كەمەگە قانشا جولاۋشى مىنەتىنى, قاي باعىتپەن جۇرەتىنى, قانداي قالالارعا توقتايتىنى – ءبارى-ءبارى وزگە تىلدە ايتىلدى.
سول كەزدە ول:
ء«بىزدىڭ ءتىلىمىز ۇلى مۇحيتقا شىعۋ ءۇشىن ساياسي ايلاقتىڭ رۇقساتىن كۇتىپ, قاڭتارىلىپ تۇرعان كەمە ءتارىزدى ەكەن-اۋ», دەپ ويلادى.
* * *
ۇشاق جەرگە قونعان كەزدە جولاۋشىلار دۋ قول شاپالاقتاپ قۋانىپ جاتتى.
«نە ءۇشىن؟.. – دەگەن وي كەلدى وعان. – ارينە, ءومىر ءۇشىن, تىرشىلىك ءۇشىن».
ويتكەنى جولاۋشىلار وسىدان ءبىر اپتا بۇرىن كورشى ەلدە اپاتقا ۇشىراعان ۇشاقتىڭ تاعدىرىنان جاقسى حاباردار ەدى.
* * *
– وي, سەن كىم بوپ كەتكەنسىڭ؟! – دەدى وعان وتىز جىلدان بەرى كورىسپەگەن ءبىر تانىسى تاڭدانا قاراپ. – كىم بوپ كەتكەنسىڭ؟..
«ياپىر-اي, سەن مەنى وسىدان ون بەس جىل بۇرىن كورگەنىڭدە عوي! «وۋ, نە بوپ كەتكەنسىڭ؟! نە بوپ؟..» دەيتىن ەدىڭ-اۋ!..» دەپ ويلادى ول.
* * *
1998 جىلى شىمقالاعا كەلگەن ءبىر ءىرى شەنەۋنىك:
– سىزدەر سىرتتان كەلگەن قوناقتارعا قۇراق ۇشىپ, جىك-جاپپار بولۋدى قويمايدى ەكەنسىزدەر! – دەپ قاباق شىتىپ ەدى.
كىم ءبىلسىن, ول كىسىنىكى دە ءجون شىعار. بىراق ءدال سول كۇنگى ءسوزى ورىنسىزداۋ كورىنگەنى راس. سەبەبى شىمقالاعا الەم ادەبيەتىنىڭ كلاسسيگى شىڭعىس ايتماتوۆ قوناق بولىپ كەلىپ جاتقان-دى...
سودان بەرى دە تالاي جىل ءوتتى ارادا. ۇلى جازۋشى دا, الگى شەنەۋنىك تە ماڭگىلىك ساپارعا اتتاندى.
ء«اربىر جاڭا ۇرپاققا جازۋشىنىڭ شىعارمالارى جىل سايىن قوناق بولىپ كەلەدى, – دەپ ويلادى ول. – ال ءسىز, شەنەۋنىك مىرزا, بۇل قالاعا ەندى كەلە المايسىز...».
* * *
«ادام بالاسى ءوزىنىڭ جان دۇنيەسىنە ءجىتى ۇڭىلسە, جەر بەتىندەگى سەكىلدى وندا دا بيىك تاۋلار, وزەن-كولدەر, تەڭىزدەر مەن مۇحيتتار بار ەكەنىن باعامدار ەدى. سونىمەن بىرگە ءتۇپسىز تەرەڭ شاتقالدار, ۇشى-قيىرى جوق شولەيت دالالار مەن اپات ايماقتارى دا كوپ ەكەنىن كورىپ, زارەسى ۇشار ەدى... – دەپ ويلادى ول. – سوندىقتان دا, وعان زەر سالۋعا قورقىپ, ءاماندا جەڭىل جولدى تاڭداۋعا قۇمبىلمىز.
بىراق بۇل, شىن مانىندە, ءوزىڭدى ءوزىڭ تانىماي, وزگەلەرگە قۇل بولىپ ءوتۋ ەمەس پە؟..».
نۇرعالي وراز,
«ەگەمەن قازاقستان»
