تۇلعا • 16 ناۋرىز, 2023

قازاقتىڭ قايراتكەر قىزى

340 رەت
كورسەتىلدى
19 مين
وقۋ ءۇشىن

ءشامشا بەركىمباەۆا ەڭبەك جولىن قاتارداعى مۇعالىمدىكتەن باستاپ, قانشاما جوعارى لاۋازىمدى قىزمەتتەر اتقارسا دا, مىنەزىن وزگەرتپەگەن, ەكى سويلەمەگەن, كىشىپەيىل, نازىك تە سەزىمتال, ادىلدىكتى تۋ ەتكەن, كەرەك جەردە ۇلتىنىڭ نامىسىن قورعاپ, قورىقپاي, تىك سويلەيتىن قازاقتىڭ قايراتكەر قىزى ەدى. قايران ءسىڭلىم-اي, و دۇنيەگە اتتانىپ كەتە باردى. قازىر قاتتى ساعىنامىن...

قازاقتىڭ قايراتكەر قىزى

شامشامەن تانىسقاننان باستاپ ءبىز ونىڭ قىزمەتتە ءوسۋ جولىنا تىلەكتەس بولىپ, قۋانىپ وتىردىق. ال كاكەڭ بولسا, ءشامشانى تۋعان قارىنداسىنداي جاقسى كوردى. كاكەڭ قازاقستان كومپارتياسى ورتالىق كوميتەتىنىڭ حاتشىسى بولعاندا, ءشامشا الماتى وبلىستىق پارتيا كومي­تەتىنىڭ حاتشىسى بولدى. كاكەڭ قىز­مەتتەن كەتكەندە: «اعا, مەن بارلىق ۋا­قىتتا دا ءسىزدىڭ قاسىڭىزدا بولامىن», دەپ تەلەفون سوقتى. سوزىندە تۇردى

 

ءيا, جازمىشتان وزمىش جوق. بۇل دا مە­نىڭ باسىما سالعان تاعدىردىڭ ۇلكەن سىناعى بولدى. ءشامشانى جاقسى كورەتىن بالام باتىرىمنان دا ايىرىلدىم. ول ازداي مۇڭىمدى تىڭدايتىن, بويىما جىگەر بەرەتىن ءشامشادان دا كوز جازىپ قالدىم. بۇل كۇندە, بۇل ومىردە جەتىم سەكىلدىمىن. «تاتە, قالايسىز؟ بالالار امان با؟» دەگەن ءۇنىن ساعىندىم. «ەرتەڭ ءسىزدىڭ وقۋشىڭىز, مەنىڭ ءىنىم, گەنەرال-لەيتەنانت ءادىل شاياحمەتوۆتىڭ ۇيىنە بارامىز, ءسىزدى الىپ كەتەيىن» دەيتىن. «مەرەيتويعا بايلانىستى اكىمشىلىك شاقىرىپ جاتىر, باراسىز عوي, سول جەردە كەزدەسەمىز» دەگەن ءسوزى دە قۇلاعىمدا تۇر. قاي جەرگە بارساق تا, مەنى تورگە وتىرعىزىپ, ءوزى مەنەن كەيىن جايعاساتىن ەدى. تىلەك ءسوزىن بەرگەندە «الدىمەن تاتەم سويلەيدى» دەپ مەنى قولپاشتاپ وتىراتىن. ءبىزدىڭ وتباسىنىڭ ءاربىر قۋانىشىنا قۋانىپ, باسىما بۇلت تونگەندە قاسىمدا بولعان ايلار, جىلدار كورگەن تۇستەي ءوتىپ كەتتى. ونىڭ تەلەفون ءنومىرى كوزىمە تۇسكەندە جۇرەگىم زۋىلداپ, كوزىمنەن اققان جاس دومالاپ ومىرا­ۋىمدى جۋىپ كەتەدى. ساعىندىردى عوي... قولدان كەلەر شارا جوق. ولگەندەر قايتىپ كەلمەيدى.

