قۇنارلى جەر يەسىن تاپسىن

ەلىمىز تاۋەلسىزدىگىنە يە بولىپ, دەربەس مەملەكەت بولا باستاعان 1992 جىلى شارۋا قوجالىعىن قۇرعان ەدىم. سول كەز­دىڭ قازىرگىدەي ەمەس, ءبىراز قيىندىقتارى بار ەدى. العاشىندا مەملەكەتتەن 250 مىڭ تەڭگە سۋبسيديا الدىم. وسى قارجىعا 10 سا­ۋىن تۇيە ساتىپ الىپ, شارۋا­شىلىق جۇ­مى­سىن باستاعان ەدىم. سودان بەرگى كەزەڭدە شارۋا­شى­لىقتى جەتىل­دىرۋ جۇ­مىس­تارىن جۇرگىز­دىك. ارينە, وڭاي بولما­دى, بىراق شىن نيەتى­مەن ەڭ­بەكتەنگەن ادام قا­شان­دا تابىسقا جەتە­تى­نىن دالەلدەپ كەلەمىز. قازىر ءبىزدىڭ شارۋا قوجا­لى­عىمىزدا تەحنيكالارىمىز جەتكىلىكتى, جۇمىس جاسايتىن ادامدار قاتارى كوبەيدى. ماحامبەت اۋدانىندا ءسۇت, شۇبات, قايماق, سۇزبە جانە ەت ساتاتىن ارنايى دۇكەنىمىزدى اشتىق. جەكە يەلىگىمىزدە 600 گەكتار جەرىمىز بار. بۇعان قوسا 1 مىڭ 400 گەكتار جەر اۋماعىن 49 جىلعا جالعا الىپ وتىرمىز. ەندى جالعا العان جەرىمدى 50 پايىزدىق جەڭىلدىكپەن ساتىپ الۋىما جاڭا مۇمكىندىك اشىلىپ وتىر. بۇل مەن سەكىلدى جەر­دىڭ قادىرىن بىلەتىن, اۋىل شارۋاشىلىعى سالاسىن دامىتۋدى ماقسات ەتىپ, نىق قادام جاساعان بارشا شارۋاگەرلەرگە قولداۋ دەپ ەسەپتەيمىن. ويتكەنى, بۇل ماسەلە كوپ جىلدار بويى وسى سالاعا بار كۇش-قۋاتىن جۇمساعان شارۋاشىلىق يەلەرىنىڭ كوكەيىندە جۇرگەنى دە داۋسىز. سونىمەن بىرگە, جاستاردى وسى سالاعا بەت بۇرۋعا ىنتالاندىرۋعا دا سەپتىگىن تيگىزەدى. جاقىندا ءبىزدىڭ شارۋا قوجا­لىعى­مىزعا ەكى جاس وتباسى كەلىپ, جۇمىس جاساۋعا ىنتا تانىتتى. ولاردىڭ بۇل قادامىنا قۋاندىم, ءارى قولداۋ ءبىلدىرۋدى ءوزىمنىڭ پارىزىم دەپ ۇعىندىم. بۇعان بولەك, اتىراۋ اگروتەحنيكالىق كوللەدجىمەن كەلىسىم جاساپ, ستۋدەنتتەردىڭ ءبىزدىڭ شارۋاشىلىقتا وندىرىستىك تاجىريبەدەن وتۋىنە قولداۋ جاساپ وتىرمىن. ارينە, شارۋا قوجالىعىن باسقارامىن, ءتورت ت ۇلىك مالىم بار. تەحنيكالار دا جەتكىلىكتى, الايدا, مەن سونشالىقتى باي ادام ەمەسپىن. سوعان قاراماستان, تۇرمىسى تومەن ەكى وتباسىنا قامقور­لىق تانىتۋدى قولعا الدىم. ولاردىڭ مالىنا قىس­تىق پىشەندى دايىنداپ بەرەمىن, قۋانىشى مەن قيىن­دىعىن بىرگە بولىسەمىن. ءتورت ت ۇلىكتىڭ ءونىم­دەرىن قولجەتىمدى باعامەن ۇسىنامىن. مەنىڭ باستى ماقساتىم – ەلىمنىڭ تىنىشتىعى مەن ىنتىماعى بەرىك بولۋىنا, ەكونوميكالىق وركەندەۋىنە ينەنىڭ جاسۋىنداي بولسا دا ۇلەسىمدى قوسۋ. ەڭ باستىسى, اتا-بابادان قالعان ۇلان-عايىر جەرىمىزدىڭ ەل يگىلىگىنە قىزمەت ەتكەنىن قالايمىن. ءبىزدىڭ جەرىمىز بوس جاتار بولسا وعان قىزىعۋشىلار دا, قىزعانىپ قاراۋشىلار دا كوبەيەدى. سول سەبەپتەن, اۋىل شارۋاشىلىعى سالاسىنداعى قۇنارلى جەرلەردىڭ ءوز يەسىن تاپقانى ءجون دەپ ويلايمىن. ماسەلەن, مەن ەندى الداعى ۋاقىتتا 49 جىلعا جالعا العان جەرىمدى جەكە يەلىگىمە مەنشىكتەيتىن بولسام, سول جەرگە كوپتەن ويىمدا جۇرگەن جىلىجاي قۇرى­لىسىن جۇرگىزەر ەدىم. ءسويتىپ, ساپالى اۋىلشارۋاشىلىق ونىمدەرىن وندىرۋگە باتىل كىرىسە الامىن.  جەڭىسباي دوسقايىروۆ,  «دوسقايىروۆ» شارۋا قوجالىعىنىڭ جەتەكشىسى اتىراۋ وبلىسى, ماحامبەت اۋدانى