• RUB:
    6.68
  • USD:
    520.93
  • EUR:
    609.07
باستى سايتقا ءوتۋ
ادەبيەت 06 قىركۇيەك, 2018

اكىم تارازي: كەيىپكەرىمنىڭ سىرتى – ءوزى, ءىشى – مەن

1651 رەت
كورسەتىلدى

«كوپ جاساعاننان ەمەس, كوپ كورگەننەن سۇرا» دەيتىن. ال كوپ جاساپ, كوپ كورگەن كىسىگە جولىقساڭ – قازىنا تاپقانىڭ. «اۋىلىڭدا قارتىڭ بولسا, جيىپ قويعان قازىناڭ» دەگەن ءسوزدىڭ تۇبىنە سونداي قارتتىڭ ءسوزىن تىڭداعاندا عانا جەتەتىندەيسىڭ. الدىڭدا قارايىپ اقساقالىڭ جۇرسە, بىزگە – جاستارعا سول دا ۇلكەن قورعان, دەمەۋ ەكەن عوي, راسىمەن. وتكەن كۇندەردىڭ, قازاق باستان كەشكەن تاريحتىڭ باعاسىن وپ-وڭاي بەرىپ, جان قيناماي كەسىم ايتىپ, شەشىم شىعاراتىن جانداردىڭ «تاۋىپ ايتتىم» دەيتىن سوزدەرى تاريح الدىندا دا, ادامزات الدىندا دا ۇلكەن قيانات ەكەنىن جازۋشى, دراماتۋرگ, مەملەكەتتىك سىيلىقتىڭ لاۋرەاتى اكىم ءتارازيدىڭ اڭگىمەسىنەن كەيىن ازداپ ۇعىنعانداي بولاسىڭ. جازۋشىنىڭ ءسوزى كەڭ دۇنيە, تار زامان, ادام – جۇمباق دەگەن ۇعىمداردىڭ ءتۇپسىز شۇڭەتىنە جەتەلەي بەرەدى.

– «كوك اسپاندا قىراعى كوز بار» كىتابىڭىزداعى ءوزىڭىز ەسسە دەپ اتاعان شىعارمالارىڭىز كەيدە كوركەم تۋىندى سياقتى اسەر قالدىرادى. «ەليتالىق قوقىس», «اندرەي» سياقتى ەسسە­لەرى­ڭىزدى «كوركەم شىعارما» دەگەن پىكىرلەردى دە ەستىدىم. «اندرەيدى» وقي باستاعانىمدا ەسسە عوي دەپ ويلادىم دا, وقىپ بىتكەن سوڭ كوركەم شىعارماعا جاتقىزعىم كەلدى.

– ەسسە دەپ اتاعانىممەن, ولار – كوركەم شىعارما. سەبەبى سوڭعى جاعىندا قازاق حالقىنىڭ تراگەدياسىنا جول اشامىن. ونى جازىپ جۇرگەن كەزىمدە, ونداي تاقىرىپتى ايتقىزبايتىن. 1932 جىلى حالىقتىڭ قىرىلعانىن ايتۋ ءۇشىن, الىستان اندرەي دەگەن كۋرستاسىمنىڭ تاريحىنان باس­تاپ, ونىڭ اپكەسى تۋرالى اي­ت­امىن. كوپ جاعدايدا تسەنزورلار ءبىراز وقىعاننان كەيىن, ار جاعىندا ەشتەڭە جوق شىعار دەپ قويىپ كەتەتىنىن ەستىگەنمىن. سودان كەلىپ, ۇزاق تاريحتى بايان­داپ, ءجاي عانا ءوزىنىڭ دوسىنىڭ تا­ري­حىن ايتىپ وتىر ەكەن دەپ وي­لاتۋ. ال ماعان كەرەگى – 1932 جىل­عى اشتىقتىڭ قالاي بول­عا­نىن جازۋ. ار جاعىندا مەن عابيت اعانى كەيىپكەر ەتىپ كىرگىزەم دە, قىرعىندى جازامىن. ەگەر مەن سولاي ءسال عانا «قۋلىق» جاساماسام, ول كەزدەگى وقيعالاردى جاز­عىز­بايتىن. كەڭەس وكىمەتى قىر­­عىن­دى ءوزى ۇيىمداستىرىپ الىپ, قازاقتان جاسقانا باستادى. «بۇل – باتىر حالىق, ءوزىنىڭ ايت­قانى بولماسا ەشتەڭەگە كون­بەيتىن حالىق. وسىلاردى ەر­كىن جىبەرە بەرسەك نە بولادى» دەگەن پيعىلمەن اشتىق ۇيىم­داستىرعان. ال «قىراعى كوزدەر» – مەنىڭ ۇستىمنەن ماتەريال جيناپ, ارىز جازاتىندار قايداعى ءبىر اندرەي تۋرالى جازىپتى دەپ وقىماي قويسا ەكەن دەيمىن عوي. 

