ونىڭ كەلە جاتقانىن كورىپ الما اعاشىنىڭ كولەڭكەسىندە ءسال ايالدادىم. مۇمكىندىك بولماي بىرنەشە جىل قاتارىنان باۋ-باقشا ەگىلمەي قالىپ ەدى. سودان بيىلعى كوكتەمنەن باستاپ ەگىن سالۋدى باستاعانبىز. اقساقالدار جاعى قيمىلىمىزدى كورىپ, ەڭبەكتەرىڭنىڭ «راحاتىن كورىڭدەر» دەگەن. ۇلكەندەردىڭ ايتقانى ءدوپ كەلدى. ەندى از عانا الاڭقايدان شەلەك-شەلەك قىزاناق الىپ جاتىر. قارىنداسىمنىڭ داۋىسى دا بۇل جولى جارقىن ەستىلەدى». «ۇشەم قىزاناق». قاراسام, قىزىق, ۇلكەن قاۋىننىڭ كولەمىندەي قىزاناقتى كوتەرىپ كەلە جاتىر ەكەن. «تاۋبە!» – دەدىم ىشىمنەن. بيىلعى بەرەكەنىڭ باسى بولسىن دەپ كۇبىرلەدىم. جاز بويعى ەڭبەكتىڭ قايتارىمى شىعار. «ۇشقوڭىر» اۋىلىنىڭ قۇنارلى توپىراعىنىڭ اسەرى مە ەكەن. مول سۋلى قاسكەلەڭنىڭ مومىن يىرىمدەرىنىڭ ىقپالى ما دەپ ءبىر قويامىن. ايتەۋىر تابيعاتتىڭ عاجاپتىعىنا تاڭ قالاسىڭ. ۇشەم قىزاناق...تاڭعالعان كۇيى تاڭدانا قارايمىز.
جارىقتىق, تابيعاتتا نەبىر عاجاپ نارسەلەردىڭ كوپتىگىنە تاڭىرقاي قارايمىز دا قويامىز.
ساپارباي پارمانقۇل,
«ەگەمەن قازاقستان»
الماتى
سۋرەتتى تۇسىرگەن اۆتور
