25 اقپان, 2019

ەردىڭ باعىن جاعاتىن دا, ساعىن جىعاتىن دا ايەل

8070 رەت
كورسەتىلدى
8 مين
وقۋ ءۇشىن

الەمدى الديلەگەن ايەلدى قازىرگى الەۋمەت قاي دەڭگەيدە قاستەرلەپ, قاي دارەجەدە قۇرمەتتەپ ءجۇر؟ ادامدار اراسىنداعى ۇلى سۇيىسپەنشىلىكتى سۋرەتتەپ وتكەن جازۋشى ءازىلحان نۇرشايىقوۆتىڭ دا: «جاقسى ايەلدىڭ كيەسى بولادى…» دەگەن ءسوزى بار. ەندەشە ايەلدەر – يمانىنان قاسيەتتىلەر, تازالىعىنان تەكتىلەر, ادالدىعىنان تاربيەلىلەر تارايتىن قاسيەتتى قاۋىم.

ەردىڭ باعىن جاعاتىن دا, ساعىن جىعاتىن دا ايەل

جاراتۋشى اللا شە­بەر­لىگىمەن ايەل ادامزاتىن ەركەكتىڭ قابىر­عاسىنان جا­راتسا-داعى, بار قۇدى­رەتىن ايەلگە توككەن ەكەن. ياعني, جارا­تىلىسىندا ءاۋ باستان ايەل زاتى كۇش-قۋاتتىڭ كوزى بولىپ قالانعان. ەرلى-زايىپتىلار ۋا­قىت وتە كەلە ءبىرتۇتاس ادامعا اي­نالسا دا, ءبارىبىر ەكەۋى ەكى قيلى الەم. ويتكەنى ەركەك وتتىڭ, ايەل وشاقتىڭ يەسى. بىرەۋى ءتۇزدىڭ, بى­رەۋى ءۇيدىڭ ادامى. دەگەنمەن بۇ­گىنگى تاڭمەن تارازىلاپ, اسى­رەسە قازىرگى قازاق ايەلدەرى ەرەكشە قۇرمەتكە لايىقتى جاندار دەر ەدىم. سەبەبى قوعامدى سۇتتەي ۇيى­تىپ وتىرعان وسى ءوزىمىزدىڭ ايەلدەرىمىز. ولار ءبى­لىمنىڭ سان قيلى تۇرلەرىن يگە­رىپ, ىسكەر دە شەبەرلەر دە اتانۋدا. مەملەكەتىمىزدىڭ جارتى قىزمەتىن اتقارۋدى دا ۇلگەرىپ, وتاندىق كاسىپتى دە شيراتۋدا. حالىققا قاجەتتى جۇمىس ورىندارىن اشىپ, كاسىپكەرلىكتى دە دامىتىپ وتىر. قىزمەت تاڭداماي-اق, تالعاماي-اق, ونەركاسىپ, الپاۋىت زاۋىتتار مەن كاسىپورىنداردا جۇمىسشىلار قاتارىن قۇرۋدا. ءۇيىنىڭ تىرلىگىن دە پىسىقتايدى, اتاسى مەن ەنەسىنە دە قىزمەتىن ايامايدى, شيەتتەي بالا-شاعانى ومىرگە اكەلەدى دە, ولاردى ءارى تار­بيەلەيدى دە. كۇيەۋى دۇنيەدەن وزسا, ورنىن جوقتاتپايدى, وتا­عاسى ورنىنا جاتپاي-تۇرماي وتىنىڭ ءتۇتىنىن تۇتەتەدى. تاع­دىرى مەن تۇرمىسىنا كون­دىككەننەن, شاڭىراعىن شاي­قالتپاي, مەيلى ءالجۋاز, ءتىپتى سىرتتاپ كەتكەن, ىشىم­دىككە ءۇيىر جارلارىنا دا شى­داپ باعۋدا. ۇرپاعىنىڭ اكەسى رەتىندە سىيلاپ ءتورىن, جارى رە­تىندە جىلى شىرايىن بەرىپ, ىشەر اسىنا دەيىن تاۋىپ بەرىپ جاتسا, كەيبىرى تولىقتاي اسىراپ تا وتىر. 

