جۋرناليست ءنازيرا بايىربەك تۋرالى ويلانا قالسام, سىرباز سىرلار ساناما ساپ ەتە قالادى. تۇركىستانداعى قازاق-تۇرىك ۋنيۆەرسيتەتىندە بىرگە وقىپ, شىعارماشىلىق بايلانىسىمىز ۇزىلمەگەن جاقسى قۇربىنىڭ كاسىپكە ادالدىعىنا, تياناقتىلىعىنا, ەڭبەكقورلىعىنا ءتانتىمىن. سول ءنازيرانىڭ جۋىردا «ءجۋرناليستىڭ جۇلدىزدى ساتتەرى» دەگەن ەسسەلەر جيناعى جارىق كوردى. پىشاقتىڭ قىرىنداي جۇقا بولعانىمەن, ۇزىن-سونار ويلارعا جەتەلەيتىن ەڭبەك ەكەن.
اقپاراتتىق عاسىردا جۋرناليستيكا جانرلىق جاعىنان جۇتاڭ تارتىپ, حابار, سۇحبات قاپتادى دا, وچەرك, ەسسە سياقتى كۇردەلى دۇنيەلەردىڭ كوزدەن بۇل-بۇل ۇشا باستاعانى راس. ال, وتىز جاستىڭ ەسسە-ەستەلىگى ءبىز ءۇشىن كادىمگى تاڭسىق دۇنيە. «ونى جازاتىنداي جاسقا جەتتىك پە؟» دەپ تارتىنشاقتاپ تۇراتىنىمىز دا جاسىرىن ەمەس. مىنە, ءسويتىپ جۇرگەندە كۇندەردىڭ سىرعىپ, جىلداردىڭ ماڭىپ بارا جاتقانىن كوز الدىمىزعا اكەلەتىن ەسسەلەر جيناعى قولىمىزدا تۇر. «قازاقتىڭ كىل جاقسى-جايساڭىمەن سۇحباتتاس, دامدەس-تۇزداس بولعان ەكەن-اۋ», دەپ شىعارماشىلىق تۇرعىدان ازداپ قىزعانىش تانىتقانىمىزبەن, جيناقتاعى ەستەلىكتەردىڭ ءدال وسى فورمادا جازىلىپ, جارىققا شىعۋى زاڭدى دا سياقتى. ءوز كوڭىلىمىزگە, ارينە.
ازداپ شەگىنىس جاسايىن. 2006 جىلدىڭ كوكتەمى بولاتىن. ءنازيرا ەكەۋمىز ەلوردانىڭ سول جاعالاۋىن قىدىرىستاپ ءجۇرىپ, ۇكىمەت ۇيىنەن شىعىپ كەلە جاتقان جازۋشى تولەن ابدىكتى كەزدەستىردىك. مەن جازۋشىمەن باسىمدى يزەپ امانداسىپ, سوستيىڭقىراپ تۇرىپ قالدىم دا, ءنازيرا ەمەن-جارقىن سالەمدەسىپ, حال-جايىن سۇراپ, ءىلتيپات كورسەتىپ جاتتى. بىلاي شىعا بەرە: «سەن ول كىسىنى تانۋشى ما ەڭ؟» دەيمىن عوي. سونداعى جاۋاپ: «تانىستىعىمىز جوق. بىراق, مۇنداي جاقسى ادامدار الدىڭنان كۇندە كەزدەسە بەرمەيدى. ءارى ۇلكەن كىسىلەر ءبىز سەكىلدى جاستار الدىنان شىعىپ سالەم بەرىپ جاتسا, قۋانىپ قالادى ەمەس پە؟». بۇل ونىڭ ناعىز قازاقى تاربيە كورگەندىگىنىڭ ادامدى كەرى تەپپەي, باۋىرىنا تارتاتىن قاسيەتىنىڭ ءبىر عانا كورىنىسى ەدى...
