رۋحانيات • 22 قاراشا, 2022

ۇستاز پاراساتى

482 رەت
كورسەتىلدى
19 مين
وقۋ ءۇشىن

كۇندەلىكتى كۇيبەڭ تىرشىلىكتە ادامدارمەن ارالاسۋ, قىزمەتتەس بولۋ قورشاعان ورتا توڭىرەگىندە وي تۇيۋگە, پىكىر قالىپتاستىرۋعا, سونداي-اق تولعامدى تۇجىرىمدار مەن كەرەعار كوزقاراستاردىڭ دارالانۋىنا باستايدى. ءبىز اڭگىمە اۋانىن ارنايى بۇرىپ وتىرعان اياۋلى ۇستازىمىز, اكادەميك-جازۋشى, قازاقتىڭ ماقتانىش تۇتاتىن ايتۋلى پەرزەنتى زەينوللا قابدولوۆ الىپتار شوعىرىنان كەيىن ىلە شىققان بىرەگەي تۇلعا ەدى.

ۇستاز پاراساتى

كوللاجدى جاساعان قونىسباي شەجىمباي, «EQ»

قۇربىلارى مەن زامانداستارى سەرىك قيراباەۆ, ءمۇسىلىم با­زارباەۆ, راحمانقۇل بەردىباي, زاكي احمەتوۆ, تۇرسىنبەك كا­كى­شەۆ, نىعمەت عابدۋللين, ءشام­­شيا­بانۋ ساتباەۆا سىندى قازاق ادەبيەتتانۋ عىلىمىنىڭ ماۋەلى باي­تەرەكتەرى بولاتىن. بۇگىندە ارامىزدا جوق بولعانىمەن, ارتتارىندا ولمەس تە وشپەس باي مۇرالارى قالدى. قازاق ادەبيەتىنە ولشەۋىز ەڭبەك ءسىڭىرىپ ۇلگەردى. ۇلتتىق ءسوز ونەرىنىڭ تاريحىنا, تەوريالىق ءماندى ماسەلەلەرىنە ارنالعان كونتسەپتۋالدى زەرتتەۋلەرى مۇراگەر-ۇرپاقتىڭ قولىندا.

جوعارىدا اتالعان زامانداستارىنىڭ اراسىنان زەكەڭ ۇستازىم كەسەك مىنە­زىمەن, اقىل-پاراساتىمەن, تۇنىق ويى­مەن, كورەگەن كوسەمدىگىمەن, ءدىلمار شەشەن­دىگىمەن, ىسكەر قايراتكەرلىگىمەن وقشاۋ­لانىپ, دارالانىپ تۇرۋشى ەدى. ونە­بويى كىسىلىكتەن جارالعان, جار­قى­راعان جانارى نۇر شاشىپ تۇراتىن, بويى­نا يبالىلىق پەن ارلىلىق ماڭگىلىك قونىس تەپكەن زەردەلى جان ەدى.

مۇحتار اۋەزوۆ مۇراسى – اكادەميك-جازۋشى زەينوللا قابدولوۆتىڭ عىلىمي ىزدەنىستەرى مەن كوركەمدىك الەمىنىڭ ەڭ ءبىر شۇرايلى, اسا ماڭىزدى ءارى قۇيقالى تۇسى. اۋەزوۆتىڭ الۋان بوياۋلى قالامىنىڭ ىزدەرىنەن ءنار الاتىن ازىق, ساحارادا كۇن قاقتاپ, اڭىزاق جەل كەنەزەسىن كەپتىرگەن شولىركەگەن جولاۋشىعا سۋسىن بولارلىق قاسيەت جىپكە تىزگەندەي كوڭىل تارازىسىنا سالىنادى. كوڭىل تارازىسىنا سالىنعانى ءوز الدىنا, جازۋشى زەرتحاناسىنىڭ نەلەر قۇپياسىن ۇساق ءبىر دەتال, بولماسا تابيعاتتاعى ادەمى ورنەك, كەيىپكەردىڭ جان قۇبىلىسىنداعى تولعانىس, تەبىرەنىس ناقتى مىسالدارمەن ورنەكتەلىپ ورىلەدى.

