قازاقستان • 21 مامىر, 2018

ءۇش بايتەرەك (م.ح.دۋلاتي, شوقان ءۋاليحانوۆ جانە الكەي مارعۇلان ساباقتاستىعى حاقىندا)

1520 رەت
كورسەتىلدى
22 مين
وقۋ ءۇشىن

مىرزا مۇحاممەد حايدار دۋلاتي – ورتالىق ازيا حالقىنىڭ عىلىمى مەن مادەنيەتى ءھام ادەبيەتىنە زور ۇلەس قوس­قان ۇلكەن مايتالمان, حالقىمىزدىڭ تۇڭ­عىش تاريحشىسى, ءوز زامانىنىڭ وزىق ويلى, امبەباپ دارىن يەسى. عالىمنىڭ 500 جىل­دىق مۇشەل تويى يۋنەسكو قۇزىرىنا ىلىگىپ, 1999 جىلى ونى قازاقستان, وز­بەكستان جانە الەمنىڭ باسقا دا بىرقاتار ەلدەرى اتاپ ءوتتى. ءسويتىپ ول ءابۋ ناسىر ءال-ءفارابيدىڭ 1975 جىلى وتكەن 1100 جىلدىق مۇشەل تويىنان كەيىنگى, قازاق ەلىنىڭ رۋحاني, مادەني, عىلىمي ومىرىندەگى تاعى ءبىر ءىرى دە ەلەۋلى وقيعا بولدى.

1997 جىلى تاراز ۋنيۆەرسي­تەتىندە قازاقستان, وزبەكستان, قىرعىزستان عالىم­دارى جيىلىپ م.ح.ءدۋلاتيدىڭ ءومىرى مەن شى­عارماشىلىعىنا ارنالعان كونفەرەنتسيا وتكىزدى. ونىڭ ەسىمى بۇرىندارى قازاق كسر تاريحىندا اتالاتىنى بولماسا, جالپى جۇرت ۇلى عالىم مەن شىعارماشىلىعىن جاقسى بىلە بەرمەيتىن.

مۇحاممەد حايداردىڭ كلاسسي­كالىق اتاقتى شىعارماسى «تاريح-ي راشيديگە» قۇرمەتپەن قول سوزعان XIX عاسىر عالىمدارىنىڭ ءبىرى, ءارى بىرەگەيى شو­قان ءۋاليحانوۆ. ول قاشعارياعا جاسا­عان اتاقتى ساياحاتىندا كوپتەگەن قولجاز­با­لارمەن قاتار «تاريح-ي ءراشيديدىڭ» ۇيعىر تىلىنە اۋدارىلعان نۇسقاسىنىڭ دا ساتىمەن قولىنا تۇسكەنىن جازعان.

كەيىن ول شىعارمانىڭ 20 بەتكە جۋىق تۇسىن ورىس تىلىنە قىس­قارتا اۋدار­دى. «تاريح-ي ءراشي­ديدى», سونداي-اق اتاقتى رەسەي شىعىستانۋشىلارى ۆ.ۆ.ۆەليا­مينوۆ-زەرنوۆ پەن ۆ.ۆ. بار­تولد تا ءوز ەڭبەكتەرىندە پايدالانعان.

«تاريح-ي راشيدي» ۇلكەن شى­عار­ما. ونى تۇگەل اۋدارۋ دا وڭاي ەمەس, كوپ ۋاقىتتى كەرەك ەتەدى. سول سەبەپتى شوقان «تاريح-ي راشيديدەن» ءوزى بارىپ, كوزىمەن كورىپ قايتقان قاشعار مەن تيبەت تۋرالى باياندالاتىن تاراۋلاردى عانا تارجىمالاعان. ايتا كەتەتىن جايت, كەز كەلگەن دەرەككە ىقتياتپەن قارايتىن شوقان اۆتور نىسپىسىنداعى دۋعلات (دۋلات) دەگەن اتقا كوڭىل اۋدارعان سياقتى. ويتكەنى ول ونىڭ قازاققا قاتىستىلىعىن ءھام جا­قىن­دىعىن پايىمداعان, بىلگەن.

شوقان اۋدارماعا اسا مۇ­قيات قاراعان. دەگەنمەن ونىڭ تۇپنۇسقاداعى قايتالاۋ نەمەسە ەل تاريحى ءۇشىن تىكەلەي قاتىسى جوق دەپ ساناعان كەيبىر جايتىنە شۇقشيا توقتالماعانى بايقالادى.

