ءبىزدىڭ اۋىلدا ەسىمسەيىت دەگەن قاريا بولدى. بىرتوعا, پاراساتتى, ءسوزى ەلگە ءوتىمدى, كىسىلىگى زور ادام ەدى. جۇرت «ەل اعاسى – ەسەكەڭ» دەپ قادىر تۇتاتىن. ەكىنشى دۇنيەجۇزىلىك سوعىسقا قاتىسقان, ودان كەيىنگى قيىنشىلىق جىلدارى كولحوز باسقارىپ, ەل ەڭسەسىنىڭ كوتەرىلۋىنە ۇلەسىن قوسقان.
ءبىز ەسىمسەيىت اتاممەن كورشى تۇردىق. بالا كۇنىمدە سول كىسىنىڭ قاسىنان شىقپاي اڭگىمەسىن تىڭداۋعا قۇشتار بولدىم. اڭگىمەنى جۇيەلەپ, ساباقتاپ ايتاتىن. اۋىل اراسىنداعى داۋ-جانجال بولا قالسا, ونى بايىپپەن شەشىپ بەرەتىن. ءتىپتى ول كىسىمەن سوۆحوز باسشىلارى دا ساناساتىن. ءبىر اقساقال وسىلاي ءۇن-ءتۇنسىز ءبىر اۋىلدى اقىلىمەن باسقارىپ وتىردى. توقسانىنشى جىلداردىڭ باسىندا ەسىمسەيىت اتام ومىردەن وزدى. ونىڭ جولىن تالقانباي اتام ۇستاپ قالدى. ول كىسى دە سوعىسقا قاتىسقان, ساليقالى قارت ەدى. كەيىنىرەك, تالقانباي اقساقال دۇنيەدەن وزعاسىن اۋىلدىڭ قۇتى قاشا باستادى. ءجون بىلەتىن, ءسوز ۇستايتىنداردىڭ قاتارى ازايدى. بۇگىندە وسى قاريالاردىڭ كوزىن كورگەن ەگىنباي اكەم عانا بار. ال ول ومىردەن وزسا…
حالقىمىز ەجەلدەن جاسى ۇلكەن قاريانى تورگە شىعارىپ, ەرەكشە سىيلاعان. كوپتى كورگەن, ايتارى مول, سانالى اقساقالدىڭ ءسوزىن ەكى ەتپەگەن. ەلدىڭ بىرلىگىن سولار ساقتاپ وتىردى. ەشكىم دە ولاردىڭ الدىن كەسىپ وتپەدى. وسىنداي عاسىرلار بويى ساقتالعان باي ءداستۇرىمىز بار-دى. ونىڭ بارلىق كيەسى وسى تەكتى اتالارىمىزدىڭ بويىندا بولدى.
بۇگىندە اقساقالدىق جاسقا كەشەگى كەڭەستىك كەزەڭ تاربيەسىمەن وسكەن اعالارىمىز دا كەلدى. ارينە, ولاردىڭ ىشىندە «الدىڭعى تولقىننىڭ» اسىل قاسيەتىن الىپ قالعان تەكتى ازاماتتار بار. بىراق ولاردىڭ قاتارى سيرەك. وسىندايدا ءوزىم كوزىممەن كورگەن اتالارىمدى ساعىنام. بۇرىن الپىستان اسقان كىسى شال سانالاتىن. ول داستارقاننىڭ تورىنە شىعىپ, باس ۇستاپ, باتا بەرەتىن. ەسكى اڭگىمە, شەجىرە شەرتەتىن. ءوزىمىز اۋىلعا بارعاندا بايقايمىز, الپىستاعى اعالارمىز شەجىرە شەرتپەك تۇگىل «قاريا» دەسەك, ەپتەپ قومپاڭداپ قالادى.قازىر الپىستى قويىپ, جەتپىسكە جەتكەن «كوكەلەرىمىز» دە قارتايعىسى كەلمەيدى. وتكەن جولى ءبىر تويدا جەتپىستەگى اقساقال جيىرماداعى قىزبەن بيلەپ, جۇرتتى تاڭ قالدىردى. اقىرى, تويدىڭ سوڭىندا ۇلكەنىمىز دەگەن سول كىسىدەن ەكى جاسقا باتا سۇراعاندا, ونى ايتا الماي قارا تەرگە ءتۇستى.
مەنىڭشە, پايعامبار جاسىنا جەتكەن ادامدى قاريا دەپ ايتۋعا بولادى. قوجا احمەت ءياساۋيدىڭ ءوزى: «الپىس ۇشكە كەلدىم, ەندى بىلايعى ءومىرىم كۇپىرلىك, پايعامباردان اسپاق كۇنا» دەپ وزىنە توقتام جاساپ, عۇمىرىنىڭ اقىرعى ون جىلىن جەر استىنداعى قىلۋەتتە وتكىزىپتى. دانىشپان بابامىزدىڭ وسى ءسوزى دە ادامدى فيلوسوفيالىق ويعا جەتەلەيدى.