سۋرەتكەر قابدولوۆتىڭ ورنى ەرەك. نەگە؟ نەگەسى سول, ء«وز باسىم مۇحاڭنان بەس جىل وقىدىم, مۇحاڭمەن ون جىل ءبىر كا­فەدرادا بىرگە قىزمەت ىستەدىم. شاكىرتى عانا ەمەس, تۋعان ءىنىسى, بالاسى سەكىلدى باۋىرىندا ءجۇرىپ, اسا ىستىق اعالىق ياكي اكەلىك مەيىرىمىن كورە قالعان جايىم بار», دەپ اقتارىلا سىر توگەتىنى بار ەدى زەكەڭنىڭ. ونىمەن دە قويماي: «قازاق ۋنيۆەرسيتەتىندە ءبىز دە وقىدىق. بىراق ءبىزدىڭ بۇگىنگى شاكىرتتەردەن ءبىر ايىرمامىز, ازداپ ماقتانىڭقىراپ ايتسام, ارتىقشىلىعىمىز – مۇحتار اۋەزوۆتىڭ لەكتسياسىن تىڭداعاندىعىمىز دەر ەدىم», دەگەن تەبىرەنىسكە تولى جۇرەكجاردى لەبىزى ۇستاز بەن شاكىرت اراسىنداعى رۋحاني تۋىستىقتى, اردىڭ ءىسى – ءسوز ونەرى تابىستىرعان قىل وتپەستەي العاۋسىز قارىم-قاتىناستى, ءموپ-ءمولدىر سەزىم تازالىعىن كوزاۋلاڭىزعا الىپ كەلەدى. تاۋ-كەن ينستيتۋتىنا قابىلدانىپ, ينجەنەرلىك جولدى تاڭداماقشى بولعان بالاڭ ستۋدەنتتىڭ اۋەزوۆ دارىسىنە ىن­تىزارلىعى ءتۇپتىڭ تۇبىندە ەلەۋسىز, ەس­كەرۋسىز قالماعان. ادەبيەتتى جانىن­داي ءسۇيىپ, اقىندىق جولعا تۇسكەن زەي­نوللانى قازاقتىڭ مەملەكەتتىك ۋنيۆەرسيتەتىنە قولىنان جەتەكتەپ اكەلۋى ۇستازدىق قامقورلىقتىڭ تاعدىرشەشتى ءساتى دەرسىز.

م.اۋەزوۆتىڭ «عازيز كورەتىن, سۇلۋ مىنەز, سۇلۋ ءبىلىم, ونەر يەسى دوسىم, ءىنىم زەينوللا» دەپ سىرىن اقتارعان شاكىرتىنىڭ ۇستازى تۋراسىندا جازۋعا تىم ەرتەدەن دايىندالعانى بەلگىلى. «مەن بۇل تاقىرىپقا كىتاپ جازباق بوپ تولعانعالى قاشان!» (ز.قابدولوۆ). اۋەزوۆ شىعارماشىلىعىن ءسوز ەتكەن ءار جىلدارداعى ماقالالار, عىلىمي ورتادا جاسالعان باياندامالار, قازاق پروزاسى جونىندەگى تولعانىستار, جازۋشى شەبەرلىگىن شۇقشيا زەرتتەۋدى مۇرات ەتكەن ارنايى كۋرستار, ەڭ اقى­رىندا, قازاق ادەبيەتىنىڭ تەوريالىق ماسەلەلەرىنە ارنالعان ء«سوز ونەرى» وقۋلىق-مونوگرافياسى – ۇلى ۇستازى جايلى كەسەك شىعارما تۋدىرۋعا زور قولعابىسىن تيگىزگەن ەڭبەكتەر. ونىڭ ۇستىنە بەس جىل ءدارىسىن تىڭداپ, ون جىل قول ۇستاسا تىزە قوسىپ ەڭبەكتەنگەن جىلدار ءوز جەمىسىن بەرگەنى انىق.

ء«بىر كۇنى ماعان شىڭعىس (ايتماتوۆ):

– مۇحاڭدى ولەردەي جاقسى كورەسىڭ-اۋ, وسى سەن... – دەپ قالدى.

– ولەردەي! – دەدىم مەن ويلانباستان.