نەگىزىندە, ايەلدى مارتەبەلەگەن جاراتۋشى اللا جانە ونىڭ مارجان ءدىنى يسلام. وسى جولداعى بابالارىمىز بىردە-ءبىر قىز بالاسىن, جەسىرىن جىلاتپاعان, وز­گەگە باسىندىرماعان. ءتىپتى يس­لام ءدىنى كەلمەي تۇرعان جاھي­لەت ناداندىق داۋىردە دە قىز با­لا­عا دەگەن قۇرمەت ەرەكشە كور­سەتىلگەن. مۇحاممەد (س.ع.س.) پاي­عام­بارىمىزدىڭ «جۇماق – انا­نىڭ اياعىنىڭ استىندا» دەگەن ۇلى قاعيداسى ادامزاتتىڭ ماڭدايىن ءالى كۇنگە دەيىن جەر يىسكەتىپ كە­لەدى. ال ايەلدىڭ قۇرمەتتەلۋىن, قۇ­قىلى بولۋىن, قوعاممەن قور­عالۋىن مەيىرىمدى اللانىڭ قا­لاۋى قامتىعان. دۇنيەسى مەن قيا­مە­تىنە كوپ جەڭىلدىكتەردى ءناسىپ ەتكەن. 

سوناۋ داۋىرلەردەگى جاڭگىر حاننىڭ جارى ءباتيما ءوز ءداۋىرىنىڭ حاس سۇلۋى, بەس ءتىلدى يگەرگەن اقىل­­دى دا كورىكتى, اۋەندى اسپاپتا ويناعان, شىر كوبەلەكشە بي­مەن شۇعىلدانعان ونەرلى ايەل بولعان دەسەدى. مىنەزىندە ماڭ­عازدىق بولسا دا, جاپان تۇزگە كەلىن بولىپ ءتۇسىپ, قازاق­تىڭ داس­تۇرىنە دەن قويعان. ال كە­نە­­­سارى حاننىڭ كۇنىم­جا­نى كۇن كەلبەتىن تەكتىلىگىنە جا­راس­­تىر­عان ەل اناسى اتانعان. ابىل­قايىر حاننىڭ بوپاي حانىمى ەل باسقارۋ ىسىندە سەنىمدى اقىل­شى, ەرىنىڭ دە, ەلىنىڭ دە سىي-قۇر­مەتىنە بولەنگەن ايەل بولعانى انىق. ءتىپتى ايەلدەر اتقا قونىپ, جاۋعا دا قارسى تۇرا الادى. الامان بايگەدە وزىپ, اتىن دا وزدىرا الادى. ارينە, جۇمساق مىنەزىن, نازىكتىگىن قايشىلايتىن قاساپشى, زيرات قازۋ, جەر استى كەنىشتەرى, ادام تاعدىرىنا ۇكىم كەسەتىن قىزمەتتەردەن الىس بول­عانى ءجون. ويتكەنى ونداي ايەلدىڭ ىرىسى ەر ىسىنەن كەمي تۇسەدى. سەبەبى تابيعاتىنا ساي كيىم كيىپ, زاتىنا لايىقتى ىستەر­مەن شۇ­عىلدانسا, نازىكتىگى مەن مەيى­رىم­دىلىگىن جوعالتپايدى. 

