كۇن ۇزاققا اللەيادا كىتاپ وقىپ وتىردى.
ء«بىر قىزىعى, ءدال سول كەزدە مەنى اڭشى مىلتىعى مەن ادام بالاسىنىڭ باسىنا تۇسكەن جالعىزدىقتىڭ اراسىنداعى تىلسىم بايلانىس قىزىقتىرىپ جۇرگەن-ءدى», دەگەن جاپون جازۋشىسىنىڭ پىكىرى ءبىرتۇرلى قىزىق ءارى تۇسىنىكسىزدەۋ كورىندى وعان.تاپ وسى ساتتە ۇزىننان ۇزاققا سوزىلىپ جاتقان عارىشكەرلەر اللەياسىندا ءبىر-بىرىنە قاراما-قارسى ۇشىراسا قالعان ەكى ءجاسوسپىرىمنىڭ:
ء«ما-ءا, بۇگىن سەنى كورەم دەپ ويلاعان جوق ەم!..»
«نە-ە, مەنى «ۇشىپ كەتتى عوي» دەدىڭ بە؟!», دەپ ايعايلاعان داۋسىنان سەلك ەتە ءتۇستى.
سارت-سۇرت قول الىسىپ, ءۇش رەت ءتوس ءتۇيىستىرىپ, ىرجالاقتاپ كۇلگەن بالالاردىڭ قاپەرىنە «اكەمىزدەي كىسى كىتاپ وقىپ وتىر ەكەن-اۋ, قارسى الدىنا تۇرىپ الىپ سامپىلداعانىمىز ءجون بولمادى عوي» دەگەن وي كىرىپ تە شىقپادى. كىم ءبىلسىن, بالكىم «قايدا بارساق تا الدىمىزدى ورايتىن «اعا ۇرپاق» ەمەس پە؟!» دەگەن پيعىل دا بولعان شىعار.
كەنەت قايدان شىعا كەلگەنى بەلگىسىز كىپ-كىشكەنتاي قاندەن يت الگى ەكەۋىنە قاراپ شابالانىپ ءۇرىپ قويا بەردى. ءارى-بەرىدەن سوڭ ءتىپتى ەكەۋىنىڭ داۋسىن ءبىر-بىرىنە ەستىرتپەي جىبەردى.
«وي, باسقا ءبىر جاققا كەتەيىكشى», دەدى ولاردىڭ بىرەۋى.
ءسويتتى دە ىلگەرى قاراي جۇگىرە جونەلدى. ارتىنشا قاندەن يت تە اشۋىن باسىپ, اۋدەم جەردە تۇرعان يەسىنە قاراي قۇنجىڭداپ بارا جاتتى. ول ەندى الدەنەگە تاڭعالعانداي ەزۋ تارتىپ, باسىن شايقادى. «اڭشى مىلتىعى مەن ادام بالاسىنىڭ باسىنداعى جالعىزدىقتىڭ اراسىندا راسىندا دا ءبىر تىلسىم بايلانىس بار شىعار دەگەن وي كەلدى. سەبەبى الگى قاندەن يت تە مەنىڭ جالعىزدىعىمدى قورعاپ, اناۋ ەسەرسوق ەكى بالادان اراشالاپ قالدى ەمەس پە».
نۇرعالي وراز, «ەگەمەن قازاقستان»