– مۇحاڭ دا سەنى جاقسى كورگەن... – دەپ شىڭعىس ويلانىپ تۇردى. – مەن سونى ءبىلدىم عوي.

مەن ۇندەمەدىم» («مەنىڭ اۋەزوۆىم»).

شىندىعىندا, رومان-ەسسەنىڭ كەز كەلگەن جولىن زەر سالا وقىساڭىز, باس كەيىپكەرىنە دەگەن شەكسىز ماحابباتتى سەزىنۋ قيىن ەمەس. زەكەڭنىڭ ۇستازىنا ىڭكارلىگى, جازىپ وتىرعان تاقىرىبىنا ادال­دىعى وقىرمانىن بەيجاي قال­دىر­مايدى.

«مەنىڭ اۋەزوۆىم» – شىعارماشىلىق تۇلعاعا ارناپ سوعىلعان اسقارالى ەس­كەرت­­كىش, وتكەن عاسىر اياعىندا قازاق ادە­­­بيە­تىنە قوسىلعان ينتەللەكتۋالدى رومان.

زاڭعار جازۋشىنىڭ ءومىرى مەن شىعار­ماشىلىعىن قامتىپ جازعان كوركەم دە دەرەكتى تۋىندىلار از ەمەس. دەسەك تە, ۇلى اۋەزوۆ تۇلعاسىن سومداعان كوركەم ەڭبەكتەردىڭ كوز تارتار كەسەگى دە, شوعىرى بيىك شوقتىعى دا, وي ىرىسى دا, جۇرەككە جىلىسى دا زەينوللا قابدولوۆتىڭ رومان-ەسسەسى دەپ ۇعامىز. ولاي بولۋى زاڭدى دا. ۇلى مۇحاڭنىڭ جاز ديدارىن كورىپ, تاعىلىمىن الىپ, قاتار ءجۇرىپ, ۇلت بولاشاعى ءۇشىن تىزە قوسىپ قىزمەت جاساعان اۆتوردىڭ ورتانقول شىعارما جازۋعا, كەرەك دەسەڭىز, مورالدىق قۇقى دا جوق.

سۋرەتكەر جۇرەگىندەگى ۇستازعا دەگەن رياسىز قادىر-قۇرمەتى ىستىق ساعىنىشقا ۇلاسىپ, ادامدىق بورىشپەن جالعاسىپ, شابىتپەن بىتە قايناسىپ, ومىرشەڭ تۋىن­دىعا اينالدى. قالامگەردىڭ ومىردەن العان مول تاجىريبەسى, سۋرەتكەرلىك شە­بەرلىگى ۇستاز بەينەسىن نۇرلاندىرىپ, شى­عارما مازمۇنىن بايىتا تۇسكەن.

«مەنىڭ اۋەزوۆىم» رومانىندا جا­زۋ­شىنىڭ كورگەن, تۇيگەن, ءوزى تانىپ بىل­گەن نار تۇلعا جايلى ەسكىرمەس ەستە­لىكتەرى تۇتاسا كەلىپ, ۇلى مۇحاڭنىڭ شىعارماشىلىق مۇراسى مەن ۇستازدىق مۇراتىن دارىپتەۋگە جۇمسالعان, سونىمەن قاتار اۆتورلىق دارالىق پروزا تىلىنە نازىك ليريزم قاسيەتىن دارىتا بىلگەن.

ەگەر ءار قازاق «مەن قازاقپىن!» دە­گەندى ايتۋدان جۇرەكسىنۋى قازاقتىقتان باس تارتۋ, ياعني قاعىنان جەرۋ بولسا, تەرەڭ ءتالىمىن كورە تۇرا «مەنىڭ اۋە­زوۆىم» دەپ ايتۋدان قايمىعۋ شاكىرت قاب­دولوۆ ءۇشىن دە ۇستازىن ۇلىقتاۋدان جاس­قانۋمەن تەڭ پارىقسىزدىق بولارى انىق ەدى. بۇل دەگەنىمىز تاكاپپار مەنمەندىك, يا بولماسا مەنشىكقۇمارلىق ەمەس, قايتا ۇلتقا ورتاق تۇلعانى وڭاشا تانۋ, ۇلتقا وزەك بولعان ورەنى وزىنشە ۇعىنۋ. سودان دا اۆتوردىڭ بەلگىسىز وپپونەنتكە بەرەر جاۋابى دا ءۇزىلدى-كەسىلدى: «مەنىڭ اۋەزوۆىم دە سولاي, وزگە ەمەس, ءوزىمنىڭ تەك وزىمشە تانىعان, وزىمشە بىلگەن, وزىم­شە باس يگەن اۋەزوۆىم. دەمەك مەنىڭ رو­مانىمداعى اۋەزوۆ – سەنىڭ نە ونىڭ ەمەس, مەنىڭ اۋەزوۆىم. سولاي: «مەنىڭ اۋەزوۆىم».

