• RUB:
    6.68
  • USD:
    520.93
  • EUR:
    609.07
باستى سايتقا ءوتۋ
قازاقستان 24 مامىر, 2017

زۇلمات زوبالاڭى

385 رەت
كورسەتىلدى

سول ءبىر جىلداردا ەرلى-زايىپتىنى, اكەلى-بالالىنى, اعالى-ءىنىلىنى بىردەي اتۋ سويقانى دا بولعان

جازىقسىز جازالاۋ

اتى اتالسا-اق, بويىمىزدى ۇرەي, قورقىنىش بيلەيتىن, حال­قى­مىزدى ادام ايتقىسىز قايعى-قا­سى­رەتكە تاپ قىلعان قارالى 37-ءشى جىل­دىڭ ز ۇلىمدىعىنا بيىل 80 جىل بو­لادى. ەسكە الساق, كەشەگى كەڭەستىك كە­زەڭ كەسەپاتى شىرقاۋ شەگىنە جە­تۋ كەزدەگى سان مىڭ جاننىڭ قان­قا­ساپ قىرعىنى ەلەستەيدى. نەبىر قۇ­پيالارى اشىلعانمەن جابۋلى تا­لاي سىرى ءالى از ەمەس سەكىلدى. قان­شا ۇمىتقىمىز كەلسە دە تاريح بە­تىنەن وشىرتپەيدى.

اقىرى جانتۇرشىگەرلىك ناۋ­بەت­كە اپارىپ سوققان سۇرقيا ساياسات ەل ءىشىنىڭ الەۋەتتى اۋلەتتەرىن تار­كىلەۋدەن, قاتىگەزدىگى اسقىنعان بي­لىك زورلىق-زومبىلىعى زورايۋ­دان, قولدان جاسالعان الاپات اشار­شى­لىقتان بەلەڭ العانى ايان. كسرو ىشكى ىستەر حالىق كوميسسا­رى ەجوۆتىڭ 1937 جىلدىڭ 30 شىل­دە­سىن­دەگى «بۇرىنعى كۋلاكتار­دى, باس­­بۇزارلار مەن باسقا دا انتي­كە­ڭەس­­تىك ەلەمەنتتەردى رەپرەسسيالاۋ بوي­ىنشا جۇرگىزىلەتىن وپەراتسيا تۋ­رالى» بۇيرىعىنا سايكەس, بۇل ناۋ­قان دەرەۋ قولعا الىنىپ, ءتورت اي مەرزىم ىشىندە اياقتالۋعا ءتيىس ەكە­نى كورسەتىلۋى وتقا ماي قۇيادى. ون­دا 1-ءشى (اتۋ) جانە 2-ءشى (سوتتاۋ) كاتەگورياسىمەن جازالانۋعا جا­تاتىنداردىڭ سانى بەلگىلەنەدى. ەت وتكىزۋ, مال سانىن ارتتىرۋ, ەگىن شى­عىمدىلىعىن كوتەرۋ جوسپارى سەكىلدى قازاقستاندا 1937 جىلدىڭ 5 جەلتوقسانىنا دەيىن 2500 ادام اتىلىپ, 5 مىڭ ادام ۇزاق مەرزىمگە سوتتالۋ كەرەك بولسا, جوعارىدان جو­بالانعان كۆوتا رەسپۋبليكا تارا­پى­نان تولىقتىرىلىپ, اتۋ جازاسى ەسە­لەپ وسىرىلەدى. ال قاراعاندى وب­لىس­تىق نكۆد جەندەتتەرى دە ونى اسى­را ورىنداۋشىلاردان قالىسپاي ماس­كەۋدەن بەكىتىلگەن كۆوتاداعى 200 ادامعا تاعى 200-گە جۋىق كى­سى­نى قوسادى. جەرگىلىكتى بيلىكتى ۇس­­تاۋشى اداموۆيچ, دۋحوۆيچ جا­نە پينحاسيكتەن قۇرالعان ۇشتىك ۇكىم­دەرى 588 جاندى وققا بايلاتىپ, قانداي سەبەپپەن كۇدىكتى-كىنالى بولا قالۋلارىنان مۇلدەم بەيحابار جۇرتتى مىڭ-مىڭداپ وسكەن ورتا­لارىنان ايىرۋدىڭ ازابى مەن قور­لىعىن تارتۋعا ۇشىراتادى.

