• RUB:
    6.68
  • USD:
    520.93
  • EUR:
    609.07
باستى سايتقا ءوتۋ
رۋحانيات 26 قاڭتار, 2021

بەكزات مىنەز (ەسسە-پورترەت)

621 رەت
كورسەتىلدى

ءبىزدىڭ ارامىزدا جاقاۋ ءوزىنىڭ قارىم-قابىلەتىن ەرتە تانىتقان ارىپتەسىمىز. بالالاردىڭ مىنەز-قۇلقىن, اۋىلدىڭ كەسكىن-كەل­بەتىن ويناقى دا جەڭىل شتريحتار ارقىلى سۋرەتتەگەن ال­عاش­قى شىعارمالارى جەكە كى­تاپ بوپ جارىق كورگەندە, قاتار­لاستارىنىڭ كوبى ءالى جازۋ-سى­زۋدىڭ تەرەڭىنە بويلاپ تا ۇل­گەرمەگەن ەدى.

سونىڭ ءبىرى ءوزىم­مىن. ءومىردىڭ وزىندەي تابيعي اڭ­گى­مە, حيكاياتتارى جۇرەككە جىلى ءتيىپ, ءدال سول جىلدارى ول ماعان قازاقتىڭ گايدارى بوپ كورى­نەتىن. بۇل ويىم مەنى الداعان جوق, جاسوسپىرىمدەرگە ارناپ جاز­عان «كۇن ۇياسى», «العاشقى ساباق», «ساياق», «بوگەن اۋىل بالالارى» كىتاپتارى دەرەۋ تارالىپ كەتتى. اۋىلدىڭ قارا دو­مالاق بالالارىنىڭ مىنەز-قۇلقى, ارەكەتى, قيالعا تۇنعان ءورشىل ماقساتى سول كەزەڭدەگى جاس ۇرپاقتىڭ تۇلعاسىن قالىپ­تاستىرۋعا تىكەلەي اسەر ەتكەنى راس ەدى. جاقاۋدىڭ بۇل ورايداعى ىزدەنىسى ەش تولاستاعان ەمەس. بال­عىن كەيىپكەرلەرى زامان تالا­بىنا ساي ءوسىپ-ءونىپ, نەبىر قى­زىقتى قىلىقتارى كۇنى بۇگىنگە دەيىن شىنايىلىقپەن سۋرەتتەلە جالعاسۋدا. سونىڭ شاعىن ايعاعى – اۆتوردىڭ ء«تاتاي بالا جانە ونىڭ دوستارى» اتتى قيال-بايانى. تەح­نو­لوگيانىڭ تىم شارىقتاپ كەتكەن بۇگىنگى جاعدايىندا ءبۇل­دىرشىن سانا-سەزىمىنىڭ قالاي دا­مىپ, قاي باعىتتا ءوربيتىنى جا­زۋشى جاقاۋ داۋرەنبەكوۆتى قات­تى الاڭداتاتىنىن اڭعارامىز بۇل شىعارماسىنان. ءدال قازىرگى ۋاقىتتا ءتاتاي بالانىڭ بەينەسى جاس وقىرمانعا اسا قاجەتتى دەپ سا­نايمىن. قازاقتىڭ ۇل, قىزىن قات­قىلدىققا, جاساندىلىققا قۇ­­­رىلعان شەتەلدىك شىتىرمان شىرعالاڭىنان قۇتقارۋ قان­شالىقتى قيىن دەسەك تە وعان توتەپ بەرۋدىڭ ءبىر امالى جاقاۋدىڭ ءتاتاي بالاسىن نەعۇرلىم كەڭىرەك ناسيحاتتاپ, بۇگىنگى ورتاعا ‘جان-جاقتى تانىستىرۋ بولسا كەرەك. بالدىرعاندارىمىزدىڭ ۇلت­تىق سيپاتىن ساقتاپ, وي ءورى­سى­نىڭ شارىقتاۋىنا بۇكىل الەم جۇرت­شىلىعى قۇلاپ-سۇرىنە جاق­­سى كورەتىن گارري پوتتەر ەمەس, ب.سوقپاقباەۆتىڭ قوجاسى, ج.داۋرەنبەكوۆتىڭ ءتاتاي بالاسى اسەر ەتۋىن ارماندايتىنىم دا سون­دىقتان. بالا جانىن ءتۇسىنىپ, تەرەڭىنە بويلاي ءبىلۋى جاقاۋدىڭ كوپ قىرلى تالانتىنىڭ ءبىر عانا كورىنىسى. شىعارماشىلىق بەتاشارىن وسى تاقىرىپتان باستاعان جازۋشىنىڭ بالالار الەمىنە ءالى دە ادالدىق تانىتىپ كەلە جات­قانى قازاق ادەبيەتىنىڭ ورتاق يگىلىگى.