دانىشپان ۇستازدىڭ دارىستەرى باي مازمۇن مەن تەرەڭ عىلىميلىققا قۇ­رىلىپ, تىڭداۋشىسىن توكپە كۇيدەي توگىلگەن شەشەن تىلىمەن ۇيىتا باۋراپ, سۇلۋ سەزىمگە, شابىتتى شاققا جەتەلەيتىن اسەرلىلىگى دە روماندا تاماشا سۋرەتتەلگەن. «اۋەزوۆتىڭ ءار لەكتسياسى – ءبىر-ءبىر وقۋلىق, بار لەكتسياسى – ۇلان-عايىر ۇلى مەكتەپ... اۋەزوۆتەن ەكى ساعات لەكتسيا تىڭداعان ادام ءوزىنىڭ جاڭاعى, بۇ­دان ەكى ساعات بۇرىنعى پسيحولوگيالىق قالپىنان, اقىل-وي ماعىناسىنداعى حال-كۇيىنەن كادىمگىدەي وزگەرىپ, جاڭعىرىپ, جاڭارىپ شىعادى. يمان تۇرعىسىنان ءبىرشاما پىسە, جەتىلە تۇسەدى. تانىمى كورەر كوزگە بايىپ شىعادى. بۇل – كەرەمەت مەتامورفوزا!». ءبىر سوزبەن ايتقاندا, اۋەزوۆ دارىستەرى بار شاكىرت ءۇشىن تاڭ­عاجايىپ, تىلسىم دۇنيە.

ۇلىنىڭ شاكىرتى بولۋ تەك ءدارىسىن عانا تىڭداۋمەن شەكتەلمەيدى, سونىمەن قاتار ۇستاز ونەگەسىن باعىت تۇتىپ, ءوز ۇستانىمىڭنان اينىماۋعا مىندەتتەيدى. اۋەزوۆ شاكىرتى بولۋ «كەسىرى» زەكەڭنىڭ دە الدىنان شىعادى. ۇستاز اۋەزوۆتى «الاش­ورداشىل», «بايشىل» دەپ بايبالام سالعان سۇرشيندەر شاكىرت قابدولوۆتىڭ دا تاعدىرىنا تۇساۋ سالىپ, سوڭىنان شام الا جۇگىرەدى: «...تۋمىسىنان ۇلت­شىل, الاشورداشىل اۋەزوۆ قازىر قازاق­ستانداعى يدەولوگيالىق ورتادان «حالىق جاۋى» رەتىندە قۋىلىپ, الاستالىپ جاتىر. بولشەۆيزمگە باقاستىعىنىڭ تا­مىرىنا بالتا شابىلعالى تۇرعان ۇلت­شىلدىڭ ماقساتى مەن مۇددەسىن ونىڭ تاربيەسى مەن ونەگەسىنە ءتانتى شاكىرتى جالعاستىرسىن دەمەسەڭدەر... وي­لانىڭدار». سامسۇگىرلەر رەتى كەلسە ال­بىرت جاستى مەرت قىلۋدان دا تايىنبايدى. رومانداعى وسىنداي كورىنىستەر ۇستاز بەن شاكىرتتى بولىنبەس ءبىر ارناعا, تۇتاس ءبىر تاعدىرعا اينالدىرعانداي.

