ماس بولعانىڭ جاس بولعانىڭ ەمەس, قايتا وزىڭە قاس بولعانىڭ

وسىدان بىرنەشە جىل بۇرىن كو­شەلەردە جۇرسەڭىز, ءار مەتر سا­يىن تەمەكى مەن اراق-شاراپتىڭ قىزىلدى-جاسىلدى جارناما­لا­رىن كەزدەستىرەتىن ەدىك. ول ازداي, بۇقارانى تاربيەلەيتىن, ولارعا وڭ مەن تەرىستى كورسەتەتىن تەلەەكران­عا دا شىعارىپ, تالايعا دەيىن ساي­رانداتتىق. بىراق, ول كۇندەر دە ءوز داۋرەنىن اياقتادى. وسىنداي جار­نا­مالارعا تىيىم سالىنعاننان كە­يىن, جارناما اگەنتتىكتەرى مەن تەلەارنالار ءبىراز كوك قاعازداردان قاعىلعانى بەلگىلى. ولاردىڭ قال­تالارىن پايداسىنان گورى زيانى الدەقايدا باسىم دۇنيەلەر­مەن تولتىرۋعا, ارينە, حالىق مىندەتتى ەمەس. بايقاپ قاراساڭىزدار, ونداي جارنامالاردىڭ ورنىن بۇگىنگى تاڭ­دا سالاماتتى ءومىر سالتىن نا­سي­حاتتايتىن, تەمەكى شەگۋ ادام اع­زا­سىنا زيان ەكەنى جونىندەگى جارنامالار باسقان. دەگەنمەن دە قانشا جەردەن جارناماعا تىيىم سالىپ, ءاي دەيتىن اجە, قوي دەيتىن قوجا باردىڭ كەيپىن تانىتساق تا, قوعامىمىز ءالى دە بولسا اراق-شاراپ پەن تەمەكىگە ءوز تاۋەلدى­لىكتەرىنەن ارىلار ەمەس. بۇگىندە ەشبىر توي-تومالاق اراقسىز وتپەيدى. ەگەر ءبىر كىسى يمان كەلتىرىپ, جاساعان تويىندا داستارقانعا ىشىمدىك قويماسا, وندا استا-توك اۋقاتى مەن اس-سۋىنىڭ قۇنى كوك تيىن. جۇرتتىڭ كوبى وسىنى ەسكەرىپ, سوزگە قالماۋ ءۇشىن دە داستارقانىنىڭ دا, تويىنىڭ دا «ءسانىن» كەلتىرىپ جاتادى. بار جيعان, تەرگەنىن اراق-شاراپتىڭ «جوعارى سورتىنا» جۇمسايتىندار دا جوق ەمەس. سول باياعى ماقتان ءۇشىن. «تۇگەنشەنىڭ تويىنداعى اراق-شاراپ بالەنشەنىكىنەن مىق­تى شىقتى. توي دەگەندى وسىلاي جاساۋ كەرەك قوي!» – دەيتىن ءبىر اۋىز ماقتان مەن قولپاش ءۇشىن. جۇرت بار جاماندىقتىڭ, با­قىت­سىزدىقتىڭ باستاۋى وسى اراق-شاراپ ەكەنىن بىلمەيدى ەمەس, بىلەدى. بىلە تۇرا ىشىمدىككە جاقىن جۇرەتىندەر كوپ. بۇل – اششى بولسا دا شىندىق. مىنانداي ءبىر وقيعاعا تاپ بولعانىم بار. قوعامدىق كولىك­تىڭ ءىشى. ءبىر ايالدامادان ەكى جاس جىگىت وتىردى. ءوزىمىزدىڭ قاراكوز­دەر. كىرگەندەرى سول-اق ەكەن, ءسپيرتتى ىشىمدىكتىڭ ءيىسى بۇرق ەتە قالدى. جولاۋشىلار جيىركەنگەندەي, قا­باق­تارىن تىرجيتتى. ال انالار بولسا, كولىك ىشىندە تىنىشتىق ساقتاماۋلارى ءوز ال­دىنا, اۋىز­دارىنا كەلگەندەرىن سىرتقا شى­عارىپ جاتتى. ءىشىپ العان ادامداردا مادەنيەت دەگەن قايدان بولسىن. ءوستىپ تۇرعاندا, ءارى-بەرى تەڭ­سە­لىپ شاتقاياقتاعان بىرەۋى بايقاۋ­سىز­دا ءبىر سارى شاشتى قىزدىڭ اياعىن قاعىپ كەتتى. «كەشىرىڭىز» دەپ ايتىپ ۇلگەرمەگەن جىگىتتى سارى شاشتى جەردەن الىپ, جەرگە سالدى. قىزۋ ايتىس باستالدى. جىگىت تە وزىنە قاتىستى شەكتەن تىس ايتىلىپ جاتقان عايبات سوزدەرگە وراي, جاۋاپ قايتارۋعا كىرىستى. ءبى­راق, شىنىمەن دە, الگى سارى شاش­تىنىڭ سوزدەرى سۇيەكتەن وتەرلىك­تەي ەدى. ۇلتىمىزعا دا تاياقتىڭ ءبىر ۇشى ءتيىپ جاتتى. مۇنداي جاعدايدا جۇرەگىندە ۇلتىنا دەگەن وتى بار كەز كەلگەن ادامنىڭ جايباراقات وتىرا المايتىنى ءتۇ­سىنىكتى-ءتىن. قىسقاسى, كولىك ءىشىن­دەگىلەر سارى شاشتى قىزدى «جەپ» قويا جازدادى. ءبىزدىڭ وزگەگە كورسەتەر ۇلگىمىز وسى ما؟ اراي ۇيرەنىشبەكقىزى.