ول – قازاق تەلەجۋرناليستيكاسىندا تۇرەن سالعان بەيسەن قۇرانبەكتىڭ داۋىسى ەدى. «ايتۋعا وڭاي» دەپ قوعام ءومىرى مەن ادام تاعدىرىنا اراشاشى بولعان, «قارەكەت قىلايىق» دەپ قازاق بالاسىن قامسىز جۇرمەۋگە, قايرات قىلۋعا شاقىرعان بەيسەن قۇرانبەكتىڭ قازاسى قالىڭ ەلدىڭ قابىرعاسىن قايىستىرىپ جىبەرگەنىن كوز كوردى, قۇلاق ەستىدى. حالىق ءوز بالاسىن ۇزاق جوقتادى.
پرەزيدەنت سىيلىعىنىڭ لاۋرەاتى, مادەنيەت قايراتكەرى ب.قۇرانبەك ۇزاق جىلدار بۇقارالىق اقپارات قۇرالدارىندا ەڭبەك ەتىپ, ازاماتتىق ۇستانىمى جانە ادامدىق قاسيەتىمەن ەلدى, جەردى ءسۇيۋدىڭ جارقىن ۇلگىسىن كورسەتىپ كەتتى. ونىڭ اۆتورلىق جوبالارى – «ايتۋعا وڭاي» جانە «قارەكەت» باعدارلامالارىنىڭ اسپاعان اسۋى, اشپاعان ەسىگى, بارماعان تاقىرىبى, ايتىلماعان ءسوزى قالعان جوق. جابىققاننىڭ جانىنان تابىلعان, جىلاعاننىڭ كوز جاسىن سۇرتكەن, جىعىلعانعا سۇيەۋ بولعان وسى جوبالار الەۋمەتتىك توك-شوۋدىڭ جاڭا فورماتىن جاساپ, وزىق ۇلگىسىنە اينالدى.
ەل ىشىندە «ايتۋعا وڭاي» اتانىپ كەتكەن ازاماتتىڭ ەلدىڭ ەسىندە ەندىگى قالعان ءسوزى «قارەكەت قىلايىق!» بولدى. ب.قۇرانبەكتىڭ قويىن داپتەرىندە قالعان جازبالاردىڭ بىرىنە كوز سالساق, ونىڭ ومىرلىك پرينتسيپتەرى جايلى تاعى دا ويلانامىز: «ار ساقتا! نامىستى بول! تالاپتان! قارەكەت قىل! تاۋەكەل ەت! ۋادەگە بەرىك بول! ءمارت بول! اقىلعا سال! قايراتتى بول! جۇرەگىڭدى جىلىت! ءبىلىمىڭدى كوبەيت! ونەر ۇيرەن! سالت-ءداستۇردى ۇستا! ءداستۇردى, مادەنيەتتى يگەر! اتا تاريحتان ءتالىم مەن شابىت ال! وزىڭە, وزگەلەرگە, اينالاڭا جاقسىلىق جاسا!».