شىعارماداعى ءار كەيىپكەر ابدەن دارالانىپ, بارىنشا جيناقتالعان. ءار كەيىپكەر ءبىرىن-ءبىرى قايتالامايدى, وزگە­شەلىگىمەن, ءتۇرلى مىنەز سيپاتىمەن, ءتۇر-تۇرپاتىمەن مۇلدەم بولەكشە قۇبى­لىستار بولىپ سومدالعان. اپەندى دە قوجاناسىر وقىتۋشى بەلگىلى بەگەي, قا­لىڭ قىرتىس, بۇلدىر تابان شوي عا­ليەۆ, قۋىس كەۋدە دوس تاكىموۆ – ءبارى-ءبارى ۇستاز اۋەزوۆ بەينەسىنىڭ دارالانىپ, اسقاقتاي تۇسۋىنە قىزمەت جاسايدى. بارلىق وقيعا ومىردەن الىنسا دا, ەكشەلىپ, سۇرىپتالىپ جازۋشى تال­عامىمەن تۇلعالانادى. سودان دا كەي­بىر قاھارماندارىن اۆتور وزىنشە قا­بىلداعان, وزىنشە تۇيسىنگەن, وزىنشە باعا بەرگەن.

شەشەن تىلمەن ۇتقىر دا تاپقىر وي­لار روماننىڭ ءون بويىنا كورىك بەرىپ, قاناتتى سوزدەر قابدولوۆتىڭ قالام­گەرلىك قارىمىن, شەبەرلىك قىرىن ايگىلەگەن. كەستەلى, كەلىستى ويلار ءنارلى دە سۋرەتتى تىلمەن ءورىلىپ, ناقىل سوزدەي ءناشىن تاپقان. ءسوز زەرگەرىنىڭ ءار ءسوزدى ورىنىن تاۋىپ ويناتا قولداناتىن شە­شەندىك قاسيەتى تەرەڭ وي, بيىك پاراساتپەن استاسىپ جاتىر. بۇل قاسيەتى دە ۇستازى اۋەزوۆتەن سىڭگەن. سوندىقتان دا شەشەندىك ونەرگە قويار اۆتوردىڭ تالعامى دا وراسان: «اۋەزوۆتىڭ شەشەندىگى عۇ­لاما عالىمدىعىندا جاتىر. ايتپەسە, كۇرمەۋگە كەلمەيتىن قىسقا ءجىپ سەكىلدى, تاپشىلىق پەن جوقشىلىقتان شەشەندىك تۋار ما؟ شەشەندىك شالقار شابىتتان, شالقىعان سىر مەن سەزىمنەن تۋادى. شەشەن بولۋ ءۇشىن ادام كادىمگىدەي قا­ناتتى بولۋعا ءتيىس. قانات بولعاندا, جاي ەمەس, پارلاپ ۇشاتىن قانات بولۋ كەرەك. ايتپەسە قانات تاۋىقتا دا بار. بىراق تاۋىق پەن بۇركىتتىڭ قاناتتارىندا ءبىراز ايىرما بار. دەمەك شەشەنگە بىتكەن قانات تاۋىققا ەمەس, بۇركىتكە ءتان تالمايتىن, سامعايتىن قانات بولۋى شارت». مىنە, قاناتتى سوزدەر تۋدىرۋعا قۇشتار قالامگەردىڭ شەشەندىك قاناتى تالماي شارىقتايتىن قىران ساناتىنان ەكەندىگى ءشۇبا كەلتىرمەيدى.

مۇحتارداي كەمەل ۇستازدىڭ بالالىق شاعى, جىگىتتىك جەلەڭدىگى, ازاماتتىق كە­زەڭدەرى تابيعي جاراسىمدىلىقپەن جال­عاسىپ, تاراۋدان-تاراۋعا كوشكەن سايىن بايسال تارتا تۇسەدى. بۇل رومان-ەسسە – اۆتوردىڭ كورگەن-بىلگەندەرىن ۇزىن-سونار تىزبەكتەپ-سوزباقتاۋى ەمەس, قايتا وزىندىك دارا ستيلىمەن قىرناپ, نازىك تە ورامدى تىلىمەن كەستەلەپ, سۋرەتكەرلىك تالعاممەن ابدەن ەكشەپ-سۇرىپتاپ العان ءومىر شىندىعىنىڭ جەمىسى. ادامزات اقىل-ويىنىڭ الىبى, سىر مەن سەزىمىنىڭ اعىنى بولعان ۇلى مۇحتاردىڭ ۇستازدىق فەنومەنىن تانىتۋ ارقىلى قالامگەر قازاق ادەبيەتىندەگى اۋەزوۆتىڭ ادەبي بەينەسىن جاساۋ تاجىريبەسىن جاڭا ساپاعا كوتەردى.