اۋدارما «تاريح-ي راشيدي­دەگى» «قاش­عار­دىڭ جاي-جاپسارى جايىنداعى تاراۋ­دان» باستالعان. شوقان ونى «قاش­عار جۇرتىن سيپاتتاۋ» دەپ اتاعان. تارجىماداعى «تيبەتتى سيپاتتاۋ» «تا­ريح-ي راشيديدە» 89-90-شى, «حان­نىڭ تيبەتكە گازاۋاتى» 92-تاراۋدا سيپات­تالعان. كىسى, قالا, وزەن-سۋ اتتارىن اۋ­دارعاندا شوقان ولاردىڭ ارابشا نۇس­قالارىن دا كورسەتىپ وتىرۋعا تىرىس­قان. «يمام الاادين مۇحاممەد ءحوتا­نيدىڭ كۋچلۋكتىڭ قولىنان شاھيد بولۋى جايىندا اڭگىمە» جانە «تاريح-ي دجا­ھان­گۋچايدان ءۇزىندى» اتتى 42-تاراۋدان دا ءبىراز بەتتەر اۋدارىلعان.

«تيبەتتىڭ تاۋ, ۇڭگىرلەرىنىڭ ورنالاسۋى جانە [تيبەتتىكتەردىڭ] نانىم­دارى جانە ء[دىنى] جايىندا» 89, «تيبەتتىڭ عاجايىپ جەرلەرىنىڭ سيپات­تا­ماسى» 90, «حاننىڭ تي­بەتكە گازاۋات سوعىسىنا اتتانۋى جا­يىندا اڭگىمە» 91 جانە «تي­بەت­تىڭ نۋبرا ۋال­اياتىن جاۋلاپ الۋ» 93, «كاشميردى سيپاتتاۋ» 97, ودان ارعى «كاشميردىڭ عاجا­يىپ­­تارى جايىندا اڭگىمە» 98, سونداي-اق «كىتاپ اۆتورىنىڭ ۋرسانگ­كە جورىعى, مەنىڭ ءىنىم ابدول­لا مىرزانىڭ ءولىمى جانە وسى جور­ىقتا بولعان وقيعالار جا­يىندا اڭگىمە» اتتى 108-تاراۋلار­دى دا شوقان قىسقا-قىسقا ەتىپ تارجىمالاعان.

ورتا ازيا تاريحى دانا اباي­دى دا قى­زىق­تىرعان. بىراق ويشىل اقىن, نەگە ەكەنى بەلگىسىز, قارا سوزدەرىندە بابىر تۋرالى جاز­عانىمەن, م.ح.دۋلاتي تۋرالى ەش­تەڭە ايتپاعان.

م.ح.دۋلاتيگە XX عاسىردا ءومىر سۇر­­گەن قازاق وقىمىستىلارى دا كوڭىل اۋ­دار­عان. 1935 جىلى س.ج. اسفاندياروۆ پەن پ.ا. كۋنتە «تاريح-ي راشيديدەن» ءۇزىندى جاريالاعان. ال 1941 جىلى ال­كەي مارعۇلاننىڭ «قازاقتىڭ تۇڭعىش تاريحشىسى» اتتى ماقالاسى «ادەبيەت جانە يسكۋسستۆو» (قازىر­گى «جۇلدىز») جۋرنالىندا وقۋشى­لارمەن قاۋىشتى. الكەي اعانى مۇحاممەد حايداردىڭ ءومىرى مەن شىعارماشىلىعى, اتا-تەك شەجىرەسى اسا قىزىقتىرعان.

«كۇنشىعىس ادەبيەتىنىڭ ىرگەلى سالالارىن اقتارىپ وتىرساڭىز, مۇحاممەد-حايداردىڭ كىم بول­عانى, ونىڭ ادام­شى­لىق تۇلعاسى كوز الدىڭىزدا سۋرەتتەلىپ, بۇل كىسى دە سول كەزدەگى ءمىر الىشەر ناۋاي, بابىر سياقتى ورتا ازيا كولە­مىنەن شىققان اتاقتى دانىش­پان عالىم, جاز­ۋ­شىلاردىڭ ءبىرى ەكەنىن كورەسىز. بۇل كىسىنىڭ ساۋلەتتى داڭقىن دۇنيە جۇزىنە الپەشتەپ تاراتقان, اسىرەسە ونىڭ پارسى تىلىندە جازىلعان «تاريح-ي راشيدي» دەگەن كىتابى بولدى. بۇل كىتاپ بۇگىندە بارلىق مادەنيەتتى ەلدەردىڭ تىلىنە اۋدارىلىپ, ماڭگى وشپەيتىن دۇنيەجۇزىلىك ادەبيەت مۇراسىنىڭ ءبىرى بولىپ وتىر. مۇحاممەد حايدار تۋىسى جاعىنان ۇلى ءجۇز دۋلاتتاردان تارايدى» دەپ جازادى الكەي اعا.