جاقاۋدىڭ پۋبليتسيستيكاسى جاستار گازەتىندە كۇن سايىن­ جاڭالىقتاي جاريالانىپ جار­قىراپ كورىندى. وسى رەتتە قاي تاقىرىپقا قالامىن سالسا دا سونى سوقپاقپەن جۇرۋگە, فورما­لىق ىزدەنىسكە بارۋعا, وزىندىك ءستيلدى ساقتاۋعا, وقشاۋ ويمەن تۇيىندەۋگە, جانرعا ءتان ەرەك­شەلىككە كوركەمدىك ءنار بەرۋگە, توسىن تۇيىندەۋلەرگە بارۋعا, دە­رەك­تەردى وزىندىك ءسوز سارابىمەن سوي­لەتۋگە, ۇتىمدى سوزبەن ۇشقىر جازۋعا ۇمتىلىسى, جازۋداعى جۇل­قىنىسى ءاربىر وچەركىندە, پۋب­ليتسيستيكالىق دۇنيەلەرىندە ايقىن كورىندى. وقىرمانعا وي تاستاپ قانا قويماي, نازارىن اۋدارتتى. جۋرناليستيكاداعى تا­نىمال دارا ەسىمگە اينالدى. وعان سول جىلداردا وتە سيرەك بەرىلەتىن جۋرناليستەر ودا­عىنىڭ سىيلىقتارىن الۋى, «شۇعىلالى شاق», «اۋىلىم – التىن بەسىگىم» پۋبليتسيستيكالىق كىتاپتارى كۋا. ونىڭ وسى ىزدە­نىمپازدىعىن ء«سوز كيەسى» كىتا­بىن­داعى پۋبليتسيستيكانىڭ تۇر­لەرىمەن بايىتا جازعان (ويتول­عاق, قاز-قالپىندا, سىر-سۇحبات, الىپتەمە, بايىمداما, جورگەمسوز, مارقايىس, سەركەسوز, مۇڭايىس, سيپاتتاما, لەبىز, ءداۋىر داۋاسى, ورايى كەلگەن اڭگىمە, عۇمىرناما, دابىلدى ويلار, اۋەزە, وچەرك, ءبىراۋىز ءسوز, ءويورىم) دۇنيەلەرى دارالاي تۇسەدى, ونداعى ءتىل, ستيل, فورما دەگەننىڭ نە ەكەنىن جاس جۋرناليستەر ۇلگى الارلىقتاي قا­لىپتا قازداي تىزىلۋىنەن قالا­مىنىڭ الىمى مەن قارىمى جار­قىل سالىپ جاتقانداي. بۇل ماقتاۋ ءسوز ەمەس, باردىڭ ءمانىن اشىپ ناقتاۋ ءسوز, نىقتاۋ وي...

جاقاۋدىڭ جازۋ مەكتەبى­نىڭ  شەبەرلىگىن سەزىنۋ, پۋبليتسيس­تي­كا­لىق پوتەنتسيالىن پايىمداۋ – وقىعان جاننىڭ ورەسىنە ءوزى-اق وي سالادى, بەلگىلى ءبىر بايىپقا ۇيى­تادى, ۇلگى-ۋاجگە يلاندىرادى.

