عالىم جايلىبايدىڭ شىعارماشىلىعى
«جۇرەكتىڭ سوعىسى – فيزيولوگيا, ال, جۇرەكتىڭ نە قۋانىشتان, نە ۇرەيدەن بارىپ باستالاتىن ءلۇپىلى – ەستەتيكا, ونەر, ومىرگە بەرگىسىز قايران ءسوز» دەگەن اۋزى دۋالى اسقار سۇلەيمەنوۆتىڭ ءسوزى وسى اقىندى وقىعاندا ەسكە تۇسەدى. مۇقاعاليدىڭ «ولەڭ دەگەن تۋمايدى جايشىلىقتا, ولەڭ تۋلايدى قايشىلىقتا...» دەيتىنى سودان. ءبىزدىڭ بۋىن وسىنى وزىنە تەمىرقازىق ەتىپ ۇستانا ءبىلدى. ەندى, ءبىزدىڭ سوڭىمىزدان كەلە جاتقان جاس وركەن سول جۇلدىزدىڭ جارىعىنان كوز جازىپ قالماسا بولدى.
اقىننىڭ پاسپورتى – ازاماتتىق ليريكاسى. قازىرگى قاراقۇرتتاي قاپتاعان ولەڭشىلەردىڭ بارىنە ءتان وسالدىق – ازامات بولماي جاتىپ, اقىن بولسام دەپ ارامتەر بولىپ جۇرگەندىگى. ارعى, بەرگى كلاسسيكالىق ادەبيەتكە جۇگىرتە كوز سالساڭىز, ادامزاتتى الاڭ ويعا سالىپ, ماحاببات پەن ادىلەت سەزىمى تورتكۇل دۇنيەنى تەبىرەنتكەن نەبىر ءىرى-ءىرى تۇلعالار الدىڭىزدان شىعادى. گومەر, گەتە, پۋشكين, اباي, دوستوەۆسكي, ماعجان, قاسىم, گابريەل گارسيا ماركەس, مۇقاعالي... قۋ قاراقان باسىنىڭ ويى مەن مۇڭىن «جىرلايتىن» ۇساق-تۇيەك پەندە ادەبيەت-دەيتۇعىن الەمدىك رەنتگەن الدىندا كەۋدەسىن اشىپ تۇرۋعا ءتيىس ەمەس! تۇرسا – كۇيكىلىگى كورىنىپ قالادى... قازاقتىڭ تاعدىر-تالانى – عالىم جىرىنىڭ التىن وزەگى, مىنە, وسى: «ايدارىنان جەل ەسپەي كەكىلدىنىڭ, ەڭكۋ شالدى ەڭىسكە ەكىندى كۇن. «پروتوننىڭ» ۋىنان ەنەسى ولگەن – كولەڭكەدە جىلايدى جەتىم ق ۇلىن».