ودان ءارى ول: «اكادە­ميك ۆ.ۆ.ۆەليا­مينوۆ-زەرنوۆ­تىڭ انىق­­تاۋىنشا, مۇ­حاممەد حاي­دار دۋ­لات رۋىنان, تەكتى اتادان شى­ققان. دۋلاتتار تاريحي زا­مان­نان كەلە جاتقان تۇرىك نا­سى­لدەس كوپ تايپالاردىڭ ءبىرى. XVI عا­سىرلاردا قازاق قاۋىمىنا قوسىلىپ, التىن ەمەل تاۋىنان شىمكەنتكە دەيىن قونىستانىپ وتىر. شوقان ءۋاليحانوۆتىڭ جازۋىنشا, مۇحاممەد حايدار – دۇعلات رۋى بولاشى ءبيدىڭ ۇرپاعى. دۇعلات رۋى ول كەزدە اتاقتى رۋلاردان بولىپ, قاشقار حاندارى ايەلدى وسى رۋدان الاتىن بولعان. مۇحاممەد حايداردىڭ ءوز اكەسى – مۇحاممەد حۇسايىن جەتىسۋ, شۋ وزەنى, تالاس بويىن مەكەن ەتكەن دۋلاتتار ورتاسىندا تۋىپ-ءوسىپ, ونىڭ ەل بيلەگەن اتاقتى ادامدارىنان سانالعان. قازاقتىڭ قاسىم حانى مەن وزبەكتىڭ شايباني حانى التىن وردادان قالعان مۇرا – سىرداريا بويىنداعى قالالار ءۇشىن جاۋلاسىپ جۇرگەندە, حايداردىڭ اكەسى – حۇسايىن, ونىڭ اكەسى – مۇحاممەد حايدار, دۋلات ءبيى – سۇلتان-احمەت – بارلىعى دۋلات رۋىنىڭ تۋما بەكتەرى اتالعان قولباسىلار. ولار ءبىر جاعىنان فەرعاناداعى بابىرعا كۇش بەرسە, ەكىنشى جاعىنان قاسىم حاندى قولداپ, وزبەك شايباني حانعا قارسى تۇردى. حايداردىڭ اكەسى حۇسايىن-كورەگەن ول كەزدە ءوزىنىڭ قايىن اتاسى, موعۇلستان حانى ءجۇنىس حاننىڭ رۇقساتىمەن مەزگىل-مەزگىل تاشكەنت پەن ۇراتوبە قالاسىن باسقاردى. وسى كەزدە كەلەشەكتەگى جازۋشى مۇحاممەد حايدار دۇنيەگە كەلەدى.

تەگىندە, ۇلى ءجۇز ءۇيسىن, دۋلات, شا­نىشقىلىنىڭ تاشكەنت قالاسىن باسقا­رۋعا قاتىناسۋى تاريح­تا از بولماعان. XVII-XVIII عاسىرلاردا ولاردىڭ بەدەلى بۇل قالا­­دا اسا زور بولعان, ەڭ سوڭعىسى تو­لە ءبي­دىڭ ءوزى كوپ ءومىرىن وسى قا­لا­­دا وتكى­زىپ, ءبىر­تالاي ەستەلىك قال­­دىر­عان, ءوزى ولگەن­نەن كەيىن دەنەسى دە سول قالادا جەرلەنگەن» دەيدى.

الكەي مارعۇلان ماقالاسىندا جەتى­سۋدا بۇرىن بولعان موعولستان مەملەكەتى, ونىڭ حالقىنىڭ موڭعول دا, ۇيعىر دا, وزبەك تە ەمەس, تۇركى تىلىندە سويلەيتىن, كە­يى­نىرەك ۇلى ءجۇز قۇرامىنا كىر­گەن ءۇيسىن مەن دۋلاتتار, قاڭلى مەن شا­نىشقىلى, جالايىرلار ەكەن­دىگى جانە ولاردىڭ نە موعول ياكي دۋلات­تار دەپ اتالعانى,ولاردى سول كەزدەگى قازاق تايپالارىنىڭ ( ۇلى ءجۇزدىڭ) ءبىرىنشى ساياسي وداعى (بىر­لىگى) دەۋ­گە بولاتىنى ايتىلادى. بۇل پىكىر كوڭىل اۋداراتىن جايت.

«دۋلاتتار ءالى كۇنگە سول تاريحي قو­نى­سىندا تىرشىلىك جاساپ, قازاق حالقىنىڭ ءبىر ىرگەلى بولىگى بولىپ وتىر دەپ جازادى ءارى قاراي ۇلكەن عالىم. ول كەزدە دۇعلات, بۇگىندە دۋلات اتالۋىندا ەش قايشىلىق جوق. بۇل سول تاريحي دۇعلاتتار­دىڭ كىتاپتا دۇعلات اتالىپ, حالىق اۋزىندا دۋلات اتالۋى عاجاپ ەمەس. ويتكەنى وتكەن عاسىرداعى كى­تاپ ءتىلىنىڭ اسەرىمەن ابايدىڭ ءوزى دە كوپ سوز­دەردى سولاي جازاتىن بولعان. دەمەك, مۇ­حام­مەد حايداردىڭ جازعاندارىن مۇرا ەتىپ, ورتا ازيا حالىقتارىمەن بىرگە ماقتا­نىش ەتەتىن, ونىڭ تىكەلەي ۇرپاعى – قازاق­تىڭ ۇلى ءجۇز تايپاسى, ونىڭ ىشىن­دە دۋلاتتار».