تاعدىر ءبارىمىزدى «لەنينشىل جاس» گازەتىنە توپتاستىردى. العاشقى كۇننەن-اق جيناقى, كەز كەلگەن تاپسىرماعا جاۋاپ­كەر­شىلىكپەن قارايتىن ەرەك­شەلىگىمەن باس رەداكتور سەي­داحمەت بەردىقۇلوۆتىڭ سەنىمىنە كىرىپ ۇلگەردى. مەرەكەلىك گازەت­ نومىرلەرىنىڭ باسى-قاسىندا جا­قاۋ جۇرەتىن. اسىرەسە ماكەت سىزۋدى, ماتەريالداردى ورنالاس­تىرىپ, ءتيىمدى ۇسىنۋدا ال­دى­نا جان سالمايتىن. بۇعان قوسا بۇرقىراتىپ وچەرك, اڭگىمە, پرو­بلەمالىق ماقالالار جازادى. سونىڭ بارىنە قالاي ۇلگەرەدى ەكەن دەپ تاڭعالاتىنمىن. ەندى ويلاسام, قۇداي بەرگەن تالانتىنا ءوز-وزى­نە تالاپ قويعىشتىعى, تارتىپكە تەمىر­دەي بەرىكتىگى, ادىلدىكتەن تاي­مايتىن تۋراشىلدىعى اينىماس سەرىك بولعانداي ەكەن.  

نەسىن جاسىرايىن, كوڭىل-كۇي­دىڭ سان قۇبىلار جاعدايىندا جۇ­رەتىن مەن ءۇشىن جاقاۋدىڭ نەن­دەي ماسەلەدە دە ايتقانىنان قايت­پايتىنى, ەشقاشان جولدان تايمايتىنى, ءوز يدەياسىن جۇزەگە اسىرۋدا ەشكىمنەن تايسالمايتىنى پالەندەي ۇنامايتىن. قاي-قايسىمىزعا دا تاپسىرىلعان شارۋانىڭ قالايدا ورىندالۋىن قاداعالاپ, قىلتىڭ-سىلتىڭى­مىزدى استە كوتەرمەيتىن. كۇن سايىن شىعاتىن گازەتتىڭ تالابىن جاقاۋداي تۇسىنبەيتىنىم راس ەدى.

ول ءۇشىن گازەتتىڭ ۇساق-تۇيەك شا­رۋا­سىنا دەيىن ماڭىز­دى بو­لاتىن. ازدى-كوپتى جاز­عان دۇنيە­لەرىمنىڭ بۋىنا مار­قايىپ, كەيدە ارتىقتاۋ كەتكەن ساتتەر دە ءوتتى. ال جاقاۋدىڭ توقمەيىل­سىگە­نىن كورگەن ەمەسپىن. ەرتەلى-كەش ماكەت سىزۋ, باسپاحاناعا جۇگىرۋ, وقىرمانى اسىعا كۇتەتىن شىعار­مالارىن دا جاريالاپ, قايناعان جۇمىستىڭ ورتاسىندا جۇرگەنى.

جاقاۋ – ناقتىلى ءىس-ارەكەتتىڭ ادامى. سىرتتاي قاتالداۋ كورىن­گەنى­مەن جۇرەگى جۇمساق, نيەتى تا­زا, قايىرىمدى.