– «ەليتالىق قوقىس» اتتى ەسسە­ڭىز وتكەن زاماننىڭ اۋما­لى-توكپەلى كەزەڭىن عانا ەمەس, ادام مىنەزىنىڭ اينىما­لى-اينى­عىش قاسيەتىن كور­سەت­تى. بيلىك اۋىساردا, بي­لىك اۋىس­قاندا ءوزىن ۇس­تاي المايتىن تۇراقسىز جاندار­دىڭ, مي­نيسترلىكتەگى قىزمەت­كەر­لەردىڭ ارەكەتتەرى قاتتى ويلاندىردى. ءابدۋالي قاشتانوۆتار بۇگىن دە بار ەمەس پە؟ (ماتەكوۆ تەكتى كەيىپ­كەر «قورقاۋ جۇلدىز» رو­مانىڭىزدا دا بار).

– ادامزات بار كەزدە, ولار دا بولادى. سەبەبى ءومىردىڭ ءوزى جاقسى مەن جاماننىڭ, كۇن مەن ءتۇننىڭ ايقاسى. كۇن شىقپاسا قاراڭعى بو­لىپ تۇرادى. كۇن شىققاننان سوڭ, دۇنيە جارقىرايدى. ءومىر­دىڭ زاڭدىلىعى سول. دۇنيە تەك جاق­سىلىقتان تۇرعان بولۋى مۇمكىن. بىراق ادامدار توق­شى­لىق­تان سەمىرىپ, ءبارىن قۇرتقان شى­عار دەپ ويلايمىن. وسى ويدى عابەڭنىڭ اۋزىنا سالامىن. ول ءسوزدى مەن اي­تىپ وتىرمىن با, جوق عابەڭ ايت­تى ما, اڭگى­مە وندا ەمەس. ءومىر­دىڭ ءمانى – اق پەن قارانىڭ ايقاسى. جەر سياق­تى پلانەتالار كوپ ەمەس. سەبە­بى جاقسىلىق از. كىشكەنتاي عانا. ال قاراڭعى ءتۇن, تۇنەك – مول. ادام ءوز-ءوزىن سىيلاي بىلسە عا­نا جاق­سىلىق ساقتالادى. ال جا­مان­دىق جەڭسە, تىرشىلىك قۇ­ري­دى. عابەڭنىڭ قاراماعىندا ەكى جىل قىزمەت ەتتىم. قاتتى قۇر­­مەت­­­تەي­مىن. بىردە ورىس قىز­مەت­كەرى­­مىز اۋىرىپ قالىپ, سو­نىڭ ءحا­لىن بىلۋگە جازۋشىلار ودا­عى­­­نان شىعامىز عوي. سول كەزدە مەن جۇگىرىپ كەتىپ, ترامۆايعا مى­نەم. عابەڭ ءجاي ءجۇرىپ, اسىق­پاي كەلەدى. ول كىسى قالىپ قال­عان سوڭ, مەن قايدا بارامىن؟ قاي­­­ت­ا­­­دان سەكىرىپ ءتۇستىم. سوندا عا­­بەڭ ك ۇلىپ: «مىنا ترامۆاي ال­ما­­­ت­ى­­­داعى ە-ە-ەڭ سوڭعى ترامۆاي دەپ ەستىپ پە-ە-ە ەدىڭ؟» دەدى. سو­ن­دا جەرگە كىرىپ كەتە جازدادىم. عابەڭنىڭ الدىندا ۇياتقا قال­­دىم-اۋ دەپ ويلادىم. عاجاپ ادام ەدى. اكەم اۋىرىپ قالعان سوڭ, ەلگە كەتتىم. «جارايدى, بار, قارا­عىم, بىراق قايتىپ كەل» دەدى. كە­يىن كەلسەم, قازىرگى «ەگە­مەن قازاقستان» گازەتىنە باس رەداكتور بولىپ­تى. بارىپ سالەم بەردىم. ء«اي, اكىم, جاقسى كەل­دىڭ. بىزگە س­ەن سياقتى سىناي بىلەتىن ادام كە­رەك» دەدى. عابەڭ مەنىڭ ۇستازىم بولدى. 

