بىزگە ەرتەڭ ەمەس, بۇگىن باي-قۋاتتى بولاتىن ەل كەرەك! ءوز جەرىندە مەندەلەەۆتىڭ كۇللى ەلەمەنتى بار ءبىزدىڭ ەل ءتاڭىرىنىڭ مەيىرىنە بولەنىپ, شات-شادىمان ءومىر سۇرۋگە ابدەن لايىقتى! قازاق عالامداعى ەڭ جاس حالىقتاردىڭ ءبىرى ءھىام بىرەگەيى! ونىڭ ماتەريالدىق جانە رۋحاني پوتەنتسيالى وراسان باي! ءتاڭىرى وعان اتىراۋدان – التايعا دەيىنگى ۇشى-قيىرسىز ايماقتى سىيلاعان. استى دا, ءۇستى دە – التىن!
ىسكە ءسات! العا قازاقستان!
قازاق
(حV-ءححى ع.ع.)
قۋ باستى – قوي!
جۇرتتىڭ قامىن جەگەنمىن,
كورگەننەن سوڭ كۇيكى ءتۇرىن مەن ەلدىڭ:
«مالىم – جانىمنىڭ ساداقاسى!
جانىم – ارىمنىڭ ساداقاسى!», –
دەگەنمىن!
وسى كۇنگە ءبىزدى ءتاڭىرى جەتكىزدى.
جەتكىزدى دە, وزىنە ءتاۋ ەتكىزدى.
مىنا دۇنيە سۇيگەن...
سۇيە بەرەدى –
تونىكوكتىڭ ءبىر تۇياعى دەپ ءبىزدى!
ادامزاتتىڭ بالاسىنا تۋا بايىك بولعام-دى,
كوزدەرىمنىڭ شاراسىنا,
ءتۇڭىلىپ, –
قان تولعان-دى;
وكسىگەنمىن وزىمە ءوزىم تەڭ تاپپاي,
قورعاندى دا كورىپ,
قالىڭ ورماندى!
كەمەل!
شوڭ! –
ۋىتتى ءبىر ۇرپاق كەلەر مەنەن سوڭ,
جان-دۇنيەم بەكزات نۇرعا بولەنىپ:
«مالىم – جانىمنىڭ ساداقاسى!
جانىم – ارىمنىڭ ساداقاسى!», –
دەگەن سوڭ!!
شىعاردى دا تورىنە ىلعي تەكسىزدى,
ەسكى عاسىر ەسىركەگەن جوق ءبىزدى.
ارقامىزعا قوندى-داعى ارۋاق,
قىل كوپىردەن الاشتى اللا وتكىزدى!
اتتان ءتۇسىپ, سارى جۇرتقا قونعاندا,
جاڭا ەل كەلەر سول ماڭدا:
«جانى – مالىنىڭ ساداقاسى,
ارى – جانىنىڭ ساداقاسى!"-
بولعاندا...
سەرىك اقسۇڭقار,
اباي اتىنداعى مەملەكەتتىك سىيلىقتىڭ لاۋرەاتى
قاراعاندى وبلىسى