ومار (ر.ا) پاتشالىق قۇر­عان كەزەڭدە ءبىر ايەل كەلىپ, كۇيە­ۋىنەن اجىراتۋىن ءوتىندى. ويلانۋعا ۋاقىت سۇراعان ومار (ر.ا) ايەلدىڭ ەرىن ىزدەتىپ, تاپ­تىرتادى. الدىنا الىپ كەلگەن ساحابانىڭ ءۇستى مەن كەيپى رەڭسىز, توزىڭقى كورىنەدى. جۋىندىرىپ, ادەمى كيىمدەردى كيگىزەدى, حوش يىستەندىرىپ, قۇ­زى­رىنا وتىرعىزدىرادى دا, ايەلدى الدىرتادى. سوندا الگى ايەل ءوز كۇيەۋىن ءوزى تانىماي قالىپ, اقى­­رىندا اجىراسۋ رايىنان قايتادى. شاريعات شارتىمەن اجى­راسۋدى «تالاق» دەيدى. ال وسى ۇكىمدى اللا تا­عالا ەرلەرگە نە ءۇشىن بەردى, وسىنى بىلە مە ەرلەر؟ البەتتە, ايە­لىنىڭ اركەز سۇراعانىن تاۋى­پ بەرۋ, تالابىن ورىنداۋ ەر-ازامات ءۇشىن ادەتكە اينالعانى ءجون-اق. الايدا, تالاق سۇراعان كەزدە, ادەتكە اينالعان تىرلىگى قۇساتىپ, ايەلىنە تالاق بەرە سالۋى كەرەك پە؟ ارينە, جوق! تالاق ۇكىمىنىڭ ەر-ازاماتتا بولۋدىڭ حيكمەتى سوزىنە ءىسى لا­يىق ەركەك جۇبايىن تالاققا دەيىن جەتكىزبەۋدە. ۇلى­لاردىڭ جارىنا اجال جەتكەندە, جانازاسىندا «ريزا بول» دەپ ايەلىمەن قوش ايتىسۋ ادەبى بار. مىنە, سول ريزالاسۋدى ايەلى دۇنيەدەن وتكەندە ەمەس, كوزى تى­رىسىندە جاساي بىلگەنى ەر-ازامات ءۇشىن ابزال ۇلى مىندەت. 

قازاقتىڭ وجەت ۇلى, جاۋىن قاباعىمەن قايمىقتىرعان باتىر باۋىرجان مومىش ۇلى اعامىزدىڭ: «ايەلدى قورلاعان ەركەكتى ءومىر وكىنىشسىز جىبەر­مەيدى. ويتكەنى ايەل – ءومىردىڭ اناسى, ال اسىل پەرزەنت اناسىن ەشكىمگە دە قورلاتپايدى. ويتكەنى ايەل – كيەلى حالىق. ونىڭ كيەسى ءوزىن قورلاعان ەركەكتى ءبىر اتپاي كەتپەيدى» دەگەنى بار. 

