چيريمە
ۇستىڭنەن شاليمار اڭقىپ,
كىرپىگىڭە كۇن شاعىلىسىپ,
اياعىڭنىڭ استىندا اي تەربەلىپ,
قوڭىر تۇنگە جۇتىلدىڭ,
دەرەكسىز...
سەنىڭ سەزىمىڭدى,
ءھام مەنىڭ سەزىمىمدى
ءساۋىر بۇرشىگىنە بايلاپ قويعان كىم؟
الىستان تالىپ جەتتى قۇلاعىما,
اۋەن دە ەمەس ءان دە ەمەس...
ايعاي قۇم...
جەسىر ءتۇندى ويناس قىلعان,
جەتىم كۇندى الداعان,
مەنىڭ اڭعالاق ناپسىمدەي –
ۋاقىت ءوتىپ بارادى,
ۋاقىت –
مەنىڭ اياۋلى شاعىم,
سەنىڭ اياۋلى شاعىڭ...
الىستا اجال ءبيىن بيلەيدى,
بي دەگەنىم ول ەمەس...
ساعىم...
حات جازاسىڭ دارمەنسىز,
حات جازامىن دەرەكسىز,
جازاسىن وتەگەن قۇلداي,
مىڭ جىل بويى –
ءومىر ءسۇردىڭ سەن مەنسىز,
ءومىر ءسۇردىم مەن سەنسىز,
ءبىر الەمدە,
ءبىر ايالدامادا,
پاراللەل جولدان جۇرگەنبىز.
ۇستىڭنەن شاليمار اڭقىپ,
كىرپىگىڭە كۇن شاعىلىسىپ,
اياعىڭنىڭ استىندا اي تەربەلىپ,
قوڭىر كۇزدە سەن جىلادىڭ سەبەپسىز.
ال, مەن...
قاراشادا قايىرسىز,
قوڭىر تۇنگە جۇتىلدىم,
دەرەكسىز...
پەسسيميستىك ويلار
ءبىر وزەننەن قۇلاپ اققان ويلارىم,
ءتورت تارماققا ءبولىندى.
جيرەنىمدى ماماعاشقا بايلادىم,
جەڭىلدىم...
يىرە-يىرە,
تۇتەلەندى ءۇمىتىم,
جوعالىپتى تۇمارىم.
Əر كەز سايىن قايتالانىپ ءولى ءتۇن,
ازاپتايدى قۇمارىم!
ءبىر قورقىنىش كوڭىلىمە ورنايدى,
يەسىندەي پاتەردىڭ!
بوزالا تاڭ ازان داۋسى سارنايدى,
سەن اقىرىن جوتەلدىڭ.
مەنى وزىنە باۋرايدى دا تۇرادى,
يەسى جوق تابىتتار!
كەشە بىرەۋ سەبەپسىزدەن جىلادى,
قورقىنىش جوق, قاۋىپ بار.
مەن ىلعي دا مۋنك سالعان باس كورەم,
ايقايى تىم جاڭعىرىق!
وۋ, اعايىن بəرىڭىزگە اس بەرەم,
ءبىر كىتاپقا كوشكەن كۇنى ماڭگىلىك.
ساسپەنس
كوز الدىمدا ساۋلەنەنىپ كوشەلەر,
كىرپىگىمنەن كەمپىرقوساق شاشىراپ,
بۇلتسىز اسپان استىندا,
ءنوپىر حالىق اراسىندا,
اداسىپ بارام,
وڭتۇستىككە بارارىم بەلگىسىز,
سولتۇستۇككە بارارىم بەلگىسىز,
باتىس نە شىعىسقا بارارىم بەلگىسىز,
قاراڭعى تۇمان اراسىندا قالقىپ بارام,
ءبىر كەزدە ادام سەنگىسىز,
جاڭعىرعان داۋىسقا جالت قارايمىن,
كەسىلگەن باستى كورەم انتەك جىميعان...
بۇل الگى... اينىمايدى سايتاننان,
بۇل الگى.. اينىمايدى سۇلۋدان...
جاسىل تۇمان اراسىندا سابىلىپ,
كوز بوستاندىعى ءجۇر,
ءسوز بوستاندىعى ءجۇر,
وي بوستاندىعى ءجۇر,
اقىماق باستان تابىلىپ...
