىزشى, – دەپ وتىنگەن. ۇلى نيكولايمەن سويلەستى. – اكە, ۇلگەرىمىم تومەن, قازاق بولىمىنە اۋىسسام دەيمىن. جاقسى وقۋعا ۋادە بەرەمىن, – دەپ اقتا­رىل­عان ۇلىنىڭ تىلەگىن قۇپ كوردى. ءسوي­تىپ, قازاق مەكتەبىن بىتىرگەن نيكولاي اسكەري وقۋ ورنىنىڭ دا قازاق بو­لىمىنە اۋىستىرىلدى. بۇل كۇندەرى ساباق ۇلگەرىمى جاقسى. بالالارىنا جاقسى, يماني تاربيە بەرۋگە اتا-انا­­­سى كوپ كوڭىل بولەدى. جۇما نامازىن اكەسىمەن بىرگە ولار تال­عار قالالىق ور­تالىق مەشى­تىن­دە وقيدى. ۇلدا­رىن دا, قىزدارىن دا كوردىك. يبا­لى. جۇزدە­رى­نەن كىشىپەيىل­دىلىك پەن قۋا­نىش نۇرىن كورىپ, سەزىندىك. ۇلكەن وت­باسىنىڭ بۇگىنگى كۇن­دەلىكتى قىم-قۋىت تىرلى­گىن ءوزارا ءبولىسىپ, اتقا­رۋدا. ءبىر توبى ەگىنشىلىكپەن, ەن­دىگى ءبىر توبى مال وسىرۋمەن, ال قىز­­دا­رى تاماق دايىنداپ, كەستە تى­گۋمەن, كىر جۋىپ, ۇتىكتەۋمەن شۇعىل­دا­نادى ەكەن. نامازحاناسى دا بار. قازاق جەتىمىن جىلاتپاعان, جە­سىرىن قاڭعىتپاعان حالىق. مۇ­نىڭ ءوزى ۇلكەن يماندىلىق. سۇيىك­تى پايعام­بارىمىز (س.ع.س.) ءوز حا­ديس-شارىپىندە: “كىم اللا ءۇشىن ءبىر جەتىمنىڭ باسىن سيپاسا, قولى ءتيىپ وتكەن ءاربىر تال شاشى ءۇشىن ساۋ­اپ الادى”,– دەگەن. ال, تۇياق پەن ءانۋار 110 جەتىمنىڭ ماڭدايىن سيپاپ قانا قويماي تۋماسا دا تۋ­عاننان ءبىر دە كەم ەمەس سۇيىكتى اتا-اناسىنا اينالدى. پايعام­با­رى­مىز حازىرەتى مۇحاممەد (س.ع.س.): “مەن جانە جەتىمدى ءوز قولىنا العان ادام مىنا ەكەۋى سياقتى ءجانناتتا جا­قىن (اعا-ىنىدەي تۋىس) بولامىز”,– دەپ سۇق ساۋساعى مەن ورتاڭعى ساۋ­سا­عىن كورسەتتى. يمام يبن ءماجاھ­تىڭ ريۋايات ەتۋىنشە پايعامبا­رى­مىز (س.ع.س.): “مۇسىل­مان­دار تۇرا­تىن ۇيلەردىڭ ەڭ جاقسىسى – جەتىمى بار ءۇي. ول ۇيدە جەتىمگە قامقورلىق كور­سەت­ى­لە­دى. مۇسىلماندار تۇراتىن ۇي­لەردىڭ ەڭ جامانى – جەتىمى بار ءۇي. ول ۇيدە جەتىمدى جابىر­لەي­دى”,– دەگەن. بۇل كۇندە تاستاندى جەتىمدەر­دىڭ كوبەيۋى ەت ۇيرەنگەن ۇيرەنشىكتى قۇبىلىسقا اينالدى. سولاردىڭ ءبارى بىردەي وسىنداي قامقور وتبا­سى مەن اتا-انا تاپتى ما؟! ولار­دىڭ بارىنە تۇياق پەن ءانۋارداي جانى جايساڭ, جۇرەگى جومارت جاندار تابىلسا عوي. جەتىمىن جى­لاتقان تاسباۋىرلار ارامىزدا, وكىنىشتى-اق, از ەمەس... وڭعار ومىربەك, قمدب-نىڭ ءباسپاسوز حاتشىسى.

سوڭعى جاڭالىقتار