«پەندە نە كورسە دە نيەتىنەن, پيعىلىنان تابادى» دەيدى. باياعىدا وزدەرى اش-جالاڭاش, كۇيەۋلەرى «حالىق جاۋى» دەپ ۇستالىپ, ايدالعانى ايدالىپ, ۇكىمى كەسىلگەندەرى اتىلىپ, ودان قالعان ازاماتتار سوعىسقا كەتىپ, ەلدە شال-شاۋقان, كوزدەرى جاستى, كوڭىلدەرى مۇڭعا تولى جەسىر ايەل, جەتىم بالاعا تولعان زاماندا قازاق بالاسى كەڭەس وكىمەتى مالشا توعىتقان سان ۇلىسقا تىلىنە, دىنىنە قاراماستان قورعان بولدى. قورجىن تامىنىڭ بۇرىشىنا قوندىرىپ, اۋزىنداعىسىن جىرىپ بەرىپ, ءوزى جارىماي ءجۇرىپ, جىلاي ءجۇرىپ قورلىق كورگەن جات بالاسىنا ءارى تۇر دەمەي, جاسىن ءسۇرتىپ, باۋىرىنا تارتتى. ويتكەنى پەيىلدەرى كەڭ, جۇرەكتەرى جۇمساق, جاندارى ايانىش پەن وبال اتتى اسىلعا تولى ەدى. پەيىلدەرىنىڭ تارىلماۋىنىڭ سەبەبى, الدارىندا تۋاتىن جاقسى كۇندەردىڭ, توقشىلىقتىڭ نانىنا توياتىن مامىراجاي كۇندەردىڭ حابارشىسى بولعانداي.
نەگىزى ءبىزدىڭ حالىق بار بولا تۇرىپ تارىلعاندى, جالماڭداپ, تويماي قويعان ادامدى ۇناتا قويمايدى. «مىناعان بىردەڭە كورىنەر, جالماڭداپ, ىنساپسىزدانىپ كەتىپتى, ىندىنى تويار ەمەس, پاتشاعاردى نە قىسىپ بارادى ەكەن؟ كورىنەر بىردەڭە», دەپ كەيىپ جاتادى. شىنىندا دا پەيىلى ورىنسىز تارىلعان ادامدار بىردەڭەگە ۇشىرايدى دا.
قازاقتا نە كوپ, توي كوپ. اس تا توك مول تويعا جايىلعان داستارقاننىڭ جيىلار تۇسىندا الدىعا قويىلعان ءدامدى دورباسىنا جانتالاسا تىققىشتاپ جاتقان كەي ادامداردان سونداي ىنساپسىزدىقتى كورگەندە بويىم شىمىرلاپ كەتەتىن. ال مىناداي الەمدى اۋرۋ كەزگەن كەزەڭدە دە ادامداردىڭ نيەت-پيعىلدارى جالاڭاشتانىپ قالعانىنا كۋا بولۋدامىز. جان-جاعىما قارايىنشى, كىم ءالسىز, كىم مۇقتاج, قولىمنان كەلگەنشە قولىمدى سوزىپ جاعاعا شىعارايىنشى دەگەن نيەتكە كەندە بولىپ قالعاندايمىز. ءتىپتى ءوز ەرىكتەرىمەن, جاندارىن شۇبەرەككە ءتۇيىپ, اۋرۋ جۇعىپ قالا ما دەمەستەن ۆولونتەرلەر ازىق-ت ۇلىك اپارعاندا وسى-اق پا دەيتىندەر دە بار. نيەت كەدەيشىلىگى قوعامداعى باي-باعلاننىڭ دا, مۇقتاجدىق كورگەننىڭ دە باسىندا بار. قوعام ۆيرۋستان كەلگەن دەنەسىندەگى اۋرۋدان ايىعار-اۋ, ال جانىنا, جۇرەگىنە ۇيا سالعان كەسەلدەن قالاي قۇتىلادى؟ نيەتىمىزدى جوندەۋىمىز كەرەك-اۋ.