اياق استىنان ىلىك ىزدەپ, تىنىم تاپپاعان جاپپاي قۋعىن-سۇ­ر­­گىن سويقانى قىلشىلداعان جاس­­تى دا, ەڭكەيگەن كارىنى دە, ول ول ما, ەڭ سۇمدىعى, اكەلى-بالا­لى­نى دا, اعالى-ءىنىلىنى دە, ەرلى-زاي­ىپ­تىنى دا بولشەۆيكتەر 1918 جى­لى ەكىنشى ني­كولاي پاتشانى بالا-شا­عا­سى­مەن بىرگە اتىپ تاستاعانداي ەش­تە­­ڭە­گە قاراماستان جوق قىلۋدان جاس­قان­با­عان. جالعان جالا جاپسىرى­لىپ, كەك­­شىلدىككە قوسا شالىنعان ەڭ ەت­جاقىن جاندار ءبىر-بىرلەپ ەمەس, ون-ونداپ, جۇزدەپ سانالادى («ازا كىتابى. اتىلعانداردىڭ ءتىزىمى. قاراعاندى جانە قاراعاندى وبلى­سى». الماتى: «ادىلەت», 1997). ولار تۋرالى دەرەكتەر تىم از. وكى­نىش­كە قاراي, نەندەي ايىپ تاعىلۋى, نە ءۇشىن اسا اۋىر ۇكىم كە­سىلۋ تۋرا­لى قۇجاتتارمەن تانى­سۋ قيىن. بىل­گەندەرىن ەمىس-ەمىس ەستەرىندە ساق­تاپ قا­لۋشىلار, جەتكىزۋشى ۇرپاقتارى ازايىپ بارادى. ءوز تاراپىمىزدان ەستىگەنىمىز بەن بىلگەنىمىزگە سۇيەنىپ ەسىمدەرىن ەسكە ءتۇسىرتىپ, ەستە ۇستاتۋ كوكەيدە جۇرگەن وي ەدى. ارينە, اتتەڭ ءبارىن اتاپ, ايتىپ مۇمكىن ەمەس. اڭگىمە تامىرى ءبىرتۇتاس وت­با­سىلاردى ويرانداپ, جويىپ جىبە­رۋ­گە دەيىن اياۋسىز جۇرگىزىلگەن سۇم­دىق قاسكويلىكتىڭ بىرەر مىسالدارى جاي­لى عانا.

وتالعان وتاۋلار

بۇل ءوزى ايتۋعا وتە اۋىر, اسا ايا­نىشتى وقيعالار. سوندا دا بايان ەت­پەي بولمايدى. اتىشۋلى 37-ءشى جىل­دىڭ ويرانىندا ارىستاردىڭ ءوزىن اتىپ تاستاۋ ازداي تۇتاس وت­باسىنى بىردەي وپات قىلعان قىر­عىن­نىڭ اششى شىندىقتارىن جەت­كى­زۋ, ارىلۋ پارىز سياقتى.

بۇرىن-سوندى قۇلاق ەستىپ كور­مە­گەن مۇنداي جاۋىزدىققا قارا­عاندى ايماعىندا الدىمەن ىلىك­كەندەر ەرلى-زايىپتى ماجەن مەن تورعاي سۇلەيمەنوۆتەر بولىپتى. قاساقانا ۇيىمداستىرىلعان كەزەكتى زوبالاڭ باسى 37-ءشى جىل­دىڭ كوكتەمىندە تورعاي, ىلە ما­جەن قامالادى. كوپ ۇزاماي كۇزدە ۇش­تىكتىڭ ۇكىمىمەن ءبىر كۇندە اتۋ جا­زاسىنا كەسىلەدى. كوللاجداعى مىنا سۋرەت­تە ولار جاس جۇبايلار ەكەنى بىر­دەن اڭعارىلادى. شاڭىراق كو­تەرىپ, سا­­بيلەرى سايدالى مەن ەر­كىن­نىڭ قى­­زىعىنا بولەنىپ, قا­تار­لاس­تا­رى­نىڭ الدى بولىپ, كەلەشەككە ۇل­كەن ۇمىتپەن قاراعان بەينەلەردى كو­­رەمىز. اۋىلدىق كەڭەستىڭ تو­را­عاسى, كولxوز باسقارماسىنىڭ ءتو­راي­ىمى رەتىندە جەرلەستەرىن العا ۇمتىلدىرۋشى قوساقتىڭ ساۋلەلى شاقتارى ەدى بۇل. «پالە قايدا دەمە, اياق استىندا» دەگەن. ويدا جوقتا تاعدىردىڭ تالكەگىنە تاپ بولارمىز دەگەن وي وڭدەرى تۇگىل تۇستەرىنە ەندى دەيسىز بە سوندا.

