30 قاراشا, 2011

«ارمانىم – قىزدارىما ۇلگى بولۋ»

474 رەت
كورسەتىلدى
3 مين
وقۋ ءۇشىن
رەسەيدىڭ يۆانوۆو قالاسىندا دۇنيەگە كەلگەن ولگانىڭ قازاققا ءاۋ باس­تان ەش جاتتىعى جوق. ءبال­كىم, اناسى ۆەرا باتىس قازاق­ستان­دا تۋىپ-ءوس­كەندىكتەن دە بولار. كەيىن ولگا ءوزىنىڭ دە تاعدىرىن قازاق جۇرتىمەن باي­لانىستىرىپ, قازاق جىگىتىنە تۇرمىسقا شىعادى. قازاقتىڭ كەلىنى اتانادى. – مەنىڭ انام باتىس قازاق­ستان­نىڭ تۋماسى. 18 جاسىندا يۆانوۆو قالاسىنا وقۋعا بارىپ, سول جەر­دە تۇرمىس قۇرىپ, قالىپ قويا­دى. ون جاسقا تولعان كەزىمدە مەنىڭ ورالدا قالعان اجەم اۋىرىپ, سول سەبەپتى, ءبىز وتباسىمىزبەن باتىس قازاقستان­نىڭ اق جايىق اۋدا­نىن­داعى م.شولوحوۆ ەلدى-مەكەنىنە قونىس اۋداردىق. اۋىلعا كوشىپ كەلگەن كۇننىڭ ەر­تەسىندە-اق, مەن قازاق بالا­لارى­مەن تا­نىسىپ, دوستاسا باستادىم. ولار ما­عان ءتىل ۇيرەتتى. كەيىن قازاق ۇلتى­نىڭ ادەت-عۇرپىنا, سالت-داستۇرىنە, ونىڭ ىشىندە قازاق­تىڭ ۇلتتىق اسپا­بى – دومبىراعا دەگەن قىزىعۋشى­لى­عىم ارتا ءتۇستى. وسى­نىڭ اسەرى بولار, مەكتەپتە وقىپ جۇرگەندە قۇربىم انارعا ەرىپ, دومبىرا ۇيىرمەسىنە بار­­دىم. ۋا­قىت وتكەن سايىن قازاق­تىڭ ۇلت­تىق اسپابىنىڭ تەرەڭدىگىنە قانىعا ءتۇس­تىم. بۇل مەنىڭ ونەر جو­لى­نا بەت بۇر­عان العاشقى قادامىم بو­لاتىن. 1987 جىلى الماتىداعى رەسپۋبليكا سارا­يىن­دا وتكەن اقىندار ايتىسىن­دا حا­لىق تەرمەسىن ورىندا­دىم. كوپ ۇزا­ماي «تاماشا» ويىن-ساۋىق وتاۋى­نا شاقىردى. ءبىر كۇنى قۇر­مانعازى اتىن­داعى كونسەر­ۆا­تو­ريانىڭ رەك­تورى­ دۇيسەن قا­سەي­نوۆ­تى كەزدەستىرىپ قالدىم. ول ماعان: «دوم­بىرا كۋرسى بويىنشا جوعارى ءبىلىم العىڭ كەلە مە؟», دەپ سۇرادى. ارينە, ول مەنىڭ كوكەيىمدە جۇرگەن ءىز­گى ار­مانىم-تۇ­عىن. وسىلاي­شا, 1989 جىلى كونسەر­ۆا­توريانىڭ ەكى جىل­دىق دايىندىق كۋرسىنا ءتۇ­سىپ, 1996 جىلى اتاقتى كۇي­شى ءبىلال ىسقاقوۆ اعانىڭ كلاسى­نان كونسەر­ۆا­توريانى ءتامامدادىم. كونسەرۆاتوريانىڭ 5-ءشى كۋرسى­نىڭ اياعىندا تانىس مۋزىكانت­تار­دىڭ شاقىرۋىمەن قورعانىس مينيسترلىگىنە قاراستى «ساربازدار» ۇلت-اسپاپتار انسامبلىنە جۇمىسقا ورنا­لاستىم. وسى انسامبلدە ءجۇ­رىپ, ماراتپەن تانىستىم. مەن ما­رات­ت­ىڭ وتباسىن وتە جاقسى كورە­مىن. ءبىزدىڭ جانەل, جانناماريا ءجا­نە دانەل دەگەن ءۇش ادەمى قىزى­مىز بار. 2000-شى جىلى حالىق قاھار­ما­نى, گەنەرال باقىتجان ەرتاەۆ­تىڭ ارنايى شاقىرتۋىمەن, سەمەي قالا­سىنا قونىس اۋداردىق. جولدا­سىم ما­رات – وسى جەردەگى «شى­عىس» ءوڭىر­­لىك قولباسشىلىعى اسكە­ري ور­كەس­ترى­نىڭ باستىعى. مەن سول وركەستردەگى ۇلت اسپاپتار انسامبلىندە جەكە ورىن­داۋشى جانە ءانشى بولىپ قىز­مەت ەتەمىن.  وتباسى­مىز­دا كوبى­نە قا­زاقشا سويلەۋگە تى­رىسا­مىز. سول ار­قى­لى ءوز بالالارىمىزعا ۇلگى كورسەت­كىمىز كەلەدى. بيىلعى جىلى «قازاق­ستان حانىمى – 2011» باي­قاۋىنا قاتىسقان سەبەبىم دە وسى. قىز­دارى­ما ۇلگى بولۋ. بولاشاقتا ولار دا ما­عان قاراپ بوي تۇزەپ, جو­عارى جەتىستىكتەرگە جەتسە دەپ ارماندايمىن. ولگا ساعىندىقوۆا. سەمەي.
سوڭعى جاڭالىقتار