جيناقتىڭ العىسوزىندە جۋرناليست «مەنىڭ بيىكتەرىم – ءوز سانامدا جارقىن بولمىسىمەن ەستە قالا بىلگەندەر» دەپ جازىپتى. جۋرناليستيكا ساپارىندا ءجۇرىپ وي كوكجيەگىڭدى كەڭەيتپەۋ, ادام رەتىندە ءوسىپ-جەتىلمەۋ, جىلدان-جىلعا كەمەلدەنبەۋ كەشىرىلمەس كۇنا ەكەنىن ايتىپ, اعىنان اقتارىلىپتى. ارينە, كەيىپكەرىن ىزدەپ جۇرەتىن, ونىمەن سۇحباتتىڭ مەرزىمىن كەرەك بولسا ايلاپ-جىلداپ كۇتەتىن, ءاربىر كەيىپكەرىن ءوز جۇرەگىندە ايالاپ, تەك ايتقان اڭگىمەسىن عانا جادىنا تۇيمەي, ونىڭ كىسىلىك بولمىسىن, ومىردەگى ءتۇرلى قاسيەت-قىلىعىن ساناسىنا سىيعىزا بىلەتىن, وعان قوسا قوعامداعى ءاربىر وقيعانىڭ تۇپكى ءمانىن تۇسىنەتىن, ودان وزىنشە ءبىر عيبرات الاتىن ويلى جۋرناليست قانا وسىلاي ايتسا كەرەك. ۋنيۆەرسيتەت قابىرعاسىنان شىعا سالا «جاس الاش», «قازاق ادەبيەتى», «اق جول», «ايقىن» سىندى بەلدى باسىلىمداردا ەڭبەك ەتكەن ءنازيرانىڭ جۇلدىزدى ساتتەرىنىڭ كوپ بولعانىنا ءتىپتى تالاس جوق. بۇل جەردە ءبىزدى قىزىعا, تۇششىنا وقۋعا جەتەلەگەن جايت – ءار كەيىپكەرىنە, قوعامداعى ءبىز بىلەتىن تۇلعالارعا جۋرناليست ءوز كوكىرەك كوزىمەن ءۇڭىلىپ, وزىنشە سيپاتتاۋعا ۇمتىلاتىندىعى. سوندىقتان دا ابىز قارت حاليفا التاي, قازاق رۋحانياتىنىڭ شىراقشىسىنداي بولعان اقسەلەۋ سەيدىمبەك, جازۋشىنىڭ ىشىندەگى جانى نازىك ليريگى سايىن مۇراتبەكوۆ, ساتيرا ساردارى سادىقبەك ادامبەكوۆ تۋرالى جازبالار مارقۇم تۇلعالاردى كوز الدىمىزعا جاڭاشا ءبىر قىرلارىمەن قايتا اكەلگەندەي اسەر ەتتى. سونداي-اق, ءابىش كەكىلباي ۇلى, دۋلات يسابەكوۆ, شەرحان مۇرتازا, قاليحان ىسقاق, فاريزا وڭعارسىنوۆا, كۇلاش احمەتوۆا سىندى قازاقتىڭ قادىرلى ۇل-قىزدارىنا ارناعان جازبالارى دا ءجۋرناليستىڭ ەڭ الدىمەن ادام جانىنىڭ بىلگىرى بولۋى كەرەكتىگىنە ۇندەپ تۇرعانداي. جالپى, «ءجۋرناليستىڭ جۇلدىزدى ساتتەرىن» وقىپ شىعىپ, ونداعى تۇلعالاردى عانا ەمەس, ءنازيرانىڭ ءوزىن دە جاڭا ءبىر قىرىنان تانىعانداي بولدىق.
ءسوز باسىندا ەڭ الدىمەن ءجۋرناليستىڭ ەڭبەكقورلىعى مەن تياناقتىلىعىن, كاسىپكە ادالدىعىن ايتىپ ەك. ونىڭ دالەلى – «بيلىك – بيىكتىك ەمەس», «نۇرجامال» كىتاپتارى, سونداي-اق, وسى ون بەس شاقتى جىلدا جازعان باسقا دا جۇزدەگەن, ءتىپتى, ودان دا كوپ سۇيەكتى, تولعامالى, تالدامالى ماقالالارى. ءارى سول دۇنيەلەردى جازاردا ەشقانداي كۇي تالعاماي, تارتىنشاقتاماي, تىرشىلىككە قاتىستى باسقا ماسەلەلەردىڭ بارلىعىن دا ىسىرىپ قويىپ, جازا بەرەتىنىنىڭ بىرنەشە رەت كۋاسى بولعان دا جايىمىز بار. ءبارىن ايت تا, ءبىرىن ايت, «ءجۋرناليستىڭ جۇلدىزدى ساتتەرىن» دە ەڭ الدىمەن كاسىپكە ادالدىقتىڭ جەمىسى دەپ باعالاعىمىز كەلەدى.
ايگۇل سەيىلوۆا,
«ەگەمەن قازاقستان».
