قازاقتىڭ ۇلان-عايىر دالاسى نەبىر قيىن-قىستاۋ كەزەڭنىڭ كۋاسى بولدى. سول الاساپىران زامانداردا تاۋەلسىز ەل بولساق دەگەن ارمان عانا اتالارىمىزدى العا جەتەلەدى. ولاردىڭ قولى جەتپەگەن اسقاق ارمانعا ءبىز جەتتىك. دەمەك, اتا-بابالارىمىزدىڭ «ۇرپاعىم قۇل بولماسىن» دەگەن شىنايى نيەتى مەن دۇعاسىنىڭ قابىل بولعانى.
ءبىزدىڭ مىندەتىمىز – تاۋەلسىزدىكتىڭ قادىرىن ءبىلۋ. ەلباسى ماقالاسىنداعى نەگىزگى ءتۇيىن دە وسىعان سايادى. مۇنى نۇرسۇلتان ءابىش ۇلىنىڭ وسيەتى دەسە دە بولادى. ەلباسى وسى ماقالاسى ارقىلى كەڭەس وكىمەتى قۇرامىنان قۇتىلىپ, تاۋەلسىز ەل بولۋعا قۇلشىنعان, جۇلقىنعان كۇندەردى بىزگە ۇلگى بولسىن دەپ كوپشىلىك ەسىنە سالىپ وتىر دەپ ەسەپتەيمىن. ەلباسىمىزبەن بىرگە سول ءبىر تاعدىرشەشتى كەزەڭدە ەل ءۇشىن ۋايىمداپ, العا ۇمتىلعان اتالارىمىز, اعالارىمىز ءبىز ءۇشىن ۇلگى تۇتار تۇلعالار. ولاردىڭ دا نيەتتەرى, ەڭبەكتەرى ەسكەرۋسىز قالماق ەمەس.
سابىرسىزدىق, ارانداتۋشىلىق ارقاشان جەمىس بەرمەيتىنىن تاريحتان كورىپ, ساباق الۋىمىز كەرەك. ومىردە كەيدە شىندىقتى, ادىلەتسىزدىكتى ايتىپ ۋشىقتىرعاننان ۇندەمەگەن ارتىق, كەيىن ءوزى دە ۋاقىتىمەن شەشىلەتىنىن كورسەتتى. بۇرىنعىلاردىڭ ء«بىر ۇندەمەسەڭ ءبىر رەت وكىنەسىڭ, ءبىر رەت ايتساڭ مىڭ رەت وكىنەسىڭ» دەگەنى ەلىمىزدىڭ تۇراقتىلىعىن ساقتاۋ ءۇشىن كەرەك-اق بولىپ تۇر. ەلباسىمىز وسى ماسەلەنى باسقا ەلدەردىڭ قاتەلىكتەرىنەن ساباق دەپ اتادى.
تاۋەلسىز بولۋ بۇل جالعانداعى اقيقاتتى, جان دۇنيەسىنىڭ بايلىعىن ويلايتىن ادام ءۇشىن اسا ماڭىزدى. وسى ماسەلەنى بودان ەل كەزىمىزدە اڭساپ, مۇمكىندىك تۋعاندا بۇگىپ قالماي ايتقان قانشاما قايران ۇلتجاندىلار ءوتتى. بۇل بوستاندىقتىڭ قانشالىقتى قىمبات, كوزىمىزدىڭ قاراشىعىنداي ساقتايتىن قادىرلى دۇنيە ەكەنىن كورسەتەدى.
ازامات داۋلەتوۆ,
قالقامان ورتا مەكتەبىنىڭ مۇعالىمى
پاۆلودار وبلىسى,
اقسۋ اۋدانى