 ماڭدايىنا جازعانى شىعار, العىرلىعىنا وراي ماجەن بۇعان دەيىن ورتاسىنان ەرتە وزىپ جۇرگەن. ن­ۇرانىڭ امانتاۋىنان قانات قاق­قان جىگىتتى ءبىلىم مەڭگەرىپ تە ۇل­گەرۋ,شارۋانى بىلگىرلىكپەن ءۇيى­رۋ­دى ۇيرەنۋ ەل ىشىندەگى قات-قا­بات جۇمىستارعا قىزۋ ارالاسۋعا تار­تقان-دى. شاxامان اۋىلدىق كە­ڭەسىنىڭ توراعاسىنان ءارى وسۋىنە مۇم­كىندىك تە بار بولاتىن.

وتىرىقشىلاندىرۋ, ايەلدەردى ساۋاتتاندىرۋ, ارتەل, كولxوز قۇرۋ سە­كىلدى ءىس-شارالارعا بەلسەنە ات سا­لۋشى ارالارىنداعى جالعىز قىز تورعايمەن تانىس-بىلىستىك كو­ڭىل جاراستىرۋعا جالعاسادى. جۇك­تەلگەن مىندەتتى, پارتيا تاپسىر­ماسىن ورىنداۋعا ءاردايىم دا­يىن ىسكەر كەلىنشەك ەكى بال­دى­ر­- ­­عانىن ەنەسىنىڭ قولىنا قال­دى­رۋ­عا تۋرا كەلسە دە كورشى وب­لىس­­تىڭ ەركىنشىلىك اۋدانىنا با­­رىپ, اۋداندىق ايەلدەر كەڭەسى قىز­­مەتىن قىزدىرادى. قاي جەرگە دە جاقسى كادر قاجەت. قايتا شا­قىر­­تىلىپ, ءوزى وسكەن كوكمولدىر اۋى­لىنا, بۇل ۋاقىتتا يساەۆ اتىن­دا­عى كولxوزعا ءتورايىم بولىپ تاعايىندالادى.

الىستاعى جاڭا شارۋا­شى­لىق­تاعى جاعىمدى وزگەرىستەر ور­كەن جايا باستايدى.سونى تىكەلەي كو­رۋگە كەلگەن وبلىستىق اتقارۋ كو­ميتەتىنىڭ توراعاسى ابدوللا اسىلبەكوۆ وڭ تاجىريبەنى جەر-جەر­گە ۇلگى ەتۋگە ۇندەيدى. الايدا ال­داعىنى كىم بولجاپ بىلگەن دەرسىز. ارا­دا جىل وتپەي جاتىپ دۇنيە شىر كوبەلەك اينالعاندا, ەكىنىڭ ءبىرىن ءىزىن اڭدۋشىلار ەشتەڭەدەن قا­پەرسىز ەرلى-زايىپتىنى ۇستايدى. قۇرىققا سىرىق جالعاپ, بارماقتى باقانداي ەتۋشىلەر كىم ءبىلسىن, اياق استىنان جالالى بولۋشى ەل اعاسىمەن سونداعى كەزدەسۋدەن دە ىلىك تاپتى ما دەگەن وي كەلەدى بۇگىن. وردا بۇزارلىق, ەڭبەككە جالىندى ولار مەكتەپ جاسىنا جەتپەگەن, ەمشەكتەن شىقپاعان بۇلدىرشىندەرىنە پانا شاقتارىندا وپات بولىپ كەتەدى.