– ءسىزدىڭ شىعارمالارى­­ڭىز دەتەكتيۆ سياقتى اسەر ەتە­­دى. شى­­عارماشىلىعىڭىز­دىڭ ونە بويىنداعى ساركازم, يۋموردى «ارا-شمەل» جۋرنالىندا, وسى عابيت مۇسىرەپوۆ­تىڭ جانىندا جۇمىس ىستەگەن كەزى­ڭىز­بەن بايلانىس­تىراسىز. ال دەتەكتيۆتىڭ اسەرى قايدان؟

– وقىرماندى ءسال قىزىق­تىرىپ العىم كەلەدى. نە تۋرالى دەپ ويلاۋ كەرەك. سەبەبى ول كەزدە جازۋشىلار تەك قانا جەتىستىكتى جازۋ كەرەك بولدى. گوركي­دىڭ ءوزىن ءبىر-ەكى اپتاعا قاماپ تاستادى. كەڭەس وكىمەتىن جىرلاۋ­شى – گوركيدىڭ ءوزىن! شولوحوۆ­تىڭ باسىنا قاتەر ءتوندى. اۋەزوۆ ماس­كەۋگە كەتىپ قۇتىلدى. عابەڭە دە سولاي بولدى. مەن ول كىسىنىڭ جا­­نىندا جۇرگەندىكتەن بىلەمىن, شى­­عار­­مالارى قاتتى باقىلاۋدا بولدى. عابيتتىڭ قاراۋىن­داعى اپ­پاراتتىڭ تەڭ جارتىسى تىڭ­شى­لار بولدى. كەڭەس ۇكى­مەتى ءوزىن كەدەيلەردىڭ مەم­لە­كەتى­مىز دەپ جاريالادى. ءبارى­مىز سولاي ۇقتىق. كەمشىلىگى ينتەل­ليگەن­تسياعا تيىسكەنى بولدى. اياما­دى. تابيعي وكىمەت بولما­عان­دىقتان, ءوزىن-ءوزى قورعاۋعا ءماجبۇر بولدى. تەك قانا اق بيلەۋ كەرەك, كۇن جادىراپ تۇرۋ كەرەك دەگەن كەزدە كەڭەس وكىمەتى دامىماي قالدى. 