پوەزيا دەگەن – ادام رۋحىنىڭ ماڭدايداعى پەشەنەنى تارك قىلىپ, اللا تاعالانى بەتكە الىپ, اتويلاعان ءبىر ءساتى. قازاقتىڭ قارا ولەڭى – قازاقتىڭ حالىق انىندەي. الىمساقتان وسىلاي بولعان, وسىلاي بولا بەرەدى.مۇقاعالي دۇنيەدەن قايتقان بەتتە ونىڭ جىرلارى نەگە انگە اينالىپ كەتتى؟! بۇل ونىڭ جىرلارىنداعى حالىقتىق, ۇلتتىق قاسيەتتىڭ مولدىعىنان ەدى. ەڭ ۇلى اقىن – حالىق! مىنا دۇنيەدەگى ۇلىس, ۇلت, حالىق اتاۋلى ءبىرى-بىرىنەن قالايشا بولەك, ەرەك, ءبىرتۋار بولسا, ءبىر-بىرىنە سولايشا ەتەنە, ەگىز قوزىداي ۇقساس كەلەدى. ورىستىڭ ۇلى اقىندارى پۋشكين, ەسەنين, پاستەرناك, ەۆتۋشەنكو ولەڭدەرى انگە اينالىپ كەتكەلى قاشان؟ ولاردى وقىعاندا كوز الدىڭا سىڭسىعان ورىس ورمانىنىڭ وراسان شەكسىزدىگى ەلەستەپ, زاپىران زار-مۇڭى, كۇڭىرەنگەن كۇرسىنىسى قۇلاققا شالىنىپ, وزەكتى ورتەيدى. ءبىزدىڭ عالىم جايلىبايدىڭ جىرلارى دا وسىلارمەن رۋحتاس, ودان قازاق دالاسىنىڭ دارا كەسكىن-كەلبەتى ايقۇلاقتانا كورىنىپ, جۋسان-جۋالى جاسىل جايلاۋىنىڭ, حالىق اندەرىنىڭ ءيسى اڭقىپ تۇرادى: «جۇيتكىسىن جۇيرىك جىرىم قۇلاگەردەي, كونەرگەن كوڭىلىم بار قۇبا بەلدەي. كەشەدەن بۇگىنگىگە جەتكەن ولەڭ – قاز مويىن قاسيەتتى قۇراما ەردەي!».
قازاق جىرىنىڭ ساڭقىلداعان سۇڭقارى ساكەننىڭ, سارىارقاسىنىڭ جاڭاارقاسىندا دۇنيەگە كەلگەن عالىم جايلىباي قازاق ولەڭىندەگى «كەل, كەدەي, باسىڭ قوس جالشىمەن, بايلاردى قويداي قۋ قامشىمەن» دەيتىن قارا ءدۇرسىن سارىندى توردەن قامشىلاپ قۋىپ شىققان قاراكوكتەردىڭ قاتارىن تۇزەيدى. ءبىز «سوۆەت ادەبيەتى – سوتسياليستىك رەاليزم» دەيتىن ەلدەن كەلگەنبىز... قازاقستان جازۋشىلار وداعىنىڭ كوممۋنيستەر داڭعىلى, №105 ۇيدەگى عيماراتىنىڭ ەسىگىنەن ەنتىگىمىزدى باسا الماي كىرگەندە, وسىنداي ولەڭسىماقتار توبەمىزدە ويران سالىپ جۇرگەن... قايران قاسىم جالعىز ءوزى جاعاسىنان الىپ, كەيىن مۇقاعالي, قادىر, تۇمانباي, وتەجان, فاريزا ءبىراز سىلكىلەگەن بۇل سىلىمتىكتىڭ سىلىكپەسىن شىعارعان وسى عالىمدار ەدى! مارالتاي, جاراس, باقىتجان الديارلارعا قاناتىن قومداپ, قياعا سامعاۋ وڭايلاۋ بولدى. بىزگە قيىن بولعان... قازاققا ءتاڭىرى مىنا دۇنيەدەگى يگىلىكتىڭ ءبارىن بەرگەن. التايدان اتىراۋعا دەيىنگى ۇلان-عايىر ايماقتىڭ استى دا – التىن, ءۇستى دە – التىن. وندا