سۋرەتتە كورىنىپ تۇرعان مىنا ءبىر ايالداماعا ءتىپتى دە قاراۋعا ۇيات. ونىمەن قويماي ءدال الدىنداعى قوقىس سالعىشقا قاراتىپ اباي اتامىزدىڭ سۋرەتى سالىنعان.
ءىشى-سىرتىنا ۇلى اقىنىمىز ابايدىڭ سۋرەتتەرىن سالىپ, ءتىپتى ناقىل سوزدەرىن ەكى تىلدە جازىپ قويىپتى. ايتەۋىر ءبىر جاقسىسى, ازىرگە سۋرەتتەر امان, جىرىم-جىرىم جىرتىلماعان, ناقىل سوزدەر شيمايلانباعان.
ارينە ىندەتتىڭ تارالۋىنا وراي قازىر بۇرىنعىداي ەمەس تۇرعىندار قاراسى از. ايتسە دە, ايالدامادا اۆتوبۋس كۇتكەندەر, كوزدەرى ايفوندارىنا تەلمىرگەن جاستار بۇل جەردە نە جازىلىپ تۇرعانىنا, كىمنىڭ سۋرەتى سالىنعانىنا نازار اۋدارار ەمەس.
ءتىپتى الەۋمەتتىك جەلىلەرگە بىردەڭە جىبەرمەكسىز بە ءوزى, مەنى تۇسىرمەڭىز, – دەپ تۇرعان جەرلەرىنەن قاشقالاقتاي باستادى.
ال ابايدىڭ 175 جىلدىعىنا وراي وسىنداي ماسقاراعا تاپسىرىس بەرگەن قالالىق اكىمدىك, ىشكى ساياسات ءبولىمى قىزمەتكەرلەرىنىڭ قىرسىزدىعىنا تاڭعالاسىڭ. جەڭىل كولىكتەرگە جاپپاي ابايدىڭ ناقىل سوزدەرىن جازىڭدار دەپ تاعى ءبىر ىڭعايسىزدىق جاسادى.
اباي – بىلگەنگە مارجان, بىلمەسكە ارزان. اتامىزدىڭ «سەگىز اياق» ولەڭى دە تەگىن جازىلماعان ەكەن عوي. «بويدا قايرات, ويدا كوز, بولماعان سوڭ, ايتپا ءسوز» دەيدى.
وزدەرى ۇلى اقىندى وقىپ-بىلمەي, تانىسىپ الماي, ايالدامادا تۇرعان جۇرتتى ۇيرەتپەكشى. ەگەر وقىعان بىلگەندەرى بار بولسا, ۇلتىمىزدىڭ اسىلىن مازاق ەتىپ, ايالدامادان ورىن بەرمەس ەدى.
پاۆلودار
