17 شىلدە, 2012

«ادامزاتتىڭ ءبارiن ءسۇي»…

8 مين
وقۋ ءۇشىن

«ادامزاتتىڭ ءبارiن ءسۇي»…

سەيسەنبى, 17 شىلدە 2012 7:19

مەن ونى تاني الماي قالدىم. ەكى جاعى سۋالىپ, قوس جانارى ۇڭىرەيىپ, جۇدەپ كەتىپتى. «اعا, تانىماي تۇرسىز با, تانىمايسىز… مەن ءولىپ-ءتىرىلدىم عوي», دەدى ول داۋىسى دىرىلدەپ.

ءمان-جايعا كەيىن قانىقتىم. شىنىندا دا, اياق-قولى بالعا­داي, تەپسە تەمىر ۇزەتىن ازامات ءبىر ولىمنەن قالعان ەكەن. ەندىگى اڭگىمەنى ونىڭ ءوز اۋزىنان ەستيىك.

 

سەيسەنبى, 17 شىلدە 2012 7:19

مەن ونى تاني الماي قالدىم. ەكى جاعى سۋالىپ, قوس جانارى ۇڭىرەيىپ, جۇدەپ كەتىپتى. «اعا, تانىماي تۇرسىز با, تانىمايسىز… مەن ءولىپ-ءتىرىلدىم عوي», دەدى ول داۋىسى دىرىلدەپ.

ءمان-جايعا كەيىن قانىقتىم. شىنىندا دا, اياق-قولى بالعا­داي, تەپسە تەمىر ۇزەتىن ازامات ءبىر ولىمنەن قالعان ەكەن. ەندىگى اڭگىمەنى ونىڭ ءوز اۋزىنان ەستيىك.

– «اۋرۋ ايتىپ كەلمەيدى», دەي­دى عوي. وسىدان جەتى-سەگىز ايداي بۇرىن ويلاماعان جەردەن دەنەم اۋىرلاپ, مازام كەتە باستادى. كوپ سوزباي دارىگەرگە باردىم. قارادى. ءدارىسىن جازىپ بەر­دى. ايت­قانىن بۇلجىتپاي ور­ىن­دا­دىم. بىراق ودان جاعدايىم جاق­سارا قويعان جوق. قايدا بارامىن؟ تاعى دا ەمحاناعا كەلدىم. بۇل جولى قابىلداۋدا باسقا د­ا­رىگەر وتىر ەكەن, «الاڭداماڭىز, ءدارىحانادان مىنا مايدى الىپ ارقاڭىزعا جاعىڭىز, قۇلان-تازا ءتاۋىر بولاسىز», دەدى. جازعان قۇلدا جازىق بار ما, ول كىسىنىڭ دە ايتقانىن ەكى ەتپەي ورىندادىم. بۇرىنعى بۇ­رىن­عى ما, ەندى بەلىمدى جازا الماي, بۇكتەلىپ قالدىم. وسىلاي ءبىر دارىگەردەن ەكىنشى دارىگەرگە جۇگىرىندى بولىپ ءجۇرىپ, ەكى ايداي ۋاقىتتى وتكىزىپ الدىم. بايقاي­مىن, مە­نىڭ جاعدايىمنىڭ كۇن­نەن-كۇنگە تومەندەپ بارا جاتقانى دارىگەر­لەرىمە باتا قويمايتىن سياقتى. مەرتىك-شورتىق, ىڭقىل-سىڭ­قى­لى كوپ ادامداردى كۇندە قا­بىلداي بەرگەن سوڭ, ەتتەرى ءۇي­رەنىپ كەتتى مە ەكەن, كىم ءبىلسىن: «مىنا بايعۇس ءولىپ قالادى-اۋ دەپ», ەلەڭدەپ جاتقان ءبىرى جوق.