وكىنىشتىسى سول, گۇلدەي جا­رات­قان ايەلدى قۇلداي كورەتىن قازاقتىڭ ەرلەرى بار بۇگىندە. قالام ۇستاعانى دا, كۇرەك ۇس­تاعانى دا ايەلدەرىنە ەكى ءتۇرلى ەمەس, ءبىر تۇرمەن قارايدى. ياعني, كوزىندە دە, سوزىندە دە «سەن ايەل­سىڭ, مىندەتتىسىڭ. مەن ەركەك­پىن!» دەگەن قاتە ۇعىم تۇرادى. ءسال ارتىق قيمىلداپ قالسا, قا­باق شىتۋ, ۇرىس-كەرىس, داۋ-جانجال, قول كوتەرىپ, ءومىرىن بۇزۋ, دەن­ساۋلىعىن كەمتار ەتۋمەن اياق­تاپ جاتادى. بۇل ناعىز قيانات. ەگەر دە ەر-ازامات ار-ۇجدانى مەن شىنايى يمانىنا مىقتى بولسا, اماناتىنداعى ايەلىن اقىل­مەن قىزعىشتاي قورىپ, جۇزدەرىنە سەنىمدىلىك ۇيالاتۋى ءتيىس. ال ىشكەن-جەگەنىن, تاپقان-تايانعانىن سانامالاپ, اسىراپ-باققانىن مىندەت قىلىپ, ساتىپ بەرگەن كيىم-كەشەگىن تىزبەكتەسە, اللا الدىنداعى بارشا ساۋابىنان, ادام الدىنداعى ەركەكتىك نامىسىنان جۇرداي بولادى. مۇنداي ىستەردى كىتاپتاردا قۇس­قان قۇسىعىن جەگەنگە تەڭەيدى. ال ناداندىق پەن ز ۇلىمدىقتىڭ باستاۋى بولعان قول كوتەرۋ, ياع­­ني قانداي جاعداي باسىنا تۋسا دا, ۇرىپ-سوعۋدى ءوز ايە­­لىنە قولدانۋى – ول ونىڭ ال­سىز­دىگى, نا­مىسسىزدىعى, رۋحاني قۇلا­زى­عاندىعى. ۇمبەتى بو­لىپ سا­نالعان بىزدەردىڭ ۇل­­گى تۇتار پاي­عامبارىمىز (س.ع.س) ەش­قاشان اي­ەل­دەرىنە قول كو­تەرمەگەن! سا­حابالار دا, عۇلا­مالار دا قاي جاع­دايدا بولسا دا, ايەلدىڭ كوزىنەن مونشاق جاس شىعارتپاعان. ال بۇگىنگى ايەلدەردىڭ كوز جاسىن كورىپ, تۇڭىلىستەگى كوڭىلدەرىن سەز­گەن­­دە, قور بولعان ءومىرلى وقي­عالا­رىن ەستىگەندە, قازاقتىڭ ەر-ازا­ماتتارىنان يماني قاسيەت كەتتى مە دەگەن ويدا قالاسىڭ. 

الەم تىنىسىن كىلت توقتاتىن ءبىر عانا ۇلى كۇش كىمدى بولسىن, ءتورت اياقتى اعاش اتپەن قۋىپ جە­تەدى. بىلگەنگە, ول عيبرات! ايەل­دىڭ ءۇش قينالىسى بار دەيدى دانالىق. ولار: 

اللانىڭ امىرىمەن, قۇدايدىڭ قالاۋىمەن جەتكەن سوڭعى ءساتى;
ۇرپاعىن دۇنيەگە اكەلەردەگى قىسقان تولعاعى; 
كۇيەۋىنەن جانى قيانات كورىپ, زورلىق-زومبىلىقتا قالعان ءومىرى. 
ال ەر ادامدىكى:
اللانىڭ امىرىمەن قۋىپ جەتكەن سوڭعى ساعاتى; 
ەر-ازاماتقا لايىقتى ءىس ىستە­مەۋى; 
جۇرتىنان قارىز الىپ, ەل جا­عالاپ قاشىپ ءجۇرۋى. 

راسىندا, قازىرگى قوعامنىڭ قا­لىپتاسۋىنا ەلىمىزدىڭ ەستى ەر-ازا­ماتتارى نەندەي ۇلەس قوسۋ­دا؟ ايەلدەردىڭ تەرىس جولعا تۇ­سۋىنە, رۋحاني بۇزىلۋىنا, كوشە دارەتحانالارىندا شالا جانسار ۇرپاعىمىزدىڭ شاشىراۋىنا سەبەپكەر وسى ءوزىمىز ەمەسپىز بە؟ كۇنانىڭ باسىم بولىگىن, اۋىر جاعىن ايەلدەرگە يتەرە سال­عان­نان, ءوزىمىز جەڭىلدەدىك پە؟ وي­لانايىقشى ازاماتتار, وسى بىزدەر اماناتقا قيانات جاساپ جۇر­گەن جوقپىز با؟ 

نۇرلان قاجى بايجىگىت ۇلى,

ءدىنتانۋشى

الماتى

سوڭعى جاڭالىقتار