وتكەندە ساماردى ارالاپ ءجۇرىپ, اۋدانداعى جالعىز زەرگەر ورالبەك بەكقاليدىڭ شەبەرحاناسىنا باس سۇققانبىز. بۇرىن ۇستا, زەرگەر كوپ ەدى, قازىر ىلەۋدە بىرەۋ. الايدا ۇلتتىق بۇيىمدارعا دەگەن سۇرانىس جوعارى. ناۋرىزدا عانا ەسكە تۇسەتىن شاپاندى كۇندەلىكتى كيىپ, تاقيانى سانگە اينالدىردىق. بۇرىمىنا كۇمىس شاشپاۋ بايلاعان قىزدارىمىز بەن قۇس تۇمسىق ساقينا, زەرلى بىلەزىك تاققان اپا, اجەلەرىمىزدى كورىپ قۋانامىز. ساپتاما ەتىك كيىپ, كۇمىس بەلدىك تاعىنعان جىگىتتەرىمىز قالاي ايبارلى كورىنەر ەدى؟! رۋحاني جاڭعىرۋدىڭ ءبىر بەلگىسى وسى دەر ەدىم. ەندى ۇلتتىق قۇندىلىقتارىمىزدىڭ ساپاسىن ساقتاي وتىرىپ, سانىن كوبەيتسە شىركىن. ول ءۇشىن ورالبەكتەي شەبەرلەردى قولداۋىمىز كەرەك. ءيا, قولداۋدىڭ ءتۇرى كوپ. ال ونەر ادامىنا شىنايى قولداۋ كەرەك.
ورالبەك زەرگەردىڭ شەبەرحاناسىنا باس سۇقتىق دەدىم عوي, سويتسەك شەبەرحانا دەيتىندەي ەڭسەلى عيمارات ەمەس, ءۇيىنىڭ اياداي عانا ءبىر بولمەسى. قولى كۇندەلىكتى تىرلىكتەن قالت ەتسە, شاعىن شەبەرحاناسىندا ساقينا, بىلەزىك سەكىلدى ۇلتتىق بۇيىمدار سوعادى. كۇمىس تاپشى بولعاندىقتان, كوبىنەسە تاپسىرىسپەن عانا جاساۋدى ءجون كورەدى. تاپسىرىستىڭ وزىنەن تابىس تابايىن دەگەن ويى جوق. ونەردەن قول ءۇزىپ قالماۋ ءۇشىن اشەكەي جاسايمىن دەيدى ءوزى.
– اكەم بەكقالي نياش ۇلى ۇستا كىسى بولعان. اۋىلدا تاعا سوعۋ, ات تاعالاۋ اكەمنىڭ جۇمىسى-تۇعىن. ساندىق, كەبەجە سەكىلدى جيھازدارعا دەيىن جاسادى. سودان بولار, تەمىردەن ءتۇيىن تۇيۋگە قاتتى قىزىقتىم. الماتىدا اباي اتىنداعى پەداگوگيكالىق ۋنيۆەرسيتەتتە سۋرەتشىلىكتىڭ وقۋىن وقىپ ءجۇرىپ, ديپلومدىق جۇمىستى زەرگەرلىكتەن قورعايمىن دەپ شەشتىم. پەداگوگيكالىق ماماندىق بولعاندىقتان, سوڭعى ەكى-ءۇش اي ىشىندە عانا وقىدىم, ۇيرەندىم, ديپلومدى ويداعىداي قورعادىم. كەيىن شىنايى اينالىسسام دەگەن نيەت بولدى. ءۇي ىشىنەن شەبەرحانا اشتىم. بىراق بۇل جۇمىستان قىرۋار قارجى تۇسپەيدى. مەن ءۇشىن اقشاسى دا ماڭىزدى ەمەس, ونەردەن قول ۇزبەسەم بولدى, – دەيدى ورالبەك بەكقالي.
ونەردى قاسيەت تۇتقان, قادىر تۇتقان ازامات ەكەن. شىعارماشىلىعى قاناتىن كەڭگە سەرمەۋ ءۇشىن راس, كەڭدەۋ شەبەرحانا كەرەك-اق. ول ەندى ۋاقىت ەنشىسىندە شىعار. اتادان بالاعا ميراس بولىپ كەلە جاتقان بەكزات ونەردى ولتىرمەيىن دەپ جۇرگەن ورالبەك زەرگەر قىتايدىڭ التاي وڭىرىندە, شىعىس قىستاعى دەگەن جەردە تۋىپ-وسكەن. 2005 جىلى ەلگە ءوتىپ, 9-11 سىنىپتى كۇرشىمنىڭ بۋرابايىندا وقىعان. مەكتەپتى ءتامامداي سالا ارمان قۋىپ, الماتىعا اتتانعان. سوندا كامشاتتاي سۇلۋدى جولىقتىرىپ, وتباسىن قۇرعان. بۇگىندە بالالى-شاعالى باقىتتى وتباسى. جارى كامشات ايتاۋ دا سۋرەتشى. قولونەرمەن اينالىسادى.
ورالبەكتىڭ شەبەرحاناسىندا ءارى كەتسە, جارتى ساعات قانا اڭگىمەلەسىپ وتىردىق قوي دەيمىن. سول ۋاقىت ىشىندە زەرگەر القانىڭ سالپىنشاعىن جاساپ كورسەتتى. قاراعان كوزگە وپ-وڭاي سياقتى. قىل ارامەن كۇمىس پلاستينادان شابلونعا سىزىلعان ويۋدى ويىپ الدى-داعى, قابىرشىقتى كۇمىسكە جاپسىرا قويدى. ونى وتقا ۇستادى, كۇيدىردى, ءايتتى-ءبۇيتتى... اڭگىمەلەسىپ وتىرىپ, كىشىگىرىم اشەكەيدى زەرلەپ, ارلەپ جاساپ بەرە قويدى.
– بۇل جاي عانا شەبەرلىك ساعاتى بولسىن. ايتپەسە, قۇس تۇمسىق جۇزىككە, قۇداعي جۇزىككە, نەكە ساقينالارىنا ۇزاق اينالامىن. ويۋىنىڭ ءوزىن ۇقىپپەن ادەمىلەپ سالامىن, – دەپ قوبديشاسىندا جاتقان قۇداعي جۇزىك پەن زەرلى بىلەزىكتى ۇستەلدىڭ بەتىنە قويدى.
قۇداعي جۇزىك دەگەنى قوس ساۋساققا تاعاتىن جۇزىك ەكەن. بەتكى جاعى ەكى تاسپەن زەرلەنگەن. ادەمى. ادەمىلىگىنەن بۇرىن تەرەڭ ءپالساپانى ايتىڭىز. اتام قازاق ەكى بالام قاتار بولسىن دەگەن ماعىنادا قۇداعيىنا وسىنداي جۇزىك سىيلاعان عوي. ءيا, قازاقتىڭ ءار دۇنيەسى تەرەڭ ماعىناعا, تاربيەگە تولى. سونداي دۇنيەنى ۇرپاقتان-ۇرپاققا جەتكىزىپ كەلە جاتقان زەرگەرلەردىڭ, ىسمەرلەردىڭ ساباقتاستىعى ۇزىلمەسە ەكەن دەيمىز.
شىعىس قازاقستان وبلىسى,
سامار اۋدانى