ءبىراز ءسوز «مەنىڭ اۋەزوۆىم» رومان-ەسسەسىنىڭ ەكىنشى كىتابى حاقىندا. جا­ريا­لانىمعا بەرىلگەن تۇسىنىكتەمەدە: «قا­لامگەر 2004 جىلعى 4 قىركۇيەك كۇنى قاتتى سىرقاتتانىپ, توسەككە تاڭىلعاندا جازۋ ۇستەلىنىڭ ۇستىندە اياقتاۋسىز قالعان ەكى دۇنيەسىنىڭ ءبىرى – وسى شىعارما (ەكىن­شىسى – «ماحامبەت» رومانى). بۇل رومان-ەسسە كوبىنە-كوپ سۇيىكتى جازۋ­شى – ۇستازى م.اۋەزوۆتىڭ داڭق پەن دارەجە بيىگىنە ابدەن كوتەرىلگەن, مەي­لىنشە كەمەلىنە كەلگەن شاعىن سۋرەتتەۋگە ارنالعان. بۇرىن ەش جەردە جاريا­لانباعان» دەپ ەسكەرتىلگەن.

العاشقى كىتاپتاعى شۇرايلى ءتىل, ۇشقىر قيال, دەگدارعا ءتان پاراسات­تىلىق جيناقتالا كەلە وي ادامىنىڭ, سۋرەت­كەرلىك تۇلعانىڭ كەمەل بەينەسىنە كو­ڭىلىمىز جادىراپ, شىعارما سىرىنا قانىققان وقىرمان روماننىڭ جالعا­سىن تاعاتسىزدانا كۇتكەنى اقيقات. ول زاڭدى دا. اياقتالماي قالدى دەمەسەڭىز قولىمىزداعى نۇسقادان ناعىز شەبەردىڭ قولتاڭباسىن تاباسىز. زەكەڭە ءتان شىن­دىقتى كومەسكىلەمەي, شىرايىنا داق سالماي كەيىپكەرىنىڭ جان دۇنيەسىن قوپارا اشۋ, تۇنىپ تۇرعان تۇما ءتىلدىڭ ءمول­دىرىن تالعاپ, تاڭداپ قولدانۋ, باستى نىسانا – اۋەزوۆ بەينەسىنىڭ ينتەللەكتۋالدىق دارالىعىن ۇنەمى نازاردا ۇستاۋ, كو­ڭىلدەگى, كورىكتى ويلارىن قاعاز بەتىنە تۇ­سىرۋدەگى اداستىرماس تەمىرقازىق ەتىپ الۋ ەكىنشى كىتاپتىڭ ءونبويىنان مەنمۇندالاپ تۇر.