قالامداستارىنىڭ نە جازىپ, نە قويعانىنان ۇدايى حاباردار, اسىرەسە بۇيىعىلاۋ تىرلىك كەشىپ, كىتاپ­تارىن جارىققا شىعارا الماي قينالعان ارىپتەستەرىنە كومەك­تەسۋگە ءاردايىم دايىن. زا­مان­داستارىمنىڭ اراسىنان جاقاۋ داۋرەنبەكوۆتى ايرىقشا اتاۋىم­نىڭ سەبەبى كوپ. ەڭ الدىمەن ونىڭ ادالدىعى, ادىلدىگى, قاي ورتادا جۇرسە دە جۇيەلى ءتارتىپ ورناتىپ, توڭىرەكتەگىلەردى جۇمىسقا ۇيىمداستىرا ءبىلۋى قايران قال­دىرادى. بۇل كوبىمىزدىڭ قولى­مىزدان كەلمەيدى. ەكىنشىدەن, جەكە باسىما جاقاۋدىڭ جاسا­عان  جاقسىلىعىن ايتپاۋعا ءدا­تىم شىداتپايدى. قينالىپ, قى­­سىل­­عاندا اقىل-كەڭەسىمەن, ۇسى­نىس, تىلەگىمەن دەمەيتىنىن بىلاي قويعاندا, كىتاپتارىمنىڭ تو­لىق­قاندى تۇڭعىش رەت جارىق كورۋىنە تىكەلەي ىقپال ەتتى. ءوزى باس­قارىپ وتىرعان «انا ءتىلى» باس­پاسى ار­قىلى ەل, جۇرتقا تانىلدىم, ۇزاق جىلدار ەش جەردە شىعارا ال­ماعان ء«جانتاسىلىم» اتتى رومانىمدى ەكى توم ەتىپ, قالىڭ جۇرت­شى­لىققا ۇسىندى. «ادام-قۇپيا» كى­تا­بىمدى قالاي بەزەندىرىپ شى­­­­عاردى دەسەڭىزشى! مۇنى قا­لاي ۇمىتايىن. مەن سياقتى ون­داعان, جۇزدەگەن اۆتور جاقاۋعا قا­رىزدار بولسا كەرەك.

جاقاۋدىڭ قىزمەتىنە, جۇمىس ىستەۋ تاسىلىنە قىزىعا قارايمىن. بوس سوزگە, جاداعاي ماقتاۋ, كول­گىر­سۋگە ونىڭ تيتتەي ۋاقىتى جوق. قاراماعىنداعىلارمەن, اۆتور­لارمەن قارىم-قاتىناسىنان ەرىك­سىز ۇلگى, ونەگە الاسىڭ. ىشكى مازاسىزدىعى, تياناقتىلىعى بى­لايعىلاردىڭ ارقانى كەڭگە سالعان بەيقامدىعىن, دەرەۋ ىسىرىپ تاستاپ, بىردەن ماسەلەنىڭ بە, شارۋانىڭ با, ءتۇيىنىن شەشۋ­گە ىقپال ەتەدى. سوندىقتان جاقاۋ­مەن جۇمىس جاساۋ ۇلكەن عانيبەت.

ءبىر جولى ءساتى ءتۇسىپ, حال­قى­مىزدىڭ بەلگىلى اقىنى ءما­ريام حاكىمجانوۆانىڭ ءۇش تومدىق شىعارمالار جيناعى جا­قاۋ باسقارىپ وتىرعان باسپادان جارىق كورۋگە ءتيىس بولدى. قۇ­راس­تىرۋعا ءوزىم نيەت ەتكەن كىتاپ­تاردىڭ قالاي تەز شىققانىن بايقاماي دا قالدىم. قىرۋار جۇ­مىستىڭ باس-اياعىنىڭ جىمداسىپ, ەكى تومنىڭ جىپ-جيناقى قولعا تيگەنى الدىمەن جاقاۋدىڭ ەرەك ەڭبەگى. جۇزدەگەن, مىڭداعان جازبا قاعازدار مۇراعاتتا ساقتالىپ, شاڭ باسقان قولجازبا اراسىنان بۇرىن جاريالانباعان دۇنيە­لەرىن ىزدەيمىن دەپ, ۋاقىتتى اب­دەن وزدىرعانىمدا, جاقاۋدىڭ ىمىراسىز قاتاڭ سىن, ەسكەرتپە جاساعانى دەرەۋ ەسىمدى جيعىزدى. سونشالىقتى سىرلاسىپ, رۋحاني جاقىن ارالاسقانىمىزبەن ناق­تىلى ىسكە بايلانىستى ول ەش­قاشان ايتقانىنان قايتپايدى. قار­سىلاسۋعا تيتتەي مۇرشاڭدى كەل­تىرمەيدى, ويتكەنى قويىپ وتىر­عان تالابى ورىندى.

