ۆيدەودان الىنعان كادر
پروكۋرور ەشقاشان تانىمال بولۋعا تىرىسپاعانىن ايتتى.
«كەش جارىق! كوپ نارسەنى, كوڭىلدەگىنى سىزدەرگە شىعارايىن دەپ ەدىم, جۇرەگىمە سىيماي ءجۇر. وسى جارتى جىلدا ومىرگە دەگەن كوزقاراسىم تۇبەگەيلى وزگەردى - مەن كوپشىلىككە تانىمال بولدىم. وسى جاعداي مەنى قىنجىلتادى. شىنىندا, مەن كوپشىلىككە تانىمال بولۋعا ەشقاشان تىرىسقان ەمەسپىن, ول ءۇشىن جانىمدى سالىپ, جارقىراپ جۇرۋگە ەشقانداي قۇمارىم دا, قۇلقىم دا جوق. ءالى كۇنگە دەيىن سۇحباتقا, كوپشىلىك الدىندا سويلەۋگە شاقىراتىن جەرلەر كوپ. بىراق مەن باس تارتامىن. الايدا بۇدان ەشقايدا قاشا المايتىن سەكىلدىمىن. اباي ايتقانداي, «وزىڭدە بارمەن كوزگە ۇرىپ, ارتىلام دەمە وزگەدەن». بىراق ءومىر ءوز ەرەجەلەرىمەن جۇرگىزەدى ەكەن», دەپ جازدى ول.
مەملەكەتتىك ايىپتاۋشى ودان كومەك سۇرايتىن ادامدار بار ەكەنىن, الايدا بارىنە بىردەي كومەكتەسە الماي جاتقانىن جەتكىزدى.
«وسى تانىستىقتىڭ ارقاسىندا كومەك سۇراعاندار دا بار, بىرەۋلەرىنە شاما جەتىپ جاتسا, كومەكتەسىپ ءجۇرمىن, بىراق وكىنىشكە قاراي, كومەك بەرە الماي جاتقان جاعداي دا بار. شاما جەتپەيدى, ول ماعان دا وڭاي ەمەس. ارينە, ءبارىمىزدىڭ كوزقاراسىمىز ءارتۇرلى, ءبارىمىزدى بىرىكتىرەتىن نارسە - ادام بولۋعا ۇمتىلىس. جازبا جازباي تۇرىپ, كوپ تولعانامىن, ويلانامىن, ءوز-ءوزىمدى سىنايمىن, سىزدەردەن سىندى قابىل الامىن. بىراق شىنىمدى ايتسام, جازبا جازىپ, ماساتتانا قويمايمىن. باردى بارداي, جوقتى جوقتاي قابىلداۋدى ءومىر ءوزى ۇيرەتتى», دەيدى ايجان ايماعانوۆا.
