رۋحانيات • 12 شىلدە, 2019

بولمىسى بولەك باباتا

1860 رەت
كورسەتىلدى
18 مين
وقۋ ءۇشىن

بابالاردىڭ باباسى, اۋليەلەردىڭ اتاسى ىسقاق باب قونىس تەپكەن بۇرىنعى باللادج – قارعالىق قالاسى – حان ورداسى بولعان مەكەن, بۇگىندە باباتا اتالادى. كيەلى تۇركىستان جەرىندە قاسيەتى مول قۇلقوجا احمەت جاتسا, وسى اۋليەنىڭ جەتىنشى اتاسى, ۇلى پايعامبارىمىزدىڭ ۇرپاعى ىسقاق باب باباتادا جاتىر. ىسقاق باب ساعاناسىنىڭ بوي كوتەرگەن ۋاقىتى دەرەكتەردە 876 جىل دەپ جازىلادى.

بولمىسى بولەك باباتا

كەسەنە وتە شەبەر تۇرعىزىلعان. مۇن­دا قاتارىنان ەكى كۇمبەز بار. ءبىرى ۇلكەن, ءبىرى كىشى, كىشىسىنىڭ استىندا ىسقاق باب جانە ايەلى مەن بالاسى جاتىر. كىشى كۇم­بەز­دىڭ ديامەترى 28 مەترگە جۋىق, ۇلكەنى – 36 مەتر. بىرنەشە عاسىر بۇرىن ءومىر ءسۇرىپ, وسى كۇنگە دەيىن ەسىمى تاريحتا ساقتالىپ كەل­گەن اۋليەگە تۇرعىزىلعان كەسەنە دە ءبۇ­گىنگە دەيىن توزباي, ءوز قالپىن ساقتاپ تۇر. ەل ىشىندە اتا-بابادان كەلە جاتقان مى­نا­داي قاناتتى سوزدەر بار. 

«باباتانىڭ قوس تاۋى توبەسى كوككە تىرەلگەن,

 باباتانىڭ قوس وزەنى, كوسەگەدەن باستاۋ الادى.
 باباتانىڭ قوس تاۋى, قوس وزەنى – تەرىسكەيدىڭ بەسىگى,

 بويى بيىك ىسقاق بابتىڭ ساعاناسى – پەيىشتىڭ كىرەر ەسىگى».

كورىپكەل بابامىز الكەن يشان كەڭەس وكى­مەتىنە دەيىن اۋليە كەسەنەسىنىڭ باسىندا شىراقشى بولدى. ول كىسىنىڭ قوسا­عى باتيما اجە 1950 جىلدارعا دەيىن ءومىر ءسۇردى. مەنىڭ كۇمىس انامنىڭ ءپىرى, ءتار­بيە­شىسى بولعان ادام. انام سوعىس كەزىندە وسى كىسىدەن باتا الىپ, ەل ىشىندە ءپىرادار ايەل اتانعان, كورىپكەلدىگىن ەل قۇرمەتتەۋشى ەدى. ەل كوشىپ كەلە جاتقاندا تۋعان انامنىڭ كىندىگىن تۇيەنىڭ قومىنىڭ ىشىندە الكەن يشان كەسكەن ەكەن. 1952 جىلى ناعاشى اجەمىز ۇلباس اششىساي كەنىشىندە 97 جاسىندا قايتىس بولدى. اجەمىزدىڭ اناسى بەس قىز تۋعان سوڭ, بەسىنشى قىزىنىڭ اتىن ۇلباس قويعان ەكەن. ۇلباستان كەيىن ون ەكى ۇل دۇنيەگە كەلىپتى. سوندا ءبىر ءوزى ون جەتى قۇرساقتى بولعان عوي. ءبارى دە ءوسىپ-ءوندى. الكەن يشاننىڭ ايرىقشا قا­سيە­تىن سول كەزدەگى كىسىلەر ايتىپ وتىراتىن. بابا­تا­داعى مەدرەسەنى سالدىرعان سا­ۋات­تى ادام بولعان, زايىبى باتيما اجە ەكەۋى جاياۋلاپ قاجىلىققا بارىپ, ەلگە ءبىراز جىلدان كەيىن ورالىپتى. الكەننىڭ وزىمەن بىرگە جۇرەتىن جىلاندارى بولعان. ولىلەرمەن سويلەسەدى ەكەن. كەي جىلدارى نيكولاي پاتشاعا تارتۋ-تارالعىمەن بارىپ-قايتىپ جۇرگەن. بابالارىمىز: «نيكولاي سىيعا بەرگەن شاپاندى كيىپ, قىلىشتى ۇستاپ كورگەنبىز», دەپ ايتىپ وتىراتىن ەدى.