بۇل ءوز الدىنا. كىسى شوشىرلىق زۇ­لىم­دىق تاعى ءبىر سۇتتەي ۇيىعان ساۋ­­لەتتى وتباسىن ويرانداۋىن ايتپاي كەتپەسكە بولمايدى. ءيا, تىلەۋبەرگەن مەن ءباتيما الىش­با­­­ەۆتار دا جۇرتقا ونەگەلى, سۇي­كىم­­­دى جۇبايلار بولاتىن. ول كەزدە جەر­­گىلىكتى تۇرعىندار اراسىنان شى­­ق­­قان بىلىكتى مەديتسينا قىز­مەت­كەرلەرى سيرەك سانالسا, تى­لەۋ­بەر­گەن ايماقتاعى العاشقى قا­زاق دا­رىگەرى, ال ءباتيما ءبىرىنشى قازاق اكۋشەر قىزدارىنىڭ ءبىرى بولعانىن اتاعان ءجون. مۇنىڭ سىرتىندا جۇپ جاراستىرا اۋىلدىق جەردە قىز­مەت ەتۋلەرى پەرزەنتتىك پارىزدا­رىن سەزدىرگەندەي. وكىنىشكە قا­راي, جاپ-جاس ومىرلەرى ناقاقتان-نا­قاق قيىلعان اياۋلى جاندار تۋرا­لى وب­لىستىق دەنساۋلىق ساقتاۋ باس­قار­­ماسىندا ساقتالعان دەرەككوز بول­م­اي وتىر. تاعدىرلارى شەرلى اعا بۋىن ارىپتەستەرى ەسىمىن, ءىسىن ەس­تە تۇتۋعا بۇگىنگىلەردىڭ ەنجار­لى­عى كۇيىندىرەدى.

قولىمىزداعى از-مۇز ماعلۇمات بويىنشا تىلەۋبەرگەن الىشباەۆ الماتى وبلىسىنىڭ تالدىقورعان اۋدانى 7-ءشى اۋىلىندا دۇنيەگە كەلگەنىن بىلەمىز. قاراعاندىعا ينس­­تيتۋت بىتىرگەن سوڭ جولدامامەن جى­­بەرىلگەن ءتارىزدى. قارقارالى اۋدا­نىن­­داعى ۆوروشيلوۆ ۋچاسكەلىك اۋ­رۋ­xاناسىنىڭ مەڭگەرۋشىسى بولادى.

سول ۋاقىتتا قامالۋشىلاردىڭ بارىنە ورتاق  ءبىر-اق پالە, ءبىر-اق جا­لا جابىلعانى بەلگىلى. ۇكى­مەتكە قارسى ءسوز ايتتى, پارتيا سايا­­ساتىن جا­ماندادى, جەپ قويدى, الىپ­سا­تار­لىق جاسادى دەپ ۇرەيلى 58-ءشى باپ تارماقتارىنىڭ ءبىرىن جاپسىرىپ, ەڭ اۋىر جازاعا ىلىكتىرۋ تۇككە تۇر­عىسىز-تىن.

سۇلەيمەنوۆتەر سياقتى الىش­با­ەۆتارعا اتالعان باپ ايىپتارى تاعىلا سالىنعان. ماسەلەن, تى­لەۋ­بەرگەن الىشباەۆقا 2,7,8 جا­­نە 11-ءشى تارماقتار, ياعني تور­تە­ۋى قاتارىنان قاباتتالعان. ال ەجوۆتىڭ 1937 جىلدىڭ 15 تامى­زىن­­دا «وتانعا ساتقىندىق جا­ساۋ­­شىلاردىڭ ايەلدەرى مەن بالا­لارىن رەپرەسسيال­اۋ بويىنشا وپە­راتسيا تۋرالى» بۇيرىعىندا سوت­تالۋشىنى بۇر­كەمەلەۋشى, سوت­تا­لۋشىنىڭ كون­تررە­ۆو­ليۋتسيالىق ارە­كەتىن بىلە تۇرا ءتيىستى ورىندارعا xابارلاماعان ايەلدەردى تۇت­قىن­داۋ جونىندەگى پارمەن ءباتيما الىش­باەۆانى دا كوزدەن تاسا قال­دىرماعان. تىنىس-تىرشىلىگى ءبىر ادامداردى جازالاۋعا شەكسىز ەرىك بەرۋدىڭ اياۋسىزدىعىن وسى وتباسىلاردىڭ قايعىلى تاعدىرى كورسەتەدى. ايەلىن كۇيەۋىنە, كۇيەۋىن ايە­لىنە ايداپ سالۋ ارقىلى قوسا اتۋ شىمىرىكپەي جۇزەگە اسىرىلعان. نەت­كەن قانىپەزەرلىك, نەتكەن تاعى­لىق دەسەڭىزشى. كەيىننەن قىل­مىس قۇ­رامى بولماعاندىقتان, اق­تال­عان­, كىنالەرى نە ەكەنىن بىل­مەي وتكەن مۇنداي مۇڭلىقتار از بولماعان.

