رۋحانيات • 22 جەلتوقسان, 2022

«ەلىم!» دەگەن ەر ەدى

500 رەت
كورسەتىلدى
2 مين
وقۋ ءۇشىن

قىرىق جىل سىيلاسىپ «اعالاعان», قارا تۇتىپ ارتىنان ەرگەن ابەكەڭدەي اقىلمان ازاماتتان ايىرىلۋ قانداي اۋىر!؟. «ەلىم» دەپ ەمىنىپ, تابىسىنا قۋانىپ, كەمىسىنە نالىپ وتكەن ەر ەدى. كۇڭكىلدەپ كۇڭىرەنبەي, اششى شىندىقتى بەتكە ايتار ەكىنىڭ ءبىرى بولسا – ءوزى ەدى. ءار ءسوزىن, تامشى ويىن سارالاپ, وڭى مەن سولىن تۇتاستىرىپ, ادىلىنەن جول تاۋىپ, تەرەڭىنەن تولعاۋشى ەدى. ويتكەنى ول – ەلىم دەپ ەڭىرەگەن اسان قايعى, موڭكە بيلەردىڭ اسىل تۇياعى, عىلىمدا دا, تىرلىكتە دە فيلوسوف-تۇعىن.

«ەلىم!» دەگەن ەر ەدى

امانگەلدى اعامىزدى قالىڭ جۇرت­شى­لىق ءماجىلىستىڭ دەپۋتاتى رەتىندە جاقسى تانيتىن. ءجۇزدىڭ اتىن بىلسە دە, ءبىردى, بىرەگەيدى بىردەن تانيتىن حالىق كوپتىڭ جاناشىرى ابەكەڭنىڭ قازاققا دەگەن جۇرەگىنىڭ اقتىعىنا, شىنشىلدىعى­نا, تۋراشىلدىعىنا سەنەتىن. كەي-كەيدە كوپشىلىكتەن «جوعارى جاقتا, دەپۋتات­تىق كورپۋستا كىمدى بىلەسىز؟» دەپ سۇراپ قال­ساڭىز, ەلدىڭ اۋزىنا ەڭ الدىمەن ا.ايتالىنىڭ اتى-ءجونى تۇسەتىنىنە تالاي كۋامىز. شىنايى حالىق سەنىمى دەگەن, شىنىندا دا, وسى شىعار.

پروفەسسور ا.ايتالىنىڭ ۇلاعاتتى ۇستاز­دىعى تۋرالى الدىن كورگەن شاكىرت­تەرى تالاي-تالاي سىر دا, شەر دە شەرتەرىنە كۇمان جوق. مارقۇم مۇحتار ارىن مەن ابە­كەڭ ەكەۋى كەزەك-كەزەك اقتوبە ۋنيۆەر­سيتەتىنىڭ مىنبەرىنە كوتەرىلگەندە, مۇنداي باقىتتى ساتتەردى بىرنەشە رەت باستان كەشىپ ەدىك. ءوزىمىز دە وبلىس ورتالىعىندا ەمەس, ايعا ازۋىن بىلەگەن اتاقتى الەمدىك وقۋ وردالارىنىڭ بىرىندە ءدارىس تىڭداعانداي بولاتىنبىز. ۇرپاق قامى دەسە ۇيقىسى قاشاتىن ابەكەڭ سوڭعى كەزدە ستۋدەنتتەرگە ءىلىم-ءبىلىمدى جاڭاشا جەتكىزۋدىڭ تىڭ فورمالارىن ىزدەپ, ۇلتتىڭ ينتەللەكتۋالدىق الەۋەتىن كوتەرۋدىڭ جولدارىن ويلاستى­رىپ, تىڭ تۇجىرىمدارىن ايتىپ تاۋىسا الماۋ­شى ەدى. وسى جولداعى ەرەن جوسپارى دا ەرەكشە كوپ-ءتىن. سونىڭ باستاماسى رەتىندە شاكىرتتەر ومىرىنەن الىپ, ء«دىن تۋرالى 50 سۇراق-جاۋابىن» بىزگە جازىپ بەرىپ ەدى. ءبىر كەم دۇنيە عوي, وكىنىش­كە قاراي, جوبا-جوس­پارلارى كەمەل زيالىمەن بىرگە كەتىپ بارادى...

سەڭگىرگە شىققان مەرەيتويىندا سەگىز تومىڭىزدى شىعارايىق دەگەن ءىنى-دوسىنا: «جازعان-سىزعانىم, ايتقان-قايتقانىم ءۇش كىتاپقا جەتسە, ونان اسقان ابىروي بار ما؟» دەپ شىن كوڭىلىمەن, جىميىپ قويىپ, پاتۋالاسقان-دى. وسىلايشا, قازاققا كەرەك, جاڭا قازاقستانعا كەرەك «ۇلتتانۋ» مەن ء«دىنتانۋ» ءھام ء«دىلتانۋ» جاساقتا­لىپ ەدى. ءبىر شۇكىرلىگى – «ۇلتتانۋىنىڭ» ءسۇيىنشى داناسىن كوزبەن كورىپ, كوڭىلى توعايىپ ەدى.

باقۇل بول, قايران ابەكە! ۇلت رۋحا­نيا­تىنىڭ ءۇش ۇستىنىن كوتەرىپ تۇرعان ەڭبەك­تەرىڭىزبەن اۋىزدانعان ۇرپاعىڭىز رۋحىڭىزدى نالىتپاي, شىراعىڭىزدى جاعاتىنىنا سەنىڭىز.

 

عاريفوللا انەس

 

سوڭعى جاڭالىقتار