جاۋاپكەرشىلىك جۇگىن ءدال جاقاۋ­داي كوتەرەتىن جان ءسىرا دە سيرەك شىعار. قوعامنىڭ, ەل­دىڭ, ۇكىمەتتىڭ بە, وقىرماننىڭ, وتبا­سىنىڭ با, ايتەۋىر كىم-كىم­نىڭ دە الدىنداعى پارىزىن, قا­رىزىن ازاماتتىقپەن اتقارىپ كەلە جاتقانى اقيقات. جاقاۋ جۇر­گەن جەردە قاشان دا تاپ-تا­زا, كيىمىنىڭ, ءتىپتى تاققان گال­ستۋگى­نىڭ ءتۇر-تۇسىنە دەيىن جو­­عارى تالعامنان حابار بەرىپ, تو­ڭى­رەگىندەگىلەردى دە سوعان باۋ­لىعانداي اسەر ەتەدى. ونىڭ قا­سىنداعىلار قالاي بولسا سولاي, ال­قام-سالقام, بەي-بەرەكەت, تىرلىك كەشە الماسا كەرەك. ۇلكەندى دە, كىشىنى دە باعالاي وتى­رىپ, تۇل­عا رەتىندە ءوزى تۇيە بىل­گەن قاعي­داعا باعىندىرا بىلەتىنى كەز كەل­­گەننىڭ ورەسى جە­تە بەرمەيتىن قاسيەت. جەكە با­سىنىڭ قادىرىنە, قابىلەتىنە, كۇ­شىنە سەنەتىندەردىڭ عانا قولى جەتەر جايت قوي بۇل.

ءبىزدىڭ تولقىن وكىلدەرىنە ءتان ورتاق ەرەكشەلىك ەڭبەكقورلىق, جال­­تاقتاماۋ, ەشقاشان ەشكىمنىڭ الا ءجىبىن اتتاماۋ, قيانات جاسا­ماۋ, الايدا تالانتىنا ساي اتاق, داڭق يەمدەنگەندەرى ساۋ­ساق­پەن سانارلىقتاي عانا. جالعان داقپىرت, داڭ­عازا قۋعان ءبىر دە ءبىرى جوق, ءبارى دە ۇزدىكسىز ىز­دەنىس ۇستىندە. قا­لامدارىنىڭ قۋا­تىمەن قارا­پايىم عۇمىر كەشىپ, ۇلتىمىزدىڭ زيالى قاۋىمىن قۇراعان ءىرى تۇل­عالار اراسىندا جاقاۋ داۋرەن­بەكوۆ تە بار.

جۋرناليست, جازۋشى رەتىن­دە جاقاۋدىڭ وزىنە عانا ءتان قول­تاڭباسى بولسا, باسپاگەر, باسشى رەتىندە جاقاۋ قالىپتاستىرعان دارا مەكتەپ بار. شۇكىر, سول سي­رەك مەكتەپتىڭ يگىلىگىن كورىپ جات­قاندار ۋاقىت وتكەن سايىن كوبەيۋدە. مىنە, وتىز جىلدىق تاۋەل­سىزدىگىمىزدە وتىز جىل بويى رۋ­حاني قازىنامىزدى ناسيحاتتاپ كەلە جاتقان, اتاپ وتكەلى وتىرعان وتىز جىلدىعىمىزبەن قۇرداس «انا ءتىلى» باسپاسىنىڭ اۆتورلارى قازىر تۇتاستاي ءبىر زيالى قاۋىمدى قۇرايدى. قازاق ءتىلىنىڭ ۋىزىنا قاندىرىپ, ادەبيەت, ونەر تىلسىمىنا بويلاتقان, تۋعان تاريح, مادەنيەتىمىزگە ءۇڭىلتىپ, ادەت-عۇرىپ, سالت-ءداستۇر, ىرىم-جورالعىلارىمىزدىڭ لوگيكالىق جەمىسىن تابۋعا باعىشتالعان دۇ­نيەلەردى جاقاۋ العاش شىعارا باستادى. قالامگەرلىك قۋاتىنا قاي­راتكەرلىك باتىلدىعى قوسى­لىپ, وقىرماننىڭ وي-ءورىسىن كەڭەيتۋگە كول-كوسىر ىقپال ەتۋدە.