اتالار «ارۋاق بولىنبەيدى, ارۋاق توزبايدى» دەپ ايتادى. ەلدىكتىڭ, ەرلىكتىڭ رۋحى اۋليە-امبيەلەردە ەكەن عوي. الكەن مەن ول كىسىنىڭ زايىبى باتيما تۋرالى ۋا­قى­تىندا كۇردەلى اڭگىمەلەر ايتىلىپ ءجۇردى. يشاننىڭ قولجازبا كىتاپشالارى باتيما اجەدە بولۋشى ەدى. سودان بىزگە كوپ ءاڭ­گىمەلەر وقىپ بەرىپ وتىراتىن. بەس­تەرەك ەلى, ودان شىققان ابىلاي حان­نىڭ تاق قورۋشىسى سەڭكىباي باتىر تۋرا­لى زەردەلەپ ايتاتىن. وسى كەزدە ىس­قاق بابتىڭ اق جىلانى مەن بابا تۇكتى شاشتى ءازيزدىڭ بەلگىلى بالىعىن كورگەن­دەر ارامىزدا بار. 

ارۋاق جولى مەن تابيعاتتىڭ قۇپياسى جەتەرلىك. ەندى كەڭەس زامانىنداعى ۇلى عا­لىمنىڭ تابيعات قۇپياسى, ءبىل­گەنى مەن سەزگەنى تۋرالى ءوز اۋىزىنان ەستى­گە­نىم­دى اي­تايىن. ءبىز اكادەميك ىسمەت كەڭەس­باەۆ­تىڭ قازاق ءتىلى گرامماتيكاسىمەن ساۋات اشتىق. ول – سوزاق ەلىنىڭ تۋماسى, الكەن يشانمەن قۇداندالى. ىسمەتتىڭ قارىن­داسى گۇلجاحان الكەننىڭ تۋعان جيەنى ۇسەيدىڭ جۇبايى بولعان. قازىر بۇل ءوسىپ-ونگەن ىرگەلى اۋلەت. ۇسەكەڭ – ۇلى وتان سوعىسىنىڭ ارداگەرى. ىسمەت­تىڭ ۇسە­كە­ڭە ءازىلىن ءوز اۋزىنان ەستىگەن ەدىم. «سوعىس جەڭىسپەن اياقتالعان سوڭ ۇسەكەڭ بەرليننەن شىعىپ, جول-جونەكەي ماسكەۋگە سوقسا, سول جەردە وردەن-مەدال تاراتاتىن مەكەمەنىڭ باستىعى الكەن جيەنى ۇسەكەڭە ومىراۋىن تولتىرىپ, وردەن تاعىپتى. قالعانىن دورباعا سالىپ, ارقالاتىپ جىبەرىپتى», دەپ كۇلدىرىپ وتىرۋشى ەدى. ءى.كەڭەسباەۆتىڭ كورنەكتى عالىم قانىش ساتباەۆ تۋرالى تامىلجىتىپ ايتار مىناداي اڭگىمەسى بولدى. قانىش اعامىز بىردە ەڭبەك دەمالىسىن الىپ, قاسىندا ون بەس جاسار بالاسى بار, وسكەن ءوڭىرى – جەزقازعانعا بارىپ, شوپان اعاسىنىڭ ۇيىنە تۇسەدى. كۇندە ەرتەلەپ ءىنىسى ەكەۋى مالدى ورىسكە شىعارىسىپ, مال قايتارىندا قارسى الادى ەكەن. ءبىر­دە مالدىڭ الدىنان شىعىپ, مىناداي جاع­دايعا كەز بولىپتى. جايىلىپ كەلە جاتقان قورالى قوي, باعىتىن وزگەرتىپ, جۇرمەي قويادى. جونگە جۇرمەگەن مالدى ءۇش كىسى قامشىلاپ, قىسىپ ايدايدى. مال سۋاتقا شولدەگەندەي شۋلاپ كەتەدى. قامشىدان قىسىلعان مال الگى جەردەن وتكەنىنشە پىشاققا ىلىگە بەرەدى. سول جەردىڭ توپىراعىن كوپ ۋاقىت بويى تەكسەرگەن عالىم توپىراقتان ەش وزگەرىس تاپپايدى. قۇرالدارىن دا تەكسەرىپتى, ەش وزگەشەلىك بىلىنبەپتى. وسى جاعدايعا شۇكىرشىلىك ەتكەن عالىم الماتىداعى ءوزى قاتارلى زيالى كىسىلەردى, بەلگىلى عالىم­داردى ۇيىنە مەيمان ەتىپ شاقىرىپ وتى­رىپ ايتقان ەكەن: «ەي, جىگىتتەر, سىزدەر تە­رىس تۇسىنبەڭىزدەر, تابيعاتتا ەگە بار, ول – جال­عىز قۇداي, قۇداي جولىنان الىستاۋعا بول­ماي­دى. قۇدايدىڭ بارى شىندىق», دەپ, كو­رىپ, سەزىپ بىلگەنىن تۇسىندىرگەن ەكەن. 