عۇمىر كەشكەن التىن كيىمدى حانزادالاردىڭ اتىنىڭ ەر-تۇرمان, جۇگەنىنە دەيىن التىنعا اپتالىپ, كۇمىسكە كۇپتەلگەن. بۇل – ادام-اتا – ھاۋا انا جارالعالى ءبىر-بىرىمەن التىن ءۇشىن ارباسىپ, نەشە ءتۇرلى قىرعىن سوعىستار جاساعان بىلايعى ادامزات ءناسىلىنىڭ ءوڭى تۇگىلى تۇسىنە دە كىرمەيتىن دۇنيە. «از ءسوز – التىن, كوپ ءسوز – كومىر» دەپ, اۋزىنان شىققان لەبىزىنىڭ ءوزىن ساف تازا التىنعا بالايتىن دا وسى جۇرت. «ولەڭ – ءسوزدىڭ پاتشاسى, ءسوز ساراسى» (اباي). سودان بولار, قازاقتىڭ ماندايىنا اللا تاعالا جازعان ىرىس-قۇتتىڭ ىشىندەگى ەڭ كەرەمەتى – قارا ولەڭى. ونىڭ مىنا جارىق جالعاندا قاي اتتىڭ ءۇستى, قاي تۇيەنىڭ قومىندا, قانداي دۋالى اۋىزدان قالاي تۇسە سالعانىن ءبىز ءالى بىلمەيمىز. بەلگىلىسى – VII-VIII ع.ع. تاسقا تاڭبالانعان تونىكوك, كۇلتەگىن, بىلگە قاعاننىڭ قاھارماندىق جىرلارى, ءجۇسىپ بالاساعۇننىڭ «قۇتتى بىلىگى». بۇلار ءبىزدىڭ ەلدىڭ جان-جۇيەسىن تەبىرەنتىپ, ەت جۇرەگىن ەلجىرەتىپ جاتقاندا بۇكىل ەۋروپادا مۇنداي شاھار (شەدەۆر) تۋىندىلار مەن وزىق ۇلگىلەر بولماعان. بۇعان حالىق ەپوسىن قوسىڭىز. ودان اباي, ماعجان, قاسىم, مۇقاعالي شىعادى. وسىنشاما ۇلى تۇلعالار جايعاسقان قازاق جىرىنىڭ تورىنە شىعۋ تۇگىلى, بوساعاسىنان سىعالاۋدىڭ ءوزى جۇمىرباستى پەندەگە قيامەت قايىممەن پارا-پار دۇنيە. انانىڭ قۇرساعىنان جارىق دۇنيەگە كەلۋمەن سول اناڭ, اكەڭ, اتا-باباڭ جۇرگەن ۇلتتىڭ رۋحاني ايناسى ۇلى مارتەبەلى پوەزياسىنا كەلۋ – جەر باۋىرلاعان پەندە بالاسىنىڭ سونىڭ تارتىلىس زاڭىن تالقانداپ بۇزىپ, عارىشقا كوتەرىلگەنىنە ۇقساس قۇبىلىس بولادى. اسىرەسە, ءداستۇرى بەرىك, تاريحى تەرەڭ, تۇلعالارى بىرىنەن-ءبىرى وتكەن ءىرى, ۇلتتىق بوياۋى مىڭ قۇبىلىپ, كوزدى ارباپ, كوڭىلدى الاڭ ەتىپ, كوكىرەكتى كول-كوسىر سەزىمگە بولەيتىن قازاق جىرىنىڭ قاقپاسىن ايقارا اشۋدىڭ ازابى, ءتىپتى, بولەك.
عالىمنىڭ قاي ولەڭىن وقىساڭ دا حالىق ءانىن ەستىپ, سونىڭ اۋەنىنە ەلتىپ وتىرعانداي كۇي كەشەسىڭ. ءار ولەڭى حالىق انىندەي قاراپايىم, تابيعي, جاتىق. عالىم – قاسىم جىرىمەن قاناتتانعان قازاق پوەزياسىنىڭ حح عاسىردىڭ 60-جىلدارىنداعى اسقاق بۋىننىڭ ءداستۇرىن مىقتاپ ۇستانعان اقىن. ونىڭ تۇلا بويىنا تۇمانبايدىڭ سىرشىل نازىك ءليريزمى مەن قادىردىڭ بيىك