جىل سايىن تاۋەلسىزدىك كۇنى جاقىنداعاندا اڭساعان ازاتتىققا قول جەتكەنىنە, وسى باقىتتىڭ بىزگە بۇيىرعانىنا شۇكىرشىلىك ەتەمىن. بولاشاققا اماناتتايتىن ءتاۋ ەتەر اسىلىمىز – تاۋەلسىزدىك تۇعىرى بيىكتەي بەرسە ەكەن دەۋدەن جاڭىلمايمىن.
قاراپايىم عانا 19 ميلليوننىڭ ءبىرىمىن. تۋعان-تۋىسقاندارىم مەن ەت جاقىندارىمدى ايتپاعاندا, كىندىك قانىم تامعان تۋعان جەرىمدى, وسكەن اۋىلىمدى, ءوزىم تۇرىپ جاتقان قالامدى, وتانىمدى سۇيەمىن. تاعى نەنى سۇيەمىن؟ تۋعان حالقىمدى, انا ءتىلىمدى, قازاقتىڭ ۇلتتىق بولمىسىن, ءداستۇرى مەن مادەنيەتىن جانە باسقا دا تولىپ جاتقان ۇلتتىق قۇندىلىقتارىن سۇيەمىن. قيماس قادىرلەسىمە اينالعان, قينالعاندا, قۋانعاندا قاسىمنان تابىلعان دوستارىمدى, قۇربى-قۇرداستارىمدى, اۋزىمنان شىققان ءسوزدى اقيقات ەسەبىندە قابىلداپ, رياسىز سەنەتىن وزىمنەن كىشىلەردى, بار مەيىرىن توگىپ كوپكە تىلەكشى بولار ۇلكەندەردى سۇيەمىن. كوپ. جالعاستىرا بەرۋگە بولادى. ويلاپ وتىرسام, وسىلاردىڭ بارلىعىن وتانىمنان ەش بولۋگە بولمايدى ەكەن. سوندا ەڭ قاسيەتتى, ەڭ قادىرلى سەزىم دە وتانعا ارنالىپ, ونىڭ يگىلىگىنە, بۇگىنى مەن ەرتەڭىنە باعىتتالۋى ءتيىس قوي.
مەن ءۇشىن ەڭ قاسيەتسىز جان – وتانىن ويلاي الماعان, قارا باسىنىڭ قامى ءۇشىن جوعارىداعى قۇندىلىقتاردىڭ ءبارىن ىسىرىپ تاستاعان توعىشار پەندە, كىسى اياعانداي پاقىر. سول جولدا ول وتىرىك ايتىپ, جالعان كۋالىك تە بەرەدى, قياناتتى ءوزى جاساماسا دا كورىپ تۇرىپ ۇندەمەي قالادى, ەلىنىڭ, حالقىنىڭ يگىلىگىنە, بولاشاعىنا قاجەتتىنى باس پايداسى ءۇشىن وزگەگە ساتىپ تا جىبەرە الادى. تۋعان ءتىلىن جىعىپ, تۋعان جەرىن جالعا ء«بىراز جىلعا پايدالانۋعا عانا عوي» دەپ ءوزىن وتىرىك جۇباتىپ, جاقاۋراتىپ, الدارقاتىپ جاتقا تاپتاتۋعا بەرەدى. ويتكەنى ونداعى وتان دەگەندە جۇرەگىن ج ۇلىپ بەرەر قاسيەتتى سەزىمى شالاجانسار نەمەسە ءولىپ قالعان. وتانىما زيانى كەلەتىن بولسا, ءوز باسىمنىڭ بايلىعى مەن اماندىعى قاجەت ەمەس دەي المايدى.
سوسىن نەنى سۇيەمىن؟ ءومىردى, ءيا, ءومىردى سۇيەمىن. جان ءتاتتى مە؟ ءيا, جان ءتاتتى بولۋى كەرەك. الايدا سول جاندى بەرگەن اللا ەمەس پە؟ ەندەشە جان دا مەنىڭ مەنشىگىم ەمەس. ال مەن وعان كىر جۇقتىرىپ السام, بىردەڭەسىنە اقاۋ كەلتىرىپ بۇلدىرگەن بولسام, تازالاپ تۇرۋعا ۇمتىلماسام, بىلعاپ السام تانىمنەن جانىم جيرەنىپ, تاستاپ كەتىپ, ايىرىلىسۋ ارتى كورمەستەي ارازدىققا اپارسا قايتەمىن دەيمىن. اقىرەتتە جولىقتىرماي قالۋدان قورقادى ەكەنمىن. سوندىقتان جانىم مەن ءتانىم اراسىنداعى ۇندەستىك ۇزىلمەي, رۋح پەن بولمىس اراسىنداعى بايلانىس جىمداسقانىن قالايمىن.