جازىعى نە, اكەلەردىڭ؟

بۇدان ءارى ءسوز ەتكەلى وتىرعان جاي, بەلدى اۋلەتتەردى جويىپ جى­بەرۋ كوزدەلگەن قاتىگەز كەك­شىل­دىك كە­سەپاتى. اكەلى-بالالىعا, اعا­لى-ىنى­لىگە اجال قۇشتىرتىپ, سۇ­يەك­تە­رىنە ءتۇيىر ۋىس توپىراق بۇي­ىر­ت­­- پاي جەرمەن-جەكسەن قىلۋ كۇنى بۇگىنگە دەيىن مىڭداعان جۇرەكتەگى مۇڭ. قازاقتىڭ سول كەزدەگى قاي شاڭىراعىن دا شارپىماي كەتپەگەن قاسىرەت.

مۇنى ايتقاندا جانايدار سادۋاقاسوۆ, ساكەن سەيفۋللين, ابدوللا اسىلبەكوۆتىڭ اكەلەرى سا­دۋ­اقاس, سەيفوللا, ءابدىراxمان قارت­­تاردىڭ ءومىرى سوڭىنىڭ ايا­نىش­تى­لىعى جانعا باتادى. ەلىنە جاناشىر, تۇتقا ازاماتتار تاربيەلەۋىن كوڭىلگە مەدەت تۇتقان, ەشكىمگە ەشقاشان قىلداي قيانات جاساپ كورمەگەن, وكىمەت ءىس-ساياساتىنان مۇلدەم تىسقارى اقپەيىل, اقىلمان, اڭعال اقساقالداردى تورىنەن كورى جا­قىن جاستارىندا وققا بايلاۋ اقىلعا سىيمايدى. جارىق دۇ­نيە­دە­گى اقىرعى اي-كۇندەرى تۋراسىندا ماع­لۇمات تام-تۇم عانا. قازا قاي جەر­دە, قالاي جەتتى؟! ءالى ءتىس جارىلمايدى.

«ورنىندا بار وڭالار» دەمەكشى, تاۋبە دەيىك, ءۇرىم-بۇتاقتارى ءوسىپ-ءون­­ۋلى. قۋانىشتىسى سول, بىرەۋلەر بى­­ل­ەر, بىرەۋلەر بىلمەس كوزى ءتىرى تىكە­لەي ۇرپاق تا بار ارامىزدا. تا­نىستىرالىق. ول – قۇرمان سا­دۋا­قا­سوۆ. اكەسى ۇستالعاندا ەكى جا­سار با­لا بۇل كۇندە سەكسەننىڭ سەڭ­گىر­ىن­دە­گى قادىرمەندى قاريا. سالەم بەرە بارىپ, اڭگىمەگە تارتتىق. ۇستامدى, سالماقتى, كەۋدەسى كوتەرىڭكى كىسى بولىپ شىقتى. اسىرىپ سويلەمەي, ارتىق اسىرەلەمەي ەستە ساقتاعانىن بايىپپەن باياندادى.

– اكەي اقماقان, جالماقان اتتى ەكى اعايىندىنىڭ جال­ما­قا­نى­نىڭ بالاسى. ەكى رەت ۇيلەنگەن ادام. باس-اياعى جەتى بالا ءوربيمىز. ۇل­دارى جانايدار, ساعىناي, رزى­xان, اسەت, قىزدارى زەينەل, وڭال­دىڭ ىشىندە ەڭ كىشىسى, ياعني كەن­جەسى مەنمىن. وتاعاسى ەسكىشە ەدا­ۋىر ساۋاتتى, كوكىرەگى وياۋ جان بول­ع­ان. تۇركىستاننان جاس مولدا الدىرىپ, مەكتەپ اشتىرعان. ۇل­كەن اعامىز جانايدار سوندا وقىپتى. بەس-التى جاسىندا-اق ەسكى قيسسالاردى ۇيدەگىلەرگە وقىپ تا, جات­قا ايتىپ تا بەرەتىن زەرەكتىگىنە وراي اقمولادا, ورىنبوردا ءبى­لىم ۇش­تاۋىنا بارىنشا قولداۋ جا­سا­عان.