ينتەللەكتىسى, جۇمەكەڭنىڭ تەرەڭ فيلوسوفياسى مەن وتەجاننىڭ كەڭ ەپيكالىق سارىنى, مۇقاعاليدىڭ اسقاق پافوسى توقايلاسا توعىسقان-دى. قازىر قازاق جىرىندا قارا جولدا تۋعاندار مەن تاس جولدا تۋعانداردىڭ ارا-جىگى اشىلىپ, اق پەن قاراداي, ءبىر-بىرىنەن اجىراپ, الشاقتاپ بارادى. دۇنيەگە جالماۋىزداي قاسقايا قاراپ تۇرعان جاھاندانۋ كەزەڭى قازاق رۋحانياتىنا قارا پالەدەي باس سالعالى تۇر. كەيىنگى بۋىندا ازاماتتىق ليريكادان ات-تونىن الا قاشىپ, ءبىزدىڭ ۇلتقا مۇلدە جات ابستراكتسيالى دۇنيەنىڭ الامانىنا ات قوسىپ, سوزبەن ويناۋ ويىنى باستالىپ كەتتى. قازاقتىڭ ماقسات-مۇدەسى دالادا قالدى. قازاق وركەنيەت ورىنە جەتىپ, ادامزات قاۋىمداستىعى ورتاسىنان ويىپ ورىن الا ما, جوق, الدە, ابىر-سابىر جۇرتتارى سىندى ادامزاتتىڭ جادىنان ءىز-ءتۇسسىز قۇرىپ كەتە مە دەگەن قاتال ساۋال الدىمىزدان ادىرايا قاراپ تۇر. قازاق جىرى, قازاق ادەبيەتى وسىناۋ الماعايىپ زاماندا وسى سۇراققا جاۋاپ بەرۋگە ءتيىس-ءتى. ونىڭ تاريحي ميسسياسى – وسى. وسى عانا.عالىم جايلىبايدىڭ تۆورچەستۆوسى سول ساۋالدىڭ ءبىر جاۋابى, قازاقتىڭ بۇگىنگى كوركەم ويلاۋ جۇيەسىنىڭ شوقتىعى بيىك ءبىر ۇلگىسى.
قاسيەتتى كىتاپتاردا ادام بالاسىنىڭ توپىراقتان جارالعانى ھاقىندا تەكتەن-تەككە ايتىلماعان. تاريحتىڭ نەبىر وتكەلەگىنەن ءوتىپ, بۇگىندە homosapiens-كە اينالعان ادامزات قاۋىمداستىعىنىڭ ايتۋلى ءبىر وكىلى اقىننىڭ دا پوەتيكالىق بولمىس-ءبىتىمى دە سول جارىق جالعانعا شىر ەتىپ تۇسكەن توپىراعىنان باستاۋ الادى. توپىراق – اقىننىڭ توركىن جۇرتى. ۇلتى – الپىس التى تامىرى, ج ۇلىن-جۇيەسى, جان جۇرەگى. مىنا جارىق دۇنيەدە ۇلت پەن ۇلىسقا اقىننان ەتەنە جاقىن ەشكىمنىڭ بولمايتىنى سوندىقتان. الىسقا ات شالدىرماي-اق, XV عاسىرداعى قازاقتىڭ جىراۋلار پوەزياسىن الىڭىز: ارادا التى عاسىر وتسە دە, نەگە ول وسى كۇنگە دەيىن دۇنيەجۇزىلىك پوەزيانىڭ شەدەۆر (شاھار) ۇلگىسى قاتارىندا تۇر؟ ودان سول كەزدەگى كوشپەلىلەر وركەنيەتىنىڭ ەشبىر ەلگە ۇقساي قويمايتىن كوركەم ويلاۋ جۇيەسى كوزگە ۇرادى. ول سونىسىمەن ەرەكشە, ونەردەگى قايتالانبايتىن عاجايىپ قۇبىلىستاردىڭ قاتارىن تۇزەيدى. ونى باسقا تىلگە ءتارجىمالاپ, ودان تۇپنۇسقادان الاتىن رۋحاني لاززاتقا كەنەلۋ, مۇلدە, مۇمكىن ەمەس.توپىراقتىڭ كيەسى دەگەن – وسى!