نەنى ۇناتپايمىن؟ ادامداردىڭ ۇعىسپاي جۇرگەنىن ۇناتپايمىن. ەگەر ارالارىندا كەشپەستەي, جازاسىن تارتار اۋىر قىلمىس, كىسى ءولىمى بولماسا, كەشىرىممەن قاراپ, ەڭ بولماعاندا سەن دە امان ءجۇر دەپ بەيبىت قوشتاسۋعا كۇش تابۋ كەرەك دەپ ويلايمىن. ويتكەنى ءومىر قىپ-قىسقا. پەندەلەر اراسىندا تۇسىنبەستىكتىڭ تۋىنا اركەز سەبەپ تابىلادى, ءتىپتى ىزگى ماقساتتى ويدىڭ ءوزىن سول كەزەڭدەگى ەموتسيامەن ۇعىنباي, كەيىن جىلدار وتە ءتۇسىنۋى مۇمكىن. بىراق وعان ۋاقىت پەن شىدام كەرەك. جاۋلاسۋ كىمنىڭ دە قولىنان كەلەدى, ال تۇسىنە ءبىلۋدى, ۇعىنا ءبىلۋدى ەكىنىڭ ءبىرى جاساي المايدى. وسى ومىردە ءوزىمنىڭ بويىمدا وسى ۇلكەن كەشىرىمدى ايالاپ, ءولتىرىپ المايىن دەپ كەلەدى ەكەنمىن.
ءماشھۇر ءجۇسىپ كوپەي ۇلى: «بىرەۋ كەدەي بولسا, «قۇداي كەدەي قىلدى», بىرەۋ جامان بولسا, «قۇداي جامان قىلدى», بىرەۋ نادان بولسا, «قايتسىن, قۇداي نادان قىلدى» دەۋ, مۇنداي سوزدەر قۇدايدى جامانداعان بولادى. نە تاپسا, اركىم ءوز پيعىلىنان, ءوز كاسىبىنەن تاپپاق. قۇداي ەشكىمدى زورلىقپەن كەدەي قىلمايدى, ەشكىمدى زورلىقپەن جامان قىلمايدى, ەشكىمدى زورلىقپەن نادان قىلمايدى. قۇداي بەرمەيتۇعىن ساراڭ ەمەس, ساقتاي المايتىن وسال ەمەس. نە كەمشىلىك بولسا, پەندەنىڭ ءوز پەيىلىنەن, ءوز وسالدىعىنان» دەيدى. ەندەشە بەرمەيتۇعىن ساراڭ ەمەس, قۇدايدان تارىلمايتىن دارحان پەيىلدى تىلەيىك. ساقتاي المايتىن وسال ەمەس, قۇدايدان تاۋەلسىزدىكتىڭ مىڭجىلدىقتارعا كەتەر عۇمىرىن ساقتاۋدى تىلەيىك.
جاراتۋشى يە قازاققا تەرەڭىنە دەيىن كەنگە تولعان كەڭ جەر بەرىپ جارىلقاپ, «ەلىم مەنىڭ, جەرىم مەنىڭ» دەپ əن ايتقىزدى. ءتۇبى «ەلىڭ سەنىڭ, جەرىڭ سەنىڭ» دەيتىن ەتپەسىن. قۇدىرەتى شەكسىز اللا تاعالانىڭ كوزى ءتۇزۋ بولسىن. اماناتقا قالعان جەردى ۇرپاققا اماناتتاۋدى جازسىن! «قۇدايسىز قۋراي سىنبايدى» دەيدى قازاق. ءاربىر پەندەنىڭ پەشەنەسىنە تاعدىر جازىپ قويعاندا جەر تاعدىرىن, ۇلت تاعدىرىن پەندەنىڭ قولىنا بەرىپ قويا ما؟! نىعمەت يەسى اللا جار بولسىن! اللاعا جاعار امالدىڭ ءبىرى – تازا امال, تازا نيەت. ەندەشە ادام بالاسىنىڭ بىرىنە ءبىرى رياسىز, اق-ادال تىلەكتەستىكپەن قولداۋىن سەزىنۋدىڭ ۇلى كۇش ەكەنىن سەزىنۋگە, تۇيسىنۋگە شاقىرامىن. ول شىنىمەن قۇدايعا جاعاتىن امال بولعاندىقتان, قۇدىرەتتى دە, قۋاتتى. ادامداردىڭ اق-ادال تىلەگىنىڭ ءبىر جەردەن شىعۋى ەشقاشان جەردە قالعان ەمەس! كوپ تىلەگىنىڭ قۋاتى – ۇلى قورعان. ەلىمىز امان, وتانىمىز ىرگەلى, ءتىلىمىز ماڭگى عۇمىرلى, ءار وتباسى باقىتتى, ۇرپاقتارى سانالى بولسىن!