ءا.مارعۇلان اتاقتى تاريحشى­نىڭ ءومىر تاريحىنا دا توقتالعان. «تاريحي جازۋ­لار­دىڭ بىردە-بىرىندە, – دەيدى ول, – مۇحام­مەد حايداردىڭ ناقتىلى قاي جەردە تۋعانى كورسەتىلمەگەن. بىراق بۇل ماسەلەنى وزگە مالىمەتتەرمەن انىقتاۋعا بولادى: بى­رىن­شىدەن, ونىڭ اكەسى حۇسايىننىڭ تىر­شىلىك جاساعان ورىندارى ارقىلى, ەكىن­شى, اناسى حۋب نيگار حانىمنىڭ بول­عان جەرلەرى ارقىلى. بۇلاردىڭ ەكەۋى­­نىڭ دە تۇر­عىلىقتى ورىندارى تاش­كەنت قا­لاسى­نىڭ توڭىرەگى بولعان. اكەسى حۇسايىن قا­سىم حانمەن بىرگە شايبانيعا قار­سى سوعىس­قاندا وسى تاشكەنت ماڭىن­دا قازا تابا­دى. سوندىقتان مۇحام­مەد حايدار وسى تاشكەنت توڭىرەگىندە تۋعان بولۋى كەرەك. مۇحاممەد حايداردىڭ اناسى حۋب ني­گار حانىم شاعاتاي ۇرپاعى, مو­عۇل­ستان حانى – ءجۇنىس حاننىڭ قىزى. ول تاش­كەنت قالاسىن بيلەپ, الما­لىققا دەيىن باسقارعان. حايداردىڭ جازۋىنشا, ءجۇنىس حان – كوشپەلى رۋلاردى وتىرىق­شىلىققا اينالدىرىپ, قالا سالۋ ىسىمەن شۇ­عىلدانعان كىسى. دەگەنمەن ءجۇنىستىڭ ءوزى دە جازدا جايلاۋعا شىعىپ, ارىس, بوگەن, شايان, قاراتاۋعا دەيىن جايلاپ, كوشپەلى تايپالارمەن ارالاس وتىرادى. ءجۇنىستىڭ ەكى بالاسى – احمەت الاشا مەن ماحمۇد قازاق قاۋىمىنىڭ بىرىگۋىنە كوپ كۇش جۇم­ساعان كىسىلەر توبىنا كىرەدى».

مۇحاممەد حايدار ورتا ازيا مەن قاش­عار, تيبەت پەن كاشمير جايلى تاپ­تىش­تەي جازعانىمەن ءوزىنىڭ ءدال قاي جەردە تۋعانى تۋرالى ايتپاعان. ايتسە دە ونىڭ كاشميردەگى زيراتىنا قويىلعان قۇل­پى­تاستا داڭقتى تاريحشى ۇراتوبەدە دۇنيە­گە كەلگەن دەپ كورسەتىلگەن. مۇندا دا ءبىر شىندىق بار. ويتكەنى XV عاسىردىڭ سو­ڭىندا مىرزا حايداردىڭ اكەسى ۇراتوبە اي­ماعىن باسقارعان. سوندا تۇرعان.

«حايداردىڭ شەشەسىمەن بىرگە تۋىس­قان ءجۇنىستىڭ بىرنەشە پاراساتتى قىزدارى بولعان, – دەپ جازادى الكەي مارعۇلان. – ونىڭ ءبىرى – قۇتلىع نيگار حانىم – اتاق­تى جازۋشى بابىردىڭ شەشەسى. ەكىنشىسى – سۇلتان نيگار حانىم – قازاق حانى ادىكتىڭ بايبىشەسى. دەمەك بۇل قارىم-قاتىناستىڭ بارلىعى مۇحاممەد حايدارعا بالا كۇنىنەن تانىس بولماسا, ول «تاريح-ي-راشيدي» كىتابىن دا سوندايلىق جىلى, سوندايلىق اشىق جازا الماس تا ەدى».