ءالى ەسىمدە سوڭعى سوققان قوڭىراۋى. 2021 جىل, ناۋرىزدىڭ 21-ءى. «تاتە, «قازاق­ستاننىڭ ەڭبەك سىڭىرگەن ۇستازى» دەگەن اتاعىڭىز قۇتتى بولسىن! ەڭبەگىڭىز جاندى, ءسىزدىڭ پەداگوگتەر تۋرالى جازعان كىتابىڭىز پەداگوگتىك تىرلىكتىڭ ەنتسيكلوپەدياسى عوي. سول كىتاپتى وقىعاندار دۇرىس ءتۇسىنىپ وقي الماي ءجۇر. امان بولىڭىز, بالالارعا سالەم ايتىڭىز», دەدى. ءۇنى كوڭىلسىزدەۋ, قارلىعىڭقى شىقتى. كەيىن ەستىدىم, جازىلماس دەرتكە ۇشىراعان ەكەن. ول تەلەفون سوققاندا مەن دە ءولىم مەن ءومىردىڭ اراسىندا ەدىم. باتىرىم اۋىرىپ, ءوزىمدى قويارعا جەر تاپپاي جۇرگەنمىن. ول ومىردەن وزعاننان كەيىن ون بەس كۇننەن كەيىن ء«شامشا بەركىمباەۆا قايتپاس ساپارعا كەتتى» دەگەن قايعىلى حابار جەلدەي ەسىپ رەسپۋبليكاعا تاراپ جاتتى. بارىپ توپىراق سالاتىن مەندە شاما بولمادى. بۇل ومىردەن ءۇمىتىمدى ءۇزىپ جۇرگەن كەزىم عوي. اقتىق ساپارىنا قاتىسا المادىم, ءبىزدىڭ وتباسىنا دەگەن سۇيىسپەنشىلىگىن ايتا المادىم. «تالاي رەت باسىمدى بۇلت تورلاعاندا, ماعان تىرەك ەدى عوي» دەپ ەگىلدىم. مىنە, سودان بەرى دە ءبىر جىل وتە شىعىپتى. ال سەنەسىز بە, ءتۇنى بويى ۇيىقتاي الماي, كوز الدىمدا ءشامشا بەينەسى تۇرىپ الاتىن كەزدەر بولادى. «تاتە» دەپ ك ۇلىمسىرەگەن نۇرلى ءجۇزى لەنتاداي ءوتىپ جاتادى. ول تۋرالى ءبىر اۋىز ءسوز جازباسام بولماس دەپ قولىما قالام الدىم. دامىعان ەلدەرگە «قازاق قىزى قانداي؟» دەگەندە ماقتانىشپەن كورسەتە الاتىن قايراتكەر قىز ەدى. ءشامشا تۋرالى جازۋ وڭاي ەمەس. دەگەنمەن بىلەتىنىمدى جازۋعا نيەتتەندىم.

ەڭ العاش ونى باقىتجان مومىش ۇلى­نىڭ ۇيىندە كوردىم. قازاق قىزدار پەدا­گو­گيكالىق ينستيتۋتىن 1966 جىلى بىتىر­گەن سوڭ, الماتى وبلىسىنىڭ كيروۆ اتىن­دا­عى سەگىز جىلدىق مەكتەپتە ورىس ءتىلى مەن ادەبيەتىنەن ساباق بەرىپ, ەكى جىلدان كەيىن الماتىداعى كووپەراتيۆ تەحنيكۋمىندا كومسومول كوميتەتىنىڭ حاتشىسى بولىپ قىزمەت ىستەپ جۇرگەن كەزى بولاتىن. ۋىلجىعان جاپ-جاس, تالدىرماش بوي­لى, بيداي وڭىنەن قاجىر-قايرات كەيپى كورى­نىپ تۇردى. ونىڭ ۇستىنە تەكتىنىڭ تۇياعى, باتىلدىعى, باتىرلىعى باۋكەڭە (مو­مىش­ ۇلى), راحمان (بايجاساروۆ) اعاعا ۇقساسىن دەگەنبىز. ءشامشا – راحماننىڭ قارىنداسى.

