توعىستىرعان, تابىستىرعان استانا
سەيسەنبى, 31 شىلدە 2012 7:14
تاعدىردىڭ جازۋىمەن مەن ەگدە تارتقان شاعىمدا استاناعا قونىس اۋداردىم. جارقىنىم استاناعا قىزمەت اۋىستىراتىنىن ايتقاندا, العاشىندا ابدىراپ قالسام دا ارتىنان تولقي ءجۇرىپ, كوشۋگە دايىندالا باستادىم.
استانا مەنىڭ تۋعان ولكەمە جاقىن, وسىندا ءبىلىم الىپ, تاربيە كورگەن جەرىم بولعان سوڭ, ونى جاتسىنا قويمادىم. ارينە, ول مەن بىلەتىن اقمولا, تسەلينوگراد ەمەس, مۇلدە باسقا, وسى زاماننىڭ وزىق قالاسى بولىپتى. كەيدە الماتىنىڭ ادامدى تۇنشىقتىرىپ, تىنىسىن تارىلتاتىن اۋىر اۋاسىن كەشىپ جۇرگەندە
سەيسەنبى, 31 شىلدە 2012 7:14
تاعدىردىڭ جازۋىمەن مەن ەگدە تارتقان شاعىمدا استاناعا قونىس اۋداردىم. جارقىنىم استاناعا قىزمەت اۋىستىراتىنىن ايتقاندا, العاشىندا ابدىراپ قالسام دا ارتىنان تولقي ءجۇرىپ, كوشۋگە دايىندالا باستادىم.
استانا مەنىڭ تۋعان ولكەمە جاقىن, وسىندا ءبىلىم الىپ, تاربيە كورگەن جەرىم بولعان سوڭ, ونى جاتسىنا قويمادىم. ارينە, ول مەن بىلەتىن اقمولا, تسەلينوگراد ەمەس, مۇلدە باسقا, وسى زاماننىڭ وزىق قالاسى بولىپتى. كەيدە الماتىنىڭ ادامدى تۇنشىقتىرىپ, تىنىسىن تارىلتاتىن اۋىر اۋاسىن كەشىپ جۇرگەندە سارىارقانىڭ سارى دالاسىنىڭ كوكىرەگىڭدى اشىپ جىبەرەتىن سالقىن سامالىن اڭساۋشى ەدىم, ەندى سوعان جەتىپ, ءماز بولىپ قالدىم. ونىڭ ۇستىنە تۋعان ەلىمە ءبىر تابان جاقىنداپ, ىلىك-جەگجات, تۋعان-تۋىسقاندارىممەن قاۋىشىپ, مارە-سارە كۇي كەشتىم. ءاسىرەسە, بىرگە وقىپ, بىرگە وسكەن جاندارمەن قاۋىشۋدىڭ ءجونى ايرىقشا بولدى.
الدىمەن ماعان رايحان قۇربىم حابارلاستى. جاس كەزىندە قاۋىزىن جاڭا اشىپ كەلە جاتقان گۇلدەي, ۇنەمى ك ۇلىمدەپ جۇرەتىن تىعىرشىقتاي عانا ءسۇيكىمدى قىز بولاتىن. رايحان دەگەن ەسىمى دە تابىلىپ قويىلعانداي ەدى. سوڭعى كۋرستا وقىپ جۇرگەندە ول مەنىڭ تۋعان كۇنىمە «اباي جولى» ەپوپەياسىن سىيعا تارتىپ ەدى-اۋ. ول كەزدە جاستار ءبىر-بىرىنە كىتاپ سىيلايتىن. وسى كىتاپتىڭ مەنى ءبىر جىلاتقانى دا بار. وندا الماتىدا تۇراتىنبىز. بىردە كىتاپ سورەلەرىن قاراپ ءجۇرىپ, قوڭىر مۇقابالى «اباي جولىنا» ۇشىراسا كەتتىم. كىتاپتى قولىما الىپ, العاشقى بەتىن اشىپ قالسام… رايحاننىڭ جۇرەگىنەن شىققان قۇتتىقتاۋ ءسوزدەرى وزىمە تانىس جازۋىنان سامساپ قويا بەرگەنى عوي. «قارتايعان شاعىڭدا وسى روماندى قولىڭا ءبىر الىپ, بىرگە وتكىزگەن جاستىق شاعىمىزدى ەسىڭە الارسىڭ», دەپتى قۇربىم. و, سۇڭعىلا قىز, ءدال سولاي بولارىن قايدان ءبىلدىڭ ەكەن؟ ايتقانىڭ ايداي كەلدى ەمەس پە؟ ال سودان جاستىق شاعىمدى, دوستارىمدى ساعىنىپ, كوڭىلىمنىڭ بوساعانى-اي. سول كۇنگى تۋعان كۇن كەشى, قۋانىپ سويلەگەنىمىز, ءبىر-ءبىرىمىزدى كۇلدىرگەنىمىز, بيلەگەنىمىز – ءبار-ءبارى كوز الدىما كەلىپ, كينونىڭ لەنتاسىنداي بولىپ ءوتىپ جاتتى. قايران دوستارىم, قايدا ءجۇر ەكەنسىڭدەر, امان با ەكەنسىڭدەر دەپ جاپادان جالعىز وتىرىپ ولاردى ساعىنعاننان كوپ جىلاعان ەدىم سوندا…
