قازاقتىڭ قىران ۇشقان تاۋى سىندى,
سىزگە بەردىم, نۇر-اعا, داۋىسىمدى.
«نۇرلى جول» – ءسىز تاڭداعان ماڭگىلىك جول,
بىلمەيمىن باسقا جولعا اۋىسۋدى!
شولەيتتى وراسام دەپ نۋ ورمانعا,
كوشتى تۇزەپ باراسىز ۇلى ارمانعا.
سىزگە عانا سۇيەنەم ءسال مۇڭايسام,
ءسىزدى ويلايمىن ارتىقتاۋ قۋانعاندا!
قۇرمەت تۇتىپ شىعىسىڭ, باتىسىڭىز,
توردەن ورىن بەرەدى اقش-ىڭىز.
تورەلى ءىس بىتىرەسىز توبە بي بوپ,
قازاقي بۇزىلماستان ناقىشىڭىز!
العىسىم, تىلەگىم كوپ, اعا, سىرلى,
جاس ۇرپاققا توستىڭىز بار اسىلدى.
قازىنالى كارتتاردىڭ قامقورىسىز,
سىزدەن ارتىق تاپپايمىز جاناشىردى!
بىرلىكتىڭ التىن ءدانىن ۋىستاعان, ۇلتتىڭ ۇلى دوس ماعان, تۋىس ماعان. قالىڭ ەل قولدايتىنى انىق ءسىزدى, الاشتا ەلدى باستاپ, تۋ ۇستاعان! نۇرعالي يبرايىم. شاردارا.