راحمان بايجاساروۆتى تانىستىرا كەتەيىن. ول – باۋكەڭنىڭ باجاسى, جامال اپامنىڭ تۋعان اپكەسى ءبيبىنۇر مۇقانوۆا – راحمان اعامىزدىڭ جۇبايى. راحمان 1937 جىلى قۋعىنعا ۇشىراپ, ءسىبىردىڭ تۇرمەسىندە وتىرعان كەزدە ءبيبىنۇر اپامىز تۇرمە جانىنان ءۇي الىپ, ەرىنىڭ قاسىندا بولىپ, ول كىسىنىڭ ازباي-توزباي كۇن كەشۋىنە كومەكتەسكەن. راحمان اقتالىپ كەلگەن سوڭ, باسپا مەكەمەسىن باسقارعان. توقاش بوكين, بەكبولات اشەكەەۆ, وراز جاندوسوۆ, ابدوللا روزىباكيەۆ, ماعازى ماسانشىلار تۋرالى دەرەكتى شىعارمالار جازعان ءوز زامانىنىڭ تۇلعاسى. كەيىن ءشامشا وسى اعاسى جايلى كىتاپ شىعارتتى, اۆتورى باقىتجان مومىش ۇلى.

شامشامەن تانىسقاننان باستاپ ءبىز ونىڭ قىزمەتتە ءوسۋ جولىنا تىلەكتەس بولىپ, قۋانىپ وتىردىق. ال كاكەڭ بولسا, ءشامشانى تۋعان قارىنداسىنداي جاقسى كوردى. كاكەڭ قازاقستان كومپارتياسى ورتالىق كوميتەتىنىڭ حاتشىسى بولعاندا, ءشامشا الماتى وبلىستىق پارتيا كومي­تەتىنىڭ حاتشىسى بولدى. كاكەڭ قىز­مەتتەن كەتكەندە: «اعا, مەن بارلىق ۋا­قىتتا دا ءسىزدىڭ قاسىڭىزدا بولامىن», دەپ تەلەفون سوقتى. سوزىندە تۇردى. ومىر­دەن وتكەنشە وتباسىمىزدىڭ جاناشىرى بولدى. 1986 جىلى جەلتوقسان وقي­عاسى كەزىندە گەننادي كولبيننىڭ قۇيىر­شىعى بولعان, الماتى وبلىسىن باس­قار­عان مارات مەڭدىباەۆ قاھارىن توگىپ, قاراماعىنداعىلارعا قىرعيداي ءتيدى, جا­زىقسىز جاندار قىزمەتىنەن بوساتىلدى, ستۋ­دەنتتەردىڭ ءبىرازى تۇرمەگە توعىتىلدى, ءولتىرىلدى, وبلىستىڭ دا, قازاقستان كوم­پارتياسى ورتالىق كوميتەتىنىڭ بيۋروسىندا دا ايتىلىپ جاتقان ماسەلەلەر ۇلتشىلداردى جويۋ, وعان جانى اشىعاندار ورنىن بوساتسىن دەپ جاتقان كەز. الماتى وبلىستىق پارتيا كوميتەتىنىڭ بيۋروسىندا ءشامشا م.مەڭدىباەۆتىڭ ءىس-ارەكەتىنە شىداي الماي, قارسى شىققاندىقتان قىزمەتتەن بوساتىلعان. سول كۇنى شەرحان مۇرتازا مەن كاكەڭ ءشامشانى كۇتىپ الىپ, ءمان-جايدى بىلگەن سوڭ, «قازىر تاتەڭە تەلەفون سوعايىن, ءبىزدىڭ ۇيگە بارايىق» دەگەن. سونىمەن ۇيگە كەلدى. ءبىراز ۋاقىتتان كەيىن وزىنە-ءوزى كەلە باستادى. داستارقان ءازىل-كۇلكىمەن اياقتالدى. كاكەڭ ەكەۋمىز ءۇيىنىڭ ەسىگىنە دەيىن شىعارىپ سالدىق.