ەل ءبىرجولا وتىرىقشىلىققا كوش­كەندە قارقارالىدان تۇيە­لەر­مەن قاراعاي تاسىتىپ, مەكتەپ سالدىرعان. ول كەشەگى الپى­سىن­شى جىلدارعا دەيىن اۋىلى­مىز­­داعى ءبىلىم ۇياسى بولدى. قا­ريا­­­نىڭ ۇستالعاننان كەيىنگى ءولى-ءتىرى­سى بەيمالىم. بالا كەزىمدە ۇل­كەن­دەر وڭاشادا باسىمنان سيپاپ, ماڭ­دايىمنان ءسۇيىپ: «اكەڭ­نىڭ قام­­قورلىعى ارقاسىندا اشار­شى­لىق­­تان امان قالدىق. تەكتىنىڭ تۇيا­عى­سىڭ. ۇمىتپا. ەستى بول», – دەپ قۇلاعىما سىبىرلايتىن.

– اقساقال, اكەڭىزدىڭ قالاي ۇس­تال­عانى تۋرالى نە ايتا الاسىز, – دە­د­ىك سىر اشتىرا تۇسۋگە تىرىسىپ.

– اقتالعاننان سوڭ عانا شەشەي ايتىپ قالىپ وتىراتىن. بەسىن ناما­زىن وقۋ ۇستىندە تۇتقىندايدى. اياق­تاۋعا مۇرشا بەرمەپتى. ماشي­نا­عا مىنگىزىلگەن بەس-التى ەگدە ادام­­دار اراسىنا قوسادى. ءبارى ە­ل­­دىڭ بەتكە ۇستار كىسىلەرى ەكەن. «ارا­دا ءبىراز ۋاقىت وتكەن سوڭ اعاڭ سا­­عىناي ارتىنان ىزدەپ باردى. «با­ل­ام, مىنالار قايتارا قويماس. ج­ا­ناي­دارىمنىڭ دا قاماۋعا الىن­عا­نىن ايتىپ قورقىتادى. ءىنى-قا­رىن­داس­تارىنا سۇيەۋ بول», دەپ امانات اي­تىپتى دەيتىن شەشەي.

كەلەسى ايتىلار وقيعا دا تۇپ-تۋرا وسىنداي. بىلۋىمىزشە, ساكەن سەيفۋلليننىڭ اكەسى دە قىركۇيەك ايىنىڭ اياعىندا سىرتتا مال باعىپ جۇرگەندە تۇتقىندالادى. ورتاۋدىڭ باۋ­رايىنداعى قىزىلشىلىكتەگى قىس­تاققا جەتكەن ماشينادان سە­كى­رىپ تۇسكەندەر قاريانى جالما-جان ەكى قولتىعىنان قاپسىرىپ قو­را­بى­نا وتىرعىزادى. ۇيىنەن جۇ­گى­رە شى­عىپ, قوشتاسىپ قالۋعا ۇم­تىل­عان سىي­لاس تۇرعىلاسىن دا باس سا­لىپ, الىپ كەتەدى. سودان ەكەۋى دە بۇل دۇ­نيەدە بار-جوعى بەلگىسىز كۇي­دە حا­بارسىز كەتەدى.

ەكى ەسكى سەرىكتەسىنەن بۇرىنىراق ۇس­تالىپ, اتۋعا كەسىلگەن ابدوللا اسىل­بەكوۆتىڭ اكەسى ءابدىراxمان اق­­ساقال دا قامالۋدان قۇتىلمايدى. ۇلى تۋرالى جامانات حابار جەتكەن­دە ءۇيىنىڭ ەسىك-تەرەزەسىن جاۋىپ الىپ, ءتۇننىڭ ءبىر ۋاعىنا دەيىن قازا نا­مازدارىن الدىن-الا وقىپ جۇر­گەن ءبىر تۇندە زىم-زيا جوق بولادى. اق­مولاعا اكەتىلىپ, سىبىرگە 10 جىل­عا ايدالۋى ۇزاق جىلدان كەيىن عانا بەلگىلى بولادى.

ابدوللادان كوپ كىشى ءىنىسى با­پان­دى ناعاشى اتاسى قاڭتارباي جا­­سىرىپ باۋىرىنا باسىپ, اتا-تە­گىنە جازدىرتىپ, امان-ەسەن وسى­رەدى. قۇردىمعا كەتۋگە شاق قال­عان اۋلەت تامىرىن قازاقي باۋ­ىرمالدىقتىڭ وسىنداي قاسيەتتى ءۇر­دىسى ۇزدىرمەگەنىنە شۇكىر. ءبىر اتا­دان كوكتەگەن ءۇرىم-بۇتاق بار.