– بار بىتىرەتىندەرى ۋىس-ۋىس ءدارى جازىپ بەرەدى. بىرەۋى «بەلىڭ اۋىرادى» دەسە, ەندى بىرەۋى «ءجۇ­رەكتە ءبىر گاپ بار» دەپ زارەمدى الادى. ءتىپتى اۋرۋحانادان شىق­پاي­تىن بولدىم. اقىرى ءبىر كۇنى ۋدز-عا ءتۇسىردى. قابىلداۋشى ءدا­رىگەر جاس جىگىت ەكەن, سالعان جەردەن: «ءسىزدى مۇندا كىم جىبەردى؟» دەدى. داۋىسىندا قوبالجۋ بار. «كىم جىبەرۋشى ەدى, ۋچاسكەلىك دارىگەر». وسىدان كەيىن الگى جىگىت كابينەتتەن شىعىپ كەتتى دە, ءسال­دەن سوڭ تاعى ەكى-ءۇش دارىگەردى ەرتىپ كەلدى. «مىنا كىسىنى تەزىرەك اۋرۋحاناعا جەتكىزۋ كەرەك, اسقا­زانىنىڭ جاراسى اشىلىپ كەتىپ­تى», دەدى ول. الگىلەردىڭ بىرەۋى حيرۋرگ ەكەن, «ماعان ەرىڭىز» دەپ باسقا كابينەتكە الىپ كەلدى. سوسىن بۇعان دەيىن تالاي كىسىنىڭ قولىنان وتكەن قاعازدارىمدى ءارلى-بەرلى اقتارىستىرىپ وتىردى دا: «قازىر ءدارى جازىپ بەرە­مىن, سونى ىشسەڭىز جازىلىپ كەتە­سىز», دەدى. دارىحاناعا كەلىپ حي­رۋرگتىڭ قاعازىن ۇسىنىپ ەدىم, ورتا جاس­تاعى ايەل: «ءدارىنى كىمگە الاسىز؟» دەپ سۇرادى. «وزىمە, اسقا­زانىم اۋىرادى». «مىنا ءدا­رىنىڭ بىرەۋى اسقازاندىكى, بىرەۋى مۇلدە باسقا اۋرۋعا قولدانى­لا­دى». بۇل قالاي بولدى دەپ حيرۋرگكە تەلەفون شالدىم. ول ار جاقتان: «كەشىرىڭىز, قاتە جازىپ قويىپ­پىن», دەپ باسقا ءدارىنى اتادى…

ۇزىن ءسوزدىڭ قىسقاسى – تا­نىسىم سول ءتۇندى كىرپىك ىلمەي وتكىزىپتى. امالى تاۋسىلعاننان كەيىن, تاڭ اتا جەدەل جاردەم شا­قىرتادى. اقىرى, دارىگەرلەر وتا جاساپ, اسقازانىنىڭ تورتتەن ءۇش بولىگىن الىپ تاستاۋعا ءماجبۇر بولادى. ەسىن جيىپ, وزىنە ءوزى كەلە باستاعاننان كەيىن, ەمدەۋشى دارىگەر: «اعاسى-اۋ, وسىعان دەيىن قايدا جۇرگەنسىز, اۋرۋىڭىزدى تىم اسقىندىرىپ الىپسىز عوي, ەندى ءسال كەشىككەندە ومىرمەن قوش­تاسادى ەكەنسىز», دەيدى.

– سەرگەلدەڭگە تۇسكەنىڭىزدى ايت­پادىڭىز با؟

– بولار ءىس بولعاننان كەيىن ايت­تى نە, ايتپادى نە؟! قاتتى ءتۇ­ڭىلدىم. استانادا تۇراتىن, وقى­­عان, قىزمەت ىستەپ جۇرگەن ماعان ىستە­گەندەرى وسى بولسا, اۋىلدا تۇ­رىپ جاتقان, بولماسا وسىندا جۇ­مىس ىستەپ بەلى قايىسىپ ءجۇر­گەن­دەردىڭ كۇنى نەشىك دەپ ويلادىم. شىنىم سول, كوزىم جەتتى, شىبىن قۇرلى كور­مەيدى! بەز­بۇي­رەك ەكەن, جۇرەك­سىز ەكەن!!! قۇداي بىلەدى, تالايلار وسىلاردىڭ الە­گى­نەن انا جاققا كۇنىنەن بۇرىن كەتكەن دە شىعار-اۋ؟!.

پىشاققا ءتۇسۋ وڭاي ما, تىم السىرەپ قالعان ەكەن, اياعىن باسىپ, كوشە بويلاپ كەتىپ بارادى. مەن بولسام, قاققان قازىقتاي سول ورنىمدا تۇرىپ قالدىم. ءبىر ءزىل  باتپان سالماق يىعىمنان باسىپ, ەڭسەمدى ەزىپ كەتتى. راسىندا دا, ءبىر ولىمنەن قالعان ەكەن. حالقىنا ادال قىزمەت ەتۋگە انت بەرەدى, اۋىرىپ-سىرقاساق, اراشا تۇسەدى دەپ جۇرگەن اق حالاتتى ابزال جان­دارىمىزدىڭ مۇنىسى نە؟!. اڭگى­مەنىڭ توركىنىنە قارا­عاندا, كەز­دەي­سوق وقيعا ەمەس…