ارينە, لاۋازىمدى قىزمەتتەن ادىلەتسىز­دىك­پەن كەتۋ وڭاي ەمەس. كەيىن الماتىداعى №12 مەكتەپتىڭ ديرەكتورلىعىنا تاعايىن­دالدى, از ۋاقىتتىڭ ىشىندە جوندەۋ كورمەي توزىپ كەتكەن مەكتەپ جاڭاردى. سوندا ءبىر سوزىندە جوندەۋ جۇمىسىن جۇرگىزگەندەر مەنى سىيلاعاندارى سونشا, تەز ارادا سا­پالى ءارى قارجىنى دالاعا شاشتىرماي, مەك­تەپتى جاڭارتتى دەپ وتىردى. كاكەڭ 1989 جىلى قازان ايىندا ومىردەن ءوتتى. ەسىم­دى جيعان سوڭ, بالالارىممەن اقىل­داسىپ, باسىنا ەسكەرتكىش ورناتپاق بول­دىق. ونىڭ ەسكيزىن نارگ ۇلىم جاساپ قويدى. بىراق قالتامىزدا وعان جەتكىلىكتى اقشامىز جوق. ۇكىمەت مەكەمەسى 2 500 رۋبل اقشا بەردى, ول ەسكەرتكىشتىڭ ىرگەتاسىن قالاۋعا عانا جەتتى. كاكەڭنىڭ «سۇراپىل» رومانىن «جازۋشى» باسپاسىندا شىعارامىن دەۋشىلەر سوزىندە تۇرماي, سوڭى سۇيىلىپ كەتتى. بۇعان قوسا مەنىڭ دە «ۇستاز باقىتى» دەگەن كىتابىم باسپادا ۇزاق جاتىپ قالدى. ونى زاقاش كاماليدەنوۆ شىعارتپاي جاتىر دەگەندى ەستىرتتى ماعان. ونى ەستىگەن ءشامشا جاۋاپكەرشىلىكتى ءوز موينىنا الىپ, كىتاپتى 30 مىڭ دانامەن شىعارتىپ بەردى. ول كەزدە ءشامشا ءبىلىم جانە عىلىم ءمينيسترىنىڭ ورىنباسارى. كىتاپتىڭ اقشاسى كاكەڭنىڭ مۇسىنىنە جۇمسالدى جانە كاكەڭنىڭ «سۇراپىل» رومانىنىڭ اقشاسىن الىپ بەرگەن ەگەمەندى ەلىمىز ۇكىمەتىنىڭ العاشقى باسشىسى ۇزاقباي قارامانوۆ ەدى. ەكەۋى دە باقيلىق بولدى. توپىراعى تورقا بولسىن, الدارىنان جارىلقاسىن. وسى ازاماتتاردىڭ ارقاسىندا كاكەڭە لايىقتى ەسكەرتكىش ورناتىلدى.

ءسويتىپ جۇرگەندە كاكەڭ جەتپىسكە تولدى. تۋعان جەرى جەتىسۋ وبلىسى سار­قان اۋدانىنىڭ باقالى اۋىلىنداعى ورتا مەكتەپكە كاكەڭنىڭ اتى بەرىلدى. سول مەكتەپتە كاكەڭە ارنالعان كەش ءوتىپ جاتتى. ول شاراعا ويلاماعان جەردەن ءشامشا دا كەلدى. سول كەزدە الماتى وبلىستىق ءبىلىم باسقارماسىنىڭ باسشىسى ەدى. قازىرگىدەي قالتا تەلەفونى جوق ءارى جۇ­مىسباستى عوي دەپ شامشاعا حابار بەرمەگەن ەدىم. ۇيالىپ قالدىم. «تاتە, بارىنەن حاباردارمىن. كاكىمجان اعانىڭ مەرەيتويىن مەن ۇيىمداستىرۋىم كەرەك, سىزدەن كەشىرىم سۇراۋىم كەرەك» دەيدى, اينالايىن. «اعاڭنىڭ ارۋاعى ريزا» دەدىم. ءشامشانىڭ كەلۋى ەلدىڭ دە كوڭىلىن كوتەردى. مەكتەپتىڭ مۇعالىمدەرى ءبىلىم ورداسىنا كەرەكتىنى ايتىپ, كوكەيدە جۇرگەندەرىن اقتاردى. ءشامشا ءبىر ايدان كەيىن (1999 جىلى) پارلامەنت سەناتىنىڭ دەپۋتاتى بولدى. قۋاندىق. اسىرەسە كاكەڭ اۋىلىنىڭ تۇرعىندارى مەنى قۇتتىقتاپ, وزدەرىنشە ءماز بولىپ جاتتى.

