سارىالا كۇزدىڭ سىباعاسى

سورەلەرى سىڭسىپ تۇر ەكەن. نە جوق دەيسىز. الۋان ءتۇرلى جيدەك توسابى. تاڭقۋراي, قاراقات, شيە, جيدەك, بۇلدىرگەن... ساڭىراۋقۇلاقتىڭ ءتۇر-ءتۇرى. سان الۋان بال. التايدىكى, وزىمىزدىكى. ءيتتىڭ, بورسىقتىڭ, سۋىر­دىڭ, قاسقىردىڭ مايلارى. ءتىپتى مون­شاعا قاجەتتى قايىڭ جاپىراعىنا دەيىن بار. شەلەك-شەلەك كارتوپ, ءسابىز, قىرىققابات. 

جومارت تابيعاتتىڭ جاقسىلىعىن كورىپ جۇرگەندەرمەن از-كەم تىلدەستىك. ايتۋلارىنا قاراعاندا, نەگىزىنەن وزدەرى دايىندايدى ەكەن. 

– جازدىڭ كۇنى جەمىس-جيدەك پىسكەن كەزدە ۇيقى-كۇلكىدەن ايىرىلامىز,–دەيدى وكسانا وسيپوۆا. – ماسا-سوناعا جەم بولىپ, كۇن سايىن جيىرما-جيىرما بەس شاقىرىم جول ءجۇرىپ, ورمان ءىشىن كەزەمىز. ماسەلەن, ەكى شەلەك جيدەك تەرىپ اكەلدىڭ دەيىك, كۇنىمەن جۇمىس ىستەگەندىكتەن ەكى قولىڭ سالدىراپ قالادى. الگى جيدەكتى قابىعىنان, ءشوپ-شالامىنان تازالاۋدىڭ ءوزى ءبىر قيامەت. سوسىن ونى ۋاقىتىندا قايناتىپ الۋ كەرەك. قانشاما قانت قاجەت, وڭاي ەڭبەك ەمەس.

سورەلەردىڭ جانىندا تۇرعان ساتۋ­­شى­لاردىڭ ايتۋىنا قاراعاندا, دارۋ­مەنى مول, سۇرانىسقا يە اڭ-قۇستىڭ مايىن رەسەيلىكتەر اكەلىپ كوتەرمە باعا­مەن وتكىزەدى ەكەن. ال جەمىس-جي­دەك پەن ساڭىراۋقۇلاقتىڭ دەنى بەرەكە تۇنعان بۇلاندىنىڭ قالىڭ ورمان­دارى­نىڭ ىشىندە جاتقان يەن تەگىن نەسىبە. 

– نەگىزىندە ءوز جۇمىسىم بار, – دەيدى اننا پەتروۆا. – بوس ۋاقىتىمدا وسىمەن اينالىسامىن. نەسى بار, ادال ەڭبەك, سالىعىن تولەيمىز. كۇنىنە ءتورت-بەس مىڭ تەڭگە تاپسام دا ولجا ەمەس پە؟ قازىر ونشا وتپەي تۇر. جازدا بۋرابايعا تۋريستەر اعىلعان كەزدە الۋشىلار كوپ بولادى. بيىل جولاۋشى كوپ بولدى. شاماسى تۋريستەردىڭ قاراسى بۇرىنعىعا قاراعاندا مولاي­عان ءتارىزدى. 

شاعىن بازار بولسا دا, تىرشىلىكتىڭ بارومەترى ءتارىزدى. سارىالا كۇزدىڭ سىباعاسىن مولىنان قارپىپ تۇرعان, ادال ەڭبەكتى ءناسىپ ەتكەن ساتۋشىلار تابيعاتتىڭ اۋجايىن عانا ەمەس, ءتامام ەلدىڭ نازارىن اۋدارىپ وتىرعان ءتۋريزمنىڭ تىنىسىن دا تامىرشىداي سەزىنىپ وتىر. 

ءبىر ايتا كەتەرلىگى, ساتۋشىلاردىڭ بارلىعى وزگە ۇلت وكىلدەرى. ال الۋشىلار – كىلەڭ قازاقتار. 

بايقال ءبايادىل,

«ەگەمەن قازاقستان»