پوەزيا دەگەنىمىز – رۋح! تاڭىرلىك, ادامزاتتىق رۋحقا, سونوۋ گومەر, شەكسپير, گەتەلەرگە بارىپ توعىساتىن ۇلتتىق رۋح – ول! ء«بىر ءاندى ءبىرجانشا ايتىپ دۇركىرەگەن, بۇلاندى بۇلتىمەنەن ءبىر تۇنەگەن. كوكتەمدى كوكشە قىردان كوگەرتەيىن, قونعانىڭ انىق بولسا, شىركىن, ولەڭ...»
پوەزيا – ۇلت رۋحىنىڭ شىرقاۋ بيىككە كوتەرىلىپ, شيىرشىق اتقان تۇسى. باسقا تۇك تە ەمەس. اقىن تۋعان توپىراقتىڭ ادامزات تۋعان توپىراقپەن ەگىلە, ەمىرەنە تابىسار ءبىر ءساتى عانا. عالىم جايلىبايدىڭ جىر كىتاپتارى اقىننىڭ كىندىك قانى تامعان توپىراقتىڭ كيەسى قانداي, يەسىنىڭ كىم ەكەنىن دۇنيەگە پاش ەتىپ تانىتاتىن وسى زامانعى پوەزياسىنىڭ وزىق ءبىر دۇنيەسى. عالىم جىرلارىن پاراقتاعان سايىن ەرلىكتى – ايقايعا, يدەيانى – ۇرانعا, جۇرەكتىڭ ءلۇپىلىن – وكپەنىڭ القىنىسىنا جەڭدىرمەيتىن عالىمعا عانا ءتان ھاس شەبەرلىككە ءتانتى بولاسىڭ. تۋعان توپىراعىنان كۇدەرىن ءۇزىپ, پوستمودەرنيستىك اعىمدى بەتكە العان كەيىنگى تولقىننىڭ ولەڭ تەحنيكاسىنداعى وزگەرىستەر ونى ميلليمەتر, سانتيمەترلەپ قانا العا وزدىرسا, ولەڭدەگى ادام رۋحىنىڭ الاي-دۇلەي الاساپىران ساتتەرى ونى بىرنەشە شاقىرىمدارعا شىرقاتىپ, شىعانداتىپ اكەتەتىنىن وسى اقىننىڭ شىعارمالارىنان كورۋگە بولادى.
عالىم جايلىبايدىڭ «تاماكوشكەن», «كيىكقاشقان», «اق سيسا», «قارا ورامال» اتتى پوەمالارىن قايتا-قايتا وقىپ شىعىپ, كوپتەن بەرى قۇلازىعان كوڭىلىم ورنىنا تۇسكەندەي بولدى. قالىڭ وقىرمانىن نازىك ليريكاسىمەن ءتانتى ەتكەن اقىننىڭ ەپيكالىق قارىمى ەرەن دە, ەرەسەن ءبىر ارناعا تۇسكەنى كورىنىپ تۇر. ءحىح عاسىردا يۋ.لەرمونتوۆتىڭ ءوزى «ۋمچالسيا ۆەك ەپيچەسكيح پوەم...» دەگەن-ءدى. حح-ءححى عاسىرلاردا دا بۇل ءسوز ءوزىنىڭ وزەكتىلىگىن جويمادى. بىراق ءبىزدىڭ كوپتەگەن قالامداستارىمىز سول سوزگە وي كوزىمەن قاراماي, ءالى كۇنگە دەيىن حيسسالاتىپ كەلەدى... زامان وزگەردى. زامانمەن قوسا ولەڭ دە, ورە دە وزگەرۋى كەرەك-ءتى. ءححى عاسىرداعى الاپات اقپارات, ساياسي ءھام كوركەم دۇنيەتانىم اعىسىنىڭ جىلدامدىعى كۇن ساۋلەسىنىڭ شاپشاڭدىعىنان بىردە كەم بولىپ تۇرعان جوق; ءتىپتى, ولاردان دا