2002 جىلدىڭ قازان ايىنىڭ باسىندا مەكتەپكە مەنىڭ اتىما ءوزىنىڭ الپىس جاسقا تولۋىنا بايلانىستى شاقىرۋ قاعازىن جىبەرىپتى. توي وتەتىن مەيرامحانادا ءشامشانى كۇتىپ وتىردىق. ءبىر كەزدە ەسىكتەن كىرىپ كەلگەندە وتىرعان جاماعات ەسىككە ۇمتىلدى. قۇتتىقتاۋشىلاردىڭ كوپتىگىنەن جەتە المادىم. توي باستالىپ كەتتى. ءبىزدىڭ ۇستەلدە ىلعي دەپۋتاتتار ايەلدەرىمەن وتىر. كوبىسى اعا ۇلتتىڭ تىلىندە سويلەيدى, اسىرەسە ايەلدەرى. مەن جالعىزبىن, بىرەۋى دە مەنى كوزگە ىلەتىن ەمەس. باسقا ۇستەلگە كەتەيىن دەسەم, بوس ورىن كوزىمە تۇسپەدى. ازەر وتىرمىن. دەپۋتاتتار حالىق ادامى دەگەن بوس اڭگىمە دەپ ءوز ويىممەن الەك بولىپ وتىرعانمىن. ءبىر ۋاقىتتا اسابا: «سىزگە ءسوز بەرىلدى. اپاي, ورتاعا شىعاسىز با؟» دەگەنى بار ەمەس پە. بۇل تويدا ءسوز سويلەيمىن دەگەن ويىمدا دا بولماعان. ورتاعا جاقىنداي بەرگەندە ءشامشا قۇشاعىنا الدى, ەكەۋمىز قۇشاقتاسىپ ءبىراز تۇرىپ قالدىق, كوزىمنەن جاس تا ىتقىدى. ميكروفوندى قولىما الىپ: «اينالايىن, تويىڭ قۇتتى بولسىن, ەلىڭە قىزمەت جاساي بەر» دەدىم دە جاماعاتقا قاراپ: «مەن ءشامشا ءسىڭلىمدى مىڭ ازاماتقا ايىر­باس­تامايمىن. ءوسۋ جولى كوز الدىمدا. قاي قىزمەتتە جۇرسە دە ۇلتىنىڭ, ەلىنىڭ ءسوزىن سويلەگەن, قازاقتىڭ ءتىلىن قۇرمەتتەگەن, قاي ورتادا جۇرسە دە ءوز تىلىندە سويلەگەن, ۇلتىمىزدىڭ ادەبيەتىن, تاريحىن, ادەت-عۇرپىن مەيلىنشە مەڭگەرگەن, حالقىمىزدىڭ ەڭ جاقسى قاسيەتىن بويىنا سىڭىرگەن, نازىك تە سەزىمتال, باتىل دا باتىر قىز. ەكى سويلەۋدى بىلمەيدى, ەكى ءتۇرلى مىنەز كورسەتپەيدى. الدىنا كەلگەن ادامدى «ماسەلەڭدى شەشىپ بەرەمىن» دەپ وتىرىك سويلەپ, دىڭكەلەتىپ, سۇيرەتپەيدى. قانداي ماسەلە بولسىن بىردەن شەشىپ تاس­تايتىنىن مەن ەمەس, ەل ايتىپ ءجۇر. ەلدىڭ سۇيىسپەنشىلىگىنە بولەنگەن ازامات, قايسار قىز. ءجۇز جاسا, تىلەكتەسپىن!» دەپ ورنىما كەلىپ وتىردىم. اينالامدا وتىرعاندار «اپايلاي» قالىپتى. ىشىمنەن «كوز كورگەن ءسىڭلىم, امان بولشى, مەنىڭ جانە كاكەڭنىڭ رۋحىن كوتەردىڭ» دەدىم.

