استاناداعى اعامىزدىڭ ۇيىنە كەلەتىنىن ەستىپ, ادەيى سالەم بەرەيىك دەپ باردىق. بىرقىدىرۋ اڭگىمە ايتىلدى. داستارقانعا باتا جاسالىپ, سىرتقا شىعۋعا ىڭعايلانعانىمىزدا قولىنا تاياعىن العان اقساقال: «بۇل تاياققا بايلانىستى ءبىر وقيعا ايتا كەتەيىن» دەپ ءسال بوگەلدى.
– اتاجۇرتقا كوشىپ كەلگەن سوڭ, ماقانشىداعى كوكتەرەك اۋىلىندا ەكى-ءۇش جىل تۇرىپ, جانسۇگىروۆكە كوشتىك. سوندا ءبىر جاماعايىنىمىز بار ەدى. ىرىسبەكتىڭ «قۇلاعىڭىزعا سىبىرلايىنشى» دەيتىن اڭگىمەسىندەگى كىسىنىڭ بالالارى. سول: «كوشىپ بارا جاتىرسىڭ. مەنى ۇمىتىپ كەتەرسىڭ. مىنا تاياعىمدى ۇستاپ ءجۇر. قولىڭا العان سايىن مەن ەسىڭە تۇسەرمىن» دەپ بەرگەن. سودان بىرنەشە جىلدان كەيىن اللانىڭ قالاۋىمەن وسى تاياقتى ۇستاپ مەككەگە باردىم. قوناق ۇيگە ورنالاسار كۇنى, ەسىك الدىنا ۇمىتىپ كەتىپپىن. ەرتەسى ەسىمە تۇسكەن سوڭ, جانىمداعى ۇيىمداستىرۋشى جىگىتتەرگە ىزدەتتىرىپ ەدىم, تاپپاي كەلدى. قوش دەدىك. سودان جۇما كۇنى جاينامازىمدى قاعباعا قاراتىپ جايىپ, ناماز وقىعالى تۇرعانىمدا ءبىر قارت ادام تاياق ۇستاپ كەلە جاتىر ەكەن. جاقىنداعاندا اڭعارسام, مەنىڭ تاياعىما ۇقساس. ە, تاياق دەگەن ۇقساي بەرمەي مە دەدىم. باسقا جاققا ەمەس, تۋرا مەنىڭ جانىما كەلىپ, ول دا جاينامازىن توسەپ, تاياقتى ورتامىزعا قويىپ وتىردى. انىقتاپ قاراسام, وزىمدىكى. «مىنا تاياق مەنىكى ەدى» دەپ ايتۋعا تاعى ۇيالىڭقىراپ: «اقساقال, تاياق وزىڭىزدىكى مە؟» دەدىم.
– جوق, وسىدان بەس-التى كۇن بۇرىن ءبىر جىگىتتەر تاۋىپ الدىق دەپ اكەلگەن سوڭ, ۇستاپ ءجۇرمىن, – دەدى.
– بۇل مەنىڭ تاياعىم ەدى, – دەپ ەدىم:
– و, اللا, مەككەدە ءبىر ساباق ءجىپ جوعالمايدى دەۋشى ەدى. مىنە, الىڭىز, – دەپ وزىمە قايتاردى. ميلليون ادامنىڭ ىشىنەن جوعالماي, بۇيىرىپ كەلە جاتقان تاياعىم وسى. سەندەرگە اڭگىمە بولسىن, – دەپ اقساقال ۇيدەن شىعا بەردى.
داستارقان باسىندا ولەڭ وقىلىپ, اقساقالدىڭ جاس كۇنىندەگى اڭگىمەسىن تىڭداپ اسەرلەنىپ شىققان بەتىمىز ەدى. بۇل وقيعا دا ەرەكشە تولقىتتى. ءار نارسەدەن جاقسىلىق تاۋىپ, ءار جاراتىلىستان حيكمەت سەزەتىن وسى كىسىلەردىڭ ىزگى قاسيەتىن جوعالتىپ العاندايمىز. ءبىزدىڭ سەزىمدەرىمىز دە وزگەرىپ كەتكەندەي. قىتايدا تۇرعانىندا حالىق جاۋى دەپ, تۇرمەگە ءتۇسىپ, الدىنا «جاۋ» دەگەن جازۋى بار تاقتاي ءىلىنىپ, باسىنا قاعازدان قالپاق كيگىزىپ, كوشە ارالاتقاندا دا تاڭىرىنە ءبىر نارازى ءسوز ايتپاعان دابەي قارتتىڭ: «ولمەگەن قۇل التىن اياقتان سۋ ىشەر» دەگەن. تۇرمەدە تاياق جەپ, باس جارىلىپ, قان اقتى. ولگەن جوقپىز. مەككەگە بارىپ, ءزامزام ىشتىك. التىن اياقتان سۋ ىشكەن دەگەن سول ەمەس پە؟!» دەگەن ءسوزى, ەندى, كوڭىلدەن كەتسەشى.
باعاشار تۇرسىنباي ۇلى,
«ەگەمەن قازاقستان»
