ەلدىگىمىزدىڭ ماڭگىلىك قولتاڭباسى

پرەزيدەنتىمىزدىڭ ارمان-تىلەگى, قاي­رات-جىگەرى تۋعان حالقىنىڭ امان-ساۋ­­لى­عى ­مەن ءوسىپ-وركەندەۋىنە, الەم ال­دىن­­داعى مارتە­بە­سىنىڭ بيىك بولۋىنا با­عىت­تالعان.

ۇندەۋ ماقالاسىنىڭ باستى وزەگىنە اي­­نالعان نەگىزگى ۇستانىمنىڭ ايدارى تا­ريح­تا تالاي وزگەرىستەرگە ۇشىراپ قاي­تا ورالعان لا­تىن الىپپەسىنە ۇلت بولىپ كو­شۋ.

بۇل – ماڭگىلىككە كوشىن تۇزەگەن قازاق ەلىنىڭ ءبىلىم, عىلىم سالاسىنداعى ۇلتتىق ۇستا­نىمى, ومىرلىك قولتاڭباسى بولماق. ەگە­مەن ەلدىڭ, ەركىن ەلدىڭ بۇگىنگى تاڭداعى قا­لا­ۋى مەن تاڭداۋى وسى دەپ بىلەمىن.

جولداما ۇندەۋدى تەك يدەولوگيا ماماندارىنا عانا ەمەس, كۇللى الاش جۇرتىنا, ەڭ­بەك­تەگەن بالادان ەڭكەيگەن قارت ادامدارعا ار­ناعان ۇلكەن سەنىم دەپ قابىلدادىم.

وتكەن تاريحتاعى كۇلتەگىن بابامىز تا­سقا جازدىرىپ كەتكەنىندەي, «ەلىم ءۇشىن كۇندىز دەمالمادىم, تۇندە ۇيىق­تامادىم» دەگەن زامان بىزگە ەندى كەلدى دەپ ەسەپتەيمىن. سەبەبى ەگەمەندىگىمىزدى ساق­تاي­تىن, قورعايتىن, سول ءۇشىن جان اياماي ەڭ­بەك ەتەتىن ۋاقىت بۇگىن كەلدى دەپ بىلە­مىن. ول ءۇشىن زامان تالابىنا ساي بىلىممەن, الەمدىك عى­لىم­مەن, ۋاقىت اعىمىمەن ور­كەندەپ ءوسىپ جات­قان وزىق تەح­­نولوگيانى ورىندى پاي­دا­لانۋ ارقىلى عانا ىسكە اسى­­رىپ, ەڭبەكتەنۋ قاجەت.

ارينە, جاڭعىرۋ ءۇشىن ۇلتتىق كو­­دى­مىزدى, ۇلت­تىق قاسيەتىمىزدى, كوپ ەل­دە جوق وزىق ونە­رى­مىزدى ۇلى­ق­تاپ, دامىتۋىمىز – ۇلى مىن­­­دەت.

قازاق ونەرى بۇكىل الەمدە قاناتىن كەڭ جايىپ كەلەدى. ونىڭ بولاشاعى ەرتەڭ مەن بۇگىننەن زور بولاتىنىنا سەنىمىم مول. ويتكەنى ءبىزدىڭ قازاق دەگەن ەلىمىز بار.

نۇرسۇلتان ءابىش ۇلىنداي كەمەڭگەر باس­تاۋشىمىز بار. اللا تاعالا امان-ساۋ­لىعىن بە­رىپ, ەلىمىزدىڭ ماڭگىلىك ءومىر جولىنداعى نەسىبەسىن مول ەتسىن دەپ تىلەيمىن!

ەلىنە ەڭبەك ەتەتىن, ۇلتىنىڭ نامىسىن قورعايتىن ءاربىر قازاق ازاماتىنىڭ بولاشاق ءۇشىن ءبىر جەڭنەن قول, ءبىر جاعادان باس شىعارىپ, ارمان-تىلەگىمىزدى, وسى ءساتتى دە, قاسيەتتى ىسكە قىزۋ قولداۋ كورسەتەتىن كەزىمىز بۇگىن كەلدى دەمەكپىن.

نۇرعالي ءنۇسىپجان, حالىق ءارتىسى, مەملەكەتتىك سىيلىقتىڭ لاۋرەاتى, پروفەسسور, جامبىل اتىنداعى مەملەكەتتىك فيلارمونيانىڭ ءانشىسى