ش.بەركىمباەۆا ءمينيستردىڭ ورىنباسا­رى كەزىندە دە ءبىزدىڭ مەكتەپ-ينتەرناتقا ءجيى­ كەلەتىن. كەلەتىنىن حابارلاماي, توسىن­ كەلەتىن. قىسقاسى, ءبىزدىڭ مەكتەپ-ينتەر­نات­تىڭ ىشكى قىزمەتىن جاقسى بىلەتىن. اۋلادا جۇر­گەن وقۋشى, مۇعالىمدەرمەن سويلەسىپ, دي­رەك­تورعا جولىقپاي جۇرە بەرەتىن. دي­رەك­تور بولسا بۇگىن ءشامشا بەركىمباەۆا كە­لىپ كەتىپتى دەپ وتىراتىن. ال كوللەگياعا با­راردا تولقىپ جۇرەتىن. ء«بىر اۋىز ءسوز اي­تىپ, ماعان تيىسپەدى» دەپ كەلەتىن. 2002 جى­لى ءشامشا مينيستر بولىسىمەن ال­ما­تىعا كەلىپ, قالانىڭ ۇزدىك دەگەن ون ءۇش­ مۇعالىممەن كەزدەستى. بۇل جولعى كەز­دەسۋ شاي ۇستىندە ءوتتى. مەكتەپتەگى شە­شىلمەي جاتقان ماسەلە, مۇعالىمنىڭ مار­تە­بەسى تۋرالى پىكىرلەرىمىزدى جاسىرماي ور­تاعا سالۋدى سۇرادى. اتا-انامەن بايلانىس, وقىتۋدىڭ ساپاسى, ينستيتۋتتى ءبى­تىرىپ كەلگەندەرگە قامقورلىق سەكىلدى ءبى­راز ماسەلە تۋرالى ايتىلدى. مەن ءبىز­دىڭ مەكتەپتىڭ, ياعني اباي اتىنداعى رەس­پۋب­ليكالىق مامانداندىرىلعان دارىن­دى­ بالالارعا ارنالعان قازاق ءتىلى مەن ادە­بيەتىن تەرەڭدەتە وقىتاتىن ورتا مەك­تەپ-ينتەرناتىنىڭ وقۋ كورپۋسى كۇر­­دەلى جوندەۋدەن وتپەي تۇرعانىن جەت­كىز­دىم. ءسو­زىمدى ەستىگەن بەتتە: «ەرتەڭ ساعات ەكى­دە­­ بارامىن, مۇعالىمدەرمەن كەزدەسەم,­ دي­رەك­تورعا حابارلاما جىبەرەمىز», دەدى. ەر­تە­ڭىنە مۇعالىمدەرمەن كەزدەسۋ بولدى.­ مۇعالىمدەر تۋرالى جازىلعان ما­قا­لا­لاردى بىلەتىنىن ايتتى. ءۇيسىز جۇرگەن مۇ­عا­لىمدەردى جاتاقحاناعا ورنا­لاس­تىرايىق دە­دى.­ ارتىنشا مۇعالىمدەر جاتاقحاناعا ورنا­لاستىرىلدى. وقۋ جىلى اياق­تالىسىمەن مەكتەپتە كۇردەلى جوندەۋ جۇ­مىسى باستالادى, پارتا, ەسىك, تەرەزە – ءبارى­ جاڭارتىلادى. «الاڭ بولماڭىزدار, تەك­ وقۋشىلارعا ساپالى ءبىلىم مەن سانالى تاربيە بەرىڭىزدەر» دەدى. سەنەسىزدەر مە, جاڭا وقۋ جىلىندا 2003 جىلى قىركۇيەكتىڭ بىرىندە ءبىز مۇلدەم جاڭارتىلعان مەكتەپ­ ەسىگىن اشتىق. ءوز كوزىمىزگە ءوزىمىز سەنبەي­ قالدىق. ءبىر-ءبىرىمىزدى قۇشاقتاپ, قۇتتىقتاپ, سىنىپ­ بول­مەلەرىن ارالاپ كەتتىك. جاڭا ەسىك, تە­رەزە, تاقتا, پارتالار كوزدىڭ جاۋىن­ الادى. ۇلى سوزدە ۇيات جوق, بۇرىن دارەت­حا­ناداعى قۇبىرلاردان سۋ تامشىلاپ, قا­بىرعا كوگەرىپ, ءيىس شىعىپ تۇراتىن. سار­عايىپ كەتكەن دۇنيەلەردىڭ ءبارى-ءبارى كوز­ الدىمىزدا جارقىرادى. اسىرەسە وقۋ­شىلاردىڭ قۋانىشىندا شەك جوق. سى­نىپ­ بولمەلەرىنە ستەند ورناتايىق, شەگە قا­عىپ بەرىڭدەر دەسەك, وزىمىزگە اقىل ۇي­رە­تىپ, قابىرعانى ءبۇلدىرىپ الامىز عوي دەي­دى. پارتانى كۇتىپ ۇستاڭدار دەسەك, پارتا بەتى ەندى سىزىلمايدى دەپ ءبارى ءبىر كىسى­دەي­ ءۇن قاتادى. سەندەرگە سىيلىق جاساپ جۇر­گەن مينيستر ءشامشا كوپبايقىزى دەي­مىز. مۇعالىمدەرىمىز دە سوزگە ارالاسىپ: ء«شام­شا سياقتى ىسكەر ازاماتتى مينيستر ەتىپ قوي­عانى جاقسى بولدى عوي. وسى كىسى ۇزاق وتىر­سا, مەكتەپتىڭ, مۇعالىمدەردىڭ باعى جا­نار ەدى», دەپ قويادى. نەسىن ايتاسىڭ, مەك­تە­بىمىزدىڭ ۇجىمىندا قىزمەتىمىزگە دەگەن قۇل­شىنىس وتى لاۋلادى. باسسەين سالىندى,­ وقۋشىلاردىڭ دەنساۋلىعى جاق­سار­دى. سول باسسەين ءالى قىزمەت ىستەپ تۇر. سو­دان بەرى جيىرما جىل ءوتتى. ءشامشا بەر­گىزگەن پارتالار قازىر سىنى كەتىپ, قي­سا­لاڭداپ, وقۋشى وتىرعاندا, تۇرعاندا سى­قىرلاپ زارەڭدى الادى. پارتا بەتى ادام كور­گىسىز شۇرىق-تەسىك.