ءوزىن ءوزى ساقتاي ءبىلۋ – ول دا ونەر. عابەڭنىڭ ايلاكەرلىگىن كور­دىم. ورتالىق پارتيا قىزمەت­كەر­لەرىنە قوڭىراۋ شالىپ, اقىل­داس­قان بولىپ وتىرادى. ء«اي, كە­لىپ, اقىلىڭدى ايتىپ كەت­سەڭ­شى» دەپ. ول كەپ, ءماز بوپ قاي­­تا­­دى, اقىل ايتتىم دەيدى. ال ونىڭ ءبارى – جازۋشى ءوزى دە ءبى­­لىپ وتىر­عان جاعداي. اكەمنىڭ دەن­­­­­ساۋ­­­لى­عىنا بايلانىستى ەلگە قاي­­­­تىپ, مۇعالىم بولىپ جۇر­گەن­دە عاب­ەڭنىڭ ۇلگىسىمەن مەكتەپ دي­­رەك­­تورىمەن ساياسات وينادىم. اۋدان­­دىق ءبىلىم ءبولىمىنىڭ باستى­عى – اكەم, سونىڭ وزىندە مەنىڭ ارتىم­دا ەكى ادام ءجۇردى. بولاشاق ۇرپاققا ۇزاق قىزمەت ەتۋ ءۇشىن ء وزىڭدى ساقتاۋ كەرەك. بۇل ءتاسىل ايلادان, ساياساتتان تۋعان امال ەدى. كۇرەسە ءبىلۋ – اقىل­­دىڭ ءىسى. كەۋ­دە سوعۋ دەگەن وڭاي, ۇندەمەي ءجۇ­رىپ, تىڭداعان بو­­لىپ جازا بىل­سەڭ – سول كۇرەس دەپ ءبىلدىم. مەن نەگە ۇلكەن رومان­دار جازدىم؟ اڭ­ديتىن ادامدارمەن تانىس بول­دىم. بەس-التى بەتتەن كەيىن كوبى وقىمايدى ەكەن. ونى دا كور­دىم. سونى پايدالانۋ كەرەك بول­دى. نەگە مەنىڭ باس كەيىپ­كەر­لەرىم, سوڭىنا كەلگەندە ءوزىن-ءوزى ولتى­رەدى؟ نەگە؟ ونىڭ استارىندا, مى­­نان­­داي قوعامعا قىزمەت ەت­كە­نىم كۇنا دەگەن ۇعىم جاتتى. ال تسەن­زورلار ونى اڭعارعان جوق. مەن وزىمشە, جازۋشى رەتىندە, قورى­­تىن­دى جاسادىم. مەنىڭ رومان­­دارىم تراگەديامەن بىتەدى. ولار اياعىنا دەيىن وقىماعان سوڭ, ماعان «مۇمكىندىك» بەردى عوي دەپ ويلايمىن. دۇشپاندى جەڭۋ ءۇشىن ايلا كەرەك. 

– سىزدەردىڭ جاس كۇندەرى­ڭىزدە ءبىر-بىرلەرىڭىزدى اشىق سىنا­­عان­دارىڭىزدى بىلەمىز. را­ما­زان توقتاروۆقا سىن اي­تىپ, كەيىن «سولتۇستىك شۇعى­لاسى» رومانىنا جاقسى پىكىر اي­تىپ, الماتىعا شاقىر­دى­ڭىز. قازىر وسى ءۇردىس كوپ باي­قال­مايدى. الدە ەشكىم ايتپاي ما؟

– قازىرگى جازۋشىلار تۋرالى ايتپاي-اق قويايىن. مەن «زاما­نىڭ تۇلكى بولسا, تازى بولىپ شال» دەگەن ءتاسىلدى پايدالاندىم. رومان­­دارىمنىڭ باسىن وقىعان­دا ءبارى جاقسى, ەڭ سوڭىنا قاراي بۇ­رىلىس بولادى. مەن كەڭەس ۇكى­مەتىمەن جاسىرىنباق وينادىم. جاقسى قىزمەتىندە ءجۇردىم. 

رامازاننىڭ «سولتۇستىك شۇ­عى­لا­سى» دەگەن رومانىن ماق­تا­دىم. سونىڭ الدىندا ول ەكى رومان جازدى. كەڭەس وكىمەتىن وتە ماقتادى. كەڭەس ۇكىمەتىن جاق­­سى جاعىنان ماقتاعان ەكى رومان­­نان سوڭ, ءۇشىنشى رومانىن­دا, ونىڭ ءوزىنىڭ باس جاعىندا ماق­­تاڭقىراپ, ارى قاراي قۋلى­عىن اسىرىپ, ەسكيموستاردى ءسوز قىلىپ وتىرعانداي بولىپ, سىنادى. سودان كەيىن عانا مەن ونىڭ يىعىنان قۇشاقتاپ تۇرىپ: «ەندى سەن جازۋشى بولدىڭ» دەدىم. مەنى ءبارى كەڭەس وكىمەتىنە بەرىلگەن ادام دەپ ويلايتىن. بىراق كوپ دۇنيە ىشىمدە جاتتى. سايىن, قاليحان, رامازان دا سولاي بولدى. قايدا بارساق تا, سوڭىمىزدا تىڭشى ءجۇردى. ءبىلىپ جۇردىك, بىلمەگەندەي بولدىق. قاليحاننىڭ اۋىلىنا بارعاندا, ءبىزدىڭ سوڭىمىزعا سالىپ قويعان ادامدى, ەسەپتەپ وتىرىپ تاۋىپ الدىم. بىزبەن بىرگە جۇرەدى, ءبىر داستارقاندا وتىرادى. قالي­حانعا ايتتىم. «انادان ساق­تانايىق» دەدىم. 