قانىش تۋرالى ءوزىمنىڭ بىلگەندەرىمدى ايتايىن. عالىمنىڭ ءومىر تاريحىن كۇللى ەل بىلەدى عوي. ال ونىڭ قۇداي جولى – تىل­سىمنىڭ بەلگىلەرى مەن تابي­عات قۇ­پياسىن تانۋى مىناداي ەدى. سوعىس­تان كەيىنىرەك ىسمەت پەن قانىش بىرگە تۇركى­ستانعا كەلىپ, ودان اششىسايدىڭ كىشكەنتاي پويىزىمەن اششىسايداعى ءورت سوندىرۋشىلەردىڭ باستىعى تۇردىقۇل جاۋلىباەۆتىڭ «نەمىس ماشيناسى» دەپ اتاپ جۇرەتىن كىشكەنتاي جەڭىل ماشيناسىمەن شولاققورعانداعى ەسىركەپ پاريدينوۆتى الىپ, باباتاداعى ۇجىمشار جىلقىشىسى – مەنىڭ بابامنىڭ جايلاۋداعى قارا ۇيىنە تۇسەتىن. ەسىركەپ پەن تۇردىقۇلدىڭ ايەلدەرى بابامنىڭ نەمەرە قارىنداستارى بولىپ كەلەدى. سوندىقتان بۇل ەكى كىسى باجا ەدى. قىمىز ءىشىپ جاتقان بولىپ, كۇندىز ۇيدە, قاراڭ­عىلىق تۇسە ىسقاق بابتىڭ ساعا­ناسىنا تۇنەپ, تاڭ قاراڭعىسىندا قاي­تىپ كەلەدى. وسىنداي جاعدايدى ەكى-ءۇش جىلداي كورىپ ءجۇردىم. اكادەميك ىسمەت پەن اكادەميك قانىش ءبىر مەكەمەدە قىزمەت ىستەگەن. ىسمەت پەن ەسىركەپ تۋىسقان ادام. 