الكەي مارعۇلان تەك مۇحام­مەد حايدار عانا ەمەس, ونىڭ ماڭىنداعى, وعان جاقىن كىسىلەر تۋرالى دا ۇمىتپاعان. «حايداردىڭ جازۋىنشا, سۇلتان نيگار حانىم ءوز كۇيەۋى ادىك سۇلتان ولگەننەن كەيىن سىر بويىندا سوعىس ءجيى بولا بەرگەن سوڭ, قىردا تۇرا الماي, قاشقارداعى تۋىستارىنا كەتكىسى كەلەدى, – دەيدى ال­كەي اعا. – ءوزىنىڭ وگەي بالاسى, سول كەز­دە­گى قازاقتىڭ حانى تاھيرعا ارىز ەتىپ: «مەن بولسام قارتايدىم, ماۋ­­­ران­­ن­اھر مەن راشيد, قىپشاق ارا­­­سى ءالى تۇزەلەر ەمەس. قالعان ءومى­­­رىم­­­دى قالادا وتكىزەيىن, مەنى قاش­­­­قار­عا اپارىپ, سەيىت حاننىڭ قو­لى­­­­نا تابىس ەت» دەيدى. بۇل كەز­دە سۇلتان نيگار حانىمنىڭ قال­عان تور­­­كىنى تەگىسىمەن تاشكەنت, تۇركى­س­تان تو­ڭىرەگىن قالدىرىپ, قاش­قارعا بارعانى بايقالادى. قە­يىن ولاردىڭ سوڭىن الا جەتىم قال­عان مۇحاممەد حايدار دا ناعا­شى­سى­نىڭ قو­لىنا بارادى. بۇل جەر­دە ايتىلىپ وتىر­عان قاشقار حانى سەيىت جوعارىدا كورسە­تىلگەن ءجۇ­نىس حان­نىڭ نەمەرەسى, سۇلتان نيگار حا­نىمنىڭ اعاسى احمەتتىڭ بالاسى.

1525 جىلى سەيىت پەن قازاق حانى تاھير ارازداسا باستاعاندا, سۇلتان نيگار حانىم بۇل ەكەۋىنىڭ اراسىنا ءبىتىم ايتادى. ەكى حاننىڭ ەكەۋى دە ء(بىرىنىڭ اپاسى, ءبىرىنىڭ شەشەسى) بۇل كىسىنىڭ سوزىنە باس ءيىپ, تاتۋلىققا كەلەدى. مۇحاممەد حايدار بۇل تۋرالى بىلاي دەيدى: «حان قاشقاردان شىعىپ, قوش­قارعا كەلەدى. بۇل جەرگە مەن دە كەلدىم. ماعان ايتتى: سەن قاش­قار­عا بار دا اپايىمدى الىپ كەل, تاھير حانمەن ەكەۋمىزدى تاتۋلىق­قا كەلتىرسىن». ادىك ۇلى تاھير حان­نىڭ ول كەزدە اۋزىنان جالىن شىعىپ تۇرعان ەدى.

بۇرىنعى موعۇلستان قىرعىز­دى, ءۇيسىن, دۋلاتتى وزىنە قاراتىپ, قىرعىز بەن قازاقتى بىردەي مەڭ­گەرىپ تۇرعان ەدى. مىنە, وسى وقي­عانىڭ اشىق سۋرەتىن ءبىز ءبىر عانا حايداردىڭ «تاريح-ي-راشيدي» كىتابىنان كورەمىز. بۇل سۋرەتتەر, بىرىنشىدەن, مۇحاممەد حاي­داردىن تۋىپ-وسكەن ورتاسى كىم ەكەنىن بىلدىرسە, ەكىنشىدەن, ونىڭ ول ورتانى سونداي جاقسى ءبى­لىپ, ونى كەيىنگى زامانعا مۇرا ەتىپ قالدىرعانىن كورەمىز».

ورتا عاسىرلار تۋرالى ءسوز بولعاندا كەيدە كورەگەن (گۋراگان) دەگەن سوزگە كەزدەسەمىز. ونى بازبىرەۋلەر كورەگەن, بىلگىر دەگەن ماعىناعا سايادى. الكەي مارعۇلان ول تۋرالى دا قالام تەربەگەن. «مۇحاممەد حايدار حالىق ورتاسىندا, كو­بىنەسە مىرزا حايدار دەگەن اتپەن داڭقتى بول­عان. وعان قوسىمشا لاقابى كورەگەن, مىرزا حايدار – كورەگەن. «كورەگەن» – ەسكى موڭعول-تۇرىك تىلدەرىندە كۇيەۋ دەگەن ءسوز. ورتا عاسىرلاردا حان قىزىن الىپ, ەل باسقارعان بي-باتىرلارعا «كورەگەن» دەگەن لاقاپ بەرەتىن بولعان. ماعىناسى – ەل باسقاراتىن حاننىڭ كۇيەۋى. بىراق حان­نىڭ ءوزى ەمەس. بۇل لاقاپتى حايداردىڭ اكەسى حۇسايىن دا, ءامىر تەمىر دە, تاعى باس­قالار دا يەلەنگەن. لاقاپ اتىنان باسقا, جاز­عان كىتاپتارىندا حايدار ءوزىنىڭ قاي رۋدان ەكە­نىن ءبىلدىرۋ ءۇشىن رەسمي اتىن مۇحام­مەد حايدار دۇعلاتي دەپ جازعان. دەمەك, ول شىققان رۋى دۋلات ەلى ەكەنىن كورسەتەدى.