ول ۋاقىت تالابىن دا سەرگەك­تىكپەن قابىلداۋعا بەيىم. قوعام مەن ادام سۇرانىسىن سوندىقتان دا ەش قينالماي ايىرىپ, انىقتاي الادى. بۇل جاقاۋدىڭ باسپاگەرلىك تۇلعاسىن ودان ارمەن بيىكتەتە تۇسكەندەي. حالىققا نە قاجەت, رۋحاني مۇقتاجىنىڭ قانداي ەكەنىن ول جاقسى بىلەدى. اۆتورلار اياسىن كەڭەيتىپ, تاقىرىپ تاڭداۋداعى تالعامپازدىعى دا ەل يگىلىگىنە اي­نالىپ جاتادى.

ءوز ۇلتىنا ادال ەڭبەك ەتىپ جۇر­گەن جاقاۋدىڭ شىعارما­شى­لىق كوكجيەگى ارنايى تال­داپ-زەرتتەۋدى قاجەت ەتەدى. جان دۇنيەسىنىڭ ىشكى بەيمازا, تى­نىمسىزدىعى جازۋشىلىق كەل­بەتىن ايقىنداپ, سونى جاڭالىق, وقىس تۇجىرىمدارعا جەتەلەۋدە. سوڭعى كەزدە باسىلىم بەتتەرىندە ۇزىك-ۇزىك جاريالانعان كوركەم وي-سۋرەت­تەرى, كوزقاراس-پايىمدارى مۇل­دەم وزگەشە, كەڭ تىنىستىڭ نا­تيجەسى ىسپەتتەس. بۇل جاقاۋدىڭ ۇدايى ىزدەنىس ۇستىندە ەكەنىن دالەل­دەيدى. قىسقا دا نۇسقا ءسوز مار­جاندارىنىڭ بەرەرى مول, فيلوسوفيالىق استارى قالىڭ, تاربيەلىك ءمانى تەرەڭ, تاجىريبەلىك تاعىلىمى كول-كوسىر.

مۇنشالىق تەلەگەي-تەڭىز وي تاسقى­نىنىڭ قوپارىلا اقتارى­لۋىنا نە سەبەپ بولعانىن ءتۇسىن­دىرۋ, ارينە مۇمكىن ەمەس. جازۋشى جاقاۋدىڭ جان قويناۋىندا جا­سى­­رىنعان جانارتاۋدىڭ الا­پات كۇشىن ەندى-ەندى عانا بولجا­عان­دايمىز. تالانت بولمىسىنىڭ جار­­قىراي كورىنۋى, مىنە وسىندايدان باستالادى.

ءبىز ءبىر-ءبىرىمىزدىڭ تابىسىمىز­عا ۇدايى قۋانىپ, اشىق پىكىر­لەسۋدى ەجەلدەن داعدىعا اينال­دىر­عانبىز. گازەت, جۋرنالدار­دا اراگىدىك جاريالانار ماقالا­لارىمىزعا دەيىن تالداپ وتىرامىز. سوڭعى جىلدارى سان الۋان وزەكتى ماڭىزدى ماسەلەلەرگە قا­تىستى باتىل دا وقىس ويلارىمەن جا­قاۋ باسپاسوزدە ءجيى كورىنۋدە. بۇل دا ونىڭ بەلسەندىلىگىنىڭ, ازا­ماتتىق پوزيتسياسىن اشىق بىل­دىرە الاتىنىن اڭعارتادى. كوز ال­دىڭدا ءوتىپ جاتقان جاعىمدى, جاعىمسىز وزگەرىستەرگە قايراتكەر رەتىندە ول بەيجاي قاراپ وتىرا المايدى. مەن ءۇشىن جاقاۋدىڭ وسى قالامگەرلىك قاسيەتى اسا قىم­بات. ءوزىم كۇماندانار قايسى­بىر جايتتارعا كاتىستى سىر بو­لىس­كەنىمدە, ونىڭ كەسىپ ايتار پىكىر­لەرى شەشۋشى ءمان اتقاراتىنى راس. جاز­عان-سىزعانىم تۋرالى­ جىلى سوزدەرى ءاردايىم مە­رەيىم­­دى ءوسىرىپ, قاناتتاندىرىپ جىبە­رەتىنىن دە ايتسام دەيمىن. جا­زۋ ءادىسىمىزدىڭ دۇنيەتانۋداعى كوز­قارا­سىمىزدىڭ, حال-جاعدايى­مىزدىڭ مۇلدەم ۇقسامايتىنىنا قاراماستان, قاشان دا ءبىر باعىت, ءبىر ەندىكتە قاتار كەلە جاتقانى ارىپ­تەستەرمىز. اعارتۋشىلىق قىز­­مەتىمەن قۇبىلىس جاسا­عان بەلگىلى قالامگەر قۇرمان­عا­زى قارامان ۇلى باستاپ, جان-جاق­­تى جاڭالىعىمەن وقىرما­نىن تاڭعالدىرار جانات ەلشى­بەكوۆ قوستاعان توپتىڭ ىشىن­دە جاقاۋدىڭ دا جۇلدىزى جارقى­راي جانۋدا. وزىنە عانا ءتان قول­تاڭباسى, مىنەزى, ءوزى عانا تاڭداپ باعىندىرعان كەڭىستىگى بار.