تاعى دا ءبىر ايتارىم, كەڭەس وداعىنىڭ كورنەك­تى عالىمى, قولونەر شەبەرى عاني يلياەۆ تۋرالى از-كەم ءسوز. بۇل 1968 جىل­دىڭ تامىز ايى بولاتىن. مەن ول كەزدە جار­تىتوبە كەڭشارىنىڭ باس بۋحگال­تەرى­نىڭ ورىنباسارى ەدىم. باس بۋحگالتەر مادىبەك ومىرقۇلوۆ ەڭبەك دەمالىسىندا جۇرگەن-تۇعىن. ال كەڭشار ديرەكتورى يسابەك مىرزاحمەتوۆ اۋىلدا جوق ەدى. تۇسكى مەزگىل تايانعان كەز. كونتورعا ورتا بويلى, رەڭى تازا, قوڭىر كوستيۋم شالبارلى, قوڭىر باس كيىمدى, قولىندا قوڭىر پورتفەلى بار, اياعىندا قىزىل-قوڭىر تۋفلي, بارلىق كيگەن كيىمى جانە سويلەگەن ءسوز مانەرى وزىنە جاراسىپ تۇرعان كىسى كەلىپ, سالەمدەسىپ بولعان سوڭ № 169 سەنىمحاتتى ماعان بەردى. ءالى ۇمىتقان جوقپىن. تۇستەن كەيىن كەڭشار ديرەكتورى يسابەككە كىرىپ, ەكى توننا ءجۇن الاتىن بولدى. جۇمىس باستالىپ كەتتى, ۇلكەن بولمەلى جۇمىس ىستەيتىن ورىن بەرىلدى. سوندا اۋىلداعى قولىنان ءىس كەلەتىن ايەلدەردى جيناپ, وراما شي, كىلەم, قارا ءۇيدىڭ دودەگەسى, باۋ شۋى, اياق-قاپ, كەسەقاپ, سىرماق سياقتى بۇرىنعى بابالاردان قالعان م ۇلىكتەردى قايتا جاڭعىرتىپ جاتتى. ءبىزدىڭ ۇيدە ءۇش اي تۇرىپ, كوپ جۇمىس اتقاردى. سول عالىمنىڭ ءبىر اڭگىمەسى – عاني 3-جاسىندا اتا-اناسىنان جەتىم قالىپ, تۇلجەتىم كۇيىندە قاراسۋان بۇلاعىندا قىسى-جازى مەكەن ەتەتىن ەلدىڭ بەلگىلى بايىنىڭ قولىندا ءومىر ءسۇرىپتى. عاني 5-6 جاسقا جەت­كەندە تاقىر جەر كورسە سۋرەت سالىپ جۇرگەنىن ناعاشى اتاسى بايقاپ, «قوي, بالام, سۋرەت – سايتاننىڭ كاسىبى. ونىمەن اينالىس­پا» دەپ تىيىپ تاستاپ جۇرەدى. ناعاشى اتاسى عانيدى قاسىنا الىپ, باباتاداعى الكەن داموللاعا وقىتۋ ءۇشىن الىپ بارسا, ساباق باستالىپ كەتكەن ەكەن. ءۇش كۇن اۋليەگە تۇنەپ, زيارات جاساپ قايتادى. قاراسۋان بۇلاعىنىڭ اينالاسى تاقىر ءۇش ءۇي سىيعانداي ورىن بولادى ەكەن. قالعان جاعى جىنىس ورمان. عاني سول تاقىرعا ىسقاق بابتىڭ ساعاناسىنىڭ سۋرەتىن سالىپ وتىرسا, ءبىر مەزگىلدە بەتىنە ىستىق لەپ كەلەدى. باسىن كوتەرىپ قاراسا, ەكى قۇلاعى بار, جۋاندىعى ادامنىڭ بويىنداي. ۇلكەن جىلان ءتونىپ قاراپ تۇر ەكەن دەيدى. سودان عاني تالىپ قالادى. اۋىل جاقتان كورىپ قالعان ناعاشىسى ايقايلاپ, دىبىس بەرەدى. جىلان زيانسىز ءوز بەتىنە كەتكەن ەكەن. سول قاراسۋان بۇلاعى ايدارلى قاراسۋان اتانىپتى. جىلان ساعانانىڭ سۋرەتىنە ءتاجىم ەتىپ تۇرىپتى. جەرگىلىكتى حالىق ونى «ىسقاق بابتىڭ الكەنگە ىلەسىپ, ودان كەيىن تاشىمەتكە ىلەسىپ جۇرەتىن جىلانى» دەيتىن. سول جىلان قازىردىڭ وزىندە ءبىرلى-جارىم كوزىقاراقتى كىسىلەرگە كورى­نىپ قالىپ جۇرەدى. 