«1959 جىل. تاشكەنت. مۇندا ازيا, افريكا جازۋشىلارىنىڭ كونفەرەنتسيا­سى ءوتىپ جاتىر. القالى جيىنعا وتىز سەگىز ەلدەن رەسمي دەلەگاتسيا كەلگەن. جيىر­­ما جەتى جاسار جاس جىگىت «اباي جولىن» قايتا-قايتا وقىپ, قازاق ومىرىمەن تانىسقاننان سوڭعى بويىن بيلەگەن سەزىمدى جەتكىزبەي تىنشىر ەمەس. مۇحتار ومارحان ۇلىنىڭ قولىن ۇستاپ, دانا ديدارىن جۇزبە-ءجۇز كورۋ – تاۋسىلماس ارمانى. اۋەزوۆ – ارمانمەن كەزدەسۋ باقىتىنا يە بولعان شەتەلدىك مەيمان ەشتەڭەنى ەلەڭ قىلماي ءۇستى-ۇستىنە توپەلەپ كوكىرەگىن كەرنەگەن ارمان-اڭسارىن اقتارۋدا. «مەن بۇل كىتاپ ارقىلى («اباي» روما­نى – ا.ە.)» جارىق دۇنيەدە قازاق دەگەن حالىق بارىن, ونىڭ ءوزى ۇلى حا­لىق ەكەنىن, قازاقتىڭ ۇلان-عايىر ۇلى دالاسىنىڭ اۋاسى قانداي تاپ-تازا, سول دالانىڭ ويى مەن قىرىن ەركىن جايلاعان ادامدارى قانداي اقىلدى, جاستارى قانداي سۇلۋ ەكەنىن تانىدىم, – دەپ تولقي ءۇن قاتتى ب.ماتيپ, – تانىدىم دا وسىناۋ عاجايىپ ەلدى كورگىم كەلدى. الەمگە ءوز ۇلتىنىڭ ۇلىلىعىن تانىتقان اۋەزوۆتى قۇشاقتاپ سۇيگىم كەلدى. مىنا جينالىس مەن كەلمەسەم دە, مەنسىز-اق وتەدى. ال مەن بولسام, تەك قانا مىنا ءسىزدى, الەمدە تەڭدەسى جوق الىپ جازۋشىنى, اۋەزوۆتى كورۋگە كەلىپ ەدىم, مىنە, سول ماقساتىما جەتتىم. ارمانىم ورىندالدى». شاعىن ەپيزودتان زەكەڭنىڭ شەبەرلىگىنە ءتانتى بولاسىز. جۇمىر جەردىڭ بۇكىل تىنىس-تىرشىلىگى تاشكەندەگى ءماجىلىس زالىنا كوشكەندەي. بۇل – مۇحاڭ سەزىمىن عانا ەمەس, بارشا وقىرمان بويىن بيلەگەن تەبىرەنىس. بۇرىن ءبىر-ءبىرىن كورمەگەن قوس جازۋشىنىڭ قاس قاعىمدا جۇرەكپەن ۇعىنىسۋى جازۋشى سۋرەتتەۋىندە نانىمدى.

تاشكەنگە وسى جولعى كەلىسىندە مۇ­قاڭ جادىندا جاڭعىرعان وقيعانى ەسىنە الدى. دۇرىسىندا ز.قابدولوۆ قۇ­رىلتاي جوسپارىنان تىس سۇرەڭسىز وقي­عانى رومان جەلىسىنە كىرىكتىرە وتىرىپ باس قاھارمانىنىڭ شىتىرماندى ءحالىن كوڭىل تارازىسىنان وتكىزەدى. وتكەن عاسىردىڭ وتىزىنشى جىلدارى تاشكەنتتە اسپيرانتۋرادا وقىعان, گازەت-جۋرنال رەداكتسيالارىندا قىزمەت ىستەگەن, وقىتۋشىلىق, شىعارماشىلىق ىسپەن شۇعىلدانعان اۋەزوۆتىڭ باستان كەشكەندەرى – تۇگەسىلمەس تاريح. سونىڭ ىشىندە ەسكە الۋعا اۋىر, تىلسىمى مول, قۇپياسى شەكسىز باستان كەشكەندەر سىرتقا سىر بولىپ اقتارىلمايدى كەيدە. جازۋشى قيالى ونداي ساتتەردى قالت جىبەرمەسە كەرەك.

قۇرىلتايدىڭ قۇرمەتتى قوناعى اۋە­زوۆتى داستارقانىنا شاقىرعان وزبەك ادەبيەتىنىڭ كلاسسيگى ايبەكپەن قوش­تاسىپ, مەيمانحاناعا بارار جولدا ەسكى قالاعا سوعادى. ز.قابدولوۆ سۋرەت­تەۋىندەگى ۇلى جازۋشىنىڭ كوڭىل كۇيى, الاي-دۇلەي ىشكى سەزىمى, سىرتقى كەسكىن-كەلبەتى وقىرمانىن بىردەن باۋراپ, وتكەن تاريحقا جەتەلەي جونەلەدى.