ەندى مىنە, سول رايحان كوشىپ كەلگەنىمدى ەستىپ, تەلەفونمەن حابارلاستى. مەنىڭ كەلگەنىمدى مارات پەن مايراعا دا ايتىپتى. ىلە ماعان مارات تا حابارلاسىپ, باياعى بىرگە ءجۇرگەن جىگىتتەر مەن قىزداردىڭ قايدا ەكەندىگىنەن حاباردار ەتتى. سول كۇننەن باستاپ مەندە دە دەگبىر جوق, داۋىستارىن ەستىگەن سوڭ, ەندى جۇزدەرىن تەزىرەك كورۋگە اسىقپىن. قانداي بولدىڭدار ەكەن, شىركىندەر. ءبىر كەزدەگى بالاۋسا قىزدار مەن ءجىگىتتەر شىنىمەن شال-كەمپىر بولىپ قالعانى ما؟ ارادا وتكەن جارتى عاسىرعا جۋىق ۋاقىت قانداي ىزدەر سالدى ەكەن ماڭدايلارىڭا دەگەن سەكىلدى ويلاردان ارىلا الار ەمەسپىن. رايحان, مارات, بيعايشا, مايرا, كۇزەنباي… قاندايسىڭدار سەندەر قازىر؟
الدىمەن مايرامەن قاۋىشتىم. ەسىكتەن كىرە رايحاننان ەستىپ, جەتكەنشە اسىققانىن ايتىپ, سويلەپ كەلەدى. مەن دە قۇشاعىمدى جايىپ قارسى ءجۇردىم. كوزىمىزدى دە سۋلاپ الدىق. قارتايعاندا كەزدەستىك-اۋ دەپ ءبىر-ءبىرىمىزدىڭ جاستىق شاقتاعى كۇيلەرىمىزدى ەسكە الىپ جاتىرمىز. باياعى سۇلۋ مايرا جوق, بىراق «سىرلى اياقتىڭ سىرى كەتسە دە سىنى كەتپەگەن», سول باياعى, سىلقىم قالپىنان اۋماپتى. ءدوڭگەلەك ءجۇزى قانشا وزگەرگەنىمەن, كوزى سول قالپى. مەن ونى كوزىنەن تانىدىم.
كوپ ۇزاماي مارات تا ۇيىنە شاقىرىپ, ءبارىمىزدىڭ باسىمىزدى قوستى. جارتى عاسىر وتكەن ۋاقىتتان بەرگى كەزدەسۋ عوي, ول دا ۇيىندە تاعاتى قالماي, بالكونعا شىعىپ, قاراي بەرىپتى. ءبىزدىڭ كەلە جاتقانىمىزدى كورىپ, ەسىك الدىنا شىعىپ قارسى الدى. ەگدە تارتسا دا كارىلىككە بوي بەرمەگەن, اشاڭ ءجۇزدى, ۇزىن بويلى جىگىت اعاسى تۇردى قارسى الدىمىزدا. ماراتتىڭ جانىندا ورتا بويلى, قاراتورى ءبىر ايەل ءۇنسىز ك ۇلىمدەپ تۇرعان. بايبىشەسى سول بولار دەپ اكەلگەن گۇلىمدى ۇسىنا بەردىم. ءسويتسەم… مەنىڭ تەلەفونمەن حابارلاسقان دوسىم رايحاننىڭ ءوزى ەكەن. تانىماي قالدىم. وي, قىزىق-اي. ك ۇلىپ جاتىرمىز.
ماراتتىڭ ۇيىندەگى كەزدەسۋدە دە تالاي قىزىقتاردى ەسكە ءتۇسىرىپ, كوپ قىزىقتاپ, كوپ اڭگىمەلەر ايتتىق. ءومىردەن وتكەن دوستارىمىز بەن ۇستازدارىمىزدى دا ەسكە الدىق. ۇزاق جىلدار كەزدەسپەي, بالا كۇنگى دوستارىڭدى قارتايعاندا كورگەن دە ءبىر عانيبەت ەكەن.
ءبارىمىزدى ءوزىنىڭ باۋىرىنا تارتىپ, وسىلاي باسىمىزدى قوسىپ جاتقان استاناعا, ونى كۇننەن-كۇنگە اسەم قىلدىرىپ جاتقان ەلباسىمىزعا مىڭ دا ءبىر راحمەت. استانامىز ەلىمىزدى لايىم باقىت قۇشاعىنا بولەيتىن ەلىمىزدىڭ, حالقىمىزدىڭ بەرىك قورعانى, تىرلىك تىرەگى, بەيبىتشىلىكتىڭ التىن ورداسى, قۇتتى مەكەنى بولا بەرگەي.
حانزيپا كاكىمجان,
زەينەتكەر.
استانا.
