ەكىنشىدەن, ازاتتىق – عاسىرلار بويى اڭساعان ارمانىمىز ەدى. 1990 جىلى 25 قازانداعى ەگەمەندىك دەكلاراتسياسى, 1991 جىلى 16 جەلتوقساندا الەمگە جاريا ەتكەن تاۋەلسىزدىگىمىز باياندى بولسىن. ەرتەدە «ەڭبەكتەگەن بالادان ەڭكەيگەن كارىگە دەيىن» دەۋشى ەدى, سول ايتقانداي, ءبارىمىز قازاقستان ءۇشىن قىزمەت ەتەيىك.
ۇشىنشىدەن, جەلتوقسان – قاستەرلى جانە قاسيەتتى اي. الاش اۆتونومياسىنىڭ جەلتوقسانى, قازاق اۆتونوميالىق رەسپۋبليكاسىنىڭ جەلتوقسانى, توتاليتارلىق كەڭەس بيلىگىنىڭ ىرگەسىن شايقاعان جەلتوقسان كوتەرىلىسى – تاريحتىڭ جارقىن بەتى. مەن «ازاتتىق جولىندا شەيىت كەتكەن اتا-بابامىزدىڭ, اعا-اپامىزدىڭ, زامانداستارىمنىڭ, ءىنى-قارىنداستارىمنىڭ, بالالارىم مەن نەمەرەلەرىم قۇرالىپتاس جاستاردىڭ الدى – پەيىش, ارتى كەنىش بولسىن!» دەيمىن.
قازاقستاننىڭ دəۋلەتى تاسا بەرسىن,
دۇشپانى قىردان ۇركىپ قاشا بەرسىن.
ادىلەت پەن ار-نامىس سەرىك بولىپ,
قۇدايىم ەل ماڭدايىن اشا بەرسىن!
دوسمۇحامەد كىشىبەكوۆ,
97 جاستاعى مايدانگەر,
ۇعا اكادەميگى