مىنا كەسەل ارقىلى قۇداي تاعالا ادامزاتقا ءوزىنىڭ قانداي قۇدىرەت ەكەنىن تاعى ەسكە سالعانداي. كوزگە كورىنبەيتىن توزاڭ-ۆيرۋس تۇتاس الەمدى قاۋىزىنا سىيعىزدى. ءتىپتى ءدىندى مويىندامايتىن اتەيستسىڭ بە, پۇتقا تابىناسىڭ با, سەنىڭ كوكتەن تۇسكەن كىتابىڭ انانداي, سەنىڭ كىتابىڭ مىنانداي دەگەن جوق. بيلىكتىڭ ۇشار باسىندا امىرىڭە جۇرت جالتاقتار پاتشاسىڭ با, ميلليونداردى تيىن سانامايتىن مەيماناسى تاسىعان بايسىڭ با, الدە كۇندەلىكتى نانىن ازەر تاۋىپ, قالتالاقتاپ كۇن كەشكەن كەدەيسىڭ بە, سان بولمەلى كەڭ سارايدا تۇراسىڭ با, باسىڭدا باسپاناڭ بار ما, كوپتى كورگەن كارىسىڭ بە, ارمان ارقالاعان جاسسىڭ با دەپ جاتقان جوق. ىندەتتىڭ ىلمەگىنە ءتۇسىرىپ جاتىر. ءبىزدىڭ ەلدە اۋرۋ قايتا شەتەل ارالاۋعا قاۋقارلىعا كەلىپ, سول ارقىلى وزگەگە جۇعىپ جاتقانداي. اقىلعا كەل, جان-جاعىڭا قارا دەگەندەي.
رەتتەۋشى كۇش ادامزاتتى, مىنا عالامدى تەگىس ءوزى جاراتقانىن, بارىنە يەلىك ەتەتىنىن كورسەتتى. سونىڭ ىشىندە ادامعا سانا بەرىپ, ويلاي الاتىن, جاقسىلىق پەن جاماندىقتى, اق پەن قارانى, ادال مەن ارامدى, وبال مەن ساۋاپتى اجىراتاتىن ەرەكشە ەتىپتى. ال سانا بەرگەن سوڭ وزىنە عانا ەمەس, اينالاسىن قورشاعان تۇتاس دۇنيەگە دەگەن جاناشىرلىق تانىتۋ مىندەتىن دە ارتىپ قويعان جوق پا؟ ال ەگەر ولاي بولسا, سول مىندەتتى قالاي اتقارىپ ءجۇرمىز؟
وزون قاباتىن تەسىپ, اتموسفەرانى ۋلادىق, جەر اناعا وگەي بالاداي قاراپ, توپىراقتى ءبۇلدىرىپ, جان-جانۋار, وسىمدىك الەمىنە دە زيانىمىزدى تيگىزدىك. سانالى ادامنىڭ جۇرگەن جەرىنىڭ بارىنە ساناسىزدىق ەرىپ, ونىڭ زاھارى القىمعا تىرەلىپ, تىنىستى تارىلتتى. توقتا, ويلان, شەكاراعا جەتتىڭ دەگەندى كوزگە كورىنبەس توزاڭ ارقىلى تانىتىپ, تاۋبەڭە كەل دەگەندەي مە؟
پيعىل مەن نيەت سىنالار وسىنداي كەزەڭدە ادام اتاۋلىعا پايدا تابۋدى كوزدەمەي, كورشەڭگەلدى كوسىپ سالماي, كوپ پەندەشىلىككە ۇرىنبايىقشى دەپ ايقايلاعىڭ كەلەدى. «قۇدايدان قورىقپاعاننان قورىق» دەگەن, قۇدايدى ۇمىتپاي, نيەتىمىزدى تۇزۋلەيمىز بە؟ ءبىزدىڭ قوعامدى العا باستىرماي, تىنىسىن بىتەپ, جوق-جىتىكتىكتىڭ ناقاق توگىلگەن جاسىنا مالشىندىرىپ قويعان جەمقورلىق تا وسى نيەت تارلىعىنان, ىنساپسىزدىقتان, پەيىل كەدەيلىگىنەن دەسەم, قانداي داۋ ايتا الاسىز؟
ساياساتتا شەشىلمەي جاتقان تۇيىندەردى قايتا باعامداۋ ءۇشىن, شەشىمىن تابۋدا «پەرەزاگرۋزكا» دەگەن بار عوي. جالپى ادامزاتقا, ونىڭ ءبىر بولشەگى ءبىزدىڭ حالىققا دا وسى «پەرەزاگرۋزكا» كەرەك بولىپ, كوپ نارسەنى بويدان وتكىزىپ, قايتا زەردەلەۋگە, قايدان قاتە كەتكەندى جوندەۋگە جاراتقان يە ويلانسىن دەپ اركىمدى ويىمەن وڭاشا قالدىرىپ وقشاۋلاپ قويعانداي ما؟ وسى يشاراتتى ۇعىنىپ, وي قورىتا الامىز با ەكەن؟
جاراتقان يە ادامزات بولىپ ىزگىلىكتى ويلايتىن كۇنگە شاقىرىپ, نيەت تازالىعى قاجەتتىگىن ەسكە سالعانداي. نيەتىمىز تۇزۋلەنىپ, پەيىلىمىز كەڭەيسە الدان جاقسى كۇندەر تۋاتىنى حاق!