كۋپەدەگى كىسىلەر انتاليانى ماقتاپ كەلەدى. قايتا-قايتا باستارىن شايقاپ: «كەرەمەت! – دەيدى تامسانىپ. – كۇشتى دەمالىپ قايتتىق!»
ولاردىڭ اڭگىمەسىنە ەلتىگەن مەنىڭ كوز الدىما كوگىلدىر ايدىنى كۇنگە شاعىلىسىپ, سىلق-سىلق ك ۇلىپ جاتقان اق تەڭىز ەلەستەيدى. جاعالاۋداعى التىن قۇمعا قىزدىرىنىپ جاتقان قالىڭ جۇرت قۇجىناعان قۇمىرسقانىڭ يلەۋىنە, ءيا بولماسا, قىز-قىز قايناپ جاتقان قىزىلدى-جاسىلدى جارمەڭكەگە ۇقسايتىنداي...
بيىل انتالياعا بارىپ, تەڭىز جاعاسىندا, كوگىلدىر تاۋلاردىڭ ەتەگىندە دەمالىپ قايتۋدىڭ ءساتى تۇسپەگەندىكتەن بە, بۇگىن تاڭ الدىندا سول جاقتان الماتىعا ۇشىپ كەلىپ, ەندى مىنە, كەشكى پويىزبەن شىمكەنتكە قاراي كەتىپ بارا جاتقان كىسىلەرگە قىزىعا قارايمىن. ءارى-بەرىدەن سوڭ ىشىمدە ءبىر قىزعانىش وتى تۇتانىپ, كونديتسيونەردىڭ كۇشىمەن عانا قوڭىر سالقىن قالپىن ازەر ساقتاپ تۇرعان كۋپەنىڭ اۋاسى تارىلىپ, ىسي باستاعانداي كورىنەدى.
ەندىگى ءبىر ساتتە رەتىن تاۋىپ, اقىرىن عانا جىلىستاپ دالىزگە شىعىپ كەتتىم. ءدۇرس-ءدۇرس ەتكەن تەمىرجولدىڭ تىنىسى, الدەقايدا اسىعىپ بارا جاتقانداي جۇلقىنعان جۇردەك پويىزدىڭ ەكپىنى ويىمدى ءبولىپ, ءاپ-ساتتە بويىم جەڭىلدەپ سالا بەردى. تەرەزەنىڭ پەردەسىن ىسىرىپ قويىپ, سىرتقا ءۇڭىلدىم.
قاراما-قارسى باعىتتا كەلە جاتقان جۇك پويىزى ىسقىرىپ, تارسىلداپ-گۇرسىلدەپ, كومىر, تەمىر, مۇناي, ماشينا تيەگەن سوستاۆىن سۇيرەتىپ, جانتالاسا اسىعىپ, ءدال جانىمىزدان بىرەر مينۋتتا زىمىراپ وتە شىقتى. ودان سوڭ كەڭ دالانىڭ كەلبەتى قايتا اشىلدى.
ءوز توسىندەگى دۇبىرلەگەن, اسىققان, اپتىققان تىرشىلىكتىڭ ءبىرىن دە كوزىنە ىلمەي, سول باياعىسىنشا سابىرلى, ءتوزىمدى, سىپا قالپىن ساقتاپ, مۇلگىپ قانا جاتىر, جارىقتىق.
كوپ ۇزاماي جول جاعاسىنان ءبىر شاعىن اۋىل كورىندى. ىشىندە بەس-التى تال ءوسىپ تۇرعان شارباق قوراسى مەن ەسىك الدىنداعى قاڭتارىلىپ تۇرعان تراكتور, ماشينالارى انە-مىنە دەگەنشە كوز الدىمنان زۋ ەتە قالدى. سەبەبى, جۇردەك پويىز بۇل سەكىلدى شاعىن اۋىلدارعا ايالداماق تۇگىلى ەنتىگىن دە باسپايدى...
اۋىل شەتىنەن باستالاتىن ءبىر قارا جول كەڭ دالاداعى جوتا-جونداردان اسىپ, ءتۇ-ۋ سونا-ا-اۋ كوز ۇشىنداعى كوك تەڭىزدەي بۇلدىراعان كوكجيەككە قاراي سوزىلادى ەكەن...
كەنەت جۇرەگىم شىم ەتە ءتۇستى. جەر ورتاسىنداعى انتاليانى ەمەس, ءوزىمىزدىڭ اناۋ قارا جولداردى, جوتا-جونداردى – تۋعان جەردىڭ ىستىق توپىراعى مەن بوز جۋسانىن ساعىنعانىمدى ءتۇسىندىم.
جانە سول, كوڭىلىمدەگى ءمولت-ءمولت ەتكەن ساعىنىش كوزىمنەن قوس تامشى جاس بولىپ ءۇزىلىپ تۇسكەنىن جاڭا عانا بايقادىم.
نۇرعالي وراز,
«ەگەمەن قازاقستان»