– وسى تاكتيكانى قايدان ۇيرەندىڭىزدەر؟

– تابيعي بولدى. ءوزىمىزدى ساق­تاۋ ءۇشىن... وندايلار كوپ بولدى. ءبىر جازۋشىلار وداعىنىڭ وزىندە ەلۋ-الپىسى ءجۇردى. 

– ولاردىڭ اتىن اشىق ايتپايسىز با؟

– ايتپايمىن. قاجەتى قانشا. كەتتى عوي. زامان ءوتتى. 

– وسىنداي ادامدار بولا­شاققا قاۋىپتى عوي. 

– قاۋىپتى. ەگەر ءبىز ەگەمەن ەل بول­ماعاندا, الدەقاشان سولار­دىڭ كەسىرىنەن قازاق تاۋسىلار ەدى. اشتىق, رەپرەسسيا – ءبارى قولدان جاسالدى. اتقا ءمىنىپ, شاۋىپ جۇرەتىن قازاق پەن قىرعىز. وتىرىقشى حالىقتان گورى, ءبىز – كوشپەندىلەر قاۋىپتى كورىندىك. 

– مانانا دەگەن كەيىپكەرىڭىز قازاق اۋىلىنا كەلىپ, اۋرۋ تاراتاتىن ءدارى ەككەندەرىن ايتادى. وسى تاريحي فاكتى مە؟

– راس ءسوز. عابەڭنەن ەست­ى­گەن­­مىن. حالىقتى ازايتۋ ءۇشىن ىس­تەگەن, ءوسىپ كەتپەۋىن قاداعا­لا­عان. ەكى ميلليونعا دەيىن ازاي­دىق. وسى تاۋەلسىزدىك العان كەزدە عانا كوبەيدىك. قازاقتى قىرۋدىڭ بار لاس تاسىلدەرى جاسالدى. 

– «قورقاۋ جۇلدىز» رومانى – تاۋەل­سىزدىك ءۇشىن كۇرەس, سانا تاۋەل­سىزدىگى. ءبارىنىڭ بىردەي بولىپ بارا جاتقاندىعىنا قار­سى شىعۋ ما؟ قازىر وسى ستاندارت­­­­تاۋعا قايتا ءتۇسىپ كەتپەدىك پە؟ 

– كەڭەس وكىمەتى ستاندارتتىڭ ەلى بولدى. جۇمىسقا بارادى, كەلە­­دى, ۇيىقتايدى, قايتادان با­را­دى. سونىڭ يدەولوگياسىمەن جۇرەدى. سوندا وكىمەت تىنىش بولادى. «مەنىڭ ايتقانىم عانا بولادى, مەنىڭ دەگەنىممەن جۇ­رە­سىڭ» دەگەن بيلىك كوپكە بارماي­دى. كەڭەس ۇكىمەتىنىڭ تۇبىنە وسىن­داي پيعىل جەتكەن. 

قازىرگى بيلىكتىڭ ەڭ ۇلكەن ار­تىق­­شىلىعى – حالىقپەن ەسەپ­تە­س­ە­تىنى. پرەزيدەنتتىڭ ايتقا­نى ايت­قان, بىراق حالىقتى تىڭ­داي­د­ى. زيالى قاۋىممەن اقىل­داسىپ وتىرادى. بۇل بىلگەندىك دەپ تۇسىنەمىن. 

– كەڭەس ۇكىمەتىندە ۇلتقا قاتىستى ءار وقيعا ۇلكەن ساياسي ماعىنا الىپ وتىردى. قازاق جاستارىنا قازاققا قاتىستى ءار ءسوز بيلىككە ۇنامادى. 