جاقىندا مەكتەپكە جاڭا وقۋ ءمينيسترى كە­لىپتى. وزگەرىس بولاتىن شىعار دەپ ۇجىم دا,­ وقۋشىلار دا ۇمىتتەنىپ وتىر. كۇردەلى جون­دەۋدەن وتكەن, جارقىراپ تۇرعان مەك­تە­بىمىزدىڭ 9 گەكتار جەرى بار ەدى, سوعان كوزى تۇس­كەندەر, ياعني ەسكى بيلىكتەگى كلاندىق جۇ­يەگە قاتىسى بار ءىرى قۇرىلىس كومپا­نيا­سى كۇشپەن مەكتەبىمىزدى تارتىپ الىپ, مۇعالىمدەردىڭ جازعى دەمالىسقا كەت­كەندەرىن پايدالانىپ, مەكتەبىمىزدىڭ اس­تان-كەستەڭىن شىعاردى. تۇندەلەتىپ بۇ­زىپ جاتقاندارىن كورگەندە سول جەردە تۇرا­تىن مۇعالىمىمىز جۇرەكتەن قايتىس بو­لىپ كەتتى. قالعان مۇعالىمدەر ءتىرى قال­دىق دەگەنىمىز بولماسا, جۇرەك اۋرۋىنا ۇشى­ر­­ادىق. مەكتەبىمىزدى مۇعالىمدەردىڭ تاجى­ري­بەسىن جەتىلدىرۋ ينستيتۋتىنا كوشىردى. بۇل­ مەكەمە مەكتەپكە لايىقتى ورىن ەمەس.­ وسى كەزگە دەيىن دارىندى, تالانتتى وقۋ­شى­لار سول مەكەمەدە وقىپ جاتىر. ول كەز­دە ءشامشا كوپبايقىزى قازاق قىزدار پەداگوگيكالىق ينستيتۋتىنىڭ رەكتورى ەدى. مەكتەپتىڭ شۋىن ەستىگەندە, وكىنىش ءبىلدىردى. قولىنان كەلەر شارا بولمادى. مينيستر بولىسىمەن اۋىل مەكتەبىنىڭ جانە مۇعالىمدەر مارتەبەسىن كوتەرۋ ماسەلەسىن قولعا الدى. ەكس-مينيستر اسحات ايماعامبەتوۆتىڭ ءبىر سۇحباتىندا ءشامشا كوپبايقىزىنىڭ مۇعالىمدەر مارتەبەسى تۋرالى جاساعان زاڭ جوباسىن ءارى قاراي دامىتقانىن ايتىپ قالدى. ءشامشا كوتەرگەن ماسەلەلەر ول كەزدە مەملەكەت باسشىسى تاراپىنان قولداۋ تاپپادى.