ۇيرىلگەن بۇلت كەلەدى قاسىما,
بىراق ءبىر تامسىشىسى دا جاۋمايدى,
بۇل الگى مەنى بوساتىپ العان,
اياعىمدى كوز جاسىمەن جۋىپ,
شاشىمەن كەپتىرگەن,
كۇناھار ايەلدەن اۋمايدى.
ولار راحاتىن كورىپ ءجۇر,
بۇلار تىستەلگەن الما تەرىپ ءجۇر...
اشىلماعان التىنشى ەسىكتى,
ويلارىم ءجۇر سىعالاپ,
ءنوپىر حالىق اراسىندا اداسىپ قالام,
كەيدە ەسكى ۇيلەردى كەتەمىن ارالاپ.
جاپىراق كولەڭكەسىنە اسىلىپ,
مۋنكتىڭ «ايقايى» قارايدى,
راسىندا ول سۇلۋ ايەل ەكەن,
تىم بولماسا ءوزىن وسىلاي سانايدى,
بۇل الگى... اينىمايدى سايتاننان,
بۇل الگى.. اينىمايدى سۇلۋدان...
كەتىك تاراقپەن –
وسپەگەن شاشىن تارايدى.
كوز الدىمدا ساۋلەنەنىپ كوشەلەر,
جاۋماعان جاڭبىر استىندا,
جانارىمنان كەمپىرقوساق شاشىراپ,
اياعىمنىڭ استىنا سوقپاق جول بوپ توسەلەر,
بەيكۇنا كوزقاراس, كىناسىز كوز جاسى –
سەن مەنى كەشە گور,
سەن مەنى كەشە گور!
مكر. قالقامان
ولار...
ساۋىپ ءىشىپ ارمانىن,
جالعاننان ءۇمىتىن ۇزبەگەن.
ولار...
قۇلاتپاي قيسايعان قورعانىن,
عۇمىر ءسۇرىپ كەلەدى بىزبەنەن!
ولار...
جىمىڭداعان وتتاردى قىزىقتاپ,
گۇلدەندىرەدى, كوركەيتەدى وتاندى!
ولار...
كاباكتاردا قىزىپ قاپ,
سويلەمەيدى بەت الدى.
ولار...
اقىندى دا əكىمدى دە بىلمەيدى,
ساياساتىڭ ءبىر تيىن!
ولار...
ءجيى-ءجيى كۇلمەيدى,
كوشەدەگىلەر...
سۇر كيىم...
ولار...
تۇرىپ كەلەدى, ءسۇرىپ كەلەدى ءومىرىن,
ءبىر اۋلادا ءبىر اۋىلدىڭ بالاسى.
ءتىپتى بار عوي كىرلەتپەگەن كوڭىلىن,
اۋزىندا بار اللاسى مەن توباسى.
ولار...
كەشە جۇمىسقا بارماعانداي
ايالداماعا اسىعادى,
ولار...
تۇندە ەشتەڭە بولماعانداي,
كولكىلدەپ ىسكەن كوزدەرىن,
جاستىققا تامعان سوزدەرىن,
قوعامنان جاسىرادى.
***
ءبىزدىڭ عاسىر تسيتاتالار عاسىرى,
بۇل ءوزى اقىماقتاۋ اسىلى...
ۇرپەك باستى ويلارىمدى قايتەيىن,
قويۋ تۇندە كەلەتۇعىن جاسىرىن.
مي ىشىندە سۇراق جاتىر كوپىرىپ,
ءتىل سويلەيدى مىنبەرلەردەن لەپىرىپ.
جۇرەك وتىر سىرا ىشىنەن سىعالاپ,
ازعان جۇرتقا اقىل ايتپاق كەكىرىپ.
وزعان ەلدە كوش باستاعان اتالىق,
(ەندى, مىنە, قارىن سيپاپ جاتالىق)
بايتال شاۋىپ بايگە العان كەزىندە,
ءوز تۇسىمنەن ويانامىن قاقالىپ.
ارى-بەرى سابىلىسىپ...
وي اققان...
سەمىز سوزدەن سىعىپ قالساڭ ماي اققان.
ءبىر كەكىلىك قونىپ اپتى شاتىرعا,
ءوزى سونداي قورىقپايدى تاياقتان.
ءبىزدىڭ عاسىر كوسەم سوزدەر عاسىرى,
كەرەناۋلاۋ ميتىڭدايدى اقىرىن...
مىنا الەم اقيقاتتى كۇتىپ ءجۇر,
وتىرىكتىڭ جارىپ شىعار جاتىرىن.