جىلدام با دەيمىن; ءارى – قىسقا, ءارى – نۇسقا كوركەم دۇنيە بولماسا, ينتەرنەتتەگى كوزىقاراقتى وقىرماندى پوەزيانىڭ سيقىرىمەن ارباپ, وزىنە ماگنيتشە تارتىپ الۋعا ەكىنىڭ ءبىرى, ەگىزدىڭ سىڭارىنىڭ اقىندىق قارىم-قابىلەتى جەتە بەرمەيدى. عالىم پوەمالارىنىڭ بولمىس-ءبىتىمى مەن فورماسى دا بولەك. كۇللى پوەماسى وسى ءوزىمىز ءومىر ءسۇرىپ وتىرعان ۋاقىت پەن تاۋەلسىزدىگىمىزدىڭ كوكەيكەستى ساۋالدارىنا جاۋاپ ىزدەۋدەن تۋعان. «تاماكوشكەندە» اشتىقتا قىرىلعان قازاقتىڭ قاسىرەتتى كوز جاسى كولدەي بوپ توگىلىپ, ساكەندەردىڭ وزەگىندە كەتكەن وكىنىش پەن وكسىك كوكىرەكتى سىزداتادى. ىرشىعان شۋماقتارىنىڭ ءار جولىنان سايدالى سارى توقانىڭ مۇڭدى سارىنى ەسەدى. اۆتور پوەمانىڭ ءبىراز جەرىندە ولەڭدى جيىپ قويىپ, قارا سوزگە كوشىپ كەتەدى. «قارا ورامالدا» دا سولاي. نەگە؟ عالىمنىڭ قارا سوزىنە ارقاۋ بولعان دۇنيەنى ودان باسقا ءشايىر, جامباسىنا سالىپ جىبەرسە, 15-20 شۋماقتاي ولەڭگە اينالىپ كەتەر مە ەدى, قايتەر ەدى؟ ونىڭ ءتۇرى ولەڭ بولعانمەن, ءتۇبى تاقىلداعان تاقپاق, قۇلاقتى سارسىلتقان ەسكى سارىن, كوڭىل كونشىتپەيتىن كوبىك ءسوز بولار ەدى...
اقىننىڭ قاسيەتتى ولەڭگە دەگەن ءىلتيپات-قۇرمەتى پوەمانىڭ كۇللى جۇلىن-جۇيەسىنەن كوزگە ۇرىپ, كورىنىپ تۇرادى. ءوزىنىڭ اقىندىق, ازاماتتىق تاعدىر-تالانىن ۇلى مارتەبەلى پوەزيانىڭ باسىنا بايلاعان ادامعا ء«شوپ تە – ولەڭ, شوڭگە دە ولەڭ» ەمەس ەكەنىن وسى جىر تايعا-تاڭبا باسقانداي, كوزگە شۇقىپ كورسەتەدى; الەكساندر بلوك ايتقانداي, اقىن دەگەن – كىلەڭ جىلتىر ءسوزدى تەرىپ, جىلماعاي ۇيقاسپەن ەلدىڭ ميىن اشىتاتىن كانىگى كاسىپقوي, كلاسسيكتەردىڭ ەل-جۇرتقا ءماشھۇر ولەڭدەرىنەن قايتا-قايتا ۆارياتسيا جاساپ, ولەڭدى تۋماي, جانسىز قۋىرشاقتاي قولدان جاسايتىن, قارا باسىنىڭ گوي-گويىن كۇيىتتەگەن قايداعى ءبىر بىرەۋ ەمەس, ادامزات تاريحىندا ەرەكشە ورنى بار, قۇدايدىڭ ءبىر قۇبىلىسى بولسا كەرەك-ءتى. ارعى, بەرگى دۇنيەدە قىزىل ءتىلىن بەزەپ, وزەۋرەگەن ولەڭشىنىڭ كوپ, ايتپاعى تەرەڭ, استارى مول, جان-دۇنيەسى تىلسىم حيكمەتكە كەنەلگەن اقىننىڭ ساۋساقپەن سانارلىقتاي از بولاتىنى دا سودان.