ء«بىر پۇشپاقتان بۇرىلا بەرگەنىمىزدە ماڭداي الدىمىزدا ابدەن توزىعى جەتىپ, قۇلاۋعا شاق قالعان ۇزىنشا شىم ءۇي تۇردى, تەرەزەلەرى قورا جاعىندا بولۋعا ءتيىس, بەرگى بەتتە قاتار-قاتار ءۇش ەسىك. تۇرعىن ۇيدەن گورى ءبىر كەزدەگى ءبىر قابات جاتاقحاناعا ۇقسايدى. مۇحاڭ ماشينادان ءتۇسىپ, ورتاداعى ەسىككە قاراي باستى. – بەرى ءجۇر, – دەدى ماعان. وڭ جاعىنان ەرىپ, مەن دە ەسىك الدىنا كەلدىم.

ول كىلت توقتادى دا, جۇرەگى مە, ءبۇيىرى مە – ءبىر جەرى قاتتى شانشىپ كەتكەندەي تەڭسەلە بەرە وڭ قولىن مەنىڭ سول يىعىما سالدى. باسى اينالىپ قۇلاي جازداعاندا ماعان سۇيەنىپ ارەڭ امان قالعانداي. شو­شىپ كەتىپ, بەتىنە قارادىم. جان تا­نىعىسىز سۇپ-سۇر. قانىن ىشىنە تارتىپ العان. ءتۇرى كەتىپ, تۇتىگىپ تۇر». «اردىڭ ءىسىنىڭ» ازابىن تارتقان, از جازسا دا ساز جازاتىن شەبەردىڭ قولتاڭباسى. جان ازابىن شەككەن ادام پسيحولوگياسى, قارعىس اتقان زامان كەلبەتى كوز الدىڭىزدا كولبەڭدەپ تۇرا قالادى. باستاپقىدا جان­ۇياسىنا جايلى قونىس – مۇعاميلا, ءلايلا قىزدارى ءوسىپ-ونگەن مەكەن, كور­شىلەرى جۇسىپبەك ايماۋىت ۇلى, سۇل­تانبەك قوجان ۇلى دامدەس, داستارقانداس بولعان ءۇي سوڭىرا قاسىرەت وشاعىنا اينالدى. كورشىلەرى قاماۋعا الىندى, مال-م ۇلىكتەرى تاركىلەندى. الاش اقيىقتارىنىڭ بارشاسى وسى تاشكەنتتە تۇرمەگە توعىتىلدى. جۇرەك شانشىپ, كوكىرەك قىسپاعاندا قايتسىن؟! ازاپتى جىلدار باستالدى. قايعىدان قان جۇتتى. ەر­كىنەن ايىرىلدى, قاناتى مايىرىلدى. اۋەزوۆ باسىنان كەشكەن تراگەديا ز.قاب­دولوۆ قالامىنان قاعابەرىس قال­ماعان.

بىراق... بىراعى روماننىڭ اياقتالماي قالۋى. جازىلىپ بىتپەگەن شىعارما جونىندە نەنى قامتىر ەدى, قالاي جازار ەدى دەپ ساۋەگەيلىك جاساۋ – جاراسپايتىن مىنەز. قولىمىزعا تيگەن جۇقاناسىنىڭ ءوزىن اسىلىمىزداي اسقاقتاتىپ, قادى­رىنە جەتسەك, جان-جاقتى سارالاساق, ۇستا­زىمىزدىڭ رۋحى شات بولارى حاق.

ۇستاز پاراساتىن تۇششىنا پايىمداپ, كوركەمدىك ءنارىن تۇڭعيىقتان تارتا بويىنا سىڭىرگەن قابدولوۆ قالامگەردىڭ اسەمدىك الەمىن سەزىنۋدەگى دارالىق قىرى – «مەنىڭ اۋەزوۆىمدى» وقىرمان قاۋىمنىڭ جىلى قابىلداۋىنىڭ قۇپياسىنا ءۇڭىلىپ, شەبەرلىك سىرلارى مەن ستيلدىك وقشاۋ­لىعىنا اڭسارىڭىز اۋادى. تانىم ءورىسى كەڭ شىعارما عيبراتىنا قانىعاسىز.

 

اراپ ەسپەنبەتوۆ,

شاكارىم ۋنيۆەرسيتەتى «اباي جانە ۇلتتىق رۋحانيات» عىلىمي-زەرتتەۋ ورتالىعىنىڭ جەتەكشىسى, پروفەسسور

 

سەمەي

سوڭعى جاڭالىقتار