مەن قاراپايىم ەڭبەك ادامىمىن, ايەلىم بالاباقشادا تاربيەشى. ءۇش ۇل, ءبىر قىزىمىز بار. كوپ جىلدار نەسيە تولەپ, ايتەۋىر ەكى بولمەلى پاتەرىمىزدى ءوز اتىمىزعا راسىمدەپ الدىق. ون بەس جىلدان بەرى استانا تۇرعىنى بولىپ كەلەمىز. مەنىڭ دە, ايەلىمنىڭ دە ەڭبەكاقىسى تومەن. سوندىقتان جۇمىستان تىس ۋاقىتتا قوسىمشا تاكسيشى بولىپ جۇمىس ىستەۋگە تۋرا كەلەدى.
مەنىڭ بار ارمانىم – بالالارىمدى قاتارىنان قالدىرماي ءوسىرۋ. اسىرەسە سپورتقا باۋلۋعا تىرىسامىن. تومەنگى سىنىپتاردا وقىعاندا كوپ بالالى وتباسىنىڭ مۇشەسى رەتىندە سپورتپەن, بيمەن تەگىن اينالىسۋعا مۇمكىندىگى بولعان. بىراق ۇلكەن سىنىپتارعا بارعان سوڭ الىستاعى سپورت كەشەندەرىنە بارۋعا جانە وعان اقى تولەۋگە تۋرا كەلدى. ونىڭ اقىسىن تولەۋدى ءبىزدىڭ قالتامىز كوتەرە بەرمەيدى. سوندىقتان ەكى ۇلكەن بالامنىڭ سپورتتان قول ءۇزىپ بارا جاتقانىنا وكىنىپ جۇرەتىن ەدىم. ەندى ەلباسى نۇرسۇلتان نازارباەۆ جولداۋىندا ۇكىمەتكە جاڭادان 100 دەنە شىنىقتىرۋ-ساۋىقتىرۋ كەشەنىن سالۋعا تاپسىرما بەرۋى, مەنى قاتتى قۋانتىپ وتىر. ارينە ونداي كەشەندەر استانادا دا سالىناتىن شىعار دەگەن ۇمىتتەمىن. مۇنى ەستىپ بالالارىم دا ءماز بولىپ قالدى.
سونىمەن قاتار جولداۋدا مەكتەپكە دەيىنگى ءبىلىم بەرۋ ساپاسىن جاقسارتۋ جانە پەداگوگتىڭ مارتەبەسى تۋرالى ارنايى زاڭ قابىلداۋ تۋرالى تاپسىرما بەرىلدى. بۇل ون جەتى جىلداي تاربيەشىلىك تاجىريبەسى بار مەنىڭ ايەلىمە جانە ونىڭ ارىپتەستەرىنە قۋانىشتى حابار بولدى.
ارىستان ەلەمەسوۆ,
استانا ەلەكتر-تەحنيكا زاۋىتىنىڭ جۇمىسشىسى