– حرۋششەۆ كەلدى دە تىڭ جەر­لەردى يگەرۋدى باستاپ, ەكى ميل­ل­يون وزگە ۇلتتىڭ ادامىن قازاق دالاسىنا اكەلدى. ولار كوپ ىستەي الماي قاشتى. سودان كەيىن تۇرمەدە جاتقان ادامداردى اكەلدى. سولتۇستىكتەگى التى وبلىستى رەسەيگە قوسۋعا بۇيرىق دايىنداپ قويعان. ەكى كۇننەن كەيىن بۇيرىققا قول قويامىن دەپ وتىرعاندا قۇلادى. ءبىز امان قالدىق. ءبىر بۇيرىق شىعىپ كەتكەن بولسا, نە بولار ەدى؟.. قازاقتى قۇداي ساقتاپ قالدى. ديماش احمەت ۇلى كەلىپ, كوپ دۇنيەنىڭ كىلتىن تاپتى. قازاق تاريحى ول كىسىگە مىندەتتى. 

– ءسىزدىڭ ەسسەلەرىڭىزدە ءسىزدى دە قۇداي ساقتاپ قالعان وقيعا­لار كوپ قوي...

– كوپ بولدى. مەن ساناعان جوقپىن. «ەتىكشى» دەگەن اڭگىمەم بار. كەيىپكەرى ءبىزدىڭ كورشىمىز بولدى. مەنى قاسىنا شاقىرىپ الادى. «مەن تەك قانا 38-رازمەر ەتىك تىگەم» دەيدى. باسقا ەتىك­­تەر تۇرادى. «اعا, مىنانى سات­­پاي­سىز با؟» دەسەم, «جوق» دەي­­دى, «كەڭەس ۇكىمەتىنىڭ ادامدارى 38-رازمەردى عانا كيۋ كە­رەك. 39-40 بولسا, ەرتەدەن-كەش­كە دەيىن قىدىراتىن بولىپ شىعا­دى. ال ودان كەم بولسا, ەرتەدەن-كەشكە دەيىن جۇمىس ىستەپ اياق­تارى كىشكەنتاي بولىپ قالعان ەكەن دەيدى». ءجاي عانا ەتىكشى. ول – ءوز زامانىنىڭ ەڭ ۇل­كەن كەيىپكەرى. ونىڭ بريگاديرى, اۋىل­دى باس­قارىپ وتىرعان, وبلىس­تى باس­قارىپ وتىرعان ادامدار دا ماسشتابىنا بايلانىس­تى ۇل­كەيە بەرەدى. مەنىڭ سول اڭگىمەم باسىلىپ شىقتى. عابەڭ ارقىلى. ول كىسى ەشتەڭە بىل­مەگەن بولىپ, مەنىڭ فەلەتوندارى­ما ك ۇلىپ وتىراتىنىن تالاي كور­گەنمىن. «قاتتى كەتىپ قالىپ­سىڭ عوي» دەپ, ءبارىبىر باساتىن. 

– ء«ار جازۋشىنىڭ شىعار­ماشىلىق كەزەڭى دە, بالالىق (مەن ادامنىڭ جاسىن ايتىپ وتىرعان جوقپىن, ساناسىنىڭ بالالىق كەزىن ايتىپ وتىرمىن) كەزەڭنەن, بوزبالالىق كەزەڭنەن, جىگىتتىك كەزەڭنەن, كىسى بولعان كەزەڭنەن جانە ەگدە تارتىپ, باسقالارعا اقىل ايتۋعا كوشەتىن اقساقال­دىق كەزەڭنەن تۇرادى دەپ ويلاي­مىن» دەيسىز. وسى شىعار­ما­شى­ل­ىق كەزەڭدەردەن وتە الماي قالاتىن دا قالامگەرلەر بولا ما؟ جالپى, كوركەم ادەبيەتتىڭ اقىل ايتقانى دۇرىس پا؟