مۇحاممەد حايداردىڭ شىق­قان ورتاسى دۇعلاتتار ەكەنىن حايداردىڭ وزىنەن باستاپ باسقا جازۋ­شىلار دا كەلتىرەدى. ماسە­لەن, ورتا ازيانىڭ اتاقتى تاريحشى­لارىنىڭ ءبىرى حافيز تانىش ءوزىنىڭ «ابدۋللا ناما» دەگەن كىتا­بىن­دا ءابىلحايىر حاننىڭ بالاسى بەرىش-ۇعلاندى جانىبەك پەن كەرەي حاننىڭ قالاي ولتىرگەنىن, دۇعلات حايدار مىرزا وسىلاي جازا­دى دەيدى. وسىنداي ءسال ەس­كەر­تۋلەردىڭ ءوزى دە حايداردىڭ كازاق قاۋىمىنىڭ جۇيرىك, بىلگىر, جەكە دارا ادام ەكەنىن كورسەتىپ, ونىڭ قازاق قاۋىمىنا اسا جا­قىن بولعاندىعىن دالەلدەيدى. مۇحاممەد حايدار شىققان دۋلات تايپاسى ءوز زامانىنداعى ۇلىستاردىڭ الدىڭعى قاتارىندا بولىپ, موعۇلستان كەزىندەگى ساياسي تىرشىلىكتىڭ نۋ ورتاسىندا بولعان».

مۇحاممەد حايداردىڭ بابالارى دا اتاقتى ادامدار ەدى. ول تۋرالى ال­كەي مارعۇلان: «دۇعلات تايپاسىنان XV-XVI عاسىرلاردا بىرنەشە اتاقتى ادامدار شىقتى. ولار: ءامىر تەمىردىڭ مو­عۇلستان­دى جاۋلاۋىنا قارسى تۇرعان بەل­گىلى كاماريدتەن, بولاشى, تۇلەك, جو­راس دەگەن كىسىلەر. XV-XVI عاسىرلاردا بۇلاردىڭ اتالارى شاعاتاي مەملەكەتىنىڭ ۇلكەن استاناسى المالىق ماڭىندا بولىپ, ولارعا قىزمەت ەتتى. المالىق – جە­ت­ى­­س­ۋداعى ەڭ ۇلكەن قالا. ساۋدا مەن مادە­نيەتتىڭ, ساياسي تىرشىلىكتىڭ قايناعان ورتا­سى بولدى. حايداردىڭ ارعى اتالارى دۇعلات باۋىرتى, ونىڭ بالاسى بولاشى شاعاتاي ۇرپاعى ەسەنبۇقا مەن تۇعلىق تە­مىرگە قىزمەت ىستەپ, موعۇلستاننىڭ اتاق­­تى بيلەرىنەن بولعان. بۇل ەكەۋى دە تۇع­لىق تەمىر داۋىرىندە الما­لىق قالا­سى توڭى­رەگىندە جاساعان, تۇع­لىق-تەمىر­دىڭ ادە­مى كۇمبەزى وسى كۇنگە دەيىن, سول ەس­كى المالىق قا­لا­­سىنىڭ وزىندە, قازىر­گى قورعاس تو­ڭى­رەگىندە ساقتالعانى بايقا­لادى.

XIII-XIV عاسىرلاردا شاعاتاي حاندارى مەن دۇعلات بيلەرىنىڭ جاز كۇنى جايلاعان جەرى – ىلە وزەنى­نىڭ بويى, اقكەنت دەگەن جەر. قازىرگى جاركەنت (پانفيلوۆ) قالا­سىنا جاقىن تۇرعان. حايدار اتا­لارىنىڭ تۇراقتى قونىسى – وسى المالىق قالاسىنىڭ جەتىسۋ ءوڭىرى. وزگە دۋلاتتار المالىق­تان تاشكەنتكە دەيىن سوزىلىپ وتىر­عان. بۇل ارا – ۇلى ءجۇز تايپا­لارى­نىڭ ەسكى داۋىرلەردەن XIX عاسىر­لارعا دەيىن مەكەن ەتكەن جەرى. تاريحي شەجىرەلەردىڭ كورسەتۋىنشە دۇعلات بولاشى بي XIV عاسىردىڭ ءبىرىنشى جارتىسىندا جاساعان كىسى. بولاشى مەن حايداردىڭ اراسىندا 6-7 اتا وتكەن. حايداردىڭ ءتۇپ اتاسى – بو­لاشى شاعاتاي ۇرپاعى ەسەن­بۇقا مەن ونىڭ بالاسى تۇع­لىق تەمىر زامانىندا بيلىك قۇرعان كىسى.

