كوشە قيىلىسىنان شىعا كەلىپ, ءبىزدىڭ الدىمىزعا ءتۇسكەن «ءدجيپتىڭ» ارتقى تەرەزەسىندەگى «قازاق حالقىنا + 1 باتىر!» دەگەن جازۋدى كورىپ, ەزۋ تارتتىق. ۇلدى بولعان ەكەن-اۋ!
رۋلدەگى جىگىتتىڭ كوڭىل كۇيى كولىككە بىردەن اسەر ەتەتىنى انىق. جۇيتكىپ-اق كەلەدى. باعدارشامنىڭ قىزىلىنا كىلت توقتاپ, جاسىلى جانعاندا سىلكىنە جونەلەدى.
قازەكەمنىڭ مۇندايدا: «ايەلى ۇل تاپقانداي قۋانىپ!» دەيتىن ءازىلىن ەرىكسىز ەسكە تۇسىرەدى.
ءبىز وتىرعان ماشينانىڭ رۋلىندەگى جىگىت باسىن شايقاپ: «قۋانىشتىڭ دا ءوز ورنى, ءوز جاۋاپكەرشىلىگى بار ەمەس پە, – دەيدى الگى جۇرگىزۋشىدەن ساقتانىڭقىراپ كەلە جاتقانىن سەزدىرىپ. – بۇيتە بەرسە, بىرنارسەگە ارانداپ قالۋى ابدەن مۇمكىن عوي».
ارينە, مىناۋ مەگاپوليستەگى كوشە قوزعالىسى ەشكىمنىڭ دە ەركەلىگىن كوتەرە المايدى. ەرسىلى-قارسىلى اعىلعان ماشينالاردىڭ تىزگىنىندە شيىرشىق اتىپ ءبىر-ءبىر «جۇيكە» وتىرعانىن ەستەن شىعارماڭىز. ولاردىڭ ءبىرىنىڭ شامىنا شي ءجۇگىرتسەڭىز, ءجۇز كولىككە كەسىرىڭىز ءتيۋى ءمۇمكىن.
ايتكەنمەن, ارتقى ورىندىقتا جالعىز ءوزى وتىرعان بالۋان تۇلعالى, جومارت مىنەزدى دوسىمىز كەڭك-كەڭك ك ۇلىپ: «ءاي, جىگىتتەر, بارىنەن دە اناۋ تەرەزەدەگى جازۋدىڭ سالماعى اۋىر ەمەس پە؟! – دەدى گۇجىلدەپ. – جاڭا عانا دۇنيەگە كەلگەن ءسابيدى باتىر ەتىپ تاربيەلەۋدەن ارتىق جاۋاپكەرشىلىك بار ما, ءسىرا؟..».
وسىدان سوڭ ارقايسىمىز ونىڭ ءسوزىن وزىمىزشە تارازىلاپ, ءۇنسىز قالدىق.
كىم ءبىلسىن, ءبىز تۋعاندا دا اكەمىز باتىر بولادى دەپ قۋانعان شىعار دەگەن وي ءىشتەي مازالاپ كەلە جاتتى...