عاني تۋرالى تاعى ءبىر اڭگىمەدە – قازى­عۇرت تاۋىنىڭ ەتەگىندە ورنالاسقان ءبىر اۋىل­دىڭ قارياسى سوتسياليستىك ەڭبەك ەرى­نىڭ پورترەتىن جاساپ بەرۋگە شاقىرادى. عانيعا ەسىك الدىنداعى باۋ اعاشىنىڭ ىشىنەن ورىن دايىنداتىپ, قاريا عانيعا: «ءاي, بالام, اراق ءىشىپ قويما, قاسىڭا مەنىڭ بابام كەلىپ قالۋى مۇمكىن», دەيدى. پورترەت جاساپ وتىرعان عانيدىڭ قارسى الدىندا باسىن جەردەن ءبىر مەتردەي كوتەرىپ كەلە جاتقان ءداۋ جىلان كورىنەدى. ەكەۋى كوز ءتۇيىستىرىپ قالعاندا جىلان ءوز بەتىنە كەتىپتى. مۇنى بىلگەن قارت كىسى عانيدان «جىلان قانشا رەت باسىن ءيدى؟», دەپ سۇرايدى. عاني: «ەكى رەت ءيدى», دەپ جاۋاپ بەرەدى. «اراق ىشپەگەنىڭدە باسىن ءۇش رەت يەتىن ەدى, سوندا سەنىڭ ارمانىڭ ومىرباقي ورىندالا بەرەتىن ەدى عوي», دەپتى. (بۇل اڭگىمە جازۋشى امانتۇر مۇساەۆتىڭ كىتابىندا جازىلدى). مۇنى عانيدىڭ ءوز اۋزىنان دا ەسىتكەنمىن. 

عاني كەڭەس وداعىنان ءبىرىنشى بولىپ ارابياعا تۋريستىك ساپارعا قوسىلادى. وندا عانيدىڭ اراب تىلىندە ساۋاتتىلىعىن تانىعان ارابياداعى ءدىن يەسى, ءتيىستى تارتىبىمەن شاقىرتىپ الىپ قابىلدايدى. مۇسىلمانشا سالەم بەرىپ كىرگەن عانيدى ورنىنان تۇرىپ, مۇسىلمانشا سالەمىن قابىلداپ, قارسى سالەم بەرەدى. (الكەن يشاننان كوپ جىل وقىپ, ارابشا كۇردەلى ساۋاتتانعان ادام عوي). ءدىن يەسى عانيدان: «قاي ەلسىڭ؟» دەپ سۇراعاندا: «ءوزىم قازاق­پىن, سۇيەگىم دە قازاق, جۇرەگىم كوممۋنيست», – دەيدى. قازاقتىڭ جەرىن, قالالارىن سۇراعاندا, قالالارىن بىلمەيتىن بولىپ شىعادى. ەڭ سوڭىندا تۇركىستان قالاسىن اتاعان كەزدە, «ناعىز مۇسىلمان حالىق ەكەنسىڭدەر. تۇركىستان – ەكىنشى مەككە-مادينا عوي», دەپ ريزاشىلىقپەن قولىن بەرگەن ەكەن. عاني ءۇش اي ۇيىمدە جاتقاندا, اكەم ەكەۋى ءار بەيسەنبى, جۇمادا اۋليەگە بارىپ تۇنەپ ءجۇردى. مەنىڭ اكەم دە, بابام دا ارابشا جازا دا, وقي دا بىلەتىن ساۋاتتى ادام­دار بولعان. تەرىسكەيدىڭ جىلقىلى بايى­نىڭ بالاسى تاجىبەك 1930 جىلدارى ەلدە ادەپكى ۇجىمشار ۇيىمداسقاندا, ەكى باي­تالعا جىلقىشى بولىپ بەكىتىلىپ, 1954 جىلى بالاسى – مەنىڭ اكەم سارىعا ەكى باي­تالدان 302 باس جىلقى ەتىپ ءوسىرىپ, ءوت­كىز­دى. اكەم ۇلى وتان سوعىسىنىڭ اردا­گەرى. ءبىراز جىل ۇجىمشار باستىعى بولىپ, كەيىن دە باسشىلىق قىزمەتتە بولعان كىسى ەدى.