مۇحاممەد حايدار قاشقار ۋالاياتى (موعۇلستان) مەن قازاقستان تۋرالى جازعان تاريحي كىتابىن شاعاتاي ۇرپاعى, ەسەنبۇقا مەن تۇعلىق تەمىر تۇقىمى, ءجۇنىس حان, سۇلتان-احمەت جانە سەيىت حان بالاسى راشيت سۇلتانعا ارناپ, كىتابىنىڭ اتىن «تاريح-ي-راشيدي» دەپ اتايدى.

مۇحاممەد-حايدار 1499 جىلى تاش­كەنت قالاسىنىڭ توڭىرەگىندە تۋادى. ونىڭ اكەسى مۇحاممەد حۇسايىن – دۇعلات باۋىرتى مەن بولاشى ءبيدىڭ تۇقىمى. ول قازاق حانى قاسىممەن بىرىگىپ, شايباني حانمەن جاۋلاسىپ جۇرگەندە, 1508 جىلى شايباني اسكەرىنىڭ قولىنان ولەدى. سەگىز جاسار حايدار اكەسىنەن جەتىم قالىپ, ءۇش-ءتورت جىلداي ءوزىنىڭ بولەسى, اتاقتى جازۋشى بابىردىڭ قولىنان تاربيە الادى. 13 جاسقا جەتكەندە, حايدار ءوزىنىڭ تۋما ناعاشىسى ءجۇنىس حاننىڭ نەمەرەسى, اتاقتى سۇلتان احمەت الاشا حاننىڭ بالاسى, قاشقار ولكەسىن بيلەيتىن سەيىت حاننىڭ قولىنا كەلىپ, ونىڭ قاراماعىندا 20 جىل بويى ءارى بي, ءارى اسكەرباسى بولىپ قىزمەت اتقارادى. سەيىت حان ولگەن سوڭ, ونىڭ بالاسى راشيد سۇلتانعا ءۋازىر بولادى, بىراق مۇحاممەد حايدار راشيد سۇلتانمەن كەلىسە الماي, قايىرا بابىردىڭ بالالارى قامران مەن عۇمايىننىڭ كاسىنا بارىپ, ولار ارقىلى قاشمير ۋالايا­تىن باسقارادى. ءسويتىپ كاشمير ولكەسىن باسقارىپ تۇرعاندا, 52 جاسىندا سول جەردە دۇنيە سالادى».

الكەي مارعۇلان «تاريح-ي راشيديگە» ۇلكەن ءمان بەرىپ, جوعارى باعالاعان. «كەيىن ەسەيىپ ەر جەتكەن شاعىندا مۇ­حام­مەد حايدار شىن ماعىناسىندا كۇنشى­عىس­تاعى داڭقتى ادامنىڭ ءبىرى بولىپ, ور­تا ازيا مەن كازاقستان حالىقتارىنىڭ ادە­بي­ەتىنە, ونىڭ تاريحىنا زور ۇلەس قوسادى.

كۇنشىعىس حالقىن زەرتتەۋشى عالىم­­داردىڭ ايتۋىنشا, مۇحام­مەد حايدار­دىڭ اتىن جوعا­رى كوتەرىپ, ونى جۇرتقا تانىت­قان, اسىرەسە ونىڭ «تاريح-ي-راشي­دي» اتتى كىتابى بولدى. بۇل شىعار­مانىڭ كۇنشىعىس جازۋشىلارىنا بەرگەن اسەرى سونشا ەدى, ولار مۇحاممەد حايداردىڭ تاريحي جازۋلارىنا ەرەكشە باعا بەرىپ, ونىڭ كەيبىر جەرلەرىن وزدەرىنىڭ جازعان كىتاپتارىندا پايدالانىپ وتىرادى. XVI-XVII عاسىرلار­داعى ءۇندىستان مەن ورتا ازيا تاريح­­شىلارىنان مۇحاممەد حايداردىڭ «تاريح-ي-راشيدي» كىتابىن پايدالانباعاندارى كەمدە-كەم-اق. ونىڭ ىشىندە ءۇندى­ستاننىڭ ەۋروپا ادەبيەتىنە بەلگىلى تاريحشىسى مۇحاممەد قاسىم فيريشتا باداحشان, كاشمير ۋالاياتى تۋرالى جازعانىندا, ونىڭ ماعلۇماتىن ءبىر عانا «تاريح-ي-راشيدي» كىتا­بى­نان الادى. مۇحاممەد قاسىم­نىڭ ايتۋىنشا, «تاريح-ي-راشيدي» – ورتا ازيا تاريحى تۋرالى جا­زىل­عان شى­عار­مالاردىڭ ىشىندە ەڭ ماعىنالىسى جانە ماعلۇماتى ەڭ دۇرىسى, ەڭ تولىعى بولىپ سانالعان».