تاپتاۋرىن جولدى شيىرلاي بەرگەننەن ساقتاسىن ءبىزدى. جا­قاۋ مۇنى اسقان نازىكتىكپەن تۇ­سىنەدى. قاي تاقىرىپقا قالام تەر­­بەپ, قانداي ءىستى باستاسا دا شى­­نايىلىعىمەن, شەبەرلىگىمەن ال­دەقاشان ءوزىن مويىنداتىپ ۇل­گەرگەن جاقاۋ داۋرەنبەكوۆ قالا­مىنىڭ قالىبى بار, قارى­مىنىڭ ءوز كەڭىستىگى بار, ءوز ويى بار ورەلى ءسوز يەسى.

پەشەنەسىنە جازۋمەن تىرلىك كەشۋ جازعان قالامگەردىڭ جان مۇراتى دا وسى – سارابدال ءسوز يەسى بولا ءبىلۋ.

وسى ەسسەمدى اياقتاپ رەداكتسيا­عا ۇسىنار ءسات تۋعاندا جاقاۋدىڭ وزىنەن حابار كەلدى.

– ماعيرا! قۋانىشتى حابار, پرەزيدەنتىمىز قاسىم-جومارت كەمەل ۇلى توقاەۆتان قۇتتىقتاۋ حات الىپ, توبەم كوككە جەتىپ وتىر. مىڭ العىس پرەزيدەنتىمىزگە!

پرەزيدەنت ءوز حاتىندا­ حا­لىقتىڭ جاقاۋدى قازاق جۋر­ناليستيكاسىنىڭ كورنەكتى وكىل­­­دەرىنىڭ ءبىرى, جازۋشى, سون­داي-اق قوعام دامۋىنا بەلسەنە ارا­لاسىپ كەلە جاتقان ىسكەر ازا­مات رەتىندە بىلەتىنىن اتاپ وتكەن. زامانداسىمىزدىڭ تال­عامى جوعارى وقىرماندارعا تا­عىلىمدى دۇنيەلەر ۇسىنۋ ار­قىلى رۋحاني سالانىڭ كەڭ قانات جايۋىنا قوسقان ۇلەسى مەن «انا ءتىلى» باسپاسىنا شيرەك عاسىر بويى باسشىلىق جاساعاندا پوليگرافيا ءىسىنىڭ وركەندەۋىنە زور ەڭبەك سىڭىرگەنىن ايتىپ, ال­داعى ۋاقىتتاعى باستامالارىنا سات­تىلىك تىلەپتى.

 مەن دە تولقىپ كەتتىم.

بۇل ادىلەتتى ايقىن ماقسات تۇتقان, حالىق ءۇنىن تىڭداي بىلەر پرەزيدەنتىمىزدىڭ ۇلگى بولارلىق ىزگى ۇلىق قاسيەتى دەپ بىلەمىن!

بارەكەلدى!

قۋانىش كوپ بولسىن!

 

ماعيرا قوجاحمەتوۆا,

جازۋشى, قازاقستاننىڭ ەڭبەك سىڭىرگەن قايراتكەرى

 

سوڭعى جاڭالىقتار