مينيسترلىك تاراپىنان «قالدىرار ءىزىڭ ماڭگىلىك» دەگەن وچەركتەر جيناعىن ەكى­ تىلدە (رەسپۋبليكا تاريحىندا ءبىرىنشى رەت)­ شىعاردى. بۇل جيناق ءبىلىمدى, بىلىكتى, ۇجىم ۇيىتقىسى, وزىق تاجىريبەلى, تالاپشىل,­ تاعىلىم الار پەداگوگتەردىڭ ءومىر جولىن, ۇلگى-ونەگەسىن تانىتۋ ماق­سا­تىندا شىعارىلدى. ۇستازدار تۋرالى بۇل كى­تاپ ەل شەجىرەسىنە قوسىلار ەلەۋلى ەڭبەك, كەيىنگىگە قالار مۇرا, جاستار ۇلگى الاتىن رۋحاني دۇنيە ەكەنى كۇمانسىز ەدى. وسى ءۇر­دىس ءشامشا كەتكەن سوڭ توقتاپ قالدى.

ءالى ەسىمدە: «تاتە, قاسىم-جومارت توقاەۆ «پەداگوگ مارتەبەسى تۋرالى» زاڭ جوباسىنا قول قويدى. وقىدىڭىز با؟» دەپ قۋاندى. «وسى جوبادا ءوزىڭنىڭ دە ۇلەسىڭ بار, كەزى كەلگەندە ايتىلار. ال مەن دە زاڭدى وقىپ, قۋانىپ وتىرمىن», دەدىم.

قايران ءسىڭلىم-اي, بار ءومىرىن قىزمەتكە ارنادى, جانىن سالا ۇلت ءۇشىن قىزمەت قىل­دى,­­ جەكە باسىنىڭ قامىن ويلامادى. بۇل تۋ­­رالى الپىس جاسىنداعى تويداعى سوزىڭدە ء«بىر­ قاتەلىگىم – ءوز ءومىرىمدى ويلامادىم» دە­­گەنى بار. ءبىر كەم دۇنيە دەگەن وسى ەكەن. ونىڭ اتى حالقى باردا, ەل ازاماتتارى بار­­دا ۇمىتىلمايدى. تۋعان جەرى الماتى وب­­لى­سى قاسكەلەڭ اۋدانىندا ەڭبەك جولىن باس­تاعان الماتى وبلىسىنداعى كي­روۆ­ اتىن­داعى مەكتەپ بار. نە باسقا مەكتەپكە, الماتى قالاسىنداعى ءبىر كوشەگە ءشام­شا كوپبايقىزىنىڭ ەسىمى بەرىلىپ, ماڭ­گىلىككە اتى قالادى دەپ ويلايمىن. ول­ سوعان لايىق قايسار دا باتىل ءارى باتىر­ جان ەدى.

رۋحى ريزا بولسىن! ءشامشا تۋرالى كوپ­­تەن بەرى كوڭىلىمدە جۇرگەن ويىمدى قا­­عازعا تۇسىرگەن سوڭ جەڭىلدەپ قالدىم. ەن­دى­ ۇيقىم دۇرىستالار دەپ وتىرمىن...

 

ورىنشا قارابالينا-قازىباەۆا,

قازاقستاننىڭ ەڭبەك سىڭىرگەن ۇستازى

سوڭعى جاڭالىقتار