مۇحاممەد حايداردى وقىعان كۇنشى­عىس عالىمدارىنىڭ ول تۋرا­لى جىلى ءسوز ايتپاي كال­عان بىردە-ءبىرى جوق. ءۇندىس­تان­نىڭ اتاقتى عالىمىنىڭ ءبىرى – اع­زام. ول مۇحاممەد حايدار­دىڭ كاشمير ولكەسى تۋرالى جاز­عانى­نا زور قۋانىش كورسەتىپ, ءوزىنىڭ «قاشمير تاريحى» دەگەن كىتا­بىندا مۇحاممەد حايداردىڭ ادەبيەتتەگى ورنىنا ەرەكشە باعا بەرەدى. «مۇحاممەد حايدار كۇن­شىعىس عىلىمىن تەرەڭ بىل­گەن دانىشپان ادام ەدى. ونىڭ ۇستىنە ول قالامىنان ءسوز قۇيىلعان تالانتتى اقىن بولدى. ونىڭ «تاريح-ي-راشيدي» كىتابى بولعان وقيعانى توندىرە ايتۋدا ەڭ يناباتتى شىعارمانىڭ ءبىرى» دەيدى.

قازاق تاريحىنداعى ءۇش بايتەرەك – مۇ­­حاممەد حايدار دۋلاتي, شوقان ءۋالي­حا­نوۆ, الكەي مارعۇلان شىعارماشى­لىعىنىڭ يگى ساباقتاستىعى وسىنداي. XIX عاسىردا ءومىر سۇرگەن شوقان ءۋالي­­حانوۆ, XX عاسىر پەرزەنتى اكا­دە­ميك الكەي مارعۇلاننىڭ دا ءوز ەلىنىڭ تاريحى مەن ونىڭ مۇحام­مەد حايدار سياقتى دا­نا پەر­زەن­تىنە دەگەن قۇرمەتى, ءسۇ­يىنى­شى ەرەكشە ب­ولعاندىعى جان سۇي­سىنتەدى.

«تاريح-ي راشيدي» ءار جىلدارى اعىل­شىن, ورىس, قازاق, قىتاي, ۇيعىر, وزبەك تىل­دەرىنە اۋدارىلدى. م.ح.دۋلاتي تۋرالى شىمكەنت تەاترى سپەكتاكل دە قويدى (پەسا اۆتورى بايعالي ەسەناليەۆ).

ول تۋرالى بەلگىلى عالىم يسلام جە­مە­نەي مەن جاس وقى­مىس­تى مانزۋرا قاليە­كوۆا جانە ت.ب. كانديداتتىق ديسسەرتاتسيا قور­عادى. «قازاقفيلمنىڭ» ءتۇسىرۋ توبى (مەنىڭ كەڭەسشى بولۋىممەن) ءۇندىستاننىڭ دەلي, نيۋ-دەلي, كانناۋدج, كاشميرىنە دە ارنايى بارىپ, ول جايلى دەرەكتى في­لم ءتۇسىردى. الماتى مەن استانا كوشە­­لەرىنە, تاراز ۋني­ۆەر­سيتەتىنە ۇلى عالىم­نىڭ اتى بەرى­لىپ, باس عيما­راتى الدىنا ەسكەر­ت­كىشى قويىلدى.

مۇنى وتكەندى سىيلاۋدىڭ ناعىز مىسالى دەۋگە بولادى. بۇل بۇ­گىنگى تاۋەلسىز قازاقستاننىڭ وسكەلەڭ ۇل-قىزدارى, ازاماتتارى ءۇشىن قاشاندا ۇلگى بولسا كەرەك.

ءابساتتار دەربىسالى,

ر.ب. سۇلەيمەنوۆ اتىنداعى شىعىستانۋ ينستيتۋتىنىڭ ديرەكتورى, ۇعا كوررەسپوندەنت-مۇشەسى, فيلولوگيا عىلىمدارىنىڭ دوكتورى, پروفەسسور

 

سوڭعى جاڭالىقتار

تالىمباقتار تاپشىلىعى

ايماقتار • بۇگىن, 09:05

تۇركپا رەفەرەندۋمدى باقىلايدى

ساياسات • بۇگىن, 09:03

قىز مىنەزدى قىس

پىكىر • بۇگىن, 09:00

ەت ەكسپورتىنا تالاپ جوعارى

ەكسپورت • بۇگىن, 08:50

مال شارۋاشىلىعىندا ءوسىم بار

شارۋاشىلىق • بۇگىن, 08:45

«ءۇنسىز ءبىلىم» ۇلگىسى

مۋزەي • بۇگىن, 08:25