عالىمنىڭ «تۇرىكمەننىڭ تورىندە» اتتى جىرلارىن تەبىرەنبەي, ەمىرەنبەي وقي المايسىڭ. ءتۇبى ءبىر تۇرىكمەننىڭ گۇلرايحان اتتى ارۋ قىزىن كورگەن اقىن پارسىنىڭ شاگانەسىن كورگەن سەرگەي ەسەنينشە تولعانادى. اقىن ۇلتىنىڭ عانا ەمەس, ادامزاتتىڭ ۇلىلىعى مەن سۇلۋلىعىنىڭ قىزعىش قۇسىنا اينالعاندا كەمەلىنە كەلەدى. قازاق ونى باسقالاردان ەرتە سەزىنىپ, بۇرىن اڭعارعان. اباي «ادامزاتتىڭ ءبارىن ءسۇي باۋىرىم دەپ» دەگەن. عالىمنىڭ تۇرىكمەن جىرلارىن وقىعاندا ماحاببات پەن عادىلەت سەزىمگە كەنەلگەن شايىردىڭ شىعارماشىلىقتىڭ شىرقاۋ شىڭىنا جەتكەنىنە كوزىڭ جەتىپ, كوڭىلىن قانىعادى: «ىزگىلىكتىڭ ىزىندەيسىڭ, گۇلرايحان, ۇزىلەسىڭ... ۇزىلمەيسىڭ گۇلرايحان, سەنى كورگەن باعىم – ەرەن, گۇلرايحان, تاشاۋىزعا تاعى كەلەم گۇلرايحان!».
قىز جىبەك, قۇرتقا, بايان سۇلۋلارى بار قازاق جىرىنىڭ گالەرەياسىنا عالىم جايلىباي تۇرىكمەننىڭ گۇلرايحانىن الىپ كەلدى. قازاق جىرىنىڭ ىرعاعىنا ۇقساي قويمايتىن ماقتىمق ۇلى اۋەنىنە سالىپ كەلدى. ۇلتتى دا, جۇرتتى دا جاراتقان – قۇداي. ءاربىر ۇلت ءوزىنىڭ سۇلۋلىعىمەن, ۇلىلىعىمەن – ەرەن; ءبىر جۇرتتى ەكىنشى ءبىر جۇرتتىڭ قۇلدانۋعا قاقىسى جوق. ءبىر-ءبىرىن ءسۇيۋ كەرەك. ءبىر-ءبىرىنىڭ قاسىرەتىنە كۇيۋى كەرەك-ءتى. جۇمىرباستى پەندە عانا ەمەس, ىرگەلى مەملەكەتتەر دە سول اباي ايتقان اللانىڭ حيكمەتىن سەزىنەتىن زامانعا كەلىپ تۇر. عالىم جايلىباي تۇرىكمەن جىرلارىندا وسىنى جەرىنە جەتكىزە جىرلايدى. ونىڭ اقىندىق, ازاماتتىق كرەدوسىنىڭ مىقتىلىعى, مىنە, وسىندا! قازاقتىڭ, قايدا جۇرسە دە, ولەڭدە دە, ومىردە دە اداستىرمايتىن اباي دەيتىن تەمىرقازىعى بار; قازاق جىرىنداعى اباي ءداستۇرى – ەۋروپالىق ولەڭ مادەنيەتى قالىپتاسقالى قاشان؟! ماعجان, قاسىمدارمەن قاناتتانىپ, تۇمانباي, مۇقاعالي, قادىر, وتەجان, جۇمەكەن, فاريزا, تولەگەندەرمەن كەمەلىنە كەلگەن ۇلتتىق جىرىمىزعا بۇگىن تاعى ءبىر «ەسىل اعادى» («فوليانت», 2016) اتتى تاماشا كىتاپ كەلىپ قوسىلدى. ونىڭ تۇلا بويىنان ابايدىڭ ءيىسى اڭقىپ تۇر...
سەرىك اقسۇڭقار ۇلى