تاۋەلسىزدىك العاننان بەرى ەلى­مىز­دە دەنساۋلىق ساقتاۋ سالاسىن دامىتۋ باعىتىن­دا ۇلان-عايىر ءىس­تەر اتقارىلۋدا. ەلبا­سى­نىڭ تىكە­لەي نۇسقاۋىمەن استا­نانىڭ ءوز­ىن­دە بىرنەشە زاماناۋي ورتالىق سالىندى. ولاردىڭ ءبارى شەتەل­دىك وزىق تەحنولوگيامەن جاب­دىق­تال­عان. تاياۋدا عانا «ەگەمەن» اس­تانا قالا­سىن­داعى ۇلت­تىق كار­ديوحي­رۋر­­گيا­لىق عى­لى­مي ور­تالىقتا ەلى­مىزدىڭ باس كارديو­حي­رۋرگى دوكتور يۋري ۆلاديميروۆيچ پيانىڭ گەر­مانيا­لىق ءارىپ­تەس­تەرىمەن بىرگە پوستكە­ڭەستىك كەڭىستىكتە بۇرىن-سوڭ­دى جاسال­ما­عان وتانى جۇزەگە اسىرىپ, دونور جۇرەگىنە مۇقتاج سىرقاتقا جاساندى جۇرەكتى يم­پلان­تاتسيا­لاعانى تۋرالى جازدى. بۇعان دەيىن مۇن­داي وتا گەرمانيا مەن اقش-تا عانا جاسالعان ەكەن. ەندى, مىنە, ءۇشىنشى وتا ءبىزدىڭ ەلى­مىزدە جۇزەگە اسىرىلىپ وتىر. بۇل, ارينە, وتان­دىق مەديتسينا­نىڭ ءبۇ­گىن­گى دەڭگە­يىن, جىلدان جىلعا ءوسىپ-وركەندەپ كەلە جات­قا­نىن اي­عاقتايتىن ءۇل­كەن جەتىس­تىك, زور ماق­تانىش! اي­ماق­تاردا دا وڭ وزگەرىستەر از ەمەس. سوڭعى جىلدارى وبلىس ورتالىق­تارىن بىلاي قويعاندا, اۋداندار­دىڭ وزدەرىندە قانشاما اۋرۋحانالار سالىنىپ ىسكە قوسىلدى. ولاردا دا نەبىر كۇردەلى وتالار جاسالىپ, حالىق­تىڭ ساپالى قىزمەتكە قول­جەتىم­دى­لىگى ارتتى. وسىنىڭ بارىنە قۋانا­مىز, تاۋەلسىزدىكتىڭ جەمىسى دەپ شات­تانامىز. اتتە­گەن-ايى, مىناداي سوراقىلىقتان كە­يىن سونىڭ ءبارى زايا كەتكەندەي كو­رىنەدى ەكەن.

بۇل ارادا ءبىز ءتۇي­مەدەيدى تۇيەدەي قىلايىق دەگەن نيەتتەن اۋلاقپىز. دەنساۋ­لىق ساق­تاۋ سالاسىندا ەڭبەك ەتىپ جاتقان مىڭ­دا­عان ادامداردىڭ اراسىندا جۇرە­گىنىڭ جىلۋى مول, ءوز ءىسىنىڭ شىن مانىندەگى شە­بەر­لە­رى كوپ ەكەنىن دە جاقسى بىلە­مىز. ولاردىڭ الدىندا ارقاشان باس يەمىز. دەسەك تە, مىنا جاي جۇرەگىمىزگە ينە بولىپ قا­دالعا­نىن قالاي جاسى­را­يىق. قا­رىن ىشىندەگى ءبىر قۇما­لاق­تىڭ بار جاقسىلىقتى دالاعا كە­تىرىپ تۇر­عانى جانعا باتادى. سايىپ كەلگەندە, مۇنىڭ ءوزى ۇجىم­دا­عى احۋالدى جاقسارتۋ, ۇمىت بول­عان ءتا­لىمگەرلىكتى جانداندىرۋ, جاستاردى مەيىرىمدىلىككە تاربيە­لەۋ سياق­تى قاي ماماندىقتىڭ بول­ماسىن, التىن قىرىن جارقى­راتا تۇسەتىن سان-سالالى جۇ­مىس­تاردى دا ۇم­ىت­پاۋ قاجەتتىگىن ەسكەرتىپ تۇر­عانداي. وسىندايدا ۇلى اباي­دىڭ: «ادامزاتتىڭ ءبارiن ءسۇي – باۋىرىم دەپ», دەگەن دانا ءسوز­دەرى ويعا ورالادى. بۇل ۇلا­عات­تى, اسىرەسە, ابىرويىنا داق ءتۇس­پەۋىن ويلاعان اق حالاتتى ابزال جان­دار­دىڭ ەستە ۇستاعانى ءجون.

جاراسباي سۇلەيمەنوۆ,

«ەگەمەن قازاقستان».

استانا.

سوڭعى جاڭالىقتار

دەرەك پەن دايەك

سپورت • بۇگىن, 09:20

بەس اۋىلعا سۋ بەرىلدى

ايماقتار • بۇگىن, 08:53