ا.اسىلبەكوۆتىڭ ءومىرى مەن قىز­مەتىن جان-جاقتى زەرتتەگەن بەل­گىلى عالىم رامازان ساعىمبەكوۆ اعا­مىزدىڭ انىقتاۋىنشا, قاريا لا­گەردەگى جان توزگىسىز ازاپتان قا­زا تابادى. تاعدىردىڭ جازۋىنا نە شارا بار, سوڭعى تىنىسى ۇزى­لەر­دە باسىن سۇيەپ, اۋزىنا سۋ تامى­زىپ, دەم بەرىپ وتىرىپ كوزىن جاپ­قان ابدوللاسىنىڭ جولداسى جۇ­­مابەك بايمولدين ەكەن. بۇل كى­سى كىم دەسەك, ا.اسىلبەكوۆتەن باس­­­تاپ قاراعاندىنىڭ ءبىر توپ قىز­مەتكەرىنە قوزعالعان «قار­قا­را­لى ىسىندە» اتۋدان امان قالىپ, 15 جىلعا الماستىرىلعان ايداۋدا تو­زاقتى باستان بىرگە كەشۋشى جان بول­عانىن ەسكە سالامىز.

ايتا بەرسە, ادەيىلەپ ۇيىم­داس­تىرىلعان ناۋبەت ارانىنا جۇ­تىل­عان اۋلەتتەر جەتكىلىكتى. باق­­قان مالىنان, ەككەن ەگىنىنەن وز­گە شارۋاسى جوق قاراپايىم قاۋ­ىم ۇلكەن-كىشىسىنە شۇيلىگۋ الا­قۇيىن ناۋقانعا اينالعانىن ما­شراپ اxمەتوۆ, نىعمەتوللا ماشراپوۆ امانتاي, كەنجە, ماماي ىڭكەرباەۆتار, ءسادۋ, شو­لاق داۋىربەكوۆتەر, جاقسىبەك, تيىش­بەك شىلەمباەۆتار, سادىق, بەك­تۇر­سىن بەكxوجيندەر, ورمانبەت, قوس­پا­باي, يسا شوندىباەۆتار سياقتى اۋىلدارىنان اتتاپ كورمەگەن, xات تا­نىمايتىن اكەلى-بالالىلار, اعاي­ىندىلار وزدەرى سەنگەن وكى­مەت­تەن جاپا شەگەمىز, وعىنا ۇشى­راي­مىز دەپ ويلاپ پا, ءسىرا.

ءوزى دە لاگەر ازابىن باستان اياق تارتقان, قارالى كەزەڭنىڭ قىرىق قاتپارلى قاسىرەتىنە تىكەلەي كۋاگەر, جازۋشى جايىق بەكتۇروۆ «تاڭبا» كى­تابىندا: «كەيبىرەۋلەر ءالىپتى تا­ياق دەپ بىلمەيتىن قاراڭعىلار, قاي­دان كەلىپ, قايدان قويعانىن تۇ­سىن­بەيدى. الەمنىڭ كۇللىسىنە ورتاق جار­قىراعان جالعىز كۇننىڭ قاي جاق­تان شىعىپ, قاي تۇستان باتاتىنىن بىلمەيدى. مىنە, جاسىندا جە­تىم بالا بوپ, جوقشىلىق كورىپ وس­كەن ءابدىراxمان مۇزدىباەۆ جۇ­دى­رىق­تاي كۇيكى ادام.تاڭىرقاسا دا, قورىقسا دا ەكى ءسوزىنىڭ بىرىندە: «وي, اللا-اي, ءبىزدىڭ اۋىل قاي جاق­تا, قۇبىلامىز قايسى, قاي تۇس­تان كەل­دىك دەپ وتىرادى» – دەپ جاز­عا­نىن­داي جازالاۋعا نەگى­زى­نەن كىم­دەر­دىڭ شالىنعانىن اي­عاق­تاي­دى.

ايقىن نەسىپباي, قازاقستاننىڭ قۇرمەتتى ءجۋرناليسى

قاراعاندى

 

سوڭعى جاڭالىقتار