– ادەبيەت اقىل ايتۋ كەرەك, وعان مىندەتتى. شىعارمانى وقىپ, جاماندىقتى ءبىلىپ, ەندى ونى جاسامايىن دەگەن ويعا كەلۋ كەرەك. مەنىڭ شىعارمالارىمدى وقىعان بولساڭ, جاقسى كەيىپكەرلەرىم بار. جامان دا كەيىپكەرىم بار. كەيىپكەردى تاڭدايتىنمىن. ءجۇز ادام كورەسىڭ, سونىڭ ءبىرىن وسى ماعان كەرەك دەپ تۇيسىنەسىڭ. ونى سول دەڭگەيدە قالدىرماي, ءوسىرۋىڭ كەرەك. ول كەيىپكەردىڭ سىرتى – ءوزى, ءىشى – مەن. جاماندىق جاسايتىن ادام بولىپ تا ويلانۋىڭ كەرەك. مەن ومىرىمدە كىسى بالاسىنا جاماندىق جاساعان جوقپىن. بىراق كەيىپكەرلەرىم جاسادى. مەن سونى اناۋ بولىپ ويلانا ءبىلدىم. وزىڭنەن جيىركەنە ءبىلۋ كەرەك. مەنىڭ كۇندەلىگىمنىڭ ءبارى – باسىنان-اياق ءوزىمدى سىناۋ. مەن ءوزىمدى ۇناتپايمىن, وزىمە كوڭىلىم تولمايدى. 

– دۇشپاندارىڭىزدان دا جيىركەنەسىز. «جەك كورمەيمىن» دەيسىز...

– جەك كورۋ ءۇشىن نە ءۇشىن دۇشپان بولعانىن ءبىلۋ كەرەك. ادامدار زامانعا تاۋەلدى. زامان دەگەن – قوعام. ادام سىيلاي بى­لە­تىن قوعام – جاقسى. ادامدار ءماج­بۇرلى تۇردە دۇشپان بولۋى دا مۇم­كىن. كەڭەس ۇكىمەتى قۇلاعاندا بىر­دە-ءبىر ادام كەڭەس ۇكىمەتى جاق­سى ەكەن دەگەن جوق. نەگە؟ ءوزىمدى-ءوزىم بيلەيمىن دەدى. جەكە ءبىر ادام بيلەي باستاعان سوڭ-اق ءىس جۇر­مەيدى. ادامزاتتىڭ تاريحى وسىندايدان تۇرادى. جاقسى باستالىپ, قيىن اياقتالىپ جاتادى. اللا ساقتاسىن. ول ءۇشىن ەڭ الدىمەن, باسشى ساق بولۋ كەرەك. ءستاليننىڭ كەمشىلىگى سول بولدى. جەكە باسقا تابىنۋشىلىقتى اسقىنداتتى. 

– اباي: «بۇل جاسقا كەلگەنشە جاقسى وتكىزدىك پە, جامان وتكىزدىك پە, ايتەۋىر ءبىرتالاي ءومىرى­مىزدى وتكىزدىك» دەپ دۇنيە­نىڭ ماعىناسىن تەرەتىن. سىزگە وسى جاسىڭىزعا كەلگەندە ءومىر­دىڭ ماعىناسى نە ەكەن؟

– قازاق – فيلوسوف حالىق. قازاق­تىڭ ماقال-ماتەلدەرىن قاراپ وتىرساڭىز, جارتىسى­نان كوبى فيلوسوفيا. دالادا تۋعان­دىقتان, دالانى سۇيگەندىكتەن سولاي. كەيدە تۇسىمدە بالا كۇنىمدى كورەمىن. ادامنىڭ ءتۇسى وزىنە باعىنبايدى عوي. ادام ءومىرىنىڭ ماعىنالى بولۋى – بالالىق شاققا بايلانىستى...

– ەندىگى قازاق جاسىنان نە كۇتەسىز؟ ول قانداي بولۋى كەرەك؟

– قازىر ەل تىنىش. جاستار دا جاق­سى. تاريحتان الار ساباق مول. ءبىزدىڭ بۋىن ءوزىن ءوزى سىناي ءبىل­­دى. سەندەرگە دە سول قاجەت! كىش­­­كەن­تاي عانا ومىردە ادام مىڭ قۇ­بى­لىپ تۇرادى. ءوزىڭدى-ءوزىڭ سى­ناي بىلسەڭ – ازاماتسىڭ. ءوزىڭ­­نىڭ كەۋدەڭدى ءوزىڭ سوقساڭ – اقىماقسىڭ!

– اڭگىمەڭىزگە راحمەت.

اڭگىمەلەسكەن باعاشار تۇرسىنباي ۇلى, «ەگەمەن قازاقستان»

سوڭعى جاڭالىقتار