تۇركىستان كۇنگەي جەرى اتانسا, ىسقاق باب تۇرعان جەر كۇنگەي مەن تەرىسكەيدىڭ اراسىنداعى كوسەگەننىڭ كوك جونىن قارت قاراتاۋدىڭ سىلەمىندە جاتىر. بۇرىن قارت قاراتاۋ ەكى ەلدىڭ اراسىنا اسۋ بەرمەي جاتاتىن ەدى. بۇل جەردە تورلان اسۋىنىڭ تەرىسكەي جاعىندا بيىك تاۋدىڭ بەتىندە قولمەن قويعانداي وتە ۇلكەن اقتاس بار. بۇل مەكەندى ايتاس دەپ اتايدى. جەردىڭ كۇنگەي اتانۋى, ونىڭ سۋى باتىسقا اقسا, تەرىسكەيدىڭ سۋى شىعىسقا اعادى. سول ءۇشىن كۇنگەي, تەرىس­كەي ەلى اتانىپتى. سول تورلان ناعا­شى­لا­رىم مەكەن ەتكەن جەر ەكەن. حالىقتا بۇل كيەلى جەر دەگەن ۇعىم بار. «ايتاس – ايد­ا­ھار قامالدىڭ ەسىگى» دەگەن اڭىز بار. اي­دا­ھار قامالدىڭ الدىندا ون ەكى جاسار قا­مىس­باي, توعىز جاسار شويىنبەت, توعىز جاسار توق­بولات اسىق ويناپ وتىرسا, ءوز­دەرى قا­تار­لى تانىستىعى جوق بالا كە­لىپ قو­سى­لا­دى. ءبىراز ويناعان سوڭ, «ءاي, قامىس­باي, با­سىڭ­دى كوتەر», دەگەن داۋىسقا قا­راسا, الگى بالا قارت كىسىگە اينالىپ, «قا­مىس­باي, سا­عان ەمشىلىك, باقسىلىق, شويىنبەت سا­عان بيلىك, توقبولات ساعان بايلىق», دەپ كوز­دەن عايىپ بولىپتى. مەن سول توق­بو­لات­تىڭ ۇر­پا­عىمىن. قازىرگى ابايتانۋشى جابال شو­يىن­بەتوۆ – شويىنبەت ءبيدىڭ ۇرپاعى. قا­مىس­باي – قىرعىز-قازاققا بەلگىلى ەمشى, كور­سەتەرى كۇشتى باقسى بولىپتى. شو­يىن­­بەت قازاق ەلىنە بەلگىلى ءادىل بي بول­عان ەكەن. بىردە شويىنبەت قازاقتىڭ بەل­گى­لى جا­تىپ قالعان قارت بيىنە بارىپ, سالەم بە­رە­دى. قارت ەسىكتەن كىرىپ سالەم بەر­گەن, جاس جىگىتكە: «قاي بالاسىڭ, ءاي», دەپ سۇرا­سا «شو­­يىن­­بەتپىن» دەپتى. سوندا قارت كىسى: «بارە­­كەل­­دى, داڭقىڭا» دەپ قاسىنان توردەن ورىن بەرگەن ەكەن. توقبولات بايلىعى تا­سى­­عان, ەلدەگى داڭقتى كىسىنىڭ ءبىرى بولىپتى. ەلدە «توقبولاتتىڭ التى ۇلى التى رۋلى ەل ەمەس پە؟» دەگەن سىيلى ءسوز تاراعان ەكەن. 

1963 جىلى باباتا فەرماسىندا بۋحگالتەر بولىپ ءجۇردىم. كەڭشار ديرەكتورى سپاعۇل مالدىبەكوۆ شاقىرىپ الىپ: «سىزدەر ەت كومبيناتىنا وتكىزگەن ون جەتى باس تۇيەنىڭ ون بەسىنە كۆيتانتسيا الدىڭىزدار, قالعان ەكى باس تۇيەگە «ءولدى» دەگەن قۇجات جاسالادى. ونى ءوزىم بەكىتىپ بەرەمىن. ەكى ناردى باز مەڭگەرۋشىسى ماگامات لاۆازانوۆ كومبيناتقا وتكىزىپ, اقشا الىپ, شىمكەنتتەن ىسقاق باب اۋليەنى قورشايتىن تەمىرلەر اكەلەدى. ءسىز وسى قورشاۋدى ورناتۋدا باسى-قاسىندا بولىڭىز, قۇداي الدىندا جاۋاپ بەرەسىز» دەپ ءازىل ايتتى. سول سپەكەڭ 1967 جىلعا دەيىن جارتىتوبە كەڭشارىندا ديرەكتور بولىپ ىستەپ, وسى جىلى شىمكەنت وبلىسىنىڭ وڭتۇستىك اۋدانىنىڭ بىرىنە اۋداندىق پارتيا كوميتەتىنىڭ ءبىرىنشى حاتشىسى بولىپ, زەينەتكە شىققانىنشا ابىرويمەن اتقاردى. ماگامات لاۆازانوۆتى جۇرت «ساقال» دەپ اتاۋشى ەدى. ويتكەنى ساقالدى كىسى ەدى. ول – شەشەن ۇلتىنىڭ ازاماتى, سوعىس ۋاقىتىندا 20 شاقتى ءۇي اۋىپ كەلىپ, تاسكومىرساي ەلدى مەكەنىنە ورنالا­سىپ قالعاندار. بۇل كەزدە تاسكومىرساي ەلدى مەكەنىندە مال بورداقىلاۋ مەكەمەسى بار بولاتىن. ماحاڭ وسى مەكەمەگە ءومىر بو­يى باز مەڭگەرۋشىسى بولدى. ارابشا ساۋات­تى ادام ەدى. سونىمەن قاتار وتە كۇزىر­لى تۇراتىن. اقشا سۇراپ كەلگەن كىسىگە سۇراعان اقشاسىن بەرىپ, ءوزى اكەلىپ قاي­تار­عانىنشا سۇرامايتىن. بالا سياق­تى كوڭىل­دى جۇرگەندى ۇناتاتىن ەدى. مەن: «ماحا, ءسىز اقشانى قايدان الاسىز؟» دەپ سۇرا­عا­نىمدا, شەشەنستاندا اكەم التىن ۇستاي­تىن كۇزىرلى ادام بولدى. مەن مۇندا كوشىپ كەلگەن سوڭ, التىندارىمدى اقشاعا اينال­دىردىم», دەدى. وسى كىسىمەن كوپ جىل قىزمەتتەس بولدىم. ماحاڭ ورازا, ناما­زىن قازا ەتپەيتىن ءدىندار ادام ەدى. ۇل-قىز­دارى دا تاربيەسىنە قاراي, مادەنيەتتى, يمان­دى بولىپ ءوستى. ماحاڭ مەن سپەكەڭ ەكەۋى بىرگە سىيلاس تۇراتىن. ەكەۋى دە كوزگە تۇسپەي اۋليەگە بارىپ, تۇنەپ جۇرەدى ەكەن. ماحاڭ سپەكەڭدى مادەنيەتتىلىگى مەن يماندىلىعىنا قاراپ, ءپىر تۇتۋشى ەدى.

بىردە جاۋگەرشىلىك قوسىن جاتقان ابىلاي­ حاننىڭ اسكەرىنە جاۋ توسىننان شابۋىل جا­سايدى. ابىلاي بەستەرەك ەلى­نىڭ باتىرى سەڭكىباي­عا: «تاققا ەگە بول», دەپ تاعىن تاپسىرادى. ول كەزدە حان­­­دار تاعىن وزىمەن بىرگە الىپ جۇرەدى ەكەن. جاۋىن جەڭگەن ابىلاي امان-ەسەن تا­عىن تاپ­سىرعان باتىرعا: «ءتۇۋ, سەڭكى­باي, كوز­­سىز باتىر ەكەنسىڭ عوي», دەگەندە سەڭكى­باي حانعا باسىن ءيىپ تۇرىپ, «تاقسىر, ءسىز ما­عان تا­عى­ڭىزدى تاپسىر­عان كەزدە اۋليە­نىڭ اق قۇ­سى ءبىزدى قالىڭ ور­مانعا باستاپ بار­دى», دەي­دى. سوندا ابىلاي: «ءتۇۋ, سەڭكى­باي, سەنىڭ ءوزىڭ­نەن دە جول باسشىڭ كۇشتى ەكەن عوي», دەگەن ەكەن. بۇل دەرەك الكەن يشان­نىڭ با­تي­ما اجەدەگى قولجازبا كىتا­بىنان الىندى. 

بۇگىنگى ەلگە دە مىڭداعان جىل بۇرىن ءومىر سۇرگەن بابامىز ىسقاق باب اۋليەنىڭ شاراپاتى مولىنان دارىسىن! 

ورىنبەك ساريەۆ,
شولاققورعان اۋىلىنىڭ تۇرعىنى

